Alle inzendingen over schip

802 resultaten.

Sorteren op:

Schipper en de Dood

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 831
als de stilte in hem aanwaait en de zon daarbuiten de rietkraag in lichterlaaie zet balt de rouw zich in hem samen nadert hem tot op de huid in het blauwe grasland zit zijn moeder hij hoort haar parelende lach hij ziet het schip varend in de storm de Dood klampt zich vast aan de gebroken mast…
J.Bakx14 juni 2021Lees meer >

toch gloort er hoop

snelsonnet
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 869
bedankt hoor Dilan, hulpje van de vos hij maakte graag gebruik van jouw gedraai het resultaat: wanstaltig en ‘niet fraai’ racisme wordt ‘gewoon’: ze gaan nu los toch gloort er hoop: mocht Geertje gaan regeren dan zal al gauw de wal zijn schip gaan keren…

Alle touwtjes in handen... .

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
De enige reden, waarom ik nog altijd: álle touwen van dit schip in handen heb, is... omdat het bij me hoort! Met klapperende zeilen ben ik kapitein met schip tegelijk. Geen man overboord ... 'kielhalen' komt bij míj niet voor. Ik zal ervoor zorgen, dat we allen bij de juiste thuishaven aanleggen...…

Kade

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
Zelfs bij vloed, voel ik het lage tij wanneer je groot en grijzig schip als stip verdwijnt zegt men zo achteloos, het is zijn werk wees aan zijn schip gelijk, dat groot en sterk nu mijlenver, het ongewisse moet doorklieven.…
Evert de Boer10 september 2024Lees meer >

Halve minnaar

netgedicht
2.3 met 92 stemmen aantal keer bekeken 49.042
Met mijn luchtig schip van Resten en afval van gisteren Overschrijd ik grenzen Hou gedreven halt bij Gedenkwaardige kastelen Ik neem haar bij de mouw en Wijs haar de kunstige taferelen Maar in mijn nonchalant ongeduld Prikkel ik haar aanstellerige achterdocht ‘Je bent een halve minnaar’, zegt ze Terwijl ze mij in de haren strijkt.…

Zal nog één keer huilen

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.488
Het laatste beetje liefde Drijft als een schip in mijn ogen Jouw woorden en daden, verwoestende golven Lieten het leeg en verlaten achter, elke keer Jaren later toen alles was verborgen onder het leven kwamen schatzoekende duikers ik zei ze dat er niets meer was Zodat niet ook zij verdronken in jouw woede…
jen1 juli 2005Lees meer >

AANLEGPLAATS

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.191
schip nu met vijfkoppige bemanning vraagt wel eens om: een lik verf.…

roest

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 981
passeer als een kind de brug schiet voorbij vanuit het raam kijkt hij op een snelweg een cirkel het oogst vanuit grafen dubbel eind in linnen vocht stijgt omlaag potgrond op een doelloos schip brug na brug het fundament schudt je wakker zo zie je maar je ziet maar…

Golven, wolken en de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
Tegen beter weten in verlang ik, naar een oud schip en naar de zee. Naar golven, hoge wolken en de wind.…

Zonder boot

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Schip op rots ziek en klots, kokosnoot hoelahoep, flessenpost ik ben zoek. Sos wie redt mij? Haai en vis averij, nee, zij niet, vrees de baai! Zee is wild het zand brandt, spoelden mee slechts wij twee, man en muis ver van huis.…

Schaduwzijde

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 423
Het waren geen toevalligheden: Neerslag van regen intensiviteit van onze liefde zoals het moest die mooie zomerdag en in de groene schaduwzijde bracht jij mijn hoop terug naar het pelgrimsoord het ging als in een film we liepen samen door het onweer naar de kade, naar het schip om ons thuisland nooit meer terug te zien.…
mobar14 augustus 2016Lees meer >

impasse

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
doodlopende wegen blijven onaangeroerd zonder ommekeer het geheugenlandschap vergeet een schip in de verte zodat je soms een sterrenbeeld ziet dat als vliegtuig ontvouwt, als tegenlicht zonder zon, ons plamuureiland misschien en een schitterend gebrek ter afsluiting onderwijl vang ik bot; dit bleek toch geen goed idee…
Iniduo19 juni 2017Lees meer >

wat rest van wat het was

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
het huis van zand spoelde weg toen handen met gieters naderden het schip bracht zichzelf tot zinken toen het voor even de wind zag liggen het schelpdier werd een kraal verloren verhaal toen zand haar bedolven had het vloeibaar goud stolde kreeg de vorm van een kroon de liefde die een treurspel werd…
J.Bakx31 januari 2021Lees meer >

Dood.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Een schip dat vergaat. Een kaars die langzaam dooft. Dood is iets angstigs. Iets waarvoor je wilt wijken Je leeft er met een boog omheen. Je durft er niet naar te kijken. Dood is iets dat niemand kan begrijpen. Het is een raadsel, vaak met strijd. Niemand heeft er woorden voor en niemand weet zijn dood.…

herboren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.079
ik vul de kuip tot aan de rand schuif schoorvoetend in het hete water zoek in mijn hoofd het laatste woord van een moeizaam gedicht laat mijn gedachten stilaan varen, dobber en drijf weer als een golvend schip geniet van het pure moment waarin het spelend kind met rust wordt gelaten…

Gayparade

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 740
Als er straks een schip vaart met veel jong grut Afgeladen met zeer strakke gespierde jongenslijven De grachten vol met wilde mannen, met een stijve Denk ik als hetero waarschijnlijk toch alleen aan kut Maar door Cohen, onze hoeder van de goede zeden gaat de leeftijd eerder naar boven dan naar beneden…

Ponypark Slagharen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 766
Alles is gezegd, maar ga nooit naar Ponypark Slagharen, verwek geen kinderen op een zinkend schip.…

Het water wast

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
zo voel ik mij verloren soms gelijk een schip in storm vechtend stoer de kop geheven kolken vrezend hoog tè hoog voor het begrip dat niet meer reiken wil naar niets ik wacht en zie… diep herrijst en explodeert tot nevel angst omhult met achting vult water wast mijn leven…
sacrajewa2 november 2008Lees meer >

Lilium

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 542
recht vaart zijn schip landtongen vermijdend waar wijsheid niet voor anker ligt zegenrijk is hij die de zee der verlokking trotseert voorbij wacht hem de bloem van ‘t schone leven zie, hoe senang en zuiver de lelie open bloeit een minnezang zwelt aan hemelwind draagt verder dan…
Hanny24 juli 2009Lees meer >

RUSTPLAATS VOOR BROEDSEL

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 570
Een diepzeevis priemt met gloeiende ogen het drukkende waterduister in de kamer vol wier waar ze haar eitjes legt vertrouwt komend leven aan vergane weelde toe 't nest tussen oud roest staat onder bescherming van 't onsterfelijke maar gezonken schip TITANIC.…

De tijd

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
In de toekomst ligt de tijd verborgen ongedacht en ongezien met kleine of met grote zorgen een helpende hand misschien De natuur kan zich ontplooien zonder tijd geen rol voor de klok dat is het mooie Voor ons ligt een zee van tijd die wij met ons schip bevaren neem als bagage wat hartelijkheid deel het uit en niet te lang bewaren…
Elly Mans27 december 2015Lees meer >

jong

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
ik zat aan het water in het gras de wereld lag open aan mijn blote voeten een schip voer voorbij het kleine leven stroomde met het water mee ik zag de populieren een poes miauwde ik zong een lied de wind streelde ons en de zon was warm ik las nog lang niet tussen de regels door…
J.Bakx27 december 2015Lees meer >

Golfjes

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
Zittend aan de waterkant, komt een schip voorbij de kapitein ziet me zitten, zwaait naar mij, ik zwaai terug. De schuit gaat verder golven makend, tot de oever ze komen mijn kant op en ik bedenk: zoveel golven, als mijn tranen ooit vergoten, terwijl men zegt: elke dag: een geschenk?…
Johanna12 juni 2017Lees meer >

Laat ons samen Kerstmis vieren

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 750
Laat ons nu samen vieren de komst van onze Heer; ons huis en hart versieren en knielen voor Hem neer. Want onze Heer kwam wonen hier in een arme stal, Hij maakte ons tot zonen en dochters overal van onze God en Vader die woont in helder licht. De Heer bracht ons weer nader tot voor Gods aangezicht, opdat wij zouden leven van angst…
Adeleyd24 december 2017Lees meer >

Liefste,

gedicht
3.9 met 115 stemmen aantal keer bekeken 36.336
Alles is hier al en jij kent de zee jij vaart op haar jij vecht met haar om wat zij missen kan - elk schip dat hier nu ligt wordt een schip waar jij op was elke meeuw die hier nu vliegt een meeuw die jij ook zag en ik hou van jou geloof ik en ik weet het trouwens zeker maar wat ben ik blij dat jij al een beminde hebt want alles is hier al en…

VERMAAK OP ZEE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.006
De trotse stomer Titanic vaart bij nevelige nacht over de kalme oceaan de reizigers daarbinnen feesten dansen en drinken in zalen vol weelde vieren de eerste reis van hun onzinkbaar schip hard schurend geluid wekt vragen vertoont het roerwerk nukken of zijn we op een kust beland?…
Han Messie21 januari 2012Lees meer >

Storm

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 894
Maar het waaien houdt aan, wordt een zware storm; het schip hulpeloos in weer een wind. Op de achterbank een huilend kind. Bange ouders met een extra last. Dan de draden vast voor de veilige sluis. In het nu stille water drijven witte kwallen...…

Schipbreuk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
hij zag alleen wat hij wilde zien haar stille verdriet zag hij niet hij hoorde alleen wat hij wilde horen haar vraag om troost hoorde hij niet zij zag en hoorde en begreep hem niet ‘samen’ en ‘wij’ verlieten het zinkende schip ze spoelden aan op aparte planeten gescheiden van elkaar contact: verloren afstand: onoverbrugbaar…

Onbewoond

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
onbewoond is vruchteloze woestenij, geen ander die mij loont, gevangen en onvrij bezie ik mijn planeet, verlang een reddend touw, na alles wat ik leed, geen God, geen vrouw die ik beminnen kan, zo diep is deze put, als leef ik in de ban, een kluizenaarshut gebouwen op de kust en zoveel wat mij griefde, maar ik hoop op rust, een schip…