403 resultaten.
Vandaag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
893 Vandaag heb ik geen zin om mij te uiten
Vandaag blijf ik de hele dag in bed
Met krant, een tijdschrift en een stapel boeken
Mijn telefoontje heb ik uitgezet
Een uitgebreid ontbijt kan ik vervloeken
Alleen een kopje thee en sigaret
Vandaag heb ik geen zin om mij te uiten
Vandaag blijf ik de hele dag in bed
Oh nee, je krijgt me met geen stok…
Negeren doet pijn...
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
3.421 Stapel niet op wat je voelt,
maar zeg wat je bedoelt.
Iemand negeren doet echt enorm veel pijn,
veel erger nog dan harde woorden of venijn.
Ik kan je zeggen ik ga er soms een stukje door kapot,
door negeren voel ik mij dagen rot.
Verdrietig alleen, wat doe ik verkeerd,
dat ik soms zo ineens wordt genegeerd.…
De winter wordt bijna ontslagen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
573 Menig gewas vreest nog de vorst die zijn laatste nukken torst
maar ik denk al aan zaaien en maaien en het versere uit een tas
aan de bloesem en de granen en het stapelen van het veldgewas.…
Haar hemel is mooier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
915 Vroege zonnestralen schieten
door ontwakende ogen
in een gesluierd gezicht
Dreigend grijs gedonder
wordt vlotjes ingeruild
voor blauw met stapels wit
Aantrekkende wind
brengt de zee dichterbij
zilte lucht rust even uit
op mijn flauwe huid
Het zwerk van deze stad
biedt werk voor duizend Turners
Vanuit een hoge toren
raak ik haar…
Een onbekend venijn
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
526 de fik moet
in de stapel hout
brand maar heksenvuur
ik krijg het koud
vlammen laaien
rond de pop
die is gestropt met
staken door het hart
dat vastgepind
geen kansen krijgt
om nog te slaan en
aan de haal te gaan
toch lekt magie
houdt ogen in de ban
van mysterieuze krachten
die op ontsnappen wachten
een onverhoedse wind
slaat…
FINALE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
696 Bob Dylan kreunkrijst kritisch
van zich af op 'TEMPEST'
Teksten stapelend, speldeprikkend
lange songs, minuten wegtikkend
'never ending' zijn strijdlust.
De laatste whiskey klampt zich
vast aan een uniek idee
de volgende middag ontwaak ik
met een spinnewebberig heimwee
Hoe nu verder, kwart voor twee.…
Uit de roulatie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.013 Dus: ziek zijn is geen pretje, maar wat me warm maakte
waren de stapel mails die ik kreeg gedurende de opname.
Dank dank dank…
Ikeapedia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 Elmtaryd, vlakbij Agunnaryd
In '43, toen soldaten streden
Daar timmerde hij grote tondeldozen
Hij was pas 17 en heette Ingvar
Toen hij wat kronen kreeg voor z'n examen
Begon de jonge Kamprad aan zijn droom
Een labyrint voor slapen en
voor wonen
Voor avond-, nacht- en ochtendrituelen
Voor allerhande kindertuig en
-spelen
Van duizend stapels…
Rutte, problemenschuiver
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
613 Rutte zag na 13 jaar wegkijken
Na 13 jaar plooien strijken
Ravage na de ramp
in de Schammenkamp
“War-on-Drugs” is een leugen
Een zoethoudertje voor hen
die braaf werken en leven
die pareltjes kansen geven
Een “War” is bruut, niet humaan
Geen massage in lauw sop
Wie gepakt wordt, gaat er aan
De lijken stapelen zich op
Dealers direct…
Dromeland Speleman
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.329 Dromeland droom je land
Schrijf namen in de lucht
Blaas bellen van papier
Veeg strepen op je wangen
Knutselaar knip jij maar
Maak rafels in het kleed
Lees tekens in het zand
Draai krullen in mijn haar
Speleman spelevaar
Bouw bomen in een stad
Haal legers uit de stal
Leg alles nog eens uit
Stuntelaar stapel door
Stel alle stenen op…
Twee jongens kloven stammen, stoken brand
gedicht
3.0 met 26 stemmen
16.205 Steken droog hout in de stapel, brengen de koude
tot kook, vatten smoezelig weefsel, zij tillen
het bijna ontilbare op.
Rennen dan rond met wat ziedt, roepen
woest van gevaarlijk plezier. En de vrouwen,
de jonge, van blozende benen, van stro
in bruisende vlechten, hoe schrikken,
hoe snaterend slaan zij op vlucht.…
wereldwonder
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.258 de bewijzen stapelen zich op:
in Gizeh een extra piramide
kleurige kartonnen blokken
pakketten van de wereldwinkel
vrijdag voor kerst bij de haltes
en in de Amsterdamse tram
dergelijke dozen onder armen
en op schoot, niet openen
voor je thuis bent!…
Hemelvaart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
875 Bergen stapelen zich op,
de wind slijpt de toppen
scherp in snerpend wit,
de dalen dwalend en donker.
Ik eet mezelf leeg
met vezels en draden.
Een gevlochten gevecht,
dronken en vleugellam.
Kolkend en wentelwiekend
strooien woorden in het rond.
Satellieten suizen signalen,
aards gevecht tegen de dood.…
verzameldrift
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.350 neem mij mee
van hier tot ginder
neem mij mee
naar jouw idee
boetseer, kneed mij
of beeld mij uit in zwart /wit
maak mij de David
van je ultieme dromen
naakt en honderd op een rij
genoeg om dagelijks
klaar te komen
stapel mij op
in glazen urnen
versier daarmee
het eiken dressoir
stof mijn potten
dagelijks steevast af
met…
Duitse kruizen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
864 Lijken stapelen zich op,
met wellicht een nog amper levende op de top.
De wegen zijn vervuild met Duitse kruizen en wederzijds bloed,
dat alles weet ik nog al te goed.
Komt hier dan nooit een einde aan?
Deze bommen en geweren, zal dat eeuwig blijven bestaan?…
je geeft me stilzwijgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
593 bomen blazen winter uit
het is voorspelbaar om mij heen, ook de sneeuw
en het trotseren
zelfs de eenzaamheid
die in de onverschilligheid kerft
met dit late uur
binnen is het warm
tweehonderd lichtjes fonkelen
ooit lagen ze in mijn hand, onbekommerd
jij wortelt nog dieper in je trots en de champagne
cadeautjes stapelen de leegte, hoe duur…
Grootvader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 achter bomen
op de Grebbelinie
waarom sloeg je dochter
je van de trap met een bezem
totdat ík aan haar voeten viel
is het dan altijd een cirkel
van wantrouwen
waarin allen de vijand zijn
was het een eik of een beuk
en had je al je patronen nog
terwijl je maten stierven
werd toen de wereld een tafel
met een geknoopt kleed
en een stapel…
Verdwijnen is bewijs van tijd
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.941 Je raakt
iets of iemand kwijt, zoekt verwoed
in stapels onwaarschijnlijkheid, haalt
overhoop, kamt uit, weigert te slapen
want in de slaap verschijnt steeds wat verloren werd
zonder het aan te kunnen raken, de deur
die door verstand is dichtgedaan
gaat langzaam open: vermiste wordt te kijk gezet.…
MAGIE VAN POËZIE
gedicht
4.1 met 9 stemmen
2.498 Sinds die tijd las ik stapels poëzie
en vroeg me af: zijn er geheime bronnen,
hoe puur is het, dat dichterlijk vermogen?
De waarheid, weet ik nu, dat is magie:
al hebben dichters elke zin verzonnen,
er is geen woord geen letter van gelogen –…
De Boot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 uiteindelijk langzaam
naar de diepte zinken
een moeder en haar kind
een beeld dat zich iedere
nacht weer aan me opdringt
hoe had ik het kunnen voorkomen
wat had ik moeten doen
elke nacht zie ik het in mijn dromen
die machteloze situatie van toen
maar nu ben ik eindelijk hier
ontvang maar matige hulp
en dreig alsnog te verdrinken
in een stapel…
Mezelf vlooien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 zachte wand
van de gordijnen
het licht van de wolken
schijnt ruim rondom
de kaarsen op de borden
op de grond naast mijn bed
mijn huid is glad gedoucht
ik streel de donshaartjes
dit ben ik, om van te houden
en te verwennen
ik strijk over mijn hart
het is niet opwindend
om mezelf toe te fluisteren
ik houd van jou
ik rek me uit, stapel…
Glabella
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 Stapels zandzakken
weren het niet, een lage streek:
hij is uit velen genomineerd
onder een druk bespikkelde hemel.
Een mum. Een tel.
Het wit van een doel.
Het rood van een roos.
Een zucht. De hel.
Het was geen verfkogel.
Glabella, my Only Mask:
the spot to be or not to be.…
gerotzooi in verschoten bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
625 grof gemaaid
gebonden
grasse rollen
stapelen groen
strandtenten
en oliegeuren
gerotzooi in
verschoten bloot
een vette zoen
de goot
trillend asfalt
dampt van hitte
zweet vergeurt
in warme wind
de koele rust
van donker binnen
kabbelt door in
passieloze zinnen
de wereld plat
geen lust
weer te beginnen
het eindeloos zijn…
Levenslang trouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
478 Ze waren stapel op elkaar.
Hun minnevuur werd snel geblust
op zolder in de twijfelaar,
waarin het stel naar hartenlust
de liefde kon bedrijven.
Ze bleven nog een poos in bed.
Een goede nachtrust kwam van pas.
Ze rookten nog een sigaret
en stoorden zich niet aan de as
die restte van hun lijven.…
Strooitekeningen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
721 We zagen ze tentoongesteld in Ede,
uw serie tekeningen voor de almanak,
zo hartveroverend, vooral die ene,
schoenen op tafel van wie krant las,
op gemak, het sigaretje losjes in de hand,
een koffiekopje naast een stapel boeken,
de knipoogtekens op de uitgevouwen krant,
het sprong eruit tussen kostbare doeken.…
Gerecycled ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Ik bekeek mijzelf
als een stapel oude
kranten, waarop ik
als redacteur zijn
stem en z’n zegen
rust, de tijd verslaat
op het hete aanbeeld
van de waan, daar
gloeit in nachten de
blaasbalg van het
nieuws weer aan.…
Hoe een wijnkelder te beginnen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
20.453 Het is erg interessant om de scherven
in een jute zak of wijnkist te stoppen,
de groene scherven op de groene of
de witte op de witte te stapelen.
Scherven van wijnkruiken, wijnflessen.
Scherven van frankrijk en duitsland.
Voor het oog van de wijnetiketten
zijn alle flessenscherven gelijk.…
Doeslief
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
500 Een campagne op stapel gezet
zodat we wat vaker lief zijn
omdat te vaak- en zeer on-net
we ‘t zeggen met chagrijn!
Doeslief, heet de affaire die
moet zorgen dat we aardig worden
lief blijven bovendien
zo staat het dan toch, op die borden!…
De oase
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
500 hart
de gouden glans
tintelde af en toe
door in het aura
bij haar verschijnen
met vibratie warmte en
onnaspeurbare effecten
pas later bleek
dat haar talenten
oplossingen straalden
voor momenten die
geen perspectief meer
gaven voor gewone zaken
zonder winstbejag
voorzag zij mensen
van voorspoed als zij
het door onverwachte
stapeling…
Het ludieke spel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 duidde waarvan
ik wel zo af en
toe de klok had
horen luiden
ik stapte
expres op
jouw schaduw
zo dat de zon
op je haren scheen
in het ludieke
spel van de wind
we lachten
ieder om de
eigen clou zonder
direct duidelijk te
maken waarom het
geheime woord
ons intrigeerde
er bleek geen
geheim te zijn of
iets spannends
op stapel…