478 resultaten.
de ring
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.164 De trein loopt het station binnen.
De stad flitst voorbij en gaat z'n eigen gang.
Ik sta op - van woede buiten zinnen -
en hou me vast aan de metalen stang.
Op dat moment mis ik iets:
klanken vol herinneringen
tonen die opkwamen uit het niets
muziek om bij te zingen.
En dan weet ik weer wat ik mis...…
Ede-Wageningen (uitgang noord)
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
937 Alleen de toren die daar staat
Tot vanmiddag… als in dromen
zag ik jou de trap opkomen
uit de tunnel van 't station.
Ik zag het rijzen van de zon.
En dát is toch mooi meegenomen
nu ik aan dit vers begon.…
Koffie verkeerd
netgedicht
3.6 met 26 stemmen
2.594 Ik wachtte in de hal
van het station
die dag op jou
met koffie suikervrij
en met de tijd die werd verbeten
Terwijl ik uit het raam keek
zag ik vogels
in het blauw
ze vlogen mij voorbij
zo lang ik daar toen heb gezeten
Ik zat op jou te wachten
met een koffie
die ik wou
en wachtte met de vogels
net zo lang om toen te weten
Dat jij…
restauratie wegens restauratie gesloten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 op het oog een doodgewone
huis tuin en keukenschilder
die de restauratie na restauratie
voorziet van vrolijke tinten
met ongekende ijver geeft hij kleur
aan een voorheen somber wachtverblijf
als een tovernaar met slechts een kwast
legt hij de basis voor ontmoeting
en het afscheid van morgen...…
Prachtige jongen van amper zestien..
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.042 Op straat sprak je mij aan
Je vroeg de weg naar het station
Een prachtige knul van amper zestien
Ik keek in holle zwarte ogen
Je lijf zó mager van de cocaine
Een jongen in de bloei van zijn leven
Ik..bijna op de helft..
Hij..net begonnen..…
Spoorde niet goed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
748 ik spoorde
niet goed jij
treinde op tijden
in vertrek
zwaaide jouw hand
niet altijd naar de mijne
zag je ogen in het
roodgroen van wissels
verlaten kwamen we aan
liet je gaan
maar op het avonds retour
zag ik je weer staan
we denderden voort op rails
die nooit scheiden pas op het
laatste station lachten we beiden…
Een man gaat van huis om te vallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.107 Op het station rennen vrouwen
op zoek naar hun minnaars,
die ze de avond tevoren
in onberispelijk tenue hebben achtergelaten.
Pluimachtig strijkend varen zeeschepen
het tegenlicht binnen.
Op de gangboorden klinkt
het roffelen van glimmende herenschoenen.
Feestelijk gekleden beklimmen
de manden van heteluchtballonnen.…
Beker
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 .
----
Voor de bekerfinale tussen Ajax en Feijenoord worden 12 peletons ME ingezet en worden de tussenliggende stations op het spoor tussen A'dam en R'dam permanent bewaakt.…
Tot einder van 't zicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 Ergens davert de trein
In rechte lijn naar het doel
Naar het eind van ’t zicht
Verdwijnend over verre horizon
Vast aan rails gebonden
Noch links noch rechts
Die ene voorbestemd weg
Van vastgesteld station
Zonder keerpunt op z’n reis
En ik reis mee
Gebonden aan trein en rails
Tot over ‘t einder van ’t zicht.…
go china by night
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 gedolven uit ’t midden der aarde
bevrijd uit zand en dikke lagen verf
sta ik hier onaantastbaar en verheven
boven een dagelijks schimmenleger
nog immer in stramme houding
aanschouw ik verbaasd deze wereld
door mij zo eenvoudig veroverd
alleen ’s nachts even uit de plooi
na die dagelijkse westerse hectiek
op de plaats rust in donker assen…
uit de hitte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.150 van hem
wiens zijde zij verkoos
boven zijn gewillige lende
zijn naam doet er niet toe
heeft het nooit gedaan, alles
bleek slechts een spel geweest
wijl zij wachtte op de ware
ergens in de bochten van de avond
als hij nog huiswaarts keerde
hij strijkt een lucifer aan
vastberaden het hoofd te bieden aan
en te herrijzen uit zijn eigen asse…
als het einde nadert
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
3.519 Het spijt me men beste man,
maar als mijn bestaan
zo pijnlijk/schroeiend/brandend ver(der)gaat
opdat de gensters assen blijven sissen
zal ik zonder meer beslissen,
dat het zo
niet meer kan
noch verder hoeft te gaan.
Brengt uw dageraad
pijn in alle cellen van uw zijn?…
meervoudigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 je trekt een lijn
en alles eronder verdrinkt
omdat je niet wist dat je
een zee trok onder je hand
wind waait niet
het zijn driften die uit het zijn kolken
als het stil is in het hart de winter
hoor je alsnog het onderhuidse kloppen
van het ijs schotsend op het barende water
en als de gesel voorbij is
regent’ slechts assen uit de ransel…
Schaken
snelsonnet
4.8 met 8 stemmen
984 Met vrouwen is het vaak een hoop getob,
Wat elke man volmondig zal beamen.
Het schaakspel slechts kent de perfecte dame,
Met haar kan je echt alle kanten op.
En wie zich hierdoor niet laat overtuigen
Moet zich maar eens over het schaakbord buigen.…
weer dendert de trein
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.331 jij woont in
de stilte van thuis
danst in de stofjes
die dwarrelen in de zon
kleed je in passende
kleuren spreekt
zonder stem een welkom
in jouw zoete geuren
zacht zijn je handen
vol passie je tanden
als je bijt en je nagels
mijn lijf doen ontsporen
weer dendert de trein
vol liefde in mij want
jouw huis is mijn laatste station…
Waterloosheid
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
840 Waterloos zijn
Synoniem met chaos
In de infrastructuur
Op het Zernike
Sluiten de scholen
Tegelijk om negen uur
Massale stormloop
Op de bussen richting het centraal station
Waar de chaos ook al begon
Eeuwen wachten in de wind
Voelend alsof
Ik me even in een metropool bevind
Ach oude bus
Ik wacht niet meer
Lopend vind ik mijn weg…
Lees mij
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
690 In een tussenhaven,
een station waar niets vertrekt.
Er wordt gewacht,
Er wordt gezwegen,
Snijdende woorden,
Dringende zinnen,
Smeed het ijzer, ik blaas het glas,
Tussen mijn lippen
En handen.
Ik maak geluid van de letters,
Ze schuren, en boren zichzelf
Door mijn gezicht,
Lees mij…
Zwart van nacht en ontij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 leven breekt
onder mijn handen
in losse verbanden
gedachten sporen
niet meer goed
blijven staan op een perron
terwijl de trein
maar verder raast
naar het volgende station
zie het zwart
van nacht en ontij
door het raam van de wagon
rij de wereld
in de wielen met mijn
steeds eenzamer bestaan
er komt een halte aan
kan de noodrem…
In stilte die strijdt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 je zwijgt
maar je handen
willen de leugen breken
die bij je blijft
ogen tranen
in onvermogen
om klaarheid te brengen
in stilte die strijdt
monologen hebben
andere sporen gelopen
in vaak passeren
zonder te keren
wissels zijn
niet genomen
om elkaar wat
tegemoet te komen
pas op het laatste station
vond ik jou op perron
we hebben…
De ochtendtrein
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
689 Het volgende
station verschijnt. Ik adem de frisse lucht,
die zich zacht over mij vouwt. De geur van vochtige stenen
en nevel blijft hangen, terwijl ik uitstap—de ochtend zelf draagt me verder.…
Sporendiertje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.161 Dag na dag
Trein na trein
Stap na stap
Brein venijn
Het landschap
Raast voorbij
Slenter ik
Door straten
Keer op keer
Spoor naar spoor
Elk station
Gelaten
Zoek ik weg
Van wegen
Naar woorden
In steden
Met stegen
Zo smal dat
De muren
Bewolken
Het uitschot
Van de stad
De panden
Bevolken
Hun stemmen
Stil spreken…
[1] station momo
gedicht
2.8 met 20 stemmen
13.120 Het is een net station. Er staat niemand
op het perron zonder kaartje. Er staat
niemand naast Momo en mij.…
Verloren passie
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.809 kom laten we gaan dansen
want ondanks alle energie
brandt veel te klein ons vuur
dus drijft er weer verdriet
onder het spelen van het droevig lied
op mijn gedachten bij je binnen
en sprookjesbeelden die wij deelden
lijken kille straten, eenzame stations
van koud vertrek
van veel gemis
dus koester je maar aan het vuur
van mijn nog niet…
De stilte van mijn thuis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 in ieder woord
spoort mijn trein
naar verre oorden
ongehinderd door
station en rails reizen
geest en associaties mee
passeer steden en culturen
zigzag landen en verpoos
op tal van mooie stranden
voel de mantra’s van op weg
waarbij tijd gebeden zegt
die tussen bielzen zijn gelegd
pas als de woordenvloed
is opgedroogd rangeer ik…
Ook als er geen uitleg is
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
121 Verleden hier, toekomst daar
en het besef dat het vervolg minder
mooi zal zijn dan je vroeger dacht
al noopt dat niet tot het oprichten
van een Partij Tegen Verdriet
Het volstaat om je geen zorgen
toe te eigenen, voorzichtig
te zijn als een slang en eerlijk
in de spiegel te kijken
Zo blijf je ook na station Halfweg
overeind, als een…
Benzine(eind)station
snelsonnet
3.3 met 33 stemmen
2.266 Als je als yankee loodvrij staat te tanken
En dan opeens wordt volgepompt met lood,
Wat zou dan toch de zin zijn van je dood
En wat moet je dan van zo'n schutter denken?
Wie weet beschermt die man ook het milieu
En is hij alle autorijders beu.…
Station Staats Spoor
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.912 Mijn broer is machinist
Stuurt met losse handen
alle mensen door het land
Als jongen van een jaar of 13
heb ik heel even stiekum
naast hem op de bok gestaan
Vele jaren zijn vergleden
als vergezichten uit een coupéraam
trokken zij aan ons voorbij
Het spiegelei verdween al eerder
En nu mijn broer zijn laatste treinrit maakt
Verliest het…
Mobiel station Yvonne
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
1.227 Centraal station een remonstrantse dominee
sprak mij aan en deelde mij al heel snel mee
dat wij dezelfde school bezochten
leraren passeerden de revue
na veertig jaar nog steeds niet dejà vu
na het overstappen ineens temidden van studenten
voelde ik mij heel snel thuis in veertig jaren
waren de meest boeiende studentenelementen
nog steeds dezelfde…
voorbij gefingeerde stations
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
691 we simuleren een trein
stappen met iets van bravoure
in de cabine en fingeren
een nieuwe bestemming
met uiterst zorgvuldige precisie
nemen wij de taken serieus...
ik zag een collega machinist
met het puntje van zijn tong
tussen de tanden en de ogen
nauwlettend op de baan gericht
aangekomen op de plaats van bestemming
sloeg hij een diepe…
BREDA 'S STATION
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
902 In 't grote gebouw
wachten en bekomen
autobussen geduldig
bezijden de weg der treinen
daaronder zijn wijde ruimtes
waar men doorheen wandelt
met reislust of genietend rust
gladde wanden hebben spikkels
krioelend wit en zwart
vervaagde tekeninkt
kunstzinnig uiteengespat
omringd door geestdriftig geloop
bloeit bedaard zakenleven
in nodende…