8758 resultaten.
Ik ben een beetje stil
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
1.867 Ik ben een beetje stil vandaag, vandaag houd ik mijn mond.
Ik ben een beetje stil vandaag, ik voel mij niet zo gezond.
Ik ken jou al je hele leven al is dat veel te kort.
Vandaag zie jij mij voor de laatste keer
omdat je straks niet meer wakker wordt.
Uiteindelijk was jij al vertrokken,
hebt ons verlaten nog voor je afscheid nemen kon.…
Te laat..
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.428 Stil, stil zit ik in mijn eentje aan de rand van het meer,
Het water glinstert mooi door de weerkaatsing van de zon..
Ik blijf naar het water kijken,
en kijk daar heb je het weer..
Stil, stil zit ik te denken aan mijn herinneringen aan jou,
nu, nu het te laat is,
besef ik pas hoeveel je voor me betekent,
ik hou van jou..…
Stille tocht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.521 Het is stil op het veld
Geen gewone stilte
Zelfs de wind vertelt niet
Zijn verhalen aan de herders
Toch zijn de dieren niet onrustig
Opeens verbreekt Licht
Het duister van de nacht
Een koor van engelen
Zingt over de geboorte
Van het kindje Jezus
Herders worden op weg
Gestuurd naar de plaats
Waar het Kind is geboren
Daar zien zij een…
Wit hing en stil...
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.822 Wit hing en stil de dauw over de weiden. –
Onwereldlijk, onwezenlijk, een schim,
Stond, hoog, in ’t west wit licht boven de kim. –
Niets werk’lijks was er meer, niets dan wij beiden.…
Stille nacht
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.754 Er zijn zo hoge tonen
en zo lage
Dat mensenoren
Ze niet horen.
Mogelijk wonen
In bos of hage
Vogels voor ons verborgen
Zingende tot in de morgen.…
pijn
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.019 pijn
omringt mijn hart
als ik de woorden schrijf
voel ik weer
de stilte
van een leeg, onbeschreven
blad…
Zandloper
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
646 Langs vale wintergrenzen,
het loodgrauw in de lucht,
vermoedens gevat in wensen,
sjouw ik het levenspad,
omzoomd met distels af,
langs gladde keien, tussen
wieg en soms het graf,
maalt de molen haar tijd,
ruist het alom aanwezig leven
in stof door de vingers glijdt,
haar blik mijn toekomst kuist,
bedekt met open hand, de
opening van…
egocentrisch
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.642 wil geen date of met je trouwen
pure vriendschap is wat ik wil
in kameraadschap samen bouwen
maar geen antwoord: het blijft stil.…
Stille Zaterdag Gedachte
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.512 STILLE ZATERDAG GEDACHTE
Zomaar bloemen voor een dode
zomaar op een willekeurig graf
zomaar vallen al je noden
zomaar, zomaar van je af
Jan J. Krediet, vrijzinnig dichter uit Rotterdam.…
Ik mis hem zo
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
826 Ik blijf aan hem denken
Het is zo stil in mijn huis
Ik blijf aan het herdenken
Ik voel me niet meer thuis.
Mijn lieve man is niet meer
Ik moet alleen verder gaan
Want hij komt nooit weer
O, God, ik kan het niet aan.
Ik blijf hem zo missen
Zoek afleiding hier en daar
Gedachten willen niet wissen
Ik voel me soms zo naar.…
Een Stil Afscheid
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
1.662 Je ging weg bij ons
je belde me niet meer
en als je belde
en ik vraag je waarom
zei je met weinig woorden
dat ik maar bellen moest
ik heb geen spijt van m'n vraag
wel van de stilte
voor je me antwoord gaf…
Verjaardagschristen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
710 Hollands gedoog, ik begraaf in
Ontwikkelde waarheid
Op wetenschaps klaarheid
Heerlijke stenen verslaving
Poëzie is wat ik wil
Wie geeft ontvangt
Energie ontspant
En ik ben stil.
Zowaar, ik laat mij niks kisten
Weg met de verjaardagschristen.…
Beweging?
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.137 Staat alles stil
Stil
Stiller
Stilst…
Stille buit
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
1.771 Ik stil zijn met jou
en dan
blijft de TV
UiT!…
eindelijk ben je dichtbij
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
628 de bloemblaadjes dwarrelen op mijn dode lichaam
en ik weet nu wat jij voelde toen
traag schuift het deksel
en de schaarse schemering duistert
dan ben ik vrij
de kramp trekt weg
de wanden lossen zich op
en daar ben jij
je draait je hoofd en fluistert
eindelijk eindelijk ben je dichtbij
dan wordt het stil in het graf
je neemt mijn hand
en…
stilletjes
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
761 eenzaamheid
sluipt stilletjes
bij je naar binnen
zonder dat je ’ t merkt
weet je niets
meer te beginnen…
de niet vliegende vogel.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
450 De vogel hangt doodstil in de lucht
Ik pak 'm met beide handen vast
en laat m'n voeten van de grond los.
Het is een eigenwijze vogel die
niet van z'n plaats wil gaan,
een vogel van steen die niet
wil bewegen. Ik hou het niet lang
en laat uiteindelijk los. Val lang
naar beneden en raak dan de grond.
De grond is zacht, is van mos,…
Stil en niks
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
977 Stil en niks
Gedachten gaan
Wil het niet maar het komt eraan
Gedachten die niet zijn te stoppen
Over eenzaam verdriet en pijn
Hou op en stop en laat me zijn
Over hoe wat en vooral waarom
Mijn stilte is weg gevuld met veel
Toe laat me los en laat me heel
Stil en niks
Gedachten gaan
Wees stil….stil…..stil.....stil….…
BIDDEN KAN ALTIJD (NOG!)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
631 Door te bidden
kom je
in het midden
van je
binnenste
midden
van je
werkelijke
wezen
en bestaan
en mag je
even of langer
je laten gaan
voel maar je
kracht naar kruis
dan voel je
dan doel je
dan ga je
dan kan je
door die
innerlijke stilte
het geweld
van de wereld
voor korter
of langer...
weer aan.…
- Stil als een viool -
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
694 Stil als een viool,
gevoeligheid speelt
voorbeeldig
vluchten verdringt het lied,
weerklinkt weggewaaid
streeft voorbij
de avondmaaltijd
hoort het hele lichte snaargeluid,
en zet
eenvoud daardoor de klank
passeren tranen ontroert mijn hart
vertellen over "stil worden",
hoe de werkelijkheid ooit was
...benadert.…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 De molen heft zijn armen stil
In de blauwe zonnige najaarslucht
En laat ze vallen met een zucht,
Als een moe man, tegen zijn wil.
De huizen slapen, het gordijn
Is neergelaten voor elk raam
Alleen met den blinkende koopren naam
Speelt op de deuren de zonneschijn.
Het dorp is nooit zó stil geweest.…
In memoriam
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.720 Het is zo stil, dat het bewegen
van 't licht wordt of een ver geruis
van vleugelen ging door het huis
en of zich engelen om u negen.
Het is zo stil en wit dit rusten.
Zo slapen enkel Gods gekusten,
zo vredig licht en grondloos diep.
De tijd valt lang voor hen die waken.
Maar God zal samen wakker maken,
die Hij gescheiden tot zich riep.…
Avondrust
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
655 'k geniet nog even van die rust
Zit buiten en hoor
geen vogels meer fluiten
het is tastbaar stil
de sterren stralen zacht....
Het is een rustgevende sfeer.
Verlang verder niets meer
dan dit moment.
En wens dat deze stille uren
nog even voort kunnen duren....…
koud - senryu
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
539 buiten zomert het
binnen bevriezen woorden
ijzig blijft het stil…
Een stil bericht
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.422 Dag lieve zus,
voor jou
is het begonnen
gezien de uitdrukking
op je gezicht,
een stil bericht
van God.
Geschreven op 23 maart 2010
Een stille afscheidsgroet tussen de witte rozen.…
Nachtsfeer.
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
750 De stilte van de nacht
is zo zacht...
Het ontroert mij
telkens weer.
Ik schrijf weer
een gedicht
hierover neer!
Ik weet het is
de zoveelste keer...
Maar kan het niet laten
mijn gevoelens
daarover te uiten.
En kijk nog
even naar buiten...
om die sfeer nog
even te proeven.
Maar zal niet
lang meer toeven.
Alles is in diepe rust.
Tot…
Avond
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.861 Boven mij is de lucht
als een lief gelaat,
waarover zachtkens
een glimlach gaat
En binnen in mij
wordt het al nu zo stil,
of mijn hele hart
naar de hemel wil .…
eeuwig stil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 gevangen in het
blauwe ijs
het lichtblauwe ijs
geen gletsjer
die de stilte
breken kan
het smelt
het druppelt
maar het ijs
breekt niet…
THE ANSWER MY FRIEND
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
761 hem
zittend in zijn oude kloffie
ieder gat verried 'n herinnering
glorietijden van weleer
schitterende ogen tussen
lange verwilderde grijze haren
een mondharmonica tegen zijn lippen
dansend op de muziek
"the anwer my friend"
hij speelde het vol overgave
zijn centenbakkie deels gevuld
door gejaagde passanten
op een dag was het stil…
Een treffen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
712 Ongemerkt wil ik mij
op het roestbruine herfstbed
naast je schikken
om de pijn van het breken
de angst bij het vallen
met je te delen
Je slaapt hier om te sterven
een ijle lijn scheidt je
van onzichtbaarheid
draden van wit
zuigen toverachtig
het houten hart weg
Ik laat je hier stil achter
– in de verademing –
gun je weer terug te…