35702 resultaten.
wikkend en wegend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
514 wikkend en wegend
toch maar de kiloknaller
ver weg loeit een koe…
Overgeslagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Oud en verschrompeld
Ligt de vergeten appel
Bij het verse fruit …
kort blond
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
585 door de bocht
te ver gezocht
was jij wel
echt blond…
Leef je leven.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 De einder nog heel ver weg.
Een leven voor je.…
VEILIGHEID
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
523 Kikkergekwaak klinkt
dapper in de zoele nacht:
vér van die eenden!…
[ We varen zomaar ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 We varen zomaar
te ver en raken verstrikt –
in lotusbloemen.…
FEEST
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
567 oranjetipjes
ze zijn wel erg vroeg dit jaar
ver voor koningsdag…
lichter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 In het gras een veer
een dor blad verlaat de tak
ik verlies mijn haar…
Nostalgie.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 De jaren tachtig
liggen reeds ver achter ons.
Nostalgie die prijkt.…
Wat gij niet wilt (2)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 Wat gij niet wilt dat
u geschiedt, voegt een vers toe
aan uw levenslied…
Onvoorstelbaar ver
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Geworden uit
De wording
Van 't
Allereerste Begin -
Aarz'lend bij de hand
Genomen en zachtjes
Meegevoerd met de
Stroom van de rivier
Die 'k niet meer
Tegenhouden kon
Zonder het te weten
Op weg naar mijn horizon
Onvoorstelbaar ver…
windveren
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.025 woorden droegen immer verder
dreven dreigend op de wind
kwamen in steeds verder oorden
waar men nu ook veren vindt
Wie zal al die veren rapen
uit die kussensloop ontsnapt
of een laster in doen slapen
die uit alle naden knapt.…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 De blik verliest je met zichzelf in ruimte
waar aankomst ver en ver te zoeken is.
Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk
groen het zonlicht en je oog inzwemt.
Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid
bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep.
Voel warmte op je neus, zie 't vroege blad
van vlier. Je keek te ver.…
De Zone
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Veer na veer, vallend
van de vleugels van de duistere
engel die vallend hoogte verliest
boven de nevelige begraafplaats
- vak na vak staken en stenen
Mannen moesten doden
jongens waren bange helden
honger en ziekte deden de rest
Het leven is mager, de borsten
van de meisjes zijn te plat
voor de baby's in hun buik
Tussen de tere zwarte…
Een verdwaalde veer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
490 Was ik maar een verdwaalde veer
In plaats van een verdwaalde heer
Zonder verzonnen naam en bezwarende bezittingen
Zonder mislukte loopbaan en die nare verplichtingen
Al dartelend zou u mij zien gaan
Als een vis in het water
Verlost uit die almachtige waan
Mee met waar de wind naartoe staat
Was ik maar een verdwaalde veer
In plaats van een…
Schipperen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
615 Het valt
niet mee
te schipperen
op het schip
dat familie
heet
Misschien
is het goed
om even
het schip
te ver-
laten…
Had ik nooit een vers gelezen
gedicht
3.3 met 20 stemmen
6.864 Had ik nooit een vers gelezen,
Mocht ik nu geen dichter wezen:
Had ik van het geitenweitje
Met zijn klaaglijk krijtend geitje
In mijn jonkheid niet vernomen.…
Verse krassen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 verse krassen
getuigen van
een liefhebber
een waaghals
hoe de kou
ook snijdt
kleurt het
wangen rood
zichtbaar ademt
de kracht
van dit
jonge leven
de vrijheid tegemoet…
ver reizen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 roerloos gewacht
op het vroege licht
wie stil ligt
reist ver
over ongekende grenzen
valt niet samen
met het lijf
soms wordt een
droom gesmeed en
de andere verbrijzeld…
[ Ver weg - de wereld ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 Ver weg - de wereld,
hoog - de muren om het erf --
vaal - het ochtendlicht.…
Wie schijnt de zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
829 Wie schijnt de zon
en laat de maan
toch niet vallen
omdat hij teveel
met de sterren
bezig is
Wie reist een vers
en laat de zin
toch niet vallen
omdat hij teveel
met de woorden
bezig is
Ach schrijf me een
zonnig vers met woorden
die de nacht met sterren
verlichten als de maan
zijn zin verloren heeft
tijdens de reis…
Stormduinen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.503 als je van steen was
zou ik huilen
nu wil ik schuilen
met mijn gezicht
in het mulle zand
tot de kilte voelbaar
zoekt naar helmgras
een laatste strohalm
stijf en stug
zucht in de wind
net als een kind
de zee stilaan bedaren
strandribbelend aaien
wat er ver zoet en ver zacht
tot rust gebracht…
Zwaar en pijnlijk
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
996 Hij schreef het voorwoord:
zij lag stil, haar ogen keken
hem voorbij, gebroken licht
zonder menselijke activiteit;
toch lag ze ijselijk mooi;
ver te zoeken vers van
onalledaagsheid, een compositie
met flarden eigenzinnigheid.…
DRIJFVERMOGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
780 ik kon al drijven
op eigen veren
gaan
Goed...
ik kon al
op eigen poten
staan
Goed...
mijn Va & Moe
ze bleven me
volgen
Maar...
als jongeling
raak je soms
verbolgen
Je wilt eruit
vooruit en achteruit
het toetsen
van je eigen drijfvermogen
Ik wou
dat ze nu eens
opvlogen
maar herfst is nog ver.…
toekomst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Ik vroeg me af
waar voor mij nog
ergens ver misschien
voorbij de vloek
der zeven plagen
een onontgonnen akker,
een paard, een ploeg,
een schuur met verse zaden
stil en ongerept
in de frêle ochtendzon
te wachten lagen
Enkel voor in geval
ik dit hoofdstuk
van mijn leven
werkelijk afsluiten kon.…
Een tuimel van rood bloed
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
611 je schoot
het vliegen neer
in een tuimel
van rood bloed
de vlucht
schrok op
vloog weg op de
echo van het schot
een hoopje
veren in het gras
het lijf doorzeefd
met hagel is wat bleef
je schoot het vliegen neer
en bindt de poten op
nu poets je het geweer
jij laat geen veer…
geen snelsonnet?
snelsonnet
4.3 met 17 stemmen
619 géén vers, géén regels, niets gepend
de soep was op, het vers - ontzield - bleef weg
‘t-is waar; het klopt volledig wat ik zeg
niet eens wat losse regels - ach het went
verbazing, blijdschap: tóch nog iéts gedicht
opnieuw, al schrijvend, prozaïsch gezwicht…
Sir Patrick en de dichteres
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
823 maar ze zijn al ver, wankelend en giechelend
-Ja.. ja..ja…bla... bla… zeer intens!-
en eenmaal thuis, weet niet waarom
ik doe geen lichten aan maar blijf, verstijfd
naar de vloer onder mijn voeten staren
en voel hoe de Dood naar mij kijkt,
zoals een kind naar de laatste rode kers
hei dichteres, laat nú horen één leuk vers……
ver van huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 ver van huis
wil ik leven
alleen mezelf
neem ik mee
verwelkte dromen
laat ik varen
wat voorbij is
wordt rooskleurig
langs een rode draad
plant ik poëzie…
Morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
889 Morgen ben ik vroeg weer uit de veren
Morgen zing ik weer het hoogste lied
Met speels gemak beklim ik hoge toppen
Geen enkele beperking of limiet
Ik wil me als een kampioen ontpoppen
En profileer mij als de favoriet
Morgen ben ik vroeg weer uit de veren
Morgen zing ik weer het hoogste lied
Ik grabbel enthousiast naar trainingskleren
Een…