Alle inzendingen over verzonken

570 resultaten.

Sorteren op:

WACHTEND VOORJAAR

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
In ochtendnevel staan bomen, half verzonken: ruige eilandjes. Ritsel op zolder. Ongedierte? Insluipers? Vogels doen hun nest. De kraai pikt in gras, maakt van het veld een kunstwerk: "kastanjebolsters."…
Han Messie14 augustus 2010Lees meer >

Hart Voor Kerst

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.084
Dennengeur verdrinkt in gouden glitter kaarslicht mijmert in flarden nostalgisch denken schemering zweeft op vleugels van heimwee naar schimmige verten sneeuwvlokken bedekken schuldgevoelens met vrede op aarde de nacht is sereen en fluistert vergeving maanlicht weerkaatst in stralen van hoop sterren verzonken in mythische…
Ariadne16 december 2010Lees meer >

Daar boven alles prijkt het leven

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 531
Sterren laten zich zien op boulevards, zijn verzonken in het diepste van alles boven het alledaagse leven gelegen, naar trouwe dragers van onmetelijk licht kijk je op, zoekt men in het aardedonker met een dorstig hart vol verlangen, de schittering plots aan diggelen doet de adem nog verder stoten naar alle in geluk uitspattende richtingen…
Rob van Tol10 september 2011Lees meer >

Duistere Kempen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
wat de dennen fluisteren bij het wiegen op de wind in treuzeltoon getint onder jagende maan het klagend ruisen van eeuwenoude verhalen uit zure zavel gezogen over soortgenoten al lang vervlogen die nog spraken van doksalen in verzonken kloostergezang het vreemde licht boven kruisende banen met de lokroep van heidense nazang wijdste…

Herdenken

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
En telkens sta ik weer in pyjama voor het oude raam en controleer de auto's die in die jaren even voor het gewijde uur naar de kant van de weg zwenken en stoppen lijken mijn vader en moeder in zichzelf verzonken verbonden met iets dat groter is dan zij gedachten waar ze goed naar moeten luisteren die het waard zijn om telkens terug…

Onbezorgde bureaucratie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Uw verzonken gedachten leven op met spontaan een brede glimlach met mijn hand teder op uw schoot tijdens de dagbesteding van uw dag. Verdwaald duidt u verborgen ontroering bij emoties met een onwetend gevoel waarom beslist de bureaucratie in deze fase terwijl ik alleen staar in mijn sta-op stoel.…

Herdenken

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 275
En telkens sta ik weer in pyjama voor het oude raam en controleer de auto’s die in die jaren even voor het gewijde uur naar de kant van de weg zwenken en stoppen lijken mijn vader en moeder in zichzelf verzonken verbonden met iets dat groter is dan zij gedachten waar ze goed naar moeten luisteren die het waard zijn om telkens terug te…

"O Rhenus,..

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12
gehoord aanvaard en uitgevoerd Uw bloeden vervult ons met trots op de steile oever onze aderen stromen over van liefde en moed tegen de ingedroogde kribbige dijken op komen wij weer met de zwaarste laarzen door klei aanstampen Of waren het weer de tranen van Lorelei wanhoop over het ontbreken van een opleving aan diep verzonken…

EEN GESCHENK

gedicht
2.5 met 116 stemmen aantal keer bekeken 25.116
' Het regende en God verzonk in gepeins (maar eerst rukte hij zich nog los, hij hield niet van hun manieren) en al peinzend waadde hij door leven en door dood, door waanzin en nalatigheid, door waarheid en door angst, zag hoe zij frunnikten aan elkaars jas en daalde peinzend af langs de smalle trap van hun rede — 'Ik heb het geweten…
Toon Tellegen17 november 2019Lees meer >

vanuit het verre

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.671
ik sprak haar aan vanuit het verre: een café vlakbij't station 'Het Verre' zij zat diep in gepeins verzonken: m'n ongeschreven dagboek tussen haar een muur een klein verduisterd raampje misschien verliezen wat je nooit vond en mij was ik haar even kwijt waar ben je?…
kuirinck24 december 2004Lees meer >

gedachten

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.055
lopend langs zee diep verzonken in gedachten hoge golven intens verdriet verloren niet meer kunnen denken dromend over wat is geleden hopen voor later jij komt me tegemoet met je handen in je zak tranen rollen over je wang je hebt spijt zeg je vergeven tranen van blijdschap de zee komt tot rust we lopen zachtjes door we zijn…

geen verval

wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 79
Afgekalfd land, rotte palen en golven zonlicht opnieuw zichtbaar in spiegelend water; versprankeld onder een gebroken wolkenlucht Zwermen zilveren vogels bespelen een vluchtige harp, waar schichtige vissen spiegels verscherven; beelden verbrekend van dood hout half verzonken in moeras Ogenschijnlijk geruïneerd landschap, maar als altijd…
Jagradra16 maart 2007Lees meer >

geen verval

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
Afgekalfd land, rotte palen en golven zonlicht opnieuw zichtbaar in spiegelend water; versprankeld onder een gebroken wolkenlucht Zwermen zilveren vogels bespelen een vluchtige harp, waar schichtige vissen spiegels verscherven; beelden verbrekend van dood hout half verzonken in moeras Ogenschijnlijk geruïneerd landschap, maar als altijd…
Jagradra19 maart 2007Lees meer >

Jeugdliefde

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 978
Twee mensen verzonken in elkaar 't geluk duurde amperaan een jaar. Een sprookje voor een moment waarin, versmolten met elkaar het leek of de tijd zich verstilde. Even stond de Hemel op een kier. Helaas, vertrok ons beider jeugd en viel de camee van onze vreugd verwondt door zoveel eerder zeer tenslotte in duizend stukken neer.…
sjoerd haxe3 augustus 2008Lees meer >

Ode aan m'n liefste

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.815
Met hoeveel gemak je keer op keer vastberaden op de verkeerde plek staat te wachten aangeslagen de weg niet meer weet te laat op komt dagen alweer je sleutels vergeet hoe door de was op 60 graden oen ik te strak ondergoed moet dragen hoe je op je allerbest de helft vergeet bij boodschappen doen verzonken in gedachten het eten verpest…

Een oude dag

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 806
zo laat nog in de avond zeker deze dag nadert zijn einde prevelt mijn stem onderwijl het gebed van wat was over vandaag dus haast het oude zijnde ik ben nu en hier in gedachten verzonken doch ook zowaar reeds zwevend op weg naar boven en verguld een balsem van rust stilte rond de ziel al raak ik door de jaren immer…

Als papavers wuiven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 735
Moeizaam klim ik treden hoger lager ligt veel dieper dan verwacht kracht stuwt maar steelt het vloeien van de adem de laatst gezette stap schuurt langs verzonken stenen terwijl ik wankel jaagt de nacht mijn schaduw stil turend door zijn venster voorbij de grauwe velden zie ik papavers deinen langs de zomen van de wind mijn glimlach…

nacht-zee

netgedicht
4.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 723
waar oude wonden helen, verzonken herinneringen eenzaam wachten...op het licht voor jaren bedolven onder water,zout en zand draag ik mijn geluk op handen naar de hartslag van golven en spoel weer aan land...…

Godsontlastering

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 518
De legerkardinaal is net verzonken in een schietgebed. Hij vindt dit vloeken ongehoord; z'n dienst te velde wordt verstoord. Hij velt 'm met z'n dienstgeweer. Al vloekend valt de krijger neer. Nu is de kogel door de kerk gezegend, dus hij doet z'n werk: 't is treffend, hoe die kogel maakt, dat die soldaat het vloeken staakt.…
Aubrey21 juni 2011Lees meer >

De oude dag

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
zo laat nog in de avond zeker, deze dag nadert zijn einde prevelt al doende mijn stem het gebed van wat was, over vandaag, dus haast het oude zijnde ik ben nu en hier in gedachten verzonken doch ook zowaar reeds zwevend op weg naar boven al raak ik door de jaren wel vaker verstrikt in verder kijken, soms gelijk aan…

Anoniem?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Op een bankje begroeid met mos ze zat roerloos gefixeerd op de stilheid van haar natuur, haar verloren blik verzonken in spiegeldelen tussen geest en haar frêle gestalte in een wit geklede wattendeken verpakt in de kwaal van het geleefde leven de mond gesloten geen zinnen zonder eenzaamheid, toen ik de ontmoeting verbrak…
Pama7 augustus 2019Lees meer >

nagelaten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 590
ver terug in de tijd liet jij je brieven na zijn het impressies van jouw binnenruimte een onverwachte diepte in wie je eigenlijk was lees ik je waanzin het diepe litteken verzonken in je huid jij schreef de brieven wie ben jij dan het onmiskenbare handschrift zet aarzelingen in draf voor lange tijd maak ik jouw brieven zoek…
J.Bakx8 november 2019Lees meer >

Tegenvleugs

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 470
zo her en der lijkt aarde tegenvleugs gestoffeerd waar rotsen nog eruptie- warm zijn verschroeit het opkomend gewas baant lava zijn wegen alsof de infrastructuur er al eeuwen ligt is land eonenlang verzonken in de tijd waar rood zand zijn vele woestijnen weet door oases benijd de geosfeer lijkt te spelen met een overvloed…
wil melker18 augustus 2022Lees meer >

Voor jou

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
Soms in het leven gaat het even niet dan zit alles tegen onzeker, stil verdriet verzonken in gedachten een vlak en leeg gevoel onrust diep van binnen even zonder doel Aan de hemel staat een zonnetje zij verdrijft de kou straalt haar warmste stralen vandaag, speciaal voor jou ze glimt haar mooiste lach de hele dag lang en drukt haar…
Toyke14 oktober 2023Lees meer >

twijfels

gedicht
3.8 met 116 stemmen aantal keer bekeken 25.066
door het door lege zalen dolen op zoek naar ziel en zaligheid in mijn twijfels ligt vergeten een herinnering aan hoe het was sust mijn hart mijn eer, geweten ligt mijn gemoed niet waterpas in mijn twijfels ligt verborgen een gevoel van haat en nijd maakt van iedere nieuwe morgen een dag vol zekere onzekerheid in mijn twijfels ligt verzonken…

twijfels

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.281
door het door lege zalen dolen op zoek naar ziel en zaligheid in mijn twijfels ligt vergeten een herinnering aan hoe het was sust mijn hart mijn eer, geweten ligt mijn gemoed niet waterpas in mijn twijfels ligt verborgen een gevoel van haat en nijd maakt van iedere nieuwe morgen een dag vol zekere onzekerheid in mijn twijfels ligt verzonken…

het opengaan der dagen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.144
door nachten dicht de klei het opengaan der dagen verzonken liggen zij geluidloos zonder klagen seizoenen die hun kleur bekenden jaren die voortschrijdend zich tot eeuw bestemden zie de lagen lees de vragen voel emoties die elkaar en generaties moesten dragen ingekapseld zonder lucht want ook de laatste zucht heeft de bodem al verlaten…
wil melker9 januari 2005Lees meer >

Verwelkte roos

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.646
Ik loop in de leegte Niets kruist mijn pad Ik heb alles verloren Wat ik eens bezat Nu loop ik hier alleen In diep gepeins verzonken Ik denk nog wel eens terug Aan de ogen die mij verdronken Niets keert het tij Een verwelkte roos zal nooit meer bloeien Dat gebeurt bij mij Nooit helen de wonden Ik leef in de schaduw Van wie ik ooit…
Daniëlle7 september 2005Lees meer >

het venster uit

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 854
want meer dan mijn naam heb ik verloren toen ik nog woonde in de treurtwijgen van woorden mijn ogen droegen het zwerven omhoog doorheen de glijvlucht van een naïeve slaap; ontzegd en te jong in de kamer geweten zonder luister verzonk hoop zo vaak en dat wat in mij werd ontnomen de nacht bond zich driemaal aan levenslang en slingerde…

Als wat geweest is komen gaat

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.653
Die blik over je schouder nèt voordat de deur dichtsloeg zal ik nooit vergeten ik wilde jou de sleutel geven maar moffelde hem weg bij je afwerende gebaar het was alsof je toen al wist wat ik niet wilde weten niet wenste te zien maar moest beamen in die kille kamer naast dat hoge bed waarin je elke dag dieper wit verzonk tot je…
sacrajewa25 februari 2007Lees meer >