738 resultaten.
Kleine meester
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
711 als een kleine meester herken ik de stukken
van pion tot koning op de troon
bestreed er veldslagen in het hoge Noorden
totdat mijn adjudant werd vermoord
we vochten voor het vaderland
en de vrouwen bij de wasmand
die ons schone kleren gaven
en een pint met schuimend bier
ze zagen onze besmeurde gezichten
en zand en bloed op de mouw
voor…
Ons mooie leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
406 Ons mooie leven, ingepakt
tegen de kou die terug kan komen:
blikken met bonen, oude kranten
kapotte kleren, potten jam
tot aan het plafond
het harde land, en de harde hand
van de grote leiders, en de kleine
die vochten voor hun eigen voordeel
de helden van staal, later weggescheurd
uit hun huis en uit de boeken
Maar wij zijn er nog, in…
Waar komt chocola vandaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
743 Uit de Hortus Mijnheer
die enten wij daar
kleine stokjes met druipend vocht
we kerven ze keer op keer
een harslaagje is niet meer genoeg
we vermengen het
met kindertranen vers en vochtig
van jonge wangen
Weet u Mijnheer zo´n mes
zo scherp als snijden kan
dwars door een ziel
zal´k maar zeggen
zo vind je ze nog hier
dat de onderstam…
zo heel gewoon
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
712 zo heel gewoon
kokend water
een zakje thee
gewoon een glas
dampend hete
rooibos thee
schenkbare liefde
in de eenzame kilte
van een eindeloze nacht
drinkbare bronsrode moed
transparante gouden gloed
in die pikdonkere nacht
sympathiek troostrijk vocht
het niet mogen maken
kan je heel diep raken
gewoon wat thee
door dat ongrijpbare…
Kapok
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
486 Er sluimeren wanen in kussens
grif strooien nachten met uren
en als het gezicht verschijnt
in lang geleden verloren licht
vangt morgenrood vocht als bloed
sijpelend langs grieven snijdt
zij lijnen en tekent ouderdom
in geslepen taal alleen de punt
ligt dwars en stremt beelden
als strepen op de snelweg
zij ziet de vluchtstrook
schudt…
’t herhalende verdriet
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.709 beetje bij beetje afgepeld
en toch weer overwoekerd
gevormd tot een harnas
doorploegd van littekens
toon ik mij jou
trotseer bijtende winden
ruw als beton het oppervlak
enkel nog in ’t verborgene
bloeien wat bloemen
pijn doodt de mooiste vogel
gebarsten door het vuur
de aarde in verdroogde voren
wacht zaad op ‘t levenbrengend vocht…
VRUCHTVLEES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 Je smaakt naar vrijheid,
wilde zachtheid,
vocht van drang en van natuur
die mijn lust en leven voedt.
Je geeft je hele wezen
in een tel van jou en mij
versmeltend, verzengend,
in een stonde van genot.
Zo heb ik jou gevonden,
zo gaf jij je bloot,
bungelend aan een steeltje,
jij, kers over de muur.…
Blaastest overbodig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
800 Gevuld met het geestrijke vocht
maakt de vrouw op de motor een bocht,
maar een bocht is er niet.
Een agent, die het ziet,
zegt: 'Mevrouw, 't is het eind van uw tocht.
U dronk uit een alcoholbron
en nu ligt u hier op het beton.
O, wat stuurde u raar,
want u slingerde maar.
Daarom slinger ik u op de bon.'…
Je rest in as
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
713 ik zag rook
wellustig kringelen
speels nog net geen vuur
je nam de tijd
in luifel en plafond
dekte vlammen af van binnen
wachtte op de wind
tot het uitslaan
eindelijk kon beginnen
vocht je weg
naar buiten en was
door water niet te stuiten
ze hebben je gesloopt
tot in de diepste krochten
jouw warmte met hun kou bevochten
je…
In de sfeer van corona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 op het grondgebied
van de
twee delen
in Lutjebroek bouw ik mijn
huis op de
vergeten stenen
en kijk in de stilte
om me heen
naar 't hol
van de boom
waar de vleermuis
ontwaakt
terwijl een straaltje vocht
langs de boomschors
de grond in sijpelt
heel deze tijd speelt
in de sfeer van corona
men zou in
deze zuivere lucht
bijna het Urgenda…
Pastoraal werker (01)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
638 Het leven was geen makkelijke tocht
Zei ze en ik, ik heb het genoteerd
Ze had haar les niet een twee drie geleerd
Had lang naar liefde en respons gezocht
Ze wist nog goed hoe of ze driftig vocht
Als Don Quichot de waan had getrotseerd
Het leven was geen makkelijke tocht
Herhaaldelijk vloog Venus uit de bocht
Ze had zich menigmaal daarbij bezeerd…
de maagd uit Betlehem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
846 ik hang me
aan het kruis
jij nagelt mijn
handen met spijkers
een moordenaar met banden
doorsteekt
mijn zij als bloed
niet vloeien wil
en vocht van langzaam
dood zo uit mij loopt
de wereld dondert
in elkaar als jij
mijn voeten kust
lust is weer herboren in het
strelen van de doornenkroon
de hete striemen
op mijn rug,…
het permanente verblijf van angst
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
699 muren spuwen 't vocht uit
dat zich schuilhield achter schilderijen
en honderdjarige spiegels
zij is zich bewust van het vreemde geluid
het kan niet voorkomen worden
dat weet ze, ze woont hier al zo lang
in deze kamer waar alles sterft
woorden die op haar gekromde rug
wachtlopen
verdrinken in schimmel en schilfers
met nagels bekrast…
No Hay Camino Er is geen weg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
728 ik voelde pas
de kracht van
je angst
toen ik Primo
Levi las:
we zijn alleen
vermoeide
beesten op
de drempel
van de dood
pas toen doorzag ik
de kracht van je
liefde die zich in
bange lange armen
verborgen hield
ik vocht om het
bruisende leven
te omarmen
de mens puur in
beelden te vangen
altijd al voel ik
de kracht…
Naast mij.....
netgedicht
2.6 met 102 stemmen
28.816 Naast mij woont een vrouw,
van schoonheid en duizend gedachten,
bij een van de mooiste grachten,
waar we vochten, huilden en lachten,
honderdvijftig keer overnachtten,
het vooruitzicht opschortten en opnieuw bedachten.…
Medium
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.498 Kreten in de kelder
een wit paard verschijnt
zie nu ineens helder
als het donker verdwijnt
Geritsel in het wilgenbos
uilen huilen overal
glinstering in de ogen van de vos
dauw breekt de lichtinval
Gejoel van massa-mensen
visoenen uit oude boeken
dat ze dit verwensen
- de menselijkheid vervloeken
Stilte in de kelder
vocht druipt van…
Het hondengevecht
poëzie
3.7 met 39 stemmen
6.302 Twee Bullebijters vochten,
Voor 't wijnhuis, in een kleine Poolse stad,
Terwijl hij juist aan 't venster zat:
'Zulk vechten, mensen! - - Zij verslonden
Malkander letterlijk! Met iedre hap, ging oor
Of poot er àf - en glad als vet er dòòr!
Ons scheiden kwam te laat! wij vonden
Het restje: - op mijn eer,
De staarten, en niets meer.'…
Ijsde doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 wind schoonde
de noordoosterhoek
droogde overtollig vocht
in scherpend zicht
winter helderde
hoog in het diepe blauw
waar kou nog
amper condenseerde
het wit van wolkjes
verdween en in de
legitieme uitstraling
verscheen de eerste vorst
hij ijsde zijn
doorzichtigheid
dicht bij de grond waar
dauw zijn druppels vond…
Surrogaat
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
2.144 een moeder scheurt
haar lippen open,
lappen huid
in bloed doordrenkt
warme melk vloeit
schaars en zuur,
vocht dat zij
voor vol aanzag
het kind drinkt gulzig
magere woorden,
wist het beeld van
welkom hier
roze huid ruikt
zacht en teer,
schaduwspelend
en tot last
surrogaat vult
bedelflessen,
onverschillig en
niet gezoet…
verloren
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.665 Fonkelend als een diamant
Een traan op weg naar beneden
Met daarin het beeld van jou
Langzaam uit m'n ziel gegleden
Glinsterend vocht op mijn wang
Een zee van opgehoopt verdriet
Het gemis gevormd in elke druppel
Vanaf het moment dat jij me verliet
Mijn hart huilt en schreeuwt om jou
Maar jij kunt mijn verdriet niet horen
Ik verdrink langzaam…
Berlijn, 1968
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
730 In de kou
van de strijd
tussen oost en west
tussen nacht en ochtend
tussen corps en revolutie
vocht de groep studenten
zich door drank en principes
Op zoek naar waarheid
trots op idealen
blij met de koelkast
werd de muur al zachtjes gesloopt
Buiten regeerde angst
in de ondergrondse zweeg je
Het spel van de namen
de glazen wijn…
op een slotgracht na
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
613 ik was de koning
in mijn fort
de wereld op
een slotgracht na
lag aan mijn voeten
maar in het minzame
begroeten bespeurde
ik hun achterdocht
want ik was rijk
vanuit mijn plaats
door afkomst al gegeven
kon ik hen laten beven
juist ik vocht
voor hun leven
als mijn onderdaan was
ik met allen zeer begaan
nooit heeft iemand…
Vergeten graf
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
735 ik betreed het ondergrondse geluid
waar de zelfgeslagen letters van mijn zerk
de maden overtuigen dat ik niets anders ben
dan wat schimmelende duisternis
nachtenlang heb ik tussen veldslagen gedoold,
lijken achtergelaten die ooit, voor hun sterven,
schreiden in mijn hongerende ziel om het
grijze vocht dat uit mijn ogen stroomde
en nog…
vrijgezel, feest dat ooit eindigt
hartenkreet
1.3 met 20 stemmen
5.776 de laatste vrijgezel roept
zijn vrienden op het feest
volgen zijn geest onvoorzien
op het einde van zijn dag
de enigen nog half overeind
het vocht heeft gevloeid
overvloeiende beken vergetelheid
ter ere van de nieuwe sensatie
uit twee voortaan te bestaan
niet langer hij en zij
maar zij gebei
de flarden linten aan de tafels
lijken verscheurd…
Als jonge loot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 ik wilde hoogte
was altijd gericht
op onontbeerlijk licht
heb talloze keren
mijn stam gerecht
tegen constante wind
al als jonge loot
vocht ik met struiken
die woekerden in ruimte
groeide snel maar
werd afgevlakt door
een hoog bladerdak
toen ik dat overwon
kreeg ik als vriend
de warm stralende zon
heb nog geprobeerd
mijn bast…
Venster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.131 Januari baart schrille dagen
schenkt fluisterdunne lichten
luchten, wrang en jachtig
waaien onheilsberichten
tegen de heldere ruiten
beslagen blijven mijn gedachten
traag trek ik tekens van toen
door het brakke vocht
op het glas van vandaag
waarop het vergezicht stokt
druppels aan het vingerschrift
zoeken een bedding
naar een onbekende…
korstgenot
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.594 langzaam schraap ik
de roodbruine korsten
van mijn bezeerde arm;
het is peuteren met pijn
negeer het lijfelijk alarm
niet dat ik zomaar
naar bloed zou dorsten
het geeft een aanhoudende kick
en dat is dwangmatig fijn
voorzichtig gaat mijn nagel
langs de rand van gestold vocht
op zoek naar reeds blootgelegen huid
maar bij de onverwijlde…
tien vragen over herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
663 wat is het dat tanden
doet lossen in de mond
verkleurende bladeren
doet vallen op de grond
wat is het begin
dat de cyclus eindigen laat
wie fluit het in gang
wie zorgt dat het verder gaat
is het de zakkende zon
die haar kracht voelt vervloeien
verschrompelen de vochten
zodat niets meer kan groeien
waarom wordt groen geel en rood…
Heler
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.066 Twee mannen uit Groningen vochten
om Ans, die ze allebei mochten.
Ze keken en schrokken,
want Ans was vertrokken
naar Middelburg, waar ze niet zochten.…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…