Alle inzendingen over vocht

738 resultaten.

Sorteren op:

Kleine meester

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
als een kleine meester herken ik de stukken van pion tot koning op de troon bestreed er veldslagen in het hoge Noorden totdat mijn adjudant werd vermoord we vochten voor het vaderland en de vrouwen bij de wasmand die ons schone kleren gaven en een pint met schuimend bier ze zagen onze besmeurde gezichten en zand en bloed op de mouw voor…

Ons mooie leven

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Ons mooie leven, ingepakt tegen de kou die terug kan komen: blikken met bonen, oude kranten kapotte kleren, potten jam tot aan het plafond het harde land, en de harde hand van de grote leiders, en de kleine die vochten voor hun eigen voordeel de helden van staal, later weggescheurd uit hun huis en uit de boeken Maar wij zijn er nog, in…
Zywa3 juli 2023Lees meer >

Waar komt chocola vandaan

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 743
Uit de Hortus Mijnheer die enten wij daar kleine stokjes met druipend vocht we kerven ze keer op keer een harslaagje is niet meer genoeg we vermengen het met kindertranen vers en vochtig van jonge wangen Weet u Mijnheer zo´n mes zo scherp als snijden kan dwars door een ziel zal´k maar zeggen zo vind je ze nog hier dat de onderstam…
Ibunda9 september 2006Lees meer >

zo heel gewoon

netgedicht
1.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 712
zo heel gewoon kokend water een zakje thee gewoon een glas dampend hete rooibos thee schenkbare liefde in de eenzame kilte van een eindeloze nacht drinkbare bronsrode moed transparante gouden gloed in die pikdonkere nacht sympathiek troostrijk vocht het niet mogen maken kan je heel diep raken gewoon wat thee door dat ongrijpbare…

Kapok

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
Er sluimeren wanen in kussens grif strooien nachten met uren en als het gezicht verschijnt in lang geleden verloren licht vangt morgenrood vocht als bloed sijpelend langs grieven snijdt zij lijnen en tekent ouderdom in geslepen taal alleen de punt ligt dwars en stremt beelden als strepen op de snelweg zij ziet de vluchtstrook schudt…
metha4 juli 2008Lees meer >

’t herhalende verdriet

hartenkreet
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.709
beetje bij beetje afgepeld en toch weer overwoekerd gevormd tot een harnas doorploegd van littekens toon ik mij jou trotseer bijtende winden ruw als beton het oppervlak enkel nog in ’t verborgene bloeien wat bloemen pijn doodt de mooiste vogel gebarsten door het vuur de aarde in verdroogde voren wacht zaad op ‘t levenbrengend vocht…

VRUCHTVLEES

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Je smaakt naar vrijheid, wilde zachtheid, vocht van drang en van natuur die mijn lust en leven voedt. Je geeft je hele wezen in een tel van jou en mij versmeltend, verzengend, in een stonde van genot. Zo heb ik jou gevonden, zo gaf jij je bloot, bungelend aan een steeltje, jij, kers over de muur.…

Blaastest overbodig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
Gevuld met het geestrijke vocht maakt de vrouw op de motor een bocht, maar een bocht is er niet. Een agent, die het ziet, zegt: 'Mevrouw, 't is het eind van uw tocht. U dronk uit een alcoholbron en nu ligt u hier op het beton. O, wat stuurde u raar, want u slingerde maar. Daarom slinger ik u op de bon.'…
Aubrey4 oktober 2009Lees meer >

Je rest in as

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 713
ik zag rook wellustig kringelen speels nog net geen vuur je nam de tijd in luifel en plafond dekte vlammen af van binnen wachtte op de wind tot het uitslaan eindelijk kon beginnen vocht je weg naar buiten en was door water niet te stuiten ze hebben je gesloopt tot in de diepste krochten jouw warmte met hun kou bevochten je…
wil melker28 augustus 2007Lees meer >

In de sfeer van corona

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 399
op het grondgebied van de twee delen in Lutjebroek bouw ik mijn huis op de vergeten stenen en kijk in de stilte om me heen naar 't hol van de boom waar de vleermuis ontwaakt terwijl een straaltje vocht langs de boomschors de grond in sijpelt heel deze tijd speelt in de sfeer van corona men zou in deze zuivere lucht bijna het Urgenda…

Pastoraal werker (01)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 638
Het leven was geen makkelijke tocht Zei ze en ik, ik heb het genoteerd Ze had haar les niet een twee drie geleerd Had lang naar liefde en respons gezocht Ze wist nog goed hoe of ze driftig vocht Als Don Quichot de waan had getrotseerd Het leven was geen makkelijke tocht Herhaaldelijk vloog Venus uit de bocht Ze had zich menigmaal daarbij bezeerd…

de maagd uit Betlehem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 846
ik hang me aan het kruis jij nagelt mijn handen met spijkers een moordenaar met banden doorsteekt mijn zij als bloed niet vloeien wil en vocht van langzaam dood zo uit mij loopt de wereld dondert in elkaar als jij mijn voeten kust lust is weer herboren in het strelen van de doornenkroon de hete striemen op mijn rug,…
wil melker8 december 2005Lees meer >

het permanente verblijf van angst

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 699
muren spuwen 't vocht uit dat zich schuilhield achter schilderijen en honderdjarige spiegels zij is zich bewust van het vreemde geluid het kan niet voorkomen worden dat weet ze, ze woont hier al zo lang in deze kamer waar alles sterft woorden die op haar gekromde rug wachtlopen verdrinken in schimmel en schilfers met nagels bekrast…

No Hay Camino Er is geen weg

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 728
ik voelde pas de kracht van je angst toen ik Primo Levi las: we zijn alleen vermoeide beesten op de drempel van de dood pas toen doorzag ik de kracht van je liefde die zich in bange lange armen verborgen hield ik vocht om het bruisende leven te omarmen de mens puur in beelden te vangen altijd al voel ik de kracht…
J.Bakx10 december 2021Lees meer >

Naast mij.....

netgedicht
2.6 met 102 stemmen aantal keer bekeken 28.816
Naast mij woont een vrouw, van schoonheid en duizend gedachten, bij een van de mooiste grachten, waar we vochten, huilden en lachten, honderdvijftig keer overnachtten, het vooruitzicht opschortten en opnieuw bedachten.…
Berend7 december 2001Lees meer >

Medium

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Kreten in de kelder een wit paard verschijnt zie nu ineens helder als het donker verdwijnt Geritsel in het wilgenbos uilen huilen overal glinstering in de ogen van de vos dauw breekt de lichtinval Gejoel van massa-mensen visoenen uit oude boeken dat ze dit verwensen - de menselijkheid vervloeken Stilte in de kelder vocht druipt van…

Het hondengevecht

poëzie
3.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 6.302
Twee Bullebijters vochten, Voor 't wijnhuis, in een kleine Poolse stad, Terwijl hij juist aan 't venster zat: 'Zulk vechten, mensen! - - Zij verslonden Malkander letterlijk! Met iedre hap, ging oor Of poot er àf - en glad als vet er dòòr! Ons scheiden kwam te laat! wij vonden Het restje: - op mijn eer, De staarten, en niets meer.'…

Ijsde doorzichtigheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
wind schoonde de noordoosterhoek droogde overtollig vocht in scherpend zicht winter helderde hoog in het diepe blauw waar kou nog amper condenseerde het wit van wolkjes verdween en in de legitieme uitstraling verscheen de eerste vorst hij ijsde zijn doorzichtigheid dicht bij de grond waar dauw zijn druppels vond…
wil melker31 oktober 2019Lees meer >

Surrogaat

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.144
een moeder scheurt haar lippen open, lappen huid in bloed doordrenkt warme melk vloeit schaars en zuur, vocht dat zij voor vol aanzag het kind drinkt gulzig magere woorden, wist het beeld van welkom hier roze huid ruikt zacht en teer, schaduwspelend en tot last surrogaat vult bedelflessen, onverschillig en niet gezoet…

verloren

hartenkreet
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.665
Fonkelend als een diamant Een traan op weg naar beneden Met daarin het beeld van jou Langzaam uit m'n ziel gegleden Glinsterend vocht op mijn wang Een zee van opgehoopt verdriet Het gemis gevormd in elke druppel Vanaf het moment dat jij me verliet Mijn hart huilt en schreeuwt om jou Maar jij kunt mijn verdriet niet horen Ik verdrink langzaam…
car1 maart 2005Lees meer >

Berlijn, 1968

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 730
In de kou van de strijd tussen oost en west tussen nacht en ochtend tussen corps en revolutie vocht de groep studenten zich door drank en principes Op zoek naar waarheid trots op idealen blij met de koelkast werd de muur al zachtjes gesloopt Buiten regeerde angst in de ondergrondse zweeg je Het spel van de namen de glazen wijn…

op een slotgracht na

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 613
ik was de koning in mijn fort de wereld op een slotgracht na lag aan mijn voeten maar in het minzame begroeten bespeurde ik hun achterdocht want ik was rijk vanuit mijn plaats door afkomst al gegeven kon ik hen laten beven juist ik vocht voor hun leven als mijn onderdaan was ik met allen zeer begaan nooit heeft iemand…

Vergeten graf

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 735
ik betreed het ondergrondse geluid waar de zelfgeslagen letters van mijn zerk de maden overtuigen dat ik niets anders ben dan wat schimmelende duisternis nachtenlang heb ik tussen veldslagen gedoold, lijken achtergelaten die ooit, voor hun sterven, schreiden in mijn hongerende ziel om het grijze vocht dat uit mijn ogen stroomde en nog…

vrijgezel, feest dat ooit eindigt

hartenkreet
1.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.776
de laatste vrijgezel roept zijn vrienden op het feest volgen zijn geest onvoorzien op het einde van zijn dag de enigen nog half overeind het vocht heeft gevloeid overvloeiende beken vergetelheid ter ere van de nieuwe sensatie uit twee voortaan te bestaan niet langer hij en zij maar zij gebei de flarden linten aan de tafels lijken verscheurd…

Als jonge loot

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
ik wilde hoogte was altijd gericht op onontbeerlijk licht heb talloze keren mijn stam gerecht tegen constante wind al als jonge loot vocht ik met struiken die woekerden in ruimte groeide snel maar werd afgevlakt door een hoog bladerdak toen ik dat overwon kreeg ik als vriend de warm stralende zon heb nog geprobeerd mijn bast…

Venster

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Januari baart schrille dagen schenkt fluisterdunne lichten luchten, wrang en jachtig waaien onheilsberichten tegen de heldere ruiten beslagen blijven mijn gedachten traag trek ik tekens van toen door het brakke vocht op het glas van vandaag waarop het vergezicht stokt druppels aan het vingerschrift zoeken een bedding naar een onbekende…
Kees Keizer29 januari 2007Lees meer >

korstgenot

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.594
langzaam schraap ik de roodbruine korsten van mijn bezeerde arm; het is peuteren met pijn negeer het lijfelijk alarm niet dat ik zomaar naar bloed zou dorsten het geeft een aanhoudende kick en dat is dwangmatig fijn voorzichtig gaat mijn nagel langs de rand van gestold vocht op zoek naar reeds blootgelegen huid maar bij de onverwijlde…

tien vragen over herfst

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 663
wat is het dat tanden doet lossen in de mond verkleurende bladeren doet vallen op de grond wat is het begin dat de cyclus eindigen laat wie fluit het in gang wie zorgt dat het verder gaat is het de zakkende zon die haar kracht voelt vervloeien verschrompelen de vochten zodat niets meer kan groeien waarom wordt groen geel en rood…
rietvr7 oktober 2007Lees meer >

Heler

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Twee mannen uit Groningen vochten om Ans, die ze allebei mochten. Ze keken en schrokken, want Ans was vertrokken naar Middelburg, waar ze niet zochten.…
Aubrey29 april 2008Lees meer >

In lange haren zonneschijn

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
herfst licht op in spikkelglanzen mist danst langs akkoorden van de eerste stralen zon verstild kijken koeien in de verte vol verbazing rond hun romp verdwenen in een witte deken nog is je lach wat onbestemd in flarden nacht maar ogen spiegelen al wat je verwacht als wij het pad afgaan en nevels vocht zich aan ons hechten glanzen…
wil melker30 oktober 2015Lees meer >