Alle inzendingen over woud-bezitter

806 resultaten.

Sorteren op:

wij

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.690
onze smarten wijd ik aan schurft van eikenbomen; wonden, ongeheeld aan pijnboomschors; ‘s nachts, weet ik, kreunen wouden onze vreugde zweeft met vrije vogels; zeeadelaars over het water een zwaluwenvlucht, onberekenbaar of mussenjongen op een vensterbank onze liefde is als wilde roos het stof der aarde, onweerregen als de gewassen,…
sunset30 maart 2008Lees meer >

Viooltjes

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.442
Verscholen tussen het kreupelhout in het uitgestrekte woud bloeien de viooltjes in hun uitbundige kleurenpracht vol van leven, vol van kracht Temidden van oeroude bomen wild speels en in stromen spreiden ze trots hun blaadjes uit tot de laatste zonnestralen het viooltje sluit Maar reeds bij het eerste ochtenlicht ontvouwt zij haar…

Verrassing

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.444
Zeven dart'le nimfjes vonden Geiten-oor, waar hij sliep in 't woud. Elke nimf was even stout: Daad'lijk zag men Pan gebonden. Hij schoot op en lag gewonden In een touw van kruid en gras. Meisjes, riep hij, wat zal 't wezen? Maar hij zag gauw wat het was: Elk wou 't eerste zijn genezen.…

Zanghulde

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 511
Anemoontje, Anemoontje, maagdelijk schoontje in het woud ben jij weleens zoet bezongen zuiver om je hart van goud? Om je beelderige kroontje en je weelderig' bladerdos, jij icoontje, Anemoontje, Anemoontje in het bos?…

Denkend aan jou

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Maar in het windstille woud van al mijn saaie dagen, denk ik misschien nog wel het meeste aan jou.…

Latijn

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.950
In een duister woud, zeker, en het midden al jaren voorbij, hoefde ik geen volkstaal meer uit te vinden. Niets wat ik had te zeggen kon daarin nog klinken, mijn woorden waren weer latijn geworden, onleesbaar, gesloten.…

LAIS CCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Vingers verdwalen in haar zilte woud en dwalend maakt het haar tong vurig koud. Het roert gevoelens open die het mist doorbreekt samenhang. ’t Is jong en oud, en braakt op het klavier wat hij niet wist.…

De stille beuk

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 258
Ik ben een eenzame beuk, In een woud dat nooit zwijgt. Omringd door stammen die fluisteren, Groen van hoop, goud van tijd. Mijn wortels raken anderen, Zoekend naar warmte in de grond, Maar als het stormt, Stop ik met praten, En houd ik mijn mond. Ik ben een kale beuk, Die haar bladeren, Vol warme tinten, Heeft losgelaten.…

Tuintwijfels

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 60
De reizende mens schiep de herberg, later ook het café en hij zag dat het goed was De wouden zijn gekapt, de bomen verzaagd, vertimmerd en geboend - een bank waarop ik zit achter in het café bij mensen die over de bijzonderheden van hun leven praten en mij vragen wat ik weet van mijn werk, is het meer dan wat ik doe?…
Zywa26 september 2026Lees meer >

De dromer dicht voort

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 864
De dromer in het dichte woud droomt luchtkastelen eeuwenoud de zanger zingt benauwd noten zonder inhoud De danser danst zijn wals maar de blues klinkt te vals de schilder vangt de kleuren maar mist nog steeds de geuren En de dichter droomt voort woorden als toevluchtsoord zinnen veelzijdige draden langs zwaarbeladen paden en de…

onschuld

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 847
noem mijn liefdesdebuut openbaring kan ik als leugentest mee prijken wij bleven van jongs af gedresseerd elkaar recht in de ogen kijken om goudeerlijk alle gevoel samen te delen niet knipperbliks kunnende verhelen puur vleselijk te zijn geïnvolveerd wie schetst dan ook beider verbazing tredend uit het woud onzer afspraken dat wij met een…

Avondmeer

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 748
Roerloos en stil is het woud als ik na de storm van het zijn loop langs het natte wilgenhout naar de oever van het avondmeer. Ver boven mij toont de hemel haar gebroken, purperen ribben. De zon is ver weg en slechts zichtbaar in oranjefletse strepen. Rust daalt nu zachtjes neer in deze koele, natte schemering.…

TWEESPRONG

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
Het met porselein betegelde pad der maagdelijkheid Dat door het bejubelde woud Wordt overschaduwd Lijkt door het zwaarmoedige labyrint In de werken van de komende Gregoriaanse meesters Alreeds overvallen te zijn En verliest zijn zuivere evenbeeld bij het afdwalen Van de struikelende Priapus In het troebele ravijn van grijpgrage haat En…

Polderbos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
Arm land in verval woud op vreemde bodem een surrogaat wildernis op getemde baren Wanhopig trachten stammen bos te zijn een steriele rechtlijnigheid verraadt de schijngestalte gereed voor het wegkappen Door de wonden toucheert heilzaam licht de romp wegkwijnend in eeuwige schemer Pas na het vallen de warmte over hun liggend lichaam…

Vogel ( ode aan Slauerhoff)

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 868
Ik droom de reis naar het verlatene er te landen als een reiziger buiten de tijd Zonder ticket of bagage snel als het licht kan zijn langzaam als een oude vijver overal thuis te komen Ik droom de donkere wouden de kale witte sneeuw alle plaatsen tegelijk keer er alle beelden om Geen gids weet nog Waarheen die reis zal gaan Varen…

Iedere dag opnieuw

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 712
In wouden ontspannen, rusten in het zachte mos zon door de kruinen ruisende bries door lover. Luisteren naar vogels, bewonderen het hert aanschouwen kleine dieren ergens op de stille hei. Gewoon alledaags leven, weten dat je bent. In al deze wonderen liefde van de schepper herkent.…

De Kluizenaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 569
Ik ga mijn weg alleen, door duisternis en sneeuw, stille wouden, diepe dalen en oer-oude verhalen; met als enigste bagage lusten, lasten en geleerde lessen. In onwrikbaar evenwicht draag ik mijn eigen licht.…

WOONBOS

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 306
Waaibomenbos Luchtbellenbeek deze twee namen schuilen ergens in het boek Knikkertje Lik van schrijver Daan Zonderland hier worden zeven wijzen in apen veranderd door de wraakzuchtige tovenaar van Antrim een verdrietig lot voor die eenvoudige toch eerbiedwaardige mannen maar een woud vol zwaaiende eiken en dennen aan een bosstroompje…
Han Messie8 oktober 2025Lees meer >

Waterhoofd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.029
vloedgolven dragen hersens vol met water naar de zee en weiger ik dit jaar met zoveel zielen bijelkaargepakt het goudgeelzand te gaan berullen zee en waterziek ben ik voel me gehakt zoek ook het woud niet op waar regen valt nee, ik wil betijen in mijn eigen huis en tuin beneden waterspiegel aan de dijk waaraan ik woon want als ik toch…

KRAAAAK

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 808
...Sinds vanmorgen voelde hij een stekende pijn vlak boven zijn wortels en dwars door zijn nerven Zou dit het einde van een lang en duurzaam leven zijn zou hij, de koning van het woud, gaan sterven? Waar haalden ze toch de euvele moed vandaan.…

Dood, jij rijpt

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 578
Mag ik jouw zinnen rijpen zoals je schoot mij kan bevrijden van lusten ongerijmd met ingelijste metaforen jou berijden nachten lang door het woud waarheen ik ga is het duister slechts mijn licht en sterf ik eer ik voor je sta maar ‘k moet de dood nog baren in scheuten pijn vanachter hemd en rok, toch bewaar ik in dit leven jouw laatste…
elze15 mei 2009Lees meer >

Oplevende natuur

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
Nevel over vergezicht tot wouden parelen over velden van smaragd landerijen die daglicht trouwden zon als bruid die vriendelijk lacht. Langzaam tooit zij in bloemgewaad haar bruidsboeket geurige rozen terwijl haar bruidegom, de dageraad, haar beziet met innig blozen.…

zoals het is gegaan

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.215
nog een laatste blaadje dan zijn we verlost vaak gegaan tot aan 't gaatje dat heeft wat heel respekt gekost maar ja als dichter moet je diep buigen richting het klein zijn want de mooiste inspiratie doet pijn tijgers van het woud bij nacht er is nog tijd en reden en houd wacht voor velen een zwak voor ieder gedicht…

Ridders van het ruime sop

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 740
Op de korrels van een nat strand verrijzen koningen, die regeren over wind en woud en koppen snellen, waar echte helden dames in nood van slechteriken bevrijden.…

Kloosterstilte

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 526
Een woud met de kolossaalheid van een jak gereduceerd tot een zee van schrompelhoofden, de wenselijke wedergeboorte kiemt reeds in ‘t verval als bruine vlinders alleen nog neerdalen, en oude angst vervaagt in troostvolle rust.…

SCHOTSE HOOGLANDER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Het ruige bruine rund afkomstig uit woest heuvel- en bergland graast lustig met waakzame ogen op Nederlands of Vlaams heideveld onder het bedaarde eten danst losjes zijn geduchte kop waaraan twee lange kromme hoorns steeds naar de bosrand wijzen in dennen en sparren de verstild woorden vatten van dichte warrige wouden uit het verre stamland…
Han Messie28 september 2023Lees meer >

BERGVERZOEK

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 162
In het grote Alpenrijk klimmen _ steeds hoger door wouden en bloemenweiden de sneeuwtop wenkt uitdagend snel hierheen komen ondanks alle moeite maar daaronder vraagt een bergpan hier lange tijd te blijven aan de rots- en grashellingen klinkt een eeuwige stem waarin luid gedaver en fluistering samenspelen weergaloos _ voor niets…

Lente

netgedicht
4.7 met 109 stemmen aantal keer bekeken 9.006
Stilzwijgend tikken de kiemen als eitandjes tegen de aardschaal Verblindend is het licht als het donker eindelijk wijkt Dagen worden aaneengeregen met dons en mos en twijgen Bevend zweeft de nevel over heide, weide, wouden Blatend, kakelend, kwetterend wollig, mollig, melkgelik Bruisend breekt het beekje De elver schiet schichtig…
Elfie Perrelt11 februari 2005Lees meer >

Een roosje

hartenkreet
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.235
Reikend naar de toppen van de bomen, verlang ik naar jou, als mens Ik bewonder een bos van regenbogen, dromend van een ademend woud, waar stilte zingt in elk gerucht en dauwdruppels fluisteren in de morgenlucht. Eén ontwakende, verborgen dag, in mijn hand een heel klein roosje, een wens in een heel klein bloemendoosje.…

dus dit dat

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 895
Terug naar de klus alles wat maar blust een touw zonder lus Maar vrij om te gaan zonder reden in dit bestaan de weg komt hij komt er aan Eigenlijk in limburg geboren in het zuiden leerde ik al deze woorden uit het oneindige niets geboren Wij zijn de nachtwachters hun die waken in het roestige woud geen goud voor ons aleen een ons…