778 resultaten.
De ander
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
650 en de ander in mij en buiten mij
doe ik een appél op mijzelf
of op de ander
je weet van je zelf wat je uitstraalt
zou de echo nu een dimensie extra geven
je bent maar een stip op de horizon
ga op zoektocht naar de eenheid in het AL
hoor ik er wel bij, ben ik een beter mens geworden
ik voel het samensmelten met de weg naar het LICHT
zelden…
verdicht in de bergen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 hun roep wordt
zelden gehoord…
Jolien
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
435 Ooit lang geleden
liep ik vrij
Toen kwam zij
voorbij gestreden
Als hartendief verschenen,
Kandidaat waren velen
Wachten deden wij
een kans om haar te stelen
Kwam zelden voorbij
Plots was zij verdwenen,
Een roos gekregen
Niet van mij
Ik blijf vrij
Een ding vergeten
Mijn hart gebeten
vrijheid behouden
Eenzaam gebleven…
Unieke Eigenheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
495 Te beweeglijk zijn of juist lui.
Hypersensitieve gedragingen.
Vreemde smaak of voorkeuren.
Vreemde stemmingen of boze bui.
Afwijkingen zijn erg ongezond.
Abnormaal zijn is niet normaal.
Vierkant is absoluut niet rond.
DSM-5 etiketteert al onze zielepijn.
Wat mankeren we? En waarom?
DSM wil precies weten wie wij zijn!
Wie lijden aan…
Curriculum Vitae van een hond...
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.282 Daarom kunnen mensen –
hoezeer ze het ook wensen –
zelden zolang trouw zijn.
Het is daarom dat ik dan
voor trouw en aanhankelijkheid
de doordachte aanschaf van
een hond vurig bepleit.…
Waarom maar één gedichtendag
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
732 de muze laat zich zelden dwingen
inspiratie komt en gaat
wispelturig als verliefdheid
het overkomt je vroeg of laat
ga je het ietwat forceren
dan zit je dikwijls fout
verzen moeten je verwarmen
het verplichte laat ons koud
daarom mogen alle dagen
van mij gedichtendagen zijn
en wil het vrije vers niet vlotten
dan dicht ik gewoon in rijm…
Later
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.941 Vliesvleugeligen trof men zelden aan.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1965.…
De bestemming
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.347 Zo zelden voelen wij ons verbonden met ons lot,
en toch staat het hier zwart op wit.
Wij denken alles in eigen hand te hebben,
onze eigen keuzes te kunnen maken
maar we hebben het fout.
Anderen komen met hun mening, met adviezen.
Deze zouden ons kunnen beïnvloeden.
Maar doen ze dat ook?
Dat maakt niet uit.…
Het schuifelt voort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 waar is de moed gebleven
om je als mens
onder de mensen te begeven
het schuifelt voort
zonder op of om te kijken
loerend naar het schermpje gelijken
zelden vang ik nog een blik
van kijk mij eens aan
ik zie jou en hier ben ik
samen zon en warmte delen
in lichaamstaal de tekens spreken
van blij zijn met elkaar
in raken herinneringen…
tijdsgang
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
525 de tijd is soms een bom
wachtend op ontsteking
zelden een kabbelende rivier
stromend door sprookjesland
windstilte voor een storm
barst die los aan alle kanten
lijkt er geen eind aan te komen
wanneer je er midden in zit
een schrale troost die wacht:
elke tijd is tenslotte verleden
vooral als de pijn is geleden
want het heden leeft zich…
Gedachtegolven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 Gedachten zijn als schimmen in de mist
Als schaduw die bedekt lichte muren
Maar hun vormen worden door schijn gewist
Hun wezen kan het licht slecht verduren
Hun inhoud in ’t brein verbonden met ‘t woord
Zoekt plaatsen tussen zwart en wit in ’t grijs
Daarom wordt waarheid zo zelden gehoord
Wie ’t wel vertelt verklaart men voor niet wijs.…
1 April 2019
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
484 Als dit zo is, dan is er zelden een meer smakeloze 1 Aprilgrap geweest!…
Witte nachten.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
890 Ik denk aan de mensen die ik zelden kan behagen.
En ook wel aan mijn moeder die in haar duizend vragen
wil weten hoe het werkelijk met me gaat.
Dat ik eigenlijk nooit antwoord geef
en dat de sneeuw nu vast blijft liggen op de straat.…
Wachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
123 Het is een mysterie:
we komen en we gaan
en weten dat de dood
voor iedereen ooit komt
al staan we daar ook zelden
heel bewust bij stil,
tot ergens heel dichtbij
voor iemand dit wel weer gebeurt:
een avond die naar morgen geurt
en wij die achterblijven.…
De drijftol
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.160 Ja; had ik nimmer slaag te vrezen
’k Zou zelden in mijn boeken lezen,
En dat geeft vader ook verdriet.
Foei dat ik van een tol moet leren,
Met vlijt te werken zonder dwang.
’k Wil tot mijn straf, mijn leven lang
Geen ander speelgoed meer begeren.…
De naarstigheid
poëzie
2.8 met 18 stemmen
5.243 Die altoos veel moet snappen
En zotte taal wil klappen,
Ziet zelden zich bemind.
Zou ik mijn tijd besteden
Aan duizend nietigheden?
'k Heb daar geen voordeel van.
Mijn lessen wil ik leren,
Mijn meesters zal ik eren,
Dan word ik haast een man*.
* Meisjes zouden in plaats van deze regel kunnen zeggen:
'Zoveel als ik maar kan'.…
De dood bracht je meer dan het leven
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
3.309 Het gevoel dat kou niet stil staat
diep in aders verweven zit
warmte zelden om de hoek komt kijken
en die blik die doden kan.
Voel die handen en de voeten
ijs is het, niets meer dan dat
trouw de geesten en de lijken
op het bot staat nimmer goud.…
de Grote liefde (3 en slot)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
566 de man loopt met haar op
neemt in het veen 't gebaande pad
en houdt het voor haar open
pas later ziet hij dan
de spiegeling in 't stille water
van de afgeknotte kale bomen
waar zelfs de kraaien zelden komen
zij hoort hun roep
er was veel liefde onderweg
zegt zij, vooral van hem die
zich verliezen kon
en niet eens groots
of zeer meeslepend…
TE
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
1.322 Hoogmoed is zelden doeltreffend, een eng karaktertrekje
Nederig worden, mijn volgend werkje...…
oh oh Den Haag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 de pakken zijn wit
gezichten zonder lach
op handen wordt gewacht
zelden geeft een stem
nog antwoord op een
zacht gefluisterd goedemorgen
verzorgen is een klus
die ook met minder geld
geklaard zal moeten worden
het werk gaat voor
maar dat men hem vergeet
kan hij maar niet begrijpen
hij mist de ogen die verstaan
een zachte hand die…
van u naar a
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 zelden
laag voor laag
stroomt luchtig denken
de ketting vast aan je zaag
je zal winnen en verliezen
bolwerk volgepompt met soul
klootzakken gooit men voor
de kiezen. hard gelach, en door
blauw saffier leent
tijdlijn in een mijn
diep gelegen gespeend
tis nie van zijn
en de inbreker
weet zeker
drink uit
glas en beker…
Gekloofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
463 Zo steil is de woestijn zelden
terwijl aan de neergang
de oase kleeft
en daar
waar het licht het landschap raakt
wordt het vastgeklonken
door gewassen zonder vrees
Onvindbaar voor smalle briesjes
of brede stormen
wast - nog onzichtbaar -
de toekomst
de aarde kiert en dreigt
zonder inhoud
zoals dood lava doet
de horizon reist hier…
Voorland
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
494 foto's
en aan stoelen
een zwaarte die je
eigenlijk amper ziet
maar daarom des te meer
kunt voelen
men zegt dat hij
veel teksten schreef
en dat hij
woonde in gedichten
maar uiteindelijk
eenzaam achterbleef
zoekend naar rijm
en vergezichten
hier hangt
een jarenoud verdriet
van boeken
ongelezen
zoals je het
maar zelden…
Nachtspiegels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 water in zijn
oneindige stroom
murmelen golfjes
het eeuwige liedje
van de verloren droom
waar in samenspel
van wind en maan
nachtspiegels ontstaan
in geel weerkaatst
op rimpelloos zwart
vollemaans pracht
maar overdag
als winterzon glimt op
de strak bevroren plas
dan zingt het ijs
en klinkt plezier helaas
nog maar heel zelden…
Een schalkse lach
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 ik weet dat
jij niet zingen kan
maar toch vertolk
je het lied met een
fantastische mimiek
maakt dat tranen
glinsterend
stromen uit de
diepste emoties
van ons warme hart
speelt in een
schalkse lach
met tonen die van
deze heerlijke stilte
zelden kunnen dromen
je performance houdt
de toeschouwer gevangen
met het akoestisch spel…
witte raven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
521 deze loodwitte
dag wist ik niets
te schrijven op tafel
lag alleen een witboek
boek van stilstand
gebroken wit
vlekkeloze overgave
aan het grote verdwijnen
ontkomen aan schrijven
in het boek van niemand
en alleman vandaag
trek ik slechts met kalk
een lijn op de muur rond
jouw lichaam je gaat op
reis witte raven
kom je zelden…
en altijd is er liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.478 wanneer alle woorden gesproken zijn
vult zich de leegte met die bijzondere klank
treurzang van een afscheid
diep sluierend beweven spinnen het ruwe stucwerk
dat vervalt tot stof en vuil
heeft een aparte geur
in luchten vol verlangen
dwaal ik door kale kamers
ik smeek en bedel, vlucht mezelf
en ruik de geur van liefde
die mij - te zelden…
Mimicry
gedicht
2.1 met 51 stemmen
13.271 's Nachts woon ik zelden waar mijn bed staat.
Het licht uit reis ik af langs straten vol
van kinderkamers. Mijn moeder wacht nog altijd
aan een doorgangsweg, mijn vader in de boerderij.
Mijn baas krijgt een bureau in het poppenhuis.
Later ontmoet ik minnaars in een hut onder de tafel.…
Eerloos verdriet
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
617 Je hoeft geen metaforen te gebruiken
om mijn verdriet te benadrukken
de bomen in het park zijn zelden zwijgzaam
zonder mij komt de zon ook op
of achter wolken vandaan
mijn verdriet is slechts eerloos
tot aan de tanden ontwapend
de maan werd trots geschapen
om met mijn eerzucht te slapen
mijn verdriet is slechts eerloos
tot aan de bodem…
Boetseerde met wolken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
619 zij leefde van wind
deed luchten zuchten
boetseerde met wolken haar bui
in ontlading
creëerde zij bliksem
niet zelden zonder gedonder
kinderen noemden haar heks
maar zij schoonde het straatje
knipte de heg van haar paadje
alleen zij kon de hemel klaren
zo dat de boeren
grote oogsten konden vergaren
in een geheim ritueel
deden…