7479 resultaten.
HALF APRIL
poëzie
4.6 met 8 stemmen
3.355 Waar wilt gij, boos geweld, naartoe,
des winters? Wij zijn wintermoe!
‘t Moet zomer zijn, geen koude lucht,
die bijt en straalt; ‘t moet open,
dat, wachtende, in de botte zit
of weer in ‘t gers gekropen,
van schuchterheid, voor ‘t nijpen van
de hardgevuiste winterman!…
Boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 In je ongesnoeide takken
hangt nog voorbije zomer,
en -vochtbedauwd-
het wuivend spinrag,
dat in tijdloos ritme
winter nog gevangen houdt.
Wat blijft is naaktheid,
wit kleed dat de wond bedekt,
tot -door voorjaarswarmte afgelegd-
de knop zich naar 't leven strekt,
en een nieuwe tak
het hemels hemels blauw omlijnt.…
voorheen zwarte bodemloze putten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 aarde tot genezen slaat
met elementen gooit het leven
sommeert tot weerkaatsen
tot kommen vloeibare ruimte
tot vijvers van reflectie smeedt
smaragd aambeeld van mezelf gifgroen
met wat speelruimte de huid reeds
bruiner mijn lichaam wuivend
rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser
dan ik zelf wil het lijf nog veeg
van porties winter…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Hoe geheel onverwacht en plots fracties vrolijkheid wordt
overgenomen door heimwee, melancholie als schoonheid en tristesse
Het jong ontluikende verliest het eerst ontsproten blad terwijl volwassenen hier
en daar hun verval laten zien en treffen al voorbereidingen voor het overleven van de winter.…
De vale takkenstramheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 de herfst heeft
zich verstrakt
in de vale
takkenstramheid
van hen die
nog wachten
op de oogst
die winterklaar
al getooid zijn
om te gaan
hun kleuren
afscheid van
de warme zomer
is allang geleden
en toch zijn er
weer redenen
om op te staan
niet alleen wordt
het kind geboren
maar ook zij die
zijn uitverkoren
voor het nieuwe…
kristallijne groeten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 de korrel zand en
de eerste sneeuwvlok
lachen elkaar uit
in een snel
ontmoeten komt
de vlok niet verder
dan wat
wat vluchtige
kristallijne groeten
want het zand
heeft hem uiterst
snel weer weggebrand
nog is het
strand een
zomers relikwie
omspoeld met
een heerlijk wit
gekuifde zingende zee…
De herfst van ons leven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
801 Aanbeland in de herfst, lopend naar de winter
van ons tijdelijke bestaan hier op aard
denk ik; alles, maar ook alles
Was het me meer dan waard!
Dus herfst kom maar op, winter
pak me maar, het kan, het mag en ik zal ‘t ondergaan
In dit mooie aardse wereldse bestaan!…
LAAT MIJ DOOR DE WINTER SLAPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 sleep me door de winter
door deze winter
ik zou honderd dagen willen slapen
mijn verstand is weg, lijf koud, geen gevoel
laat me dan door de winter slapen
laat tenminste mij door de winter slapen…
Gefrustreerde wintergast hakt in op de mensen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 De hele lente en zomer door was hij actief
en niemand kon hem stoppen en toen het herfst
werd waren alle mensen verstomd en stonden
stram en lieten voor altijd hun hoop varen
en zo kwam er geen goed eind en geen revange
maar stonden ze in de winter kaal en berooid
nooit meer af te wachten op de lente en de zomer.-…
Voor de sopraan
gedicht
2.0 met 14 stemmen
13.620 Zomer wordt het nooit zonder pioenen
te bezingen, jou, mij, jullie en ook u,
regen die ze schudt, ieder dol en dommer
van de lente, terwijl schoenen, paraplu
van die overoude droeve dingen bleven
uit die tijden, nu wij zomaar en hoognodig
mee met de pioenen moeten bloeien,
doof en blozend en terzijde.…
Siobhan uit Galway, zomer 1973
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
601 Meer dan vijftig zomers verder
wil ik weer samen met jouw
intens witte lichaam komen in
Best Western Ennis. Jij op weg met je broer
naar Amerika, ik een tussenstop
naar Clifden,
alleen.
Je junkbleke broer trok mijn aandacht,
op Ierse folk danste ik met jou.…
Klein-zusjes keus
poëzie
3.9 met 12 stemmen
4.508 De kind'ren zijn moe van het springen,
Alle spelletjes zijn al gespeeld,
Alle raadseltjes zijn al geraden:
Wat doen ze, als hun alles verveelt?
Zij zitten te filosoferen,
Wat ieder wel worden zal.
Onze eeuw maakt voor jeugdige hoofden
Dit reeds tot een ernstig geval.
"Wat moet jij worden?' vraagt de ene,
Kloos zegt: "Wel, rentenier…
Een nieuw vergezicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
597 Het seizoen is in de overgang
ze kleurt vandaag puur rood
een huidig moment ontplooit zich
zomers in moeders schoot
Er wordt groen licht gegeven
waar bloesem vruchten scoort
lente van haar taak ontheven
een zonnewende opent haar poort
Bij het afnemen van het licht
lijkt alles voller van kleur
tot de herfst reikt een vergezicht
wat…
Zomerlied
snelsonnet
3.4 met 15 stemmen
782 Dit is de tijd voor zoete mijmeringen.
Ik denk corona weg en ook zwart-wit.
Natuur heeft elke kleur toch in bezit?
De bonte bloemen zijn niet te bedwingen,
mijn tuin bewijst dat weer. Daar springt intussen
een kikker op de vlonder! Die ga 'k kussen!…
Mag ik penselen kleuren?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
709 Ik drijf winter
laat je lichaam wachten
wil enkel zomer
schrijven in je gedachten
Lente droomt niet langer
in de zachte herfstgeuren
Laat mij jouw wereld
met streken kleuren
Mag ik penselen kleuren
in de onmogelijkste pracht
Ik zal zelfs zwart-wit
Laten schitteren in deze nacht…
Muziekklanken
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
930 De klanken van de zomer, zoemen voorbij mijn raam
De lichte tonen beroeren het gras
De muzieknoten van de herfst zijn in aantocht
Te horen aan de blaadjes die vallen
De zware galmen van de winter, komen er achteraan
Maar voor we ’t weten, zal de symfonie van de lente
Weer hoog in de top veertig staan.…
Boom in mijn achtertuin
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
610 Boom in mijn achtertuin
Rondom jou ligt al mijn puin
Krachten uit het Noorden
Gedachten zonder woorden
De winter was lang
En ik ging mijn gang
Lente en zomer waarin het zonnetje schijnt
Waarin mijn puin verdwijnt
Bloemen bloeien en bladeren groeien
In de herfst zal ik nu eens de takken gaan snoeien…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
Bij de kladden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 Toen ik eindelijk besloot
te gaan genieten van de zomer
bleek deze over datum
dus nam ik me voor herfst
bij de kladden te grijpen
maar waar zaten die eigenlijk
winter waaide aan mij voorbij
daar 't leek of ik bevroren was
gelijk 'n ijskristal
nu hou ik mijn adem in
onverhoopt wachtend
tot lente haar entree doet…
Ontdekkingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
582 ik ontdekte als kind dat
de zomer uiteindelijk bleek
te bestaan uit langere tijd
langere tijd van schaduw
en dat de straatklinkers
langere tijd warm waren
en ik wist pertinent zeker
dat de ijsjes sneller smolten
maar daar stond dan tegenover
dat we gedurende de winters
langere tijd geen ijsjes kregen…
Mijn eerste lentebloemen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
957 mag ik jou
lentebloemen geven
jij zag ze ontkiemen
de bollen wist al het leven
ik rooide ze in
zomers blaken ze droogden
we lieten ze in onze rust
hun kleur weer herverdienen
het is nog vroeg in tijd
maar deze winter heb ik
alles voorbereid mag ik jou
mijn eerste lentebloemen geven…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 ik kaal de bomen
scherp de wind
in bladerloos vertonen
weer oogst ik afval
van een zomer vol met leven
sterf drogend wat er is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik…
roodkoper is de herfstlach
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
9.741 klokt al rijpend in het donkereiken fust
het land verschiet van welig tieren
tot de aarde is geschoond en de zomer
door de herfst tot winter wordt gekroond…
Geestverschijning van de meikersenboom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.668 Tegels de velden op het suizend wiel
van de winter, de pottenbakker. Maar
winters gieten nu ook de ijskruik van
oogopslagen, blauwe tegelvloeren en
-wanden, kwik in de thermometers van
de zomer; onderwereld steelt nu smaak,
licht; vlekt het waas van de druiven;
roof in volle bloei zwaait zijn bijl.…
winters zacht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
878 toe maar , schilder maar
zachtgrondig
de gevallen zomer in een notendop
vergeet de nerven niet als enkel restant
van sappige groene bladeren
denk aan de kleurenschat die je kreeg
en vooral het licht dat groeien deed
creëer een herfsttapijt
niet alleen zacht
maar warm genoeg
om de winter te dragen
zodat het niet eens zielig lijkt…
herfst
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
880 Het hart overdonderd nog onwetend
van spijt, verlangen dat wordt ingekaderd
door de zomer en het heden.
Voor mij geen winter onvermijdelijk zal
hij komen, waarin gevoelens zullen zijn
verstild. Een schuchtere herfst, een
schitterend eind en dromen, verder een
zinderende zomerliefde, meer heb ik
nooit gewild.…
De dobbelaar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
945 Het zal nooit meer helder worden
De winter is niet koud
maar wazig
net zoals de zomer
Steeds verder moet ik gaan
Op zoek naar nieuwe steden
want vermomd
in vreemde kleren
is het overal
Speel met mij een spel
dan zal ik nooit meer praten
nooit meer in de ogen kijken
van onmogelijke liefdes
nooit meer alles geven
voor wat ik niet meer…
Begin en einde
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.077 Weet u nog van de Winter, een paar maanden geléé
weet u nog van de Herfst, van de blaadjes naar benéé
weet u nog van de lente, die we ook mogen vernoemen
weet u van de Zomer, als warmste van de 4 seizoenen?
Dan weten we weer, als we klagen over de temperaturen,
dat aan elke periode een begin én een einde zit.…
Over en over
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.089 als een wilg op weg
naar winter
de bladeren zacht laten gaan
takken strak in de wind
nog even en het snoeimes
dringt tot aan de knot
er rest niets dan wachten
op herhaling
zal een zomer nog
de kleuren hervinden van toen
alles bloeide en vogelbekjes
voedden zich op de takkenschoot
de root scheen van goud
leven overleefde
de treurnis…
Het boek van mijn leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
638 heb een takje
met knoppen bewaard
gebroken in de eerste lentestorm
de bloesem gezien
wat bloemen vergaard
in de zon van de zomer
veel zware buien
verkleinden de oogst
warm herfstrood bood troost
fier staat mijn boom
de winter te wachten
in rust toch op krachten
zij heeft al
haar jaarring geschreven
in het boek van mijn leven…