5922 resultaten.
kerst 2009
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.529 De winkels puilen weer uit
met een keur aan eten
waarvan we soms de naam
niet eens weten
te veel om te kiezen
het een nog lekkerder dan
het ander
je zou je verstand er bijna
door verliezen
maar...…
Liefde Lust
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.272 Liefde wie wil dat niet
Met één woord of blik elkaar snappen
Alleen jij en ik geen wereld om ons heen
Jij en ik samen zijn
Lust waarvan je samen geniet
Zweet beweging en sappen
Passie verlangen een borst en een been
God wat is dat fijn
Liefde en lust die hand in hand lopen
verliezen in elkaar tegen jou aan gekropen
Naar je verlangen ik…
Verkleuring
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 Gelukkig, dat spelers verliezen,
want anders was 't eeuwig remise.
Je taak is nog niet onvoltooid.
Oranje, de cup krijg je ooit!
Doordat je de moed erin houdt,
verkleurt zelfs het zilver in goud.…
Minnares
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 je borsten deden mee,
je was blij bij mij te zijn,
toen ik met je vree
rilde je van de napijn
over alle wrede eenzaamheid
en je lichaam dat verkilde,
sinds je de dagen met mij slijt
krijg je meer dan je ooit wilde
en we slapen tijdens zonsondergang
veilig ineengestrengeld, onaantastbaar,
iedere vrijochtend word je bang
mij te verliezen…
Verlossing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Gevreesd om controle te verliezen,
kiezen gedachten voor zekerheid.
Bereid en hoopvol op 'n kalm gemoed.
Behoed voor d'eenzaamheid voorgoed.…
Vertellen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
841 Zwijgende scherven, diepe gezichten en dwalende ogen
die verliezen wat ze kennen,
wat gebroken, kapot of verloren niet meer verandert
onder een deken van moedeloze as en vuiligheid.
Als een schaduw die alleen met klevende beelden nog
bestaat.…
De cyclus van verlies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 Traag verstrengeld dansend
trotseren ze de najaarsstormen
verliezen dwarrelende bladeren
takken vallen knappend af
hun verlies doet geen pijn
blijkt toch niet onmisbaar
groeit meestal weer aan
als hoopvol perspectief
bij ons doet verlies vaak pijn
blijkt missen meest onmisbaar
ach waren wij soms bomen
stevig verstrengeld in het nu…
Bouwen op fundamenten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Toen ik jou
Missen moest,
Je moest laten
Gaan, je verliezen
Aan de hongerige
Klauwen van de pijn
Die jou het leven
Benam, en mij de
Liefde van mijn
Leven afnam,
Wilde ik je ten
Diepste achterna -
Nu ik gehuild heb,
En elke traan die
Ik langs mijn wangen
Voelde gaan zich onze
Oneindige liefde
Herinnerde, besef
Ik dat…
SPOOR EN TIJD!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 De tijd tikt door
tik tak
onvermoeibaar door
tik tak
de tijd kent geen
stilstaan, vertraging of uitval
tik tak
de tijd kent noch
historische reflectie, noch voortschrijdend inzicht
tik tak
de tijd laat geen seconde verliezen
tik tak
de tijd gaat altijd met de tijd mee
tik tak
de tijd altijd op tijd
tik tak
NU HET SPOOR NOG!…
Dementie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
694 Het verliezen van je verstand
nadenken lukt niet meer
je hebt het niet in de hand
herhaling keer op keer
Elke dag dezelfde toestand
maar dat weet je niet meer
de zuster leest voor uit de krant
herhaling keer op keer
Van zeer sportief naar een halve kasplant
goed lopen gaat niet meer
in de rolstoel gebracht, van kant tot kant
herhaling…
Hyper door testosteron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 hij patste wat rond
hyper door testosteron
een lijf getekend door
winst en zware verliezen
stoeide met gewichten
die wij nooit konden liften
uitte wat klanken die
dumbells spontaan deden dansen
getergd liep hij langs
op zoek maar een prooi
mij keek hij niet aan
zag ons op zeker niet staan
ik zwaaide bij weggaan
hij lachte en wilde…
De zevende hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 jouw buitensporigheden
doen mij paden betreden
uit een mystiek verleden
tot aan het goddelijk raken
jij kunt de hemel open maken
met een lach en stralende ogen
mij wenken jou te volgen
als ik mijn lichaam heb verlaten
samen aan het rode koord
van hartstochtelijke passie
onszelf verliezen in het gaan
en komen in elkaar verstaan
ik…
Overwinning van de liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
498 Aan het verliezen van bezit.
Aan onhoudbaarheid.
We kunnen begrijpen wat we willen,
maar er is geen ontkomen aan.
Aan het ontstaan van atomen.
Aan de expansie van het heelal.
Aan de oorzaak van ons bestaan.
Ooit zullen we leren loslaten.
De beheersing van de natuur.
De idee van maakbaarheid.
De onderdrukking van elkaar.…
Alsof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 meisje is
die de waarheid geweld
zou aandoen
en de leugen decoreert
met een glimlach
Alsof zij dat zou kunnen
Jullie kennen haar niet
Alsof zij
het kleine meisje is
die dorre distels plukt
ze schoon schikt
en op instagram plaatst
hashtag ergens
Alsof zij dat zou kunnen
Jullie kennen haar niet
Dus jullie kunnen haar ook niet verliezen…
wat stel ik vast
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Zich niet te verliezen in kortzichtigheid.
Een brede kijk te hebben.
Zich niet blind te staren op uitzonderingen.
Te focussen op wat verbindt.
Dat weet men.
Dat weet men zoals men weet dat de aarde niet zonder de zon kan.
Dat we onze planeet niet mogen verzieken.
Er is geen alternatief.…
Eenzaamheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
473 Het niet tussen de massa jezelf
behoeven te verliezen in een
angst daarin ongelukkig te zijn.
Maar alleen voor de eenzaamheid
te kiezen. Die het zelfbeeld
vormt van een extern groot naar
een innerlijk klein.
Een eenzaamheid die niet alleen
aan jezelf doet denken als een monnik
die staart naar de ego van een eeuwig tal.…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
612 ik wil jouw kleuren in mij voelen
verwondering in je ogen zien
voortrazend vuur in regen koelen
jouw strijd aanschouwen bovendien
ik wil de bladeren met je delen
rapen wat jou speels verliet
stormwind ervaren, mij nooit vervelen
genieten van wat 't verval mij biedt
samen verkreukelen, vergaan, vergelen
elkaar verliezen in bevrijdend…
Corona-lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 Het nieuwe groen lijkt haast gewijd
en vreugdevol worden de dingen,
al is het nu een harde pijn,
verliezen ook nog mensen ‘t leven,
we gaan toch door, het zal ééns zijn
dat alles keert, het duurt nog even -
want er is méér dan ‘enkel mijn’;
de warmste liefde is gebleven.…
Mijn Vervlakte Land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 de te sociale media
heeft waarden aangetast
mijn land dat eens vijanden
en water overwon
door ons oud Hollandse
nuchtere verstand
kenden we geen enkele weerga
nu vervlakt ons kleine
unieke mooie land
en verliezen we
ons in losgeslagen wanen
die ons achterlaten
in schaamte verborgen
achter schrijnende tranen *…
Nieuwe stenen
netgedicht
4.6 met 100 stemmen
402 langzaam
vervaagde de hand
die mij eens
gekoesterd had
verliezen herinneringen
de indrukken van
het bijzondere
contact dat de
aanrakingen mijn
jeugd geschonken had
waar wij in samen
de onuitwisbare
close harmony
vergaarden die
niet alleen op
genen stoelden maar
ook de zielsverbanden
van de eeuwigheid
bedoelden in de
oneindig…
Baltimore
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
417 Manke, magere meeuw
plassen in de kuilen
van lege straten
gaten in de muren
de school gesloten, niemand
die weg kon is gebleven
na de rellen
niemand die vrij kwam
uit de cellen
Verliezen zijn genomen
koffers ingepakt
het water afgesloten
Oude stad, dode haven
waar ik thuis was en terug
had willen komen
poets je witte trappen…
‘Can’t you hear my Love Buzz?’
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
455 Voor deze voldongen daad,
en nog wat loze kreten
als verspreide zaden,
zul je zeker tijd op de knieën zitten:
onkruid wiedend
wijl de grond je weerstand biedt,
zuiver verdriet
verliezend aan de werkelijkheid.…
Gestrande idealen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
780 Afscheid nemend van
verzande idealen
die gestrand illusies bleken
zonder tastbaar resultaat
is langzaam de hoop vergaan
op verbetering van de wereld
met meer van het goede van de mens
alleen geleid door de waarheid
waarvoor hij zelf openstaat
rest zorgen om eigen bestaan
waarin geluk samenhangt
met breekbare gezondheid
en bereikbare…
overspoel mijn hart
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.561 verhoopte dromen
ooit worden ze waar
in zacht verlangen
vinden zij elkaar
vloeien samen
in zeeën vol liefde
stormen dragen
golven van geluk
waar hoop in dromen
harten overspoelt
een zee van liefde
stormen bedaart
vervult mijn verlangen
kleurrijke dagen
waar bij elk afscheid
golven huilen…
lieve mama,
hartenkreet
4.3 met 54 stemmen
5.422 je hart straalt zo warm
je buik voelt zo veilig
ik ben thuis
bij jou binnen
het is hier zo heerlijk
je omringt me zo teder
je drenkt me in louter liefde
wees sterk, lieve mama
laat me gaan
wat jij me gaf, ben ik geworden
jouw schoonheid van binnen
zal ik nu voor jou zijn
wees dapper, lieve mama
ons afscheid is onze ontmoeting…
Voorbij aan mij
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
799 je pakte meer dan
dat we samen deelden
stapte verder en
voorbij aan mij
jij was mijn oog en hand
ik bleef het lijf en voeten
zo vervlochten we de wegen
meer kon ik helaas niet geven
liet je gaan jouw afscheid
was voor mij beginnen
getekend kon ik winnen
van wat verleden schreef
groei omdat ik
eindelijk kan ontbotten
uit de koestering…
Loslaten
netgedicht
4.5 met 52 stemmen
2.840 pas als je beseft dat alles wat is
eindig is
en dat datgene wat je achterlaat
een zelfde lot te wachten staat
zou het toch moeten lukken
in vrede afscheid te nemen
van wat het leven je geboden heeft
maar dan nog
weliswaar overkomt het mij niet
zo vaak
maar gisteren was het weer zover
beelden uit mijn kinderjaren
dringen zich aan mij…
afgeleefd
netgedicht
4.2 met 65 stemmen
2.360 afgeleefd beslapen zijn mijn dekens nu nog louter
het uitgerafeld sprei van mijn dood
waar de dag zich weet en
bewogen uren telt
het haperen van dagen
op randen van de nacht
sluit zich nu aaneen in lange rijen
de tijd loopt langzaam leeg
in jongstleden
uit elk ongesproken woord
wordt nu
botweg het
oude verdriet geperst
dit afscheid…
help
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
682 ik veeg, klop en zuig
ik stof af, dweil en zeem
ik zie de mens
pleinvrees
incontinent
zuurstofslangen
broze botten
ontkracht
ik veeg, klop, zuig, stof af, dweil, zeem
en steeds weer zie ik
een mooi mens
van wie ik
node afscheid neem
de glimlach is daverend
tevreden fiets ik op huis aan…
In vriendschap voor Joop
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.114 ik zoek naar tekens van genegenheid
en denk aan straks, wanneer de uren komen
van het afscheid.
want je vertrekt dat was de afspraak
en als je gaat dan reis je op instinct, dus trots
het donker tegemoet met
opgeheven staart:
ik help je wel, ik draag je
in een warme doos de wereld uit.…