4358 resultaten.
Een kind
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.338 kwetsing
geen erkenning
veel te veel pijn
ze heeft de moed om het alleen te dragen
kijk eens hoe knap ze het doet
glorie, victorie!
jij ziet...
haar pijn
haar eenzaamheid
haar verdriet
jij hebt moed
jij kijkt naar haar
jij bent bij haar
jij geeft haar een hand
laat haar op eigen benen staan…
winterhardheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
708 nu weet ik hoe hard haar handen zijn
waar vlakbij het hart hing in bundels
aan rode touwen en onstuimigheid
tijd maakt inderdaad einders
de zang van monniken als draagbaar
van de merel en de nachtegaal
hoe hoog in godsnaam verblijft zij
kruipt door het grijze van haar gaan
het valt niet in sluiers uit te drukken of
te dragen, licht schuilt…
Bitterkoekjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
981 Op een dag moest zij de eerzucht
van de jager maar verdragen
want ze mocht geen kapje dragen
in het bos waar zij verscheen
want de jager vond een meisje
met een kapje maar obsceen
En zo trok zij heel alleen
zonder haar kapje - diep verslagen
met haar losgeslagen haren
door de bossen - nergens heen
waar de wolven haar verslonden
met…
vlieg een handvol dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 vervelen
en ik naar morgen mag
droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan kleuren
te drijven op de wind opnieuw
te leren vliegen nu als kind
ik ben een stofje
vlieg een handvol dagen
als moeder zonder kind
zal de wind mij kunnen dragen…
een modern sprookje
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.109 hij werd gezien en achternagezeten
door boze dienders met een lange stok
zo werd de arme wolf een zondebok
een hoofddoek ... tja ... hij had het kunnen weten
voor hem geen mals en lekker geitenhapje
hij moest het doen met water en droog brood
met Kerstmis gaf men hem een varkenspoot
het leven achter tralies is geen grapje
een wijze les: draag…
Tijdsteen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
970 Een steen werp je weg
het is een rare bizarre vreemde weg
het is de tijd die niet bestaat
en ik, die te vaak slaapt
Een keltisch natuurfenomeen
zegt gewoon
laat ze
(zij zijn niet 1)
verwateren
in de aarde vergaan
dan kijken wij samen
nooit niet
naar
een volle maan
En nooit
naar een vol bestaan
Draag een kruis
op u schouder…
Ezels en lamsoren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
753 ik knoop een net van schimmeldraden
neem de ezel mee, hij zal mijn lasten
zonder lusten dragen.…
Vlieg een handvol dagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
539 vervelen
en ik naar morgen mag
ik droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
de kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan kleuren
en uit te drijven op de wind
opnieuw te vliegen nu als kind
ik ben een stofje
vlieg een handvol dagen
als moeder zonder kind
zal de wind mij kunnen dragen…
Mijn luister in het nieuwe kind
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.395 adem de nacht laat werken
zonder licht en op tast het duister
wordt verwoord
leeft plots het kind
al is het schreien nog onverhoord
en druipt het bloed dat zich drong
in moeder en kind uit wonden
die zichtbaar door de tijd zijn gehoond
doch wanneer het leven zich mag verpozen
tussen schuld en onwetendheid, neem
dan mijn leven dat ik draag…
als kinderen uitvliegen
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
3.413 maar GENIET toch van ze
laat ze gaan in hun eigen ruimte
Ja soms vallen ze neer
met een smak op de grond
maar je bent zelf ook vaak gevallen
het bleek niet eens zo ongezond
Ja ik weet wel
dat jij ze wilt behoeden
voor de fouten die je zelf hebt gemaakt
maar leven is geen leven
als je nimmer wordt geraakt
Ja je kunt trots zijn
zij dragen…
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Zo dragen wij de schat in aarden vaten
die wij eens moeten achterlaten.…
AANTREKKINGSKRACHT
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
911 levensvatbaar wordt alles
van het kleinste minuscule
tot aan de kolossale kosmos
een ervaring, die mij overtuigt,
dat ik deel ben van dat totaal
waarin ik mag delen met mijn ideeën
over mensen, dieren en dingen
ontsluiting, verbonden aan
het al, dat nooit loslaat
maar opneemt en bindt
door de aantrekkingskracht,
die steeds gevoeld wordt
als te dragen…
Vernieuwde kracht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
663 woon ik in slapeloze nachten
op het altaar van mijn hart ligt genoeg
heb nauwelijks een woord te zeggen
onder het hemeldak zijn geheim
dat moment is van mij, van mij alleen
onder lichtblauwe ogen
torent de tijd om me heen
tot in de geboorte van de ochtend
zon, maan en sterren
geven vernieuwde kracht
om het gewicht van de liefde te dragen…
Najaarscollectie
gedicht
1.8 met 13 stemmen
13.687 Bij 'Het wachten' (1941) van Pyke Koch
De vrouwen die ik liefhad
dragen ijzige rokken van stilte
en kousen zwart rottend staal.
Ik ga gekleed in overjassen
van berouw en zelfbeklag
met afgestikt verleden.
Op de catwalk is het oorlog.…
Wolken
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.044 En de wolken
dragen de grote traan
en de zon
doet de dag vergaan
en de sterren
laten mij dromen
en voor mezelf
mag nu alles komen.
Errem 27/11/10…
zwart wit
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
786 het tekent je gezicht
ik wil de nacht verlaten
binnentreden in het licht
wil je optillen van waar je nu zit
de oplossing voor je problemen is wit
echter mijn lief je sluit je hart
denkt het te vinden in het zwart
ik geef je de ruimte, misschien vind je me wel,
je heb teveel interesse in zaken uit de hel
ik ben vastgenageld
ik draag…
Spoken in dementie
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
765 hoe spoken een netvlies bestormen
beelden schetsen, onzichtbaar
zo zichtbaar dichtbij
grijze onverklaarbare tijden
laten de mens lijden
hoofdzaak is er niet meer bij
voeten wankelen door de dagen
handen die verlorenheid dragen
de duim, de vingers gekromd
een mond die wil spreken
in een herhaling
tot stilte verstomd
gedachten van…
Avond
poëzie
2.8 met 5 stemmen
3.388 Moe van de geuren die zij moeten dragen
Van graven oud en rozen uitgebloeid,
Weemoedig vlagend door verwarde hagen
En 't armlijk loof dat om de zerken groeit.…
LIEVE BERICHTJES
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
1.478 Deze hartenkreet draag ik op aan mijn fan(netje) Aisha, die mij en haar vrienden en familie om een lief berichtje vroeg!…
Een paarse hemel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 ben jouw storm
niet uit de weg gegaan
heb de buien laten komen
in een paarse hemel
knettert de ontlading
rolt de donder zwaar
striemend hagelen
mijn woorden de
pas ontloken lentebloei
jouw regens vlagen
door de takken die onze
liefdesbloesem dragen
tot de storm bedaart
en alle warmte naar
de heldere hemel straalt
de eerste…
Als de hemel daalt
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
676 ook al oogt de lucht zomers blauw
en het late groen nog steeds
tot verbeelding spreekt
vult mijn adem de geest al met belegen dauw;
ik word deels van de hemel losgeweekt
de voeten dragen schaduw zwaar
als het gras in zijn lengte gaat berusten
ook de ochtend die steeds meer verlaat
verkort mede het licht op gangbare lusten
neen, het zijn…
Jaagt jouw naam mij na...
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
501 als je in magie gelooft
ik ben jouw droom
kom liefste
volg me, volg me
voel je vrij
want het verleden kent geen toekomst
ik ben het licht dat jij zult zijn
langs de rand van de wereld
kus ik de hemel waarin jij leeft
en geef je vleugels als je valt
langs bloedrode rivieren
jaagt jouw naam mij na
kijk in je hart
en ik zal je vinden
dragen…
Spiegelende beelden
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.088 vergat
ik ruik nog de zomer van toen
met zoemende muggen
maar hoor ook de kwetsbare
stilte tussen ons beiden
je sprak in
sprankelende blikken
over jouw luchtige dromen
en ik,
ik dwaalde over mijn heide
zag edelherten gracieus
in galop voorbij komen
*
water en licht weerspiegelen
nu de dagen die mijn leven
allengs verder dragen…
Op uw gunst wil ik niet meer wachten
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.767 Ik neem aan wat zij mij bieden,
Juwelen of enig ander ding,
En niemand, neen, kan mij verbieden
Te dragen een nieuwe liefde-ring.
Daarom vaarwel, laat mij nu gaan,
Tot nieuwe prachten:
Met onze liefde is het gedaan,
Op uw gunst wil ik niet meer wachten.
---------------------------------------
uit: De Beweging, jrg 10 (1914)…
Terugkeer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
648 Hij kon het niet – de lasten dragen,
en wierp de ballast van zijn schouders,
Nu voelt hij schuld diep in hem knagen,
schuld bij zijn God en bij zijn ouders.
Nu is hij niet feilloos meer – hij faalt.
Hij schreeuwt en vloekt en tiert en kankert,
maar hij heeft moeders schoot gehaald
en ligt daar nu opnieuw verankerd.…
Meldpunt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 ze klitten in bedompte roversholen
en bezigen de liederlijkste taal
hun normbesef is nul of marginaal
ze dragen messen, erger zelfs … pistolen
ze slapen in de goten en riolen
ik noem hun trek naar hier catastrofaal
noem mij maar dom of rechts en radicaal
ik haat die lui als hondenpoep aan zolen
je ziet ze vaak in kroegen samenscholen…
Arc de Triomphe*
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
3.022 "Of we nog naar Parijs gaan", is jouw vraag
en voel dan angst aan haar kant van de lijn
om verder te gaan op liefdesterrein
dan wat ik als vlam voor haar in mij draag.
Het eeuwige vuur op het ronde plein
spiegelt jouw verlangen van mij te zijn.…
Hollandse duinen
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.286 De luchten bijna tastbaar
boven zandheuvels met stugge pluimen,
dragen schuim op witgebroken wolken
over afstand de mooiste van dit land.…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.639 een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan…
Weerzinwekkend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Een stapje door de wervelwind
Een zinderlings gebonden
Behoefte aan een mens en meer
De blikken brengen zonden
En wanneer het duister streelt
En het licht het moois verbrandt
Staan wij stil bij wat wij zagen
Zagen wij een wervelwind
Stenen met zich dragen
Voelen wij ons ook weer kind
Zo weerzinwekkend weer vergeten
Zonder slingers, mutsjes…