11330 resultaten.
puur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 in de uren
dat hij naar
haar keek
wegkeek en weer
keek zonder te
zien wie zij was
kneedde en schiep hij
tot haar figuur van
elke individualiteit
was ontdaan
slechts haar
contouren resteerden
in de uren
dat hij naar
haar keek
verblindde hij
de ogen met
klonten gips
duwde hij de
armen strak naast
het lijf dat hij…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…
1 november
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
883 Maar éénmaal per jaar
spelen we het klaar,
om aan onze dierbaren te denken,
hen wat aandacht te schenken.
We gaan een pot bloemen neerpoten,
van velen blijven de harten gesloten.
Het is een routine geworden
die akelige prijzen van chrysanten op borden.
Dat aanvaarden… kan ik niet,
niemand die mijn …verdriet ziet.
Dagelijks draag ik mijn…
Zonder gezelschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
746 ik ken jou wel
maar zien doe ik je niet
onhoorbaar ben je
toch raak je mij
vooral in stilte
snij je nog dieper
dan oosten wind
tegen mijn schrale gezicht
gelijk de verkleurde
kalender boven het dressoir
omarm jij mij
iedere dag opnieuw…
van de Sint (2)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.486 hoe jij ook smult van speculaas
en kikkertjes van marsepein
of juist van prikkertjes met kaas
en zilveruitjes in azijn
hoe hard je tript op trending tweets
op spotify en pinterest
of juist op zo’n nostalgisch iets
als een fanfare blaasorkest
hoezeer je uitkijkt naar de cross
met helmpje op in volle vaart
of naar het rijden door het bos…
Een depressief winterlied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
587 Uit balans en eens te meer
drink ik veel en haal me neer.
Gruwend van de matigheid
en bij nacht ook wel eens spijt..
van de mens die ik nooit bejegen
als mijn zuster of mijn broer
Samenleven is geen zegen
liever sta ik zelf aan het roer.
Laat me leven, mateloos
zonder rem en zonder wetten
tracht toch niet dat te beletten
anders word…
lolbroeken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Ik heb mezelf dit weekend
Twee keer gezellig gezelschap cadeau gedaan.
Wanneer het nog altijd winter is en zo heerlijk koud,
met dagen die korter zijn dan de nachten,
moet een mens zich met veel humor en warmte aankleden
wanneer hij door het leven wandelt.
Onder de lage wolken en in de bijna vrieskou voelde ik
mij die ochtend de koning te rijk…
zenuwtrek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 gedreven tipt en veegt hij zijn i-phone
en plukt daarbij met druk krommende vingers
tussen baard, tanden en kiezen
brengt schier schokschouderend
zijn getergde handen op plaatsen
waar lekkend vocht uitnodigt tot niezen
trillend zoekt hij neurotisch bewogen
onophoudelijk op benoemde plekken
naar iets wat er blijkbaar niet is en verklaart…
Aldus gezwegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Maak een beeld, schep wat licht en een vlak.
Dan een huis, naast een dijk,
laag, onder korenblauwe luchten.
Het is etenstijd, onverbiddelijk heden.
Het volk trekt over de velden.
Honger vindt de kliek opgeschept.
Genoeg voor picknickdagen, maar te karig
voor de velden
van verschroeiend licht en stugge aren.
Een oerbeeld van de eenvoud…
Meizang
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.535 Daar komt de blijde lente weer,
Met jong en jeugdig kruid!
Geen ruwe vorst, geen koude meer
De nachtegaal reeds fluit.
De zonne schijnt, het beekje vliet,
De bloemen komen uit,
Het windje wiegelt in het riet
Met aangenaam geluid.
Een aangenaam en zoet geluid
Door gans de velde zwiert;
De leeuwrik spreidt zijn vlerkjes uit
En stijgt en…
Van de Sint (3)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.892 Een pracht van een pak stond er ‘s nachts voor jou klaar.
De eerste Surprisepiet had het gekocht.
En onder gegiechel en veel commentaar
van zijn assistent die mee inpakken mocht
vermaakten ze zich met de plak en de schaar.
Daar stond dus dat pracht van een pak slechts te wachten
om mee op het dak naar jouw schoorsteen te gaan.
Toen kreeg er…
Laatste gedicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Je kent pas echt verdriet
Wanneer wat je al zolang kent
Waar je mee ingevlochten bent
En waar je elke week naar uitziet
Van je wordt weggenomen
Voorbij zijn alle dromen
Die warme stem
Ja die van hem
Je hoorde hem zo graag
Zo warm en laag
Weerklinkt niet langer in de ether
Je wist gewoon niet beter
Maar het is nu voorbij
Voor jou en mij…
Groei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Ze zeggen dat rozen verwelken en dat bomen groeien
Ook al zijn rozen het mooist wanneer ze bloeien
Op een zomeravond bij een heldere blauwe lucht
Die de werkelijkheid maskeert waar men voor vlucht
Omdat we niet open staan voor gecompliceerde zaken
Het is ons eigen om eerst te gaan voor makkelijke taken
Maar als er geen zomer is genieten…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 De kolenboer verkocht nog antraciet
Ik moest een zak gaan halen met mijn step
En die verdween dan in de zware klep
Van onze zwarte kachel in Hoogvliet
We woonden in een industriegebied
Met Sjors en Sjimmie, Donald Duck en Pep
De kolenboer verkocht nog antraciet
Ik moest een zak gaan halen met mijn step
We waren nog bevreesd voor Sint en Piet…
TENTOONSTELLING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Tussen de boomloze vlakte die over de horizon reikt
en de rand van het wolkendek,
evenwijdig erboven,
verdwijnt in blauwe tinten het licht
uit het sobere gamma van Opdahl
Gelaten hoor ik beschouwingen aan
over een duurzaam,
klimaatbestendig bestaan -
prettig verpakte abstracties,
verklaring met sussende data, een slimmigheid,
een…
Jan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Ze vonden het keigoed, een gaaf idee
Om een satirisch filmpje te gaan maken
En Timmermans volledig af te kraken
Toen was het plots gedaan met de SP
Nu vragen ze zich af hoe dat nou kan
Maar ik denk steeds: ‘Hoe zou ‘t zijn met Jan?’…
Holst van de nacht (Lied over geleende ogen)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
389 Ik kon niet blijven, zonder escorte
reisden we onder de zeven hemelen
en pas later besefte ik dat
daarboven de zielen wonen
van Adam – verdreven net als wij
Johannes en Jezus – de boodschappers
Jozef – door zijn familie verstoten
en Henoch – de levende leraar
Aäron – nog steeds geliefd
Mozes – de geduldige
in de woestijn van ongeloof…
Steenvruchten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Als ze voor je deur staan
weet je het al, is het al
te groot om te bevatten
De hemel helpt mij niet
het hogere doel van de oorlog
begrijp ik niet, ik kan slechts hopen
op een afloop die er zin aan geeft
Zacht vruchtvlees wordt ons beloofd
maar we krijgen stenen te eten
De kansen keren, coalities wisselen
en wij schieten over, zonder…
De dijken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Ik hak een gat om een gaatje
te vinden, er stroomt water
uit het beton, ik hak erin
tot ik niet meer kan en dan
hak ik verder, een groter gat
in het beton, sorry beste buren
sorry ook voor jullie plafond
maar het lekt en ik kan wel janken
dat ik er mijn vinger niet in kan steken
alles is zo goed geregeld
met buizen en werkende kranen…
Vrouwenquota
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
545 Een vrouwenquotum: ‘k zie de bui al hangen
Want zelfs hier op gedichten punt nl,
vind je meer mannen, nou dan weet je ´t wel.
Een grote kans dat ik straks word vervangen.
Twee op de zeven hier bij snelsonnetten
Ik moet verdorie heel goed op gaan letten.…
Kijkend naar Holland
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
703 Kijkend naar Holland
zie ik vreemde figuren
dwars door het groene
Laagland gaan
rijen migranten
uit and’re culturen
maar ook ontheemden
van hun trots ontdaan
en tussen die menigte
schuilt daar verzonken
de terrorist
met koran in de hand
vrouwvolk dat loopt er
verborgen onder
boerka of sluier
door het natte land
de…
Draken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Het is gewoon weer dat fragment
van in pyjama zitten
schoongeschrobt door mama
tandjes net gepoetst
Paulus de boskabouter luisteren
voor Eucalypta huiveren
en hupsakee dan gauw naar bed
zie je de draken op de muren
vuurspuwend en schuimbekkend
happend naar je kinderhoofd dat
wegkruipt onder zware dekens
waar is je teddyhond gebleven…
Ik herinner mij toen hij zei
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
478 Ik ben het vergeten, klinkt dat nu laf,
wacht leven noem het God zijn tijd af,
is dit voor iets uit het verleden mijn straf.
Woorden zijn wel vaker gaan vervliegen
daar zal ik nooit ook nu niet over liegen.
Maar geloof mij had ik het nu nog geweten
dan zou ik echt niet zeggen: ' ik ben het vergeten.'
Wellicht fluisterde ik dan ,' weet ze…
Appelblauw
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
502 wanneer de hemel en de wolken
als beddenlaken lonken
en ook het stille wiegen van de wind
je in verleiding laten komen
kunnen appelblauw en ook zeegroen
de kleuren in je dromen zijn
je ogen loom en zo vermoeid
jouw wereld draait op volle toeren
de nacht komt zalig, is mysterieus
met rust en tijd als heerlijkheid
de appel terug groen,…
post-its
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 ze bekeek de catalogus
het was winter
er was niet veel tijd
niet buigen nu voor
de striemende kou
hoeveel appels kan
een boom dragen?
welke smaken en
hoeveel kleuren kan
de boomgaard aan?
in september smeten
eekhoorns de appels
op de grond
ze lazen de post-its
van de weduwnaar niet:
pluk a.u.b. geen appels
ze zijn nog…
armoede laat nooit los
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 de versleten
schoenzolen van
drie straatjongens
hun blote voeten
half zichtbaar
dik onder vuil
en eelt
leer, ijzer en
mensenhuid
verwikkeld
in elkaar
stank damp en
duisternis
tientallen soorten
smog
zwart als de nacht
flessengroen
eenvoudig grijs
geelgroen als
erwtensoep
armoede in
1850 of 2019
laat nooit los…
Een Nieuw begin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Er waren nachten dat het leek alsof al het licht voorgoed gedoofd was.
Dat mijn hart niet meer klopte,
mijn ziel van mij wegdreef
Het uitzicht door het raam nietszeggend was.
De dageraad geen nieuwe hoop bracht.
Er waren dagen dat de zon zo haar best deed,
maar dat ik haar warmte niet meer voelen.
Dat al mijn tranen zo bitter waren.…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
De Paus en corona
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
656 Paus Fransiscus in Vaticaanstad
wou weten of hij corona had
zijn test negatief
sprak hij positief
dat hij voor Wereldgezondheid bad.…
paradijs.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
498 Een klein paradijs.
Gezien vanuit het heelal.
Dat zouden wij zijn.…