3605 resultaten.
niet om ergens te komen
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
548 nu zij de laatste luiken
in stilte sluiten
weten zij
dat zij de olijfbomen
nooit meer zullen zien
een laatste vogel vliegt
over gebarsten aarde
als zij zonder omkijken
vluchten
niet om ergens te komen
maar om weg te zijn
van de dodelijke leegte
de kluwen die niemand
ontwarren kan
een wereld zo duister…
De platte wereld [Misvattingen]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
329 gelijkgestemden
Wanen en misvattingen in overvloed
burgers groepeerden zich
tegen elkaar, gingen op de vuist
Redenaars zochten conflicten en
verkeerde landsgrenzen, maakten zich groot
ten koste van vermeende vijanden
waren op weg naar glorie en macht
Staten waren niet te vertrouwen
Er moest bewapend worden
gevochten gaan worden
Maar oorlog…
Dorsten naar gerechtigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
377 De Joden zijn de oorlog allang moe.
Rechtse burgers kozen de wolf, Nee-dan- ja, - hoe?
Dorst en honger worden een oorlogswapen.
De leiders van de wereld (b)lijken te slapen.
Duizenden zijn toegesneld
naar het Haagse Malieveld.
Vanuit de straten, lanen en vanaf de stoepen
hoort men leuzen roepen.
Waar is de lijn? Hier is de lijn.…
zeg maar, but
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
684 en het scherm
doelwitten van denken
gezochte ferme woorden
doch zij bekoren niet
doen verloren aan
in dit onzeker bestaan
ik kom niks tekort
als het over liefde gaat
maar leven bestaat uit meer
en dan heb ik het niet zozeer
over mijn eigen problemen
maar over het claimen
van de toekomst
van de wereld
van levens
door oorlog…
‘zijn’ vogels
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
397 daarom refereren
‘zijn’ vogels ook
aan vluchtig voorbijglijdende
kernkoppen
de opgewekte eindfase
de jet-fighters razen
op splitsingsenergie
in de 1ste en 2de incluis
al onze woonkamers
als samensmeltende vaten
zijn grauwgestaarde muren
lijken kouw-indachtig
inderdaad
een zuur nawauwelen
op onverteerbare claims
-en de oorlog…
De oude eik
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
442 De oude eik stond er nog steeds,
Het huis allang geamoveerd,
Voor ’n torenhoog flatgebouw,
Toch waande hij zich in ’t toen.
Hij sloot zijn ogen, zag de tuin,
Zijn vader, moeder, zus,
En natuurlijk ook Wolf de hond,
Leek hij ’t toen hervond.
Zijn ouders keken hem aan,
Hun blikken zagen niet,
Zijn vader rookte een sigaret.
Weer hoorde…
Operatie #Herfstblad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 De dakgoten druppen
in de bezette stad
Na een nacht wakker liggen
van onrecht en doden
gaan we naar buiten en laten
we onze geleefde levens zien
Kijk, zo moet het, oud worden
met rimpels en huidvlekken
Onze stille tocht ritselt
en zucht een beetje
zwermt soms even samen
op muziek uit onze jeugd…
Nanacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 De soldaten komen
plotseling, ze schieten
de straten leeg, wij
vechten niet, we schuilen
en kruipen door de kamers
We verbergen ons en
doorstaan de aanval, bang
te sterven dromen we
van dood en ellende
Smeulend wordt het stil
Slierten rook, honden
ruiken aan buiken
likken aan lippen
aan koud braaksel
in de goot, een gouden ring…
Over kinderen, liefde en dood.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
314 Maar is het zien van geweld, oorlogen en pijn
minder schadelijk dan het zien van een naakt lijf?
Dat zijn de enige vragen die ik nog heb,
ik heb geen kind, ik ben een antinatalist,
omdat de liefde voor het leven is weggeëbd,
want de wereld haat en dat is wat het is.…
Zomerregens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
255 Ooit was hier welvaart
bloeiende handel, een lint
van havens vol schepen:
het land van de Filistijnen
Nu verstikt, omsloten
door het getto
Er vallen Zomerregens
die ons breken, botten
wegen en bruggen
kades en kantoren, daken
liggen op de grond
naast open riolen, ruik
waar we wonen, blijf niet
daar staan, veilig ver weg
op de wallen…
Kinderen van de rekening
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
288 De welbekende klanken klonken door de klaslokalen
Stemmen van meisjes – moeders van hun toekomst
De wereld rinkelde kortstondig, vóór
Het einde plotsklaps dat nu bevroor
In de tijd
Die op atomair niveau oneindig duren kan
Een diepte waar geen einde aan komt
De toekomst die geen doorgang vindt
Uit het opgestapelde puin van rekensommen…
Volksbevrijding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
217 Dorre kleuren
kale grens-
heuvels na de winter
kleine vlekken, gatenijs
en bevroren modder
Oefenen
om het land te verdedigen
tegen barbaren
altijd tegen barbaren
die van binnen zijn
wat wij van buiten lijken
te zijn: primitief
in takkenpakken
machtige Enzilochmannen
het klassieke lopende woud
met grote warme handen
en wapens
bewezen…
Bedragen sluiten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
331 President weet van niets
Doet zomaar wat
Hij heeft haast
De andere laat zich niet zien
Horen doen we hem ook al niet
Het zijn de beste vrienden
aan wie hij het overlaat
De generaals groeiden samen op
En als soldaat vochten ze, zij aan zij
Het resultaat?
Een beter deal dan ooit
Met gevestigde waarden
Lukte dat nooit
Hun…
Door spervuur gedoodstraft
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
210 Er wordt nog steeds gedoodstraft in Iran
In Tweede Wereldoorlog, penalties
Tijd in sommige landen (n)immer stil
Immer stil door weer een keur aan to kill
Nimmer stil, door een spervuur geschoten
Vele Tweede Wereldoorlogshelden
Rusten voor eeuwig, reeds decennia
In de Tweede Oorlog omgekomen
Verloren in één klap al hun dromen
Overal vielen…
Twee minuten, en meer
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
247 Op vier mei wordt het stil.
De wereld houdt even haar adem in,
alsof ze zich herinnert
dat leven breekbaar is.
Twee minuten.
Voor namen die we kennen,
en voor de ontelbaren zonder naam,
die vielen in het donker van geweld.
Maar luister -
achter die stilte klinkt meer.
Niet alleen het verleden spreekt,
maar ook het heden…
Tussen vieren en wegkijken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
222 Op 5 mei hangen de vlaggen uit.
We vieren dat we vrij zijn.
We lopen buiten, spreken hardop,
kiezen ons eigen leven.
Maar hoe vaak staan we stil
bij wat dat echt betekent?
Vrijheid is niet vanzelf gekomen.
En ze blijft niet vanzelf evenmin.
Er zijn mensen voor gegaan.
Die risico namen, die verloren,
zodat wij nu kunnen…
BECHIRA
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
271 Er lagen vele kaarten langs de lijn
En briefjes waarop laatste groeten stonden
Ze werden dan door niet- Joden gevonden
En opgestuurd naar waar ze moesten zijn
'We liggen slap en en moe in de wagon'
Sara aan haar gezin, voor haar - barakken
Of erger nog de dood, naar adem snakken
Benauwdheid en paniek in 't eindstation
Wat heeft de Hitleraanhang…
Vale Duiven, Geklater, Roestige Trompet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
336 ===========
==================
drie Action smurfen kleuren de schandpaal rood
in het midden van de stad
in het midden van de nacht
in het midden van de geschiedenis
in het midden van de schaamte.
niemand deed iets,
net als toen, de kransen, naar de hemel
krijsen ze, met open stomme mond;
jaar na jaar na jaar.
en de mannen in de kleur…
Ajam ket-jap
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
310 Wat toont ons het historisch materiaal
van de kampdagboeken van Vuyk
vertelt zij het 'Indische zwijgen' verhaal
van dappere vrouwen - geen verborgen angsten
van edelmoedige moeders met spruiten
hun armen beschermend
om hun dochters' schouders
het hongerontbijt en hun
daaglijkse dood
hun overlevingsdrift
na een vernedering
twee uren…
Bulleboos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
276 De Bulleboos stormt als een stier
naar voren, de horens vooruit -
een Goliat, wiens speer sterker is
dan de steen in de handen
van zijn tegenstander
Hij ziet zijn eigen zwakheid niet
kent zijn eigen waarden niet
en gelooft niet in de lessen
van de vergeefse eerdere strijd
van vele grootmachten
tegen de kleine landen
die ze verachten…
Aan het eind van de laan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
177 Ze woont aan het eind
van de goudgele laan
die oplicht aan de overkant
Mijn kameraad heeft me vaak
tegengehouden, liet me niet
wegzinken in mijn verlangen
liet mijn voeten niet schuifelend
ritselen door de herfstbladeren
om naar haar toe te gaan
naar het lachje om haar lippen
in de parelende lucht, geurend
naar beginnende verrotting…
Het morele bankroet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
219 Voor de heerser is deze oorlog geen nederlaag van intellect,
maar de hoogste vorm van logica.
Hij verplaatst een vlag op het scherm als een pion,
terwijl zijn machtsbalans de wereld reduceert tot een kille tabel.
Maar beneden, in de opengebroken aarde,
stikt het menselijk gelijk in de damp van brandend plastic.…
Wie kan er iets aan doen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
179 Het leger schiet op medici, op brengers
van voedsel en op de roependen
die daar verslag van doen
Het leger schiet op kinderen
die het uit hun huizen verdreef
of er laat verhongeren
Het leger schiet op vluchtelingen
martelt hun lichaam en hun wanhoop
doodt hun vitale organen
Het leger schiet op iedereen
in het niemandsland
tot daar niemand…
As en graan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
220 Zij tellen de winst in de as van de grens,
luisteren naar ijzer op steen,
en noemen de stilte een begin.
Die rekensom van de angst klopt niet;
je zaait geen luwte met een geweer.
Vrede is geen vlag op een berg van puin.
Het is de weigering een eerste steen te werpen,
het laten groeien van graan in de loopgraaf,
het openbreken van de vuist…
GOD, DOEK DAN DIE AARDE VAN U MAAR OP!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
153 God,
er is chaos
in mijn hoofd
om de chaos
in Gaza
ik noem maar
een plek op Uw aarde
waar geruimd moet worden
de kwade maar niet de goede
dus niet een heel volk
dat is genocide
dat is onmensen
meer dan onmenselijk
duivels
monsterlijk, gemeen
doe wat God en anders
bid ik u uit de grond van mijn bestaan
GOD, DOEK DAN…
Mobilisatie
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
223 Wil je nog een keer
mijn nieuwe naam fluisteren
nu ik doof voor argumenten
blindelings de weg kwijt raak
door wat ik voorgoed ga verliezen
aan het front met bloederige feiten
tot kanonnenvoer verworden
voordat ik blijf zwijgen in mijn graf.…
Het Bombardement 1940
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
142 Het Bombardement
De dag het jaar dat iedere Rotterdammer kent
De hele Stad verwoest
Omdat het van de Duitsers moest
Alles is inmiddels achter de rug
Stad zonder hart
Maar de vooroorlogse stad komt nooit meer terug
Het Bombardement…
Zwartgerokte duistervogels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
232 Je verzint een nieuwe naam voor de tijd van de doden,
de lichaamsloze zielen die dwalen in het nachtwoud,
waar de stammen fluisteren wat de levenden verzwijgen.
Aan de verre horizon glanst de grote stad.
Wolkenkrabbers steken hun kille, glazen daken
in de heldere azuurblauwe lucht—
een strakke grens tussen beton en eeuwigheid.
Daarboven vliegen…
SIGRID KAAG IN ZOMERGASTEN::
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
162 Sigrid Kaag in Zomergasten
de op één na laatste
Nou met die gasten in Israël
wordt het geen meer zomer, ook geen lente
er was eens herfst maar nu blijft het winter
Gaza blijft in de winter, in de kou…
Wachten op de nieuwe maan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
146 De oproepen kammen de wijken uit
Ze maken de huizen leger
en mensen incompleet
Ook zonder gesneuvelden lijden we
al verlies, laden we door
de dag seconden
met tijdloze verlangens
en blijven de nachten donker
hoeveel sterren er ook zijn
We wachten op de nieuwe maan
en het levend terugkeren
van de onzen en hun belagers
Geen gesloten…