12813 resultaten.
Droomwereld
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
471 ik wil de zon begroeten
en in de wolken leven
met de regen dansen
en de maan een kusje geven
ik wil zingen in de sneeuw
en stoeien met de wind
zeilen op het ijs
tot ik een ijsbeer vind
ik wil duiken in de zee
en springen in het dal
glijden van een berg
en niet bang zijn dat ik val
ik wil luchtkastelen bouwen
midden in de nacht
vioolspelen…
Geen bereik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 guur tochtte
de wind om
de hoek waar
ik voor de
kou schuilde
in vlagen
vertelden de
desolate
stromen hun
herfstige dromen
uit een wereld
die het kleurtapijt
voor morgen legde
als een sneeuwse bui
haar niet bedekte
kou snerpte langs
mijn ogen die ik
toekneep tot een
deja vu uit een ver
winters ervaren
in het verschiet
van…
ZO SIMPEL IS GELUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 geluk is simpel
het ligt in de
engelachtige puurheid
van vers gevallen sneeuw
in de kleuren en geuren van
planten en bloemen die opkomen
in de acrobatiek van de eekhoorns
tussen machtige eikenbomen
het ligt in de klanken
van de eerste vroege vogels
in de warmte van
de prille lentezon
vergeet de overdonderende kleuren
van de herfstbladeren…
vleugels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 uit het knisperen van ijs en sneeuw
stromen zij als heldere gedachten binnen
in dit jaargetij, meanderen zo vol
een lege leegte in die zindert, zingt,
bol staat van verwachting, thermiek
draagt vleugels op, in golfvlucht wiekt
de vrijheid in haar kop, de snavel uit’
een langgerekte toon, fluitenkruid,
geurig hangt de vlag, halfstok gestoken…
Dooi
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 De sneeuw pruttelt zich gestaag een weg in haar eeuwige cirkelgang.
Het vaste molecuul zingt haar zwanenzang tot vloeibare eenvoud.
Ik schuifel behoedzaam in de met nepbont gevulde laarzen over de gladde aardschil.
Mijn laarsloze hond beweegt zich met rappe wil achter, naast en voor mij niet gestoord door het spel der drie atomen.…
Spoor vooruit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
129 Achteruit kijken
naar de voetstappen in de sneeuw,
elk spoor keurig verklaard,
elke misstap een les
die pas na de val een naam kreeg.
Maar de voeten staan al weer stil te trappelen,
neus naar het wit
dat nog niemand betrad,
geen kaart, geen les,
alleen kou tegen de wangen.…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 ANNA HARTWIGINA PRUIJSSENAAR
geboren 27 juli 1770, gehuwd 24 juli 1791,
gestorven aan de kinderziekte 29 maart 1792
en van onze dochter
geboren 29 maart 1792, gestorven 31 maart 1792,
begraven met hare moeder 2 april 1792
o Teergeliefde en vroegverloren Vrouw!…
De ijs-slee.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.029 De sneeuwvlok kleedt de straat en daken,
Het vlietend water dekt een korst,
Maar door de sneeuw- en ijsvermaken
Vergeet de sterke jeugd de vorst.
Wat heeft de knaap nu al bestiering,
De schaats ziet half verroest de dag,
Men werkt de Goeyjan van de Vliering,
Waar hij sinds maart te drogen lag.…
Het mooiste van al
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.863 Alles is zo mooi
Hoe de wolf verslindt zijn prooi
De sneeuw net voor de dooi
Een broek perfect in de plooi
Schoonheid is wat ik droom
De warmte van een grote oude boom
De trein die rijdt op stoom
De lente en mijn benen voelen loom
Gaat alles gewoon weer rond
Jij was het die daar stond
Ik, volledig en geheel verstomd
Ik wist…
Brandend avondvuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.834 brandend avondvuur hoog op en
rinkelen de naalden
van 'n gloeiende spar
die verwoed
schudt en bidt
om ééntonige vrieskou
Aan de overkant van 't dorpsplein
glimlacht 'n klein meisje bij zo'n
handverwarmend schouwspel
de vlammenzee verlicht haar
gezichtje blozend rood
Op de noordpool echter
blijft het even duister en
vreet de sneeuw…
Geen luid geluid
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.773 Maakt grond en sneeuw en harten hard
En al de bomen zwart.
De hutten staan zo kil en stil
Alsof haar elk gesloten wil
Daarbinnen dringt de koude maar,
Daar uit de dodenbaar.
Gebogenhoofds, vereenzaamd, droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor.…
Ode aan Mary Frye (1905-2004)
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.880 Ik ben de stormwind voor iedere meeuw,
Ik ben de diamantglitter in de sneeuw,
Ik ben het zonlicht op het goudgeel graan,
Ik ben de milde herfstbui op de laan.
Als je ontwaakt in de prille ochtendlucht
Ben ik de snelle plotselinge vlucht
Van stille vogels in hun cirkelbaan.
Ik ben het licht van sterren en de maan.…
Van de grond
gedicht
2.4 met 30 stemmen
10.228 Nog altijd gelest door een lied van de grond
hingen de takken al laag in het najaar
Bedruppelde webben trokken het bos door
en vingen wat klein was en vleugeltjes had
De idyllische dood van detail en nuance
maakte weer plaats voor het egale witte
geschitter van sneeuw op een winterse
wolkloze windstille weide
Als het maar klonk…
Tijdloze schoonheid
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.683 Ik meende je te zien
in een slanke vrouw
met warme ogen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
En ik meende je te horen
in de stem van een engel
een lach van broze weemoed
het ruisen van abelen
de zang van verborgen vogels
En ik meende je te herkennen
in een elf met haar als zonlicht
een gewaad van sneeuw
in de geur…
Het pad der rozen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.749 de weg van haar blikken
vliegen kraanvogels, sneeuwwit
Vergeefs zoek je het in haar ogen
Zij volgt slechts het pad der rozen,
de bloemen die zij deelt met engelen
Zonder de geur van jasmijn
schittert haar gelaat als kristal
bespeelt zij de grasharp,
de snaren van het riet
Ach, hoe mooi klinkt
het lied van haar lach,
smelt zij de sneeuw…
Winter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 Winter zo wonderschoon en de sneeuw bedekt
de omgeving met een deken van ongerepte schoonheid.
Een wereld van verschil.…
ONTWAKEN
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.234 nu is er rust en een wijdheid vol nieuwe kracht;
voor mijn vertwijfeling en mijn stoutmoedigste droom
een onpeilbaar heelal:
water, zonlicht en gletschers
en ook bij nacht de kristallen
der glinsterende eeuwige sneeuw.…
In Tegenlicht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
899 In tegenlicht
stond ik daar
In weer en wind
In sneeuw en kou
voor 't schoolplein
motor draaiend
wachtend tot zij
jas half aan
door de deur
naarbuiten zwaaiend:
Haast je! Vlug!We moeten gaan!
Net tussen twee vrije uren
naar muziekles in de stad
Stond ik daar
verregend, nat..
warmte of kou
motor (fout!)…
Ikaros opnieuw
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
815 Het gaat sneeuwen
de indrukken in het wit gemaakt
vullen zich met vers en zacht
vlokken kosmische deeltjes
Geen weg terug
hemel en aarde even blank
Het grote verdwijnen
kan gaan beginnen
Er groeien vleugels zachtaardig
met donzige veertjes uit de huid
De zon geeft licht en is ver weg
Aarde en warmte duwen hem omhoog
De zee spint haar…
gloeien
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
801 opstijgen
zodat ik naar huis kan schrijven
naar jou
om te vertellen
dat het over liefde gaat
dat het altijd
om ons heeft gegaan
en om het lot
dat wat we verwachten
onze lichamen in de zon
en vlinders
vele kleine vlinders
wanneer bomen zich strekken
bereid tot overgave
met wortels aan voeten
eens zo wijd
ook in schaduw, de strijd in sneeuw…
Eindhalte Gdomsk
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
642 ijskoude wind roffelt op de luiken
van de laatste winkel, gesloten
voor alweer zeven dagen
een oude vrouw lijkt met het desolate
landschap te vervagen
sneeuw stuift in haar marmer gelaat
geen spoor van leven in de ogen
het harde geknars van de trein
die het einde van de wereld verlaat
laat haar koud, zij weet van sterven
Gdomsk verdwijnt…
Artistieke hand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
934 In elk sneeuw hoopje
zie ik je zachte liefdevolle hand.
In elke krijsende vogel in de sneeuwvlokjes
zie ik je fluitende geest.
ja, het zijn allemaal uitingen
van jouw heerlijke
artistieke schoonheid.…
NÉÈRE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.982 Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen,
Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet
breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed,
Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…
je geeft me stilzwijgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
593 bomen blazen winter uit
het is voorspelbaar om mij heen, ook de sneeuw
en het trotseren
zelfs de eenzaamheid
die in de onverschilligheid kerft
met dit late uur
binnen is het warm
tweehonderd lichtjes fonkelen
ooit lagen ze in mijn hand, onbekommerd
jij wortelt nog dieper in je trots en de champagne
cadeautjes stapelen de leegte, hoe duur…
Kleine oorzaken, grote gevolgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
458 Een beetje vorst en sneeuw en 't gaat verkeerd:
de treinen lopen niet meer als een trein.
De oorzaak lijkt een immer falend brein:
NS en ProRail hebben niets geleerd.
- En met de auto's gaat het weinig beter.
Beschouw nu eens de wegen van ons land.
Daar is het ook een grote puinhoop, want
het staat er stil, achthonderd kilometer.…
waar de dood schreeuwt
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 ik laat de stilte na
als allerlaatste beeld
elk oog, door zwart en wit omrand,
hecht zich als een zwerver aan het spoor
waarlangs zij liepen
gekleed in flarden van wanhoop
die bleven haken aan elkaars hand
en het schrale, nog bestaande licht
ik veeg gaten in de sneeuw
wil met naakte voeten stemmen vinden
achter de tralies van de aarde…
Stel je voor
gedicht
3.5 met 8 stemmen
4.687 stel je voor dat er diep binnenin je
een buitenland ligt, dennen,
sneeuw en barakken, land
zonder bodem, je haalt het niet op
stel je voor dat de tijd niet bestaat
en jij wel nog, stel dat je nooit abrikozen
gegeten hebt, trouwens, het woord
abrikoos was verdwenen en moskou,
je broer, promenade, ze waren geweken,
terug naar het schuim van…
Engelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.344 Als donkere wolken geven
zal geen voetstap in de sneeuw
meer blijven staan.
Maar ergens in die winternacht
beginnen engelen hier beneden.
Ze vliegen naar jou,
ze vliegen naar jou!
En ze zingen:
Emmanuel, Emmanuel!
Dit is de nacht, zingen ze,
want iedereen heeft een droom.
Dit is de nacht, zingen ze,
want niets is wat het lijkt.…
ijsliefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
536 Alsjeblieft ijs kom en
water ga niet onder de sneeuw
liggen niksen, doe iets, bevries.
We kunnen niet wachten op je onbarmhartigheid,
zodat we weer kunnen schaatsen en
aan vroeger denken, toen we ooit
op de Westeinderplassen haar zagen
en meteen met haar wilden, leukste die ze was.…
De liefde slaapt in haar hart
poëzie
4.2 met 6 stemmen
5.469 geen regen, geen schaduw, geen sneeuw,
geen dooiende schemering
die als een zwavelen zon
in de rafels hangt van het weer,
drijft mij terug naar het vuur
van haar kamer, haar rode haard.…