3347 resultaten.
Oud en Nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Wat is de ultieme vlucht.
Een ieder is gehaast, heeft eigenlijk geen tijd,
jij denkt waar moet dat heen.
Soms denk je neem een stapje terug,
op de stappen die je neemt.
Maar ja het gaat te vlug zodat niemand iets doet,
wanneer doe je als mens het eigenlijk wel goed.…
Gevangen in oorlog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
610 aan, waarin schaarste
van alles de grootste
gemeenschappelijke deler is
onveiligheid rukt op
mensen die je liefhebt sneuvelen
het luchtalarm verraadt
bommen die zullen inslaan
met bloed besmeurde straten
vallen niet meer op
evenals angst gewoon wordt
lijkt het hebben van een toekomst
ver weg, er zijn twee keuzes
blijven of te vluchten…
ZO VORST, ZO VOLK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.294 Zie doch eens: in deze poel
Was te voren geen gewoel,
Geen geruchte, geen geschil;
Alle dingen waren stil,
Al de vogels zonder nijd,
Al de vogels zonder strijd;
Maar een schreeuwer, metter vlucht,
Hier gevallen uit de lucht,
Maakte, door zijn hees geschal,
Twist en oproer overal;
Maakte dat het ganse rot
Kwam gesprongen uit het kot,
Kwam…
Voorjaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
519 Een lekker warme tijd breekt weer aan
De bittere kou is eindelijk uit de lucht
De lange strenge winter is op de vlucht
Die heeft wel goed zijn best gedaan
De vogeltjes in de tuin tsjilpen maar door
Zij verheugen zich ook in deze tijd
En zingen hun lied uit dankbaarheid
Zo met elkaar is het een geweldig koor.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
845 Ruisloos klapten vleugels tot een vlucht,
in waar hij zich op afstand nog zag staan.
As tot as.
Zo simpel,
zo ontzettend waar.
De klokken klonken dof,
resoneerden traag, zeiden “kom”.
Als een teken van, een klein gebaar,
keek hij nog een keer weerom.
As tot as,
waar tot voor kort,
haar liefde ook zijn leven was..
-…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 De koude luister van de winter vluchtte,
En alles bloeit wat eens zijn nijping duchtte;
Zacht worden blaad'ren door de wind bewogen,
De bonte weide lonkt met schitterogen.…
Als een bloem in de knop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Wie nee zegt het risico te beleven
eens kort iets anders te ervaren in zijn
leven, die heeft de levenswijsheid ontkent
dat de natuur zijn eigen signalen zendt;
welke de schoonheid aan een ieder zal geven,
die niet vlucht voor de wetten van het leven.…
Hel
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.826 Is deze tocht een vlucht, een woordeloos
gevecht om lucht. Het noorden liet ik achter me.
De andere hel doe jij mij aan, balorige balling.
Leid jij me verder met je verzen. ik ben niet uitgerust
voor deze reis doorheen dit schimmenrijk.
Voer me van kring naar kring, van gracht naar gracht
en wapen me met dapperheid.…
Geen vliegangst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
577 Hoe goed was het
om zelf de vleugels uit te slaan
de eerste vluchten wat onhandig
maar gaandeweg
groeide 't zelfvertrouwen,
ik kan op eigen benen staan.…
Geen afscheid waardig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
668 zoveel meer bekoren
als de sfeer niet zo geladen was
de stilte drukt mijn borstkas naar binnen
mijn moeder zwijgt, in meer dan honderd talen
mijn adem hapert even in het halen
doodse stilte, ijzige kilte
geen sorry, geen fijn dat je er bent
slechts de tikken van de klok die
aan de stilte knagen
ik kan het even niet meer dragen
vlucht…
Autonoom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
534 De tijd verlegd contouren nergens zo gesloten
door haar tepels ontsteld in de blouses
van de gêne zich in de schaamte willen vluchten
als een vlinder in een meisjeshand.
De fruitmand kent nog niet de weelde
als adult met een beminde in haar schoot
wat haar geliefden nog niet zullen strelen,
als een vlinder in een meisjeshand.…
Existenz
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
528 een mens balanceert
tussen zomerse zwoelte
onder een schaduwrijke boom
en de verlaten koelte
vaak door een leegte begeerd
ik zeg dit zonder schroom
immers het is de mens eigen,
het hart wil dit laatste vermijden
en vlucht in een verlangende droom
dat schuurt langs het pad van lijden
in de hoop dat een gemis zal zijgen
toch moet men…
Waar moet dat heen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 De vlucht
uit de stad. Waar ligt
de zin?
Het verlangen
om in de zomer de teugels
eens te laten vieren.
Waar ligt het hart,
dat dan in zijn verlangen
de vrijheid tart?
Iets van zijn emotie met
de massa deelt.…
hervonden waarheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
484 onthuld met bommen en zwaarden
wie de waarheid vindt in toedracht van religie gebasseerd
op narcistische waarden onttroont dit sektarische beginsel
met bijl en as, het vuur smeedt het ijzer tot wapen en keert
het restant tot wederkerigheid in het herboren
deze opstanding is slechts een last op de zwaar gehavende
schouder van hen die in hun vlucht…
Aan F. van Eeden
poëzie
4.3 met 3 stemmen
975 Zó is mijn stemming, bleek met wijde luchten,
'k Ben bang, dat zij zal breken onder 't schrijven,
'k Schrijf fijne letters, in mijn teder duchten:
Ik wil, dat ze ongebroken weg zal drijven,
Zonder een lijn, als luchte wolken vluchten, -
Doch dit Sonnet zal voor U overblijven.…
meervoudigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 die uit het zijn kolken
als het stil is in het hart de winter
hoor je alsnog het onderhuidse kloppen
van het ijs schotsend op het barende water
en als de gesel voorbij is
regent’ slechts assen uit de ransel der wolken
zoals twee bomen die om elkaar kronkelen
elkaar het licht niet gunnen
maar elk om de ander de lucht in feselen
in de vlucht…
Een moment in tijd...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
681 Een moment in tijd
meer zijn dan ik dacht te zijn
vluchten in mijn dromen
waar ik alle antwoorden wist
een moment in tijd
het lot aanvechten
in dat moment van tijd
kwam ik jou tegen.
Jij lift het beste in mij
ik wil alles zijn voor jou
plannen naast mij neergelegd
de zoete momenten
in tijdloos zijn met jou.…
De schurk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.564 De oorlog, klein of groot, laat ons geen vlucht,
want zelfs tot in het lieflijkste gehucht
volgt in de spiegel ons de schurk, de echte.…
afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
653 al die reizen, nog één keer
voordat de dokter er zal zijn
Nog altijd dat studentikoze
je kop gezwollen door de prednison
na twee jaar hopen en dan weer vrezen
besloten dat het morgen genoeg zal zijn
we nemen afscheid, ditmaal voor de laatste keer
je handen, je ogen, een kus, een traan
een leegte, een dichtgeknepen keel
en dan laf vluchten…
Syndroom?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 meesterlijke brein
uit de dromenbron gekropen waaruit
de dichter z’n voortdurende dorst uit lest
maar ook als opstandig dier dat mijn
bloed laat koken, wereldse encyclopedie
waaruit emoties worden gestolen
wortelende zinnen soms wat te grillig
openslaat, sluipt binnen in een ogenblik
van de tederheid, leidt ons weg van de
dagelijkse vlucht…
Rotst als branding
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
540 ik heb je
op een stoel gezet
niet op een troon
hoewel in dit decor
is dat heel gewoon
mijn teksten gaan
als zij bij jou zijn
aangeland voorzien
van kant en tekening
al snel van hand tot hand
jij draait niet
met de winden mee
rotst als branding
in een zee van emoties
onder zwaar bewolkte lucht
nog krijst een vlucht
van snelle vissenvangers…
Passievlucht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 Ik zei het kan geen weemoed zijn
Geen heimwee, wens naar vroeger, vlucht,
Nee, die melancholie is lang verloren
Die pijn van terugkeer, nostalgie:
Voorbije scènes d'une folie,
Een dwaasheid waar ik niet van wist tevoren
Een wild fantoom stijgt op, muziek
Uit lang vervlogen erotiek
Een lief refrein laat mij opnieuw bekoren
31 maart…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Zonder jou, een troosteloos leven,
Waarom moest jij gaan
Voor mij een eindeloos streven
van eenzaamheid vergaan
Zoals wolken drijven in de luchten
gaat alles, als een mooie droom voorbij
Ik zou uit die wereld willen vluchten
laten verdriet, miserie,
weemoed onder mij.…
Nacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
523 Weer een dag overwonnen
Eindelijk stilte
De wereld slaapt
Oorverdovend lawaai van mensen overdag
Erger dan zoemende bijen
Drukker dan een mierennest
Wegen slibben dicht
Op asfalt en internet
Files te land, ter zee en in de lucht
Vogels eindigen hun vlucht tegen een windmolen
Vissen stikken in een plastic rietje
De mens zit…
EEN VREEMDE PASSAGIER
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
550 Er steeg een vreemde passagier
aan boord van vlucht MH -17
zonder ticket en niet ingecheckt
door niemand gezien of gehoord
maar vermomd als de dood
had hij zijn eigen plaats voorzien
afspraak in de Okraïnese velden
zou hij de moordende raket melden
de slag was catastrofaal
alle inzittenden vonden de dood
zijn spel werd sluw gespeeld
een…
ZE DOEN WAT ZE DOEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
373 de geur van een bloem
de vlucht van een vogel
de warmte van de zon
de mens met z’n eeuwige
woordengegoochel
een spin die in een boek
zijn eigen web ontspon
ze doen wat ze doen
omdat ze het altijd zo deden
zij zijn het die het langst
zullen overleven
ver voorbij de dagen van heden
omdat ze altijd dichtbij
wat ze zijn zijn gebleven…
Doodlopend?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
506 Het zwerft eenzelvig op de werf
snijdt diepe krassen met zijn stem
het scherpst in elke vlucht en trede
breng de huivering in het lichaam,
huivering van onbekenden op ons erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed
die mij met beide klauwen beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed, toen
ik zijn gouden kooi weer open deed,
werd het een vogel…
stervende zwanen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 genageld
met de vleugels lamgeslagen stil
zwijgend de boodschap te getuigen
van een op apegapen liggend land
kortwiekt geketend waggelen zij
in het moeras van winst en verlies
dat hen langzaam verzwelgen zal
als niet diepe zakken en rijk gevuld
van het zwart gepekte verenkleed
de zware last lenigen of nemen willen
zal de geforceerde vlucht…
MOED BLIJFT
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Maar de krijgsman houdt strak in de gaten
wie zich verschuilt of vlucht. Dat mag niet baten
voor de Christusvolgeling; vat hem snel!
Mensen, die graag naar 's werelds Heiland horen,
ervaren sterk hun geloofsbeleven.
Niets kan dit ondanks dreiging verstoren.…
Die ene mooie ster
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Ik snap wel waarom vogels daarom in zwermen vliegen
sporen zijn dan moeilijker te ontdekken ook op de grond
als je als deel van een vlucht in de lucht over de landerijen gaat
natuurlijk ook in deze grote groep de dood soms even toeslaat.
Als ik een vogel was zou ik samen willen zijn als glas en wijn.…