9787 resultaten.
Hoe schuimend spat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.009 Hoe schuimend spat
dit zoute nat
alsof de zee
in iedere druppel
wordt herboren,
en duizendmaal
een nieuw verhaal
aan elk die luistert
wil doen horen.…
Ongewild
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Droevige en trieste gedachten,
sleuren mij mee
naar die diepe zee
met zijn hoge golven.
Ik word bedolven
met gevoelens die mij neerslachtig maken
die mijn hart te diep raken
om er uit te komen.
Ik voel mij meestromen
naar de dieper dan diepere zee
het trekt mij ongewild mee.…
Son of a beach
gedicht
3.4 met 16 stemmen
13.870 Kijk
naar de zee.
-------------------------------------------------
uit: 'Wie wat vindt heeft slecht gezocht', 1972.…
Ondermaans
gedicht
3.7 met 7 stemmen
5.064 in de golf van een slapende zee
--------------------------------------
uit: 'Wie trekt de regen aan?…
Drijfhout en vuil
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
514 de zee
meedogenloos neemt zij mij mee…
ik zocht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 zon en zee is wat je zocht…
Perpetuum mobilé van levensritme
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
540 Tijd is als de zee
oneindig verre deining
in hoog en laag
aanspoelende vloed
woedend als branding
ebbend verdwijnend
met regelmaat en rust,
perpetuum mobilé
van levensritme.…
Zomer in Rockanje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
680 De zee
Water, adem
Het zachte strand
De kleuren die lachen
We vinden de sporen
Van die verloren tijd
hoepelende meisjes
Een zandkasteel van oude lucht
Het geluk van limonade
slome dagen in Juli
we komen er nu langs
koppeltje duikend in ons hoofd
We zien de zee
die altijd blijft
altijd
blijft zingen…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Cato van Hout, 11 jaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 Ren je weg over de zee?
Doe dat dat ook, of doe je niet mee?
over de zee, ren
spring over kogels, vlieg
ben weg
van de aarde af-geschooten
De tijd trekt door.
maar jij bent alleen.
geen mens om je heen.
de tijd trekt door.
maar jij blijft staan.…
Zonsondergang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
571 Ik wil met jou de laatste keer
de zon in zee zien zakken.…
Queen of the sea
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 toch zal het nooit sterker zijn als de zee.
Schepen met containers komen en gaan,het is bijzonder
dat deze op zee gewoon kunnen blijven drijven.
Een binnenkomst van dit schip was voor
mij niet te missen.
Met prachtig weer deed het de haven aan.…
Valentijnmenu
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
2.525 valentijnmenu
vol delicatessen
°
blauwgroene oogappeltjes
in een sausje van guitigheid
°
verrukkelijke oorlellebelletjes
aan schelpjes van intimiteit
°
roze…
De geur van liefde
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
1.879 De geur van liefde
Onberispelijk zoet
Als een suikerspin
Prachtige roze gloed
Een strelend gevoel
Zacht en vederlicht
Wonderschone lach
Versiert mijn gezicht
Vlinders van fluweel
Kleuren mijn droom
Zo teder en kwetsbaar
Als duizendschoon…
Lopend op wolken
Begin ik te zweven
Stralend nieuw begin
Doet liefde herleven…
* Hart van glas *
hartenkreet
4.1 met 47 stemmen
2.267 Breekbaar van verlangen
Zacht glanzend en poreus
Door tederheid bevangen
Waterval vol van emoties
Helder gevuld tot de rand
Dromen zo oprecht mooi
Omgeven met zilverzand
Hart van tomeloze liefde
Vlinders met een roze jas
Kwetsbaar en zo weerloos
Jij hart van geblazen glas…
Mieren
gedicht
2.9 met 71 stemmen
19.867 .
--------------------------------------------
uit: 'Roze zoenen' (2002)…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.1 met 16 stemmen
3.130 Maar van af de wolken gaat
een warmte, en doet blozen
van uit het hart, wie eenzaam staat
en voelt, zoals de roze,
dat ook voor hem dit schijnsel schijnt -
en de morgenzinnen
zweren: zolang 't leven schijnt,
't hoogste te beginnen.…
Opa Willem
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.983 rotte appels
dorre takken
onder herfstig
bladerdek
nieuwe noten
doodgevallen
in natte aarde
bij het hek
vele kleuren
kiezelstenen
roggebrood
met katenspek
keukentafel
vogelkooi
en aan humor
geen gebrek
bergen sla
rode rozen
ouderwets
cassettedeck
langgeleden
nooit vergeten
warme deken
stapelgek…
Vuurwerk voor een heilige
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
890 Sterrenlicht daalt neer en schroeit
het haar van Catharina
ze snikt en legt vernederd
haar roze dijen bloot.
Dan rolt als een passievrucht
het hoofd van Catharina
het plein is wit, de wolken rood
de Griekse maagd is dood.…
voor eeuwig
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.339 dwaal als de wind
door de laan van het leven
omgeven door rozen
in jouw laatste reis
reik naar licht
dat schuilt in het duister
zoek naar dromen
waar de fluistering breekt
en hoor de stilte
in het ruisen der wind
laat jou leiden
op dit bloemenpad
door de stem
die jou liefde belooft
zachtjes bemint
de eeuwigheid door…
voorspel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.304 een vleugje van aroma
dat zich liefde noemen zal
drenkt zich over je lippen
die ik teder kussen wil
op je schouderblad
verschijnt een tatoeage
weet niet wat het is
maar het zit er stil
je huid is zijdezacht
en slechts licht bezweet
ik zie ons al verdergaan
al is het door mijn roze bril
wijn drenkelt op je navel
en spat er ook rond…
Ik mis je
netgedicht
2.9 met 23 stemmen
4.467 lange roze mails. Ik denk jou toch
te mogen delen in mijn nachten,
mijn gedachten, weet je wel?
Ik voel een renaissance, lieve
France, ik hoor je niet! Smorend
wordt mijn souvenir... Mag ik morgen
op je wachten in een nieuwe dageraad?
Ik laat je nou, je wordt zo stil en grijs!
Schrijf me: ben ik met dit mailtje
hopeloos te laat?…
kinderkoppen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
622 het is warm de fontein spuit
haar zilveren stadse sappen
uit over de kinderkoppen
een kind huilt in een wagen
een fanfare sproeit noten
platanen verwachten lente
een bruiloft verandert levens
het gemeentehuis uit roze
bakstenen opgetrokken
waakt over dit bruisend plein
als een stenen mensenwaker
een kind huilt in een wagen
het weet…
Jouw dood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
953 Nu mijn leeftijd zacht
bij jou aan aanschuift
en ik de rozen zie verwelken
in de vaas die jouw herinnering is
verbijt ik me in miskleunde uren
en graaf een tunnel naar ’t begin
in jouw geborgen hand
slechts een pad vol knarsende schelpen
loopt voor me uit en ik zie de pas ontgonnen aarde
voor altijd jouw leegte vullen…
Als je de ogen sluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
806 Als je de ogen sluit,
wordt het ego gedoofd,
wiegen witte rozen in de lentewind
en stijgt een glimlach naar je hoofd.
Als je de ogen sluit
beademt je buik het warme ei
en verdwijnt het gemier in een zachte gloed
van een avond in mei.…
Verlangen naar een nieuwe morgen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.191 De lavendel bloeit niet meer
en overal
liggen rozeblaadjes verdwaald
door de wind
die met mijn haren speelt
mijn huid streelt
als duizend zachte vingers
in herinnering
aan de zomer die laat verscheen
in gekleurde vensters
wensen in vervulling nam
van de donkerzwarte nacht
waarin ik wacht
tot de monsters verdwijnen
rozen weer verschijnen…
In berijpte duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
668 zag de mist
van gisteren
in berijpte duinen
waar de hond kon
struinen en niets vergeet
er was geschoond
in groen onkruiden
rozen terug gesnoeid
tot waar de winter
met lente heeft gestoeid
ik weet je kleuren
smaak nog alle geuren
van ons zomers samenzijn
de rijp ontdooide in de zon
jij bent waar alles om begon…
Warenmarkt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 grauwig staat hij daar
de kassa telt zijn jaren
hij is zo vreselijk moe
al bijna eenenzestig
hij doet niet meer aan Sint
laat staan een Kerst vol sfeer
al zijn illusies verdwenen
in pakpapier voor klanten
met gebogen droeve schouders
zijn zijn dagen zonder vreugde
week na week krijgt zijn vrouw
hetzelfde bosje rode rozen…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.673 Maar van af de wolken gaat
een warmte, en doet blozen
van uit het hart, wie eenzaam staat
en voelt, zoals de roze,
dat ook voor hem dit schijnsel schijnt –
en de morgenzinnen
zweren: zolang ’t leven schijnt,
’t hoogste te beginnen.…
't is altijd daar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
607 rechts van de zeeschelp
troost een lippenpaar
dit brengt mij bij haar kleine wil
die door de ether ruist
(wat was, wat is,
wat komt)
juist dààrom
van mij tot jou, ik ademzucht
achter raadselige rozen
die hebben meer kracht dan elders
dit is geen einde nog
vergeet dat niet op onze mond
't is altijd daar
zal altijd in mij zijn
die…
na de barbecue
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
772 het leek, zei je met zoveel woorden
alsof ik in het landschap
opgegaan zou zijn
verbaasd als je nu bent
over het frisse groen
je hoorde mij met zoveel woorden
maar luisterde slechts
naar een toekomstlied
terwijl ik van dichtbij
de mooiste melodie liet horen
het leven bij mijn dag
is niet meer dan verwachten
dat na het rozen water geven…