3038 resultaten.
Als voetstappen
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
748 Vind ik jou terug
zoals ik jou eerder zag
in een voltooid gedicht
geschreven aan de einder van een
wakende nacht
toen het hart nog in volle ronde slagen
de klok de tijd deed verjagen
en de sterren bijeen schaarde
als zomergolven over het witte strand liet schuimen
en ik het struinen naar sprokkelwoorden
staakte
de langdradige zinnen…
Voor vrienden
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
652 Heb voor mijn beminden
het mooiste bewaard in de
bloesems van de linden, in een
geknutselde populier boven
onkreukbare schermen van de
vlier, ontstaan uit hachelijkheid
en angst van het verraad van alle
spitsvondigheid, waarin de tijd
het evenwicht bewaard op de vlakten
van bos en akkerrand, felheid bestreden
in klare zinnen van een…
GEDICHT VOOR GELUKKIGE MENSEN
gedicht
3.9 met 21 stemmen
30.146 Ze kennen haast geen zinnen
zonder tss.
Zo zuinig zijn ze op hun lucht.
Je staat erin voor je het weet.
Heb ik iets van je aan misschien
is uit hun mond geen vraag.
Een wenk: kijk naast hun kleren.
Wijs naar elkaar, wijs naar
het water met de zon erboven.…
JE GAF MIJ DE BONS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.429 Toen ik door ‘t eenzaam ging
dacht ik almaar vaker aan jou
Hoe je mij bij ’t oud vuil hing
zonder een spoor van berouw
Alles brengt nog herinnering
ook die trein die ver weg fluit
Ooit scheen jij een naïeveling
Deze naïeveling maakte ’t uit
Zachte zinnen op mijn lippen
die geen mens beluisteren zou
Onze liefde, ras op de klippen
bracht…
Stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 en zijn alle juiste zinnen niet gewoon een beweging?
Complexiteit ingewikkeld in de eenvoud
Gekoesterd verzorgd en weer gebracht tot de rust
Geniet
Van de stilte...…
VEERTIENTWEE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.186 schoonheid en plezier
Zowel in goed als minder
Charme van voorjaar en zomer
Natuur die zich rijpt
De herfst en winter
Hebben mij heel veel geleerd
'k Kan jou met mijn
Gedichten vangen
'k Wil jou met mijn gedachten lezen
Met gedichten eveneens
Gedichte gedachten: speciaal
Geschreven voor jou
Woorden in mijn hoofd
Vormen zich snel tot zinnen…
Vastgeroest?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Het einde, mijn voorgeplande dood,
vermaan mij als je tot mij spreekt,
ik stond aan je deur te luisteren, wat
voor boodschap je brengen zou, berooft
mijn zinnen van elk schaduwwoord wat
mij opbeurt en weer breekt, de rust
predikt in mijn overladen hoofd.…
Schaduwrijk verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
408 plezier
Zowel in goed als minder
(Charme van voorjaar en zomer)
(Natuur die zich rijpt)
Zowel herfst als winter
Hebben mij heel veel geleerd
'k Kan jou met mijn gedichten vangen
'k wil jou met mijn gedichten lezen
Met gedachten eveneens
(Gedachte gedichten; speciaal)
(Geschreven voor jou)
De woorden in mijn hoofd
Vormen zich snel tot zinnen…
Liefde
netgedicht
3.9 met 39 stemmen
1.792 tranen beter weten
voel ik warmte
indien schaduw rimpels kleurt
voel ik je diepe bestaan
wanneer woorden worden gemeten
en vertrouwen flinterdun geurt
ben ik doof
als jij je adem tot me richt
hoor ik dan een echo
die ik mezelf in ongeschreven
geluiden alsmaar toedicht
ik hou van schoonheid
die verwondering vertaalt
in sprakeloze zinnen…
Vincent
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.464 Al was 't een landschap of stilleven
je hebt je er aan overgegeven
In 't maken van portretten
waar je je zinnen op kon zetten
Al was je destijds nog niet gewild
de wereld om je heen lijkt heel verstild
De emoties die je kon doorleven
heb je op 't schildersdoek weergegeven
Nu is er veel bewondering en respect
door diegene die naar jouw…
Oudbakken rapvers
gedicht
5.0 met 3 stemmen
9.501 straat is geparkeerd
en ik kan roofvogels uit de stad amuseren
met poezemuizen nagemaakt van spelen verfomfaaid
- gewapende scholieren hun verveling bezweren
met muziek die door iedereen kapot is gedraaid
en wildplassers kan ik 's nachts op straat doen
protesteren tegen daglichte meneren die de nacht
willen regeren
en ik kan steeds meer zinnen…
Ineengevlochten zielen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
808 Je slaat je hartenklop
als vrolijke fonteinen
sinds de val zijn einde brak
Ik omgeef je
met een aura van warme licht
wat schijnt in toverogen die verblijden
Dan leg ik jouw hand op mijn boezem
in een roes van openlijk
en vrijelijk de zinnen strelen
wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen
We kijken elkaar de kunst af
van…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 Die te vegen, groepeer de zinnen,
dieper achter woorden die ik las,
souffleur en acteur treffen elkaar
in een laatste act, om dit boek te
wegen met een komische bladwijzer
in een merkwaardige klucht, vertakt
de wereld zich in een corso naar een
lente die te vroeg werd uitgeroepen.…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als de vlinders komen
die de zinnen van je
huid mogen vangen, de
zinnelijke spirit in de
ogen, bron van dromen
als de knoppen botten,
fluisterend gebaar
van vingertoppen in de
ravenzwarte haren, de
koelte van schaduw op
de oogleden, sproeten
op de wangen, bloesem
van je jeugd in een
zijden cocon te spinnen.…
HERSTEL
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 Van alle kanten loeren boze zinnen.
Angstwekkend woud, wild als warrig hoofdhaar,
toont vreemde monsters, naderend gevaar...
Maar _ een zachtzinnig schijnsel dringt binnen!
De kinders staan stil, zwijgen en wachten,
bereiden zich voor op woedende strijd.
Evenwel, wat zouden ze betrachten?…
De parel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Ik heb me laten temmen in
je mooi resonerende zinnen,
ik was aanwezig, nu zoek ik
nieuw klinkende kleuren,
de morgen liefdevol en blij
om de dingen in mij herboren,
bevroren ijs wordt wild water
in het zomerparadijs,
lichtgeel is de zon, de zee diepblauw
verlangen begeesterd op zoek naar
de parel, ver van je weg, los
alleen, met magenta…
Vastgeroest idioom ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
454 Berooft de zinnen van elk schaduwwoord
dat mij opbeurt en weer breekt en de onrust
predikt in mijn overladen hoofd, in antwoord
op de vragen waarop ik geen vat kan krijgen.…
Uh
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
471 Een versje schrijven, was allang mijn wens
Bij deze dus maar eens begonnen
'k heb zo wat zinnen bij elkaar verzonnen
Die zoetjes zingen voor een lezend mens
Zo'n versje schrijven, nee geen hindernis
Een kwestie van wat woorden brullen
Om daar de lijntjes mooi mee op te vullen
Zo simpel is het, voor mij kattenpis
..............…
De Sonnettenbakker
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
514 Hij heeft het in zijn hersens opgeslagen:
juist veertien zinnen en niet eentje meer,
ook eentje minder doet hem danig zeer.
Een ander aantal kan hij slecht verdragen.
Het metrum, als het even kan, van vijf
want zes geeft weer zo’n rommelig geheel
en vier leidt meest tot kinderlijk gespeel.
Ja vijf is hem geschreven op het lijf.…
Zij konden de kleren krijgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.103 En toch liep ik trots naar binnen, volledig bij zinnen.…
Op een kier (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 - ;
de omgeving verliest haar kracht
alsof men praat zonder woorden
verlies vangt stilaan te stollen
verandert van kleur
het is het onreine beschimpen,
en heft grenzen op,
men wordt mild
en onkwetsbaar zacht
in het volmaakte
bestaat enkel nog rozengeur
het is dan al vertoeven -
in de eeuwigheid die wacht - :
op verlossing van zinnen…
HERMES VAN PRAXITELES.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
963 Wat boei
Omsluit zijn zinnen in die kalme lach?
En aldoor strekt het kind de handjes uit,
Met open mondje, gretig en belust,
Te grijpen trachtend wat de god het biedt.
Maar immer vrucht'loos streeft het naar zijn buit
En wekt de god niet uit zijn mijmer-rust,
Wiens heil'ge droom in vage verten ziet....…
Tuintje aangelegd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
693 Bladgeritsel in mijn oor
bewogen door de wind ervoor
trad mijn tuintje binnen
en waaide nieuwe zinnen
Tuintje is zo kinderlijk echt
heb mezelf daarin gelegd
de wind neemt met zich mee
zaadjes naar de diepe zee
Tuintje in het kinderhoofd
is door winden uitgedoofd
tuintje anders aangelegd
kromme takken lijken recht
Door wind en tijd…
Bij elkaar
gedicht
3.3 met 20 stemmen
17.218 Steeds weer moest de liefde minstens
een Chinees vuurwerk van de zinnen zijn,
een alternatief uitspansel bijeenbemind -
o, die hoogmoedblaf van jonggelieven.
Inmiddels is de streng van jou naar mij
door louter compromis aaneengeregen
en met de geur van hoger honing
viel het ook wel mee - of tegen, het is maar
hoe je het onderschrijft.…
Loslaten als vorm van blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
757 Voortdurend spel van aantrekken, loslaten
er was een beeld en er was een woord
het laat zich zien zoals het is en hoort
in luisteren, kijken, voorlezen en praten
Waar jij nu bent, waarheen jij gaat
veronderstel bij jou altijd ontdekken
jij je nog steeds verwonderen laat
Jij gaat mee, spookt in de gedachten
jouw gedichten blijven in zinnen…
Sinterklaas
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.015 Die herkenning was meteen een grote smet
op de magie, de boel was niet bij zinnen
en ik durfde niets te zeggen in elk kader
over dit bedrog. Deed als de Moulin Rouge
en grapte volop met de feestvierders mee.…
Begeerlijkheid,'t willen proeve' alle dingen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.233 Een gulp van de kostbare levenswijn
zwelgen we haastig en verstrooid naar binnen
en weer een, en weer een: 't hart en de zinnen
blijve' even dorstig, als waar 't drinken schijn.
We moeten leren, verlokking weerstaan,
en wat zich ons opdringt, lere' af te weren:
hoe luid het schreeuwt, wij nemen het niet aan.…
uitzicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
586 uitzicht
klim uit je kerker
luister naar het licht
kom in mijn erker
kijk door mijn gedicht
zie meer dan je denkt
voel in je levensvonk
de wereld open gaan
denk meer dan je ziet
dat het groene lover
jouw open venster is
laat dat niet betimmeren
pak je kans, spring erdoor
bouw je eigen beelden
zing je eigen zinnen
schilder je…
Eerste Trouw
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.941 D’oudste zijn de beste panden,
Niets en gaat voor d’ eerste trouw;
D’eerste trouw, die leert het minnen,
D’eerste trouw is enkel vreugd,
D’eerste trouw, die bindt de zinnen,
Zij is ’t bloempje van de jeugd.
Naar mijn oordeel: twee-maal trouwen
Dat is veel niet zonder pijn;
Drie-maal kan niet als berouwen,
Want hoe kan der liefde zijn?…
nog
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
501 nog draag ik kleine voeten
in mijn handen op weg naar
de grote aarde, zoekend naar
enig houvast is slechts het
hart het kloppend baken
ogen vertellen zinnen, doch niemand
leest mijn verhaal
het toegekend vermogen om als kind
groter te zijn dan de reikwijdte van de sterren
had reeds het stelsel verlaten
vluchtig als vuur dat telkens…