Alle inzendingen

zwemmend in een bloemenzee die eigenlijk voor jou bedoeld was had ik jou liever aan mijn zij om samen te genieten van de schoonheid van Moeder natuur aan wie ik jou te vroeg moest afstaan natuurlijk was het zelf verkozen liever had ik een gezonde moeder die oud had mogen worden in h...

Een tip: nooit journalisten onderschatten! Ontdekken zij een scheurtje of een rafel, dan halen zij de waarheid boven tafel, dat leidt al snel tot pijnlijke debatten. MeToo-rapporten? Laat ze niet verschimmelen als iemand op de zaak heeft lopen drimmelen.

'O denkt men er zo over!' zei het jongetje dat de wet van Newton gelezen had en hij steeg als een leeuwerik in de dampige najaarshemel en geen sterveling op aarde heeft hem ooit nog teruggezien ------------------------------- uit: Gedichten 1938-1970

Aan enen afwezenden vriend Ik misse u waar ik henenvaar of waar ik henenkeer: den morgenstond, de dagen rond en de avonden nog meer! Wanneer alleen ik tranen ween 't zij droevig het zij blij, ik misse u, o ik misse u zo, ik misse u neffens mij! Zo mist, voorwaar, zijn wederpaar geen...

Haar uiterlijk was glad en strak, volmaakt Haar huid glom als een gele boterbloem Haar nagels had men vlak gepolitoerd Gebrandmerkt in een sleuf op maat gemaakt Haar achterste egaal als een zamboni Van afgemeten stukken dennehout Geen reuzen uit het tropisch regenwoud Maar ceder, eiken, ...

Soms schrijf ik maar wat Iets dat boven komt drijven Ik doe het zelden in het klad Wil het niet dubbel beklijven Zo ook nu is het deze weg Van dat wat bij mij binnenkomt Het is alsof ik een gekookt eitje leg Die ik losjes uit mijne hand pomp Doorgaans zonder water op het hoofd Dat hoor...

Op de bank naar de TV kijken, beelden van oorlog en lijken. Vurige hemel, zwarte lucht, bange mensen op de vlucht. Gewonden, tekort aan medicijnen, zullen deze beelden ooit verdwijnen. Steden en dorpen weggevaagd, niemand heeft hier om gevraagd. Alles dankzij een zieke geest, zich voelend a...

De blauwe regen op ons pleintje, toont zijn overdaad aan tere bloesems, in wel duizendvoud. De mezen in het hokje aan de muur vliegen driftig af en aan met voedsel voor hun kroost. En beide kanten van de straat, omzoomd door boompjes, met hun bloesems laaiend rood. Het...

Plots is het lente de winter is vergeten als oud speelgoed. Moeder natuur huilt vader tijd is de weg kwijt kan er nog een kind bij? Zonder ruzie te maken rijgen zij de eindjes aan elkaar. Klein, klein kleutertje in een trieste wereld behoudt zijn glimlach. Een meisje stift haar ...

In antwoord op het betoog van de heer Bontje, een bescheiden bijdrage aan onderhavige politieke discussie over het Machiavelliaanse karakter van D66-voorvrouw Kaag, en wel vanuit historisch parlementair perspectief. Andere tijden, jazeker, liever naakt dan namaak! The times they are-a-changing, ook,...

Drieduizend jaren terug blikken het kind maakt geen gebruik van allerlei speelgoed maar houdt zich bezig met wat stokken en stenen die verbeelding en daadkracht schappen om zich voor te bereiden op zijn verre toekomst met werken en denken van een volwassen mens weer in het heden g...

je bent het moe wilt een huisdier zonder gedoe Geen poppedeintjes geen tierelantijntjes want gnoe is meer dan gnoe

Als jij me verstaat, en dan mijn woorden vergeet, kunnen wij praten.

jij hebt nooit het lijden in je gezicht laten wonen altijd waren er wel opklarende zachte dromen in een steeds dichterbij komende horizon waarvan de kleur het deprimerende oplost in perspectief met het licht van een stralende zon toch laat ook jij hoofd en schouders weleens even...

wie idealen pijlsnel wil verliezen en huilen met de tandwolf in Den Haag kan beter niet voldoen aan kiezer’s vraag maar zorgen dat zijn schapen blijven kiezen ‘parler’ is praten, laatste deel: ik lieg regeren, macht, leert iedereen: bedrieg

een droom een beeld een naam plots zag ik je weer helder voor me staan waar zou je zijn gebleven hoe zou het je zijn vergaan zou je nog weten hoe ik heette zou je mij nog weleens dromen voor je zien staan of mij erin tegenkomen of ben je mij totaal vergeten maar wat probeerde je te ze...

Kijk hier, zijn bed. Te vies om aan te raken. Die stank van bloed. Dat bloeddoordrenkte laken. Een triest gezicht. - Maar wie had ooit gedacht dat 't oud karkas nog zoveel bloed zou maken? ----------------------------------------- uit: Enclave-74 kwatrijnen, 1986

Maar Plotseling Bont en klaar Schijnen de lampen en stralen Over de zaal Hun schitterende, schetterende praal Terwijl 't orkest, Kranig en vast Naar 't einde rennend, Een razende dans inzet. Zó is de verlossing Uit d'onzekere stemming, Gouden verlichting Te allen kant. Kennissen ...

Een blauwgeel rariteitenkabinet Begon zijn wereldreis ooit in Zuid-Zweden Bij Elmtaryd, vlakbij Agunnaryd In '43, toen soldaten streden Daar timmerde hij grote tondeldozen Hij was pas 17 en heette Ingvar Toen hij wat kronen kreeg voor z'n examen Begon de jonge Kamprad aan zijn droom E...

Het voorjaar spreidt zich uit, met een tapijt van bloemen. Fel kleurend in de vroege lentezon. De donkere aarde dekkend, sierend, als op een feest. Daarboven jubelen weer de vogels, driftig trillend in hun liefdesgloed. De mens aanschouwt dit sprookje opnieuw, met grote vreugd. Het do...

Blijf bij ons Heer als het avond wordt en wij angst hebben om achterom te kijken er is teveel lijden, teveel onverwerkt verdriet blijf niet langer die Vreemdeling achter ons maar kom heel dichtbij en maak u bekend spreek ons met liefde aan en leer ons verstaan wat u met uw woorden zeggen wild...

Je kind weerspiegelt jouw fouten, kijk daar doorheen -- als je het wilt zien.

Vijf haiku’s n.a.v. een reis door het lijf: (voorhoofd) oude indiaan rookt op de hoogste springplank stoïcijns een pijp (aangezicht) regenbooggezicht witte wolken in mijn keel een vlieg in barnsteen (huid) een Bambi beeldje dat roze of blauw verkleurt als het weer omslaat ...

je lachte verpachtte sombere gedachten voor een sprankelend stukje plezier die handelswijze is niet van hier maar stoelt op de positieve instelling dat leven geen tranendal is maar dat wij samen zijn ook voor het vele vertier dat in diversiteit creatief bloeit des te harder...

Hij wist dat hij niet lang meer had te leven Toch bleef hij tot voor kort nog aan het werk Hij werd steeds zwakker maar wat was hij sterk Zo’n kracht is slechts een enkeling gegeven Vol passie zong hij in intieme zalen Zelf was hij toch het trotst op zijn ‘hertalen’

ik luister naar de stilte van de nachten ik hoor het gefluister van mijn gedachten en plotseling schreeuwt binnen in mij van alles zich uit maar ik verbreek niet mijn stilte uit angst voor het onbegrepen geluid

Je bent niet toe aan afscheid maar toch is het nu je tijd. Je lichaam geeft het op, het is het einde van een strijd. Alle pijn steeds weggewoven, doorgestrompeld heel het jaar. Maar aan alles komt een einde, en je weet het. Het is klaar!

Maria stond dicht bij Jezus' graf bracht reukolie mee in een karaf aan uw voeten Heer Leg ik kruiden neer voor U die al mijn zonden vergaf!

Zoveel moois en meer gegoten in momenten aarde laat zich zien. Op welke wijze ik kan genieten van een schoonheid in rust en ruimte waar ik mij steeds weer afvraag hoe kan het dat ik haar niet eerder heb gewaarworden tot waargenomen met al mijn zintuigen Iets om te bewonderen, niet alleen...

Een baas zegt zorgzaam te zijn, maar hij is een kind -- dat altijd meer wil.