3717 resultaten.
- Ochtendlicht -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
595 kuste het ochtendlicht, de zoute slikgronden
de vloedbossen en de herinneringen
die wijselijk boven het dichte bladerendak uitstaken
aan het einde van het bos,
aan het einde van het Griekse latijn
schijnt liefde gereserveerd
en ongehinderd op alle bladeren,
en herinnert de romantiek mij aan jouw aanwezigheid
de dichte kruinen van het woud…
VRIENDEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.700 de wegen zijn hem onbekend
de straten lijken uitgestorven
geen enkel geluid is hier te horen
de angst begint hem te bekruipen
geen eten, drinken vindt hij hier
het bos, de bomen en het gras
de hele wereld zwijgt ineens
geen vogel en geen ander dier
wordt nog gezien of zelfs gehoord
het ruisen van de wind is opgelost
toch is het dag, het…
GLANZENDE VONDST
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 In 't grote bos wenken speelse twijgen
me door woeste slingerplanten, warrig haar,
geurend naar lokkend geheim, slapend gevaar.
Ik zoek mijn paradijs, waar niets zal dreigen:
Eiken vol huiselijke schemer neigen
over een beek, die klinkt als eeuwige snaar
van jong elfenorkest. Pluk hier almaar,
eet bessen om wijze liefde te krijgen.…
Onderdompeling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
577 Wie kan slapen met de konijnen in een donker bos?
Wie durft wolf te worden onder de wolven, desnoods in
een dierentuin?
Wie een dakloze straatkat, die zichzelf
voedt met de etensresten uit vuilnisbakken?
Ik ben het allemaal geweest.
Ik zeg niets meer.…
Schieten
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
552 In het bos loopt een stoot.
Er verschijnt een bandiet.
Maak je onderlijf bloot,'
zegt de vent, 'of ik schiet!'
De bedreiger geniet
en hij opent z'n gulp,
maar een jagersman schiet
nu de schoonheid te hulp.
De bandiet is onthutst.
Hij is plots impotent.
't Is een bloedstroom, die gutst
uit de gulp van de vent.…
Als een herinnering.....
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.498 Als iemand zei: "Hij is gestorven",
dan werd ze vrees'lijk boos.
"Zonet was hij er immers nog".
Het is niet te begrijpen,
we hebben samen nog gesjoeld.
Ze vond het nog gezellig.
Ze kreeg het heel benauwd.
Die nacht maar opgenomen,
niet meer teruggekomen.
Ze was al weg...
voordat ze stierf...
wij houden ons maar even stil...…
Ommen - Holten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
432 Rijdend over het asfalt
Overzie ik mijn leven
En hoor ik zacht
Het bos dat me roept
Ontvangst met open armen
Wanneer ik het tapijt betreed
Nog nooit zoveel kleuren groen
De Flexa kleurenwaaier
Ik snuif de energie
Ik proef haar aroma
Kijk het moois naar binnen
En voel de kracht
Na iedere bocht een verrassing
Een saluut van geknotte…
Op de vleugels van de vrijheid
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
632 “ Alles krijgt vleugels, wat wordt gedragen
het vliegt bij vlagen zonder bit, zonder teugels “
Ongedwongen speelt de zuchtende wind
met zijn adem over land en water
heen en weer terug
Hij streelt zijn fluister
over bos en heuvelrug en later
langs de wangen van menig dartel harten kind
Een zachte bries ontsteekt het vreugdevuur…
Sonnet
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.519 Nu rijpt de herfst de rijkgebronsde peren;
De sappige applen glansen, rood en goud,
En prachtig prijkt, gelijk een toverwoud,
Het bos, dat groen in purper doet verkeren.
Krachtige balsemgeur uit kreupelhout
Van eiken stroomt mij tegen, zilvren veren
Doorstrepen 't reine luchtblauw en vermeren
Tot één wolk, die de zon gevangen houdt.…
verjaardag
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
4.097 Vandaag is weer die dag
Dan sta ik op met een grote lach
Deze dag wordt heel fijn
Ook als er een paar mensen niet meer bij zijn
Een dagje ouder ben ik geworden
Komt weer een jaar zonder zorgen
Ik ga er weer een feest van maken
Houden jullie maar alles in de gaten
Ik leef er weer op los
Genieten van de natuur en het bos
Mijn vakantie komt…
Schoon is de roos
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.713 Bevallig lacht, en met volmaakter schoon,
De lieve roos, die we op uw kaak zien blozen:
Een storm verniele in veld en bos de rozen,
Zijn woede deert geen bloem op zachte maagdenkoon,
Doch ook die bloem heeft eens haar' herfst te duchten!…
Jij bent
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Ik ben het bos, zo dicht en donker —
jij spat en speelt er als zongeflonker.
Ik ben de droeve, dromerige hei —
jij bent de purperen bloemekenssprei.
Ik ben de mosplant, zwart en treurig —
jij bent het viooltje, fleurig, geurig.…
“Het besluipt me.”
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
626 Het is het brood wat
de honger steelt, een
wuivend bos die het
zachtjes streelt, een
bodemloze slaap in de
wakende droom tussen
het zwarte licht en het
verlichte kwaad wat het
in nachten met me deelt.…
Het vogelke
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.135 Gij zit thans in de kooi
Treurig, niet half zo mooi
Als toen ge door het bos
Vloog blij en los;
Spreken dat kunt gij niet,
Maar wen ge uit ’t kooitje ziet
’t Lover, het groene mos,
Voelt ge verdriet.
Was ik een vogelkijn,
‘k Wou steeds in vrijheid zijn.
Gauw, dierke lief, vlieg voort
Naar schoner oord.
Ha, ge zijn weder vrij!…
Poesje voor Loesje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
831 Bloedige krabbels het deed ook erg zeer
ze zei boos, ik wil geen poesje meer
mam aaide het, zei, hij is zo klein
je moet gewoon voorzichtiger zijn
Je deed hem pijn hij had geen keus
voor hem ben jij een grote reus
ze heeft het het poesje nooit verweten
maar die krabbels en beten zijn nooit vergeten…
Aandacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.708 En op straat en in het bos, in de nacht
hangt aandacht die geen ruimte neemt
maar zoveel ruimte geeft,
en zorgt voor elk detail dat leeft,
die alles kent en weet wat nodig heeft.
Egoloos doet zij haar werk, ingenieus.
Ze geeft zoals de vogel krijgt,
zoals de boom zomaar z’n blaad'ren.…
Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.193 Hij wil gaan liggen, uitblazen een poos,
En hangt smaakvol in evenwijd'ge bogen
Zijn dweilen uit, om onderwijl te drogen,
Rood, geel, groen, blauw van verf en bloed en roos;
Op 't tekenvuil in 't oosten gooit hij boos
De kop'ren kam, nu helemaal verbogen. -
Pet-blauw, knoop-geel, stuiptrekkend vastgezogen
Veel buit aan kam: hij voelt…
nooit meer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
636 als het lichaam ballast wordt
als je leeft van herinneringen
enkel 'nooit meer' in het verschiet hebt
nooit meer hand in hand
met haar wandelen
in het bos of
langs het strand
nooit meer met haar dansen,
nooit meer bloemen voor haar plukken
zelfs nooit meer ,
zon voelen op je huid
wind in je haren
malse regen
of prikkelende vrieskou…
Splinters uit een houten hoofd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 Een satijnen kind passeert
in volle breedte
de dode stammen schrikken
van zoveel onschuld
een wolf stopt met huilen
langzaam komt het bos in beweging
is het de wind
of zijn het mijn vragen
die bedwelmend de dagen losschudden
en het licht bevend ontsteken?…
De juiste toon te vangen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
583 Zelfs als je luchtledig hangt
tussen wanhoop en verlangen
is uiteindelijk de juiste toon te vangen
het ritselend herfsttapijt
voert vandaag de boventoon
de beuk klinkt hoger dan de eik
beukennootjes knappen met regelmaat
op het geïmproviseerde pad
dat je maakt dwars door het bos
als je stilstaat is er stilte
tot de solo van een lijster…
Nog meer kerstleed
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.047 Een jonge spar kan heel veel met je doen
vooral in ’t bos, daar waar hij hoort te groeien.
Dat gaat maar door, geen mens die hem komt snoeien
en ’t mooiste is, jaarrond staat hij in ’t groen.
Doch einde zomer dreigt er groot gevaar.…
Overal zag ik je
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.979 in de lucht tussen langzaam
dansende wolken in een bos
achter de bomen met hun zwarte lover
in het plasje met de salamanders
naakt op het gras zo stralend als een maan
maar stralen kan alles had je afgelegd
alle antwoorden slechts in vragen
gekleed deelden we alles wat we hadden
tot we niets meer konden en niets
meer bezaten.…
Het verschil - over zadelpijn
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
673 gein
Wil ik er nog wel over kwijt
En dat is toch een vaststaand feit
Dat het me altijd heeft geboeid
Hoe dat een penis werkt en groeit
(En als je er wat leuk mee stoeit
Er ook wat plakspul nog uit knoeit)
Hij zit wat hoger, dat is waar
Niet zo verstopt als 'n kittelaar
Die groeit een heel klein beetje maar
Verscholen onder een bos…
Kustmarathon Zeeland
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
475 De eerste kilometers door het Schouwse bos
Hier loop je nog in colonne, kun je nog niet los
Eerst nog een beetje heiig, maar de zon breekt al snel door
Genieten van de ruisende zee, meeuwen schreeuwen in koor
Honden genieten van de zee op dierendag
Wat een voorrecht dat je hier wandelen mag
Het mulle zand is zwaar
Bordje 15 km, nog lang…
Vertwijfeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 De vogels in het bos.
De dauwdruppels in het
mos. De bomen zijn als
kegels in een spel. De
eekhoorn wiens sprongen
ik tel, draagt bij aan
mijn tijdelijk herstel.
Wit rijpend aan de top.…
Koningsnacht 2016
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
565 Volgens
de weermannen/weervrouwen gaat het deze
Koningsnacht bar en boos weer worden en
mag de organisatie op een paar honderd
mensen rekenen, de grootste dip sinds al
die gezellige Oranjenachten daarvoor.…
V U I S T R E C H T
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.069 Ik vare en heb noch vreze
voor de dood,
hoe snood;
maar ‘k vreze, zonder moed en
zonder hert,
de smert
te vluchten, en te vallen,
daar de waan
blijft staan;
te vallen en te sterven,
daar hij, loos
en boos,
zal roepen: 'Dat de vuist kan,
en ‘t gevecht,…
Katknuppelen.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
873 het is een boos plezier. -
't Beest is ons tot nut geschapen,
Niet tot spel voor ruwe knapen...
Kom, verlos het arme dier!
Wie een beest zó kwellen kan,
Die wordt een ondeugend man!…
Zomer souvenir
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
646 Op een mooi moment
in een schilderachtig bos
ontspannen liggend
op zilverachtig mos
was ik bevrucht
de teek nam zijn kans
de Borrelia bacterie
startte een zomerdans
feestend
door mijn lijf
zenuwen raakten
aangedaan
de nachtrust
zij ging eraan
en hr. Dood?
hij is weggegaan
hr. Lyme staat er nu
helemaal vooraan…
De kardinaalspecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Wanneer de wandelaar op zondag een
kardinaalspecht ritmisch hoort hameren,
waarin de verantwoordelijkheid van de
kleine bezorgde moeder wordt gehoord;
weet de kenner van het bos dat zij aan
het werk is voor wat tot haar grootste
geschenken op aarde behoort.…