5764 resultaten.
Vrij ?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 Ik zocht geluk,
als ik het vond,
als wat anders
vermomd, viel het
van z’n voetstuk,
ondervond ik
pijn bij mezelf
of medemensen,
lering te trekken,
terug te keren
bij het ‘zelf ’,
overschreed ik
beider grenzen,
de twee kanten
van het leven,
aan het einde
bestaat er niets,
is het om het even
wat kan ik verliezen,
in de…
Licht & Duisternis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.630 rennend door de duisternis
met ergens voor mij vrijheid
achter sluiers van witte vlammen
Daar durf ik weer te ademen
met open ogen, open armen
ontsnapt aan een vergeten droom
Of ben ik toch gestruikeld
over diepgewortelde verwachtingen
en viel ik al die tijd
mijn granieten einde tegemoet
Hoelang zou ik al vallen?…
Waar liefde woont....
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
700 Ten einde raad
zong hij voor haar
een tikkeltje verlegen
de oude psalm:
“Waar liefde woont
gebiedt de Heer
Zijn zegen….”
Ontroerd zag hij
haar lippen meebewegen.
Zijn stem brak daar
waar zij begon te spreken.…
Jouw prenatale dromen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
808 nog zijn
je longetjes in rust
maar je lijfje
voelt wat mama doet
je schopt en rekt
wendt en keert
weet je gevoed door
warme moederkoek
pas als jouw dagen naken
en de weeën gaan ontsluiten
zal er een einde komen
aan jouw prenatale dromen
als de navelstreng is afgesloten
gaan jouw longen eindelijk open
kan het huilen beginnen
om…
DANKBAARHEID
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.526 vaste banen begeleiden ons
naar het volmaakte einde
dat is de belevenis, die ons gegeven is
dankbaarheid…
Zachtjes
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
799 Zachtjes wandelen we samen naar het einde ik en jij.
Ver weg.. naar plekje waar niemand ons stoort, daar komen we er achter dat jou hart bij de mijne hoort.
Kijk me aan in m'n ogen, en voel mijn zachte stem.
Nu weet jij dat ik de enige voor je ben.…
Hardloper
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
835 en wie wint
krijgt eeuwige roem,
hij ziet de rondetijden
passeren bij het voorbijrennen
en hijgt stevig
zijn longen klappen
bijna en het publiek
juicht en klapt ook
als hij als eerste
de finish passeert
het zweet sijpelt tussen zijn oogleden
dus hij ziet even wazig
maar het einde is in zicht
hij heeft het gehaald
nu kan hij zich doodlopen…
Leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
596 meer waard dan je denkt
Vaak moet men eerst voelen
om dat te begrijpen
en voelen is verdriet
Maar opeens geniet je van alle kleine dingen
ben je dankbaar voor wat de wereld je heeft gegeven
leef je niet voor morgen
maar voor vandaag
Het leven is een bijzonder geschenk
voor de één lang en gelukkig
voor de ander is er helaas al een eind…
Toch herboren
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
441 Doch telkens bij het ochtendgloren
mogen we voelen, mogen we bekoren
en wakker worden
uit het donker naar het licht,
weer in de cirkel worden herboren
nooit wetend wanneer het einde in zicht,
de kadans van tijd en dood
die dit spel nog nooit hebben verloren.…
Zal je
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
652 Als ik sta aan de rand van het
leven en er straks een eind komt
aan mijn aardse bestaan.
Dan uit de schaduw zal stappen
de eeuwige warmte zal voelen
die me liefdevol zal omarmen.
Wil jij me dan begeleiden naar
het heldere licht waar de
engelen mij zullen ontvangen.…
Hun ranke benen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
505 er is veel
hooggeëerd publiek maar
het circus speelt voor ons alleen
warmbloedig
dansen paarden met
hun ranke benen een figuur
acrobaten voltigeren
en aan de trapeze lijken
salto’s moeiteloos te leren
het wildebeestenspul
laat alle tanden zien in
de dressuur van de dompteur
toch heeft
een kleine clown
op het eind de show gestolen…
Zeg iets
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
481 Stille stem van het woord
van niet zijn en wel zijn
zal in de naad gespleten worden
waarachtig
het stijgt me op de lippen
het warm te zeggen
hoe lang nog duren uren
kleuren gegooid tegen de regenboog
blijven dan nog mens
spreek van geen begin
zeg van geen eind
geheimhouding trilt
in vertrouwde klank
geeft nieuwe woorden
met bestaande kleuren…
Gestage tijdstroom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
585 Tijden nemen mij mee
in hun stroom
zacht laat ik me drijven
tussen oeverloos lijden
en stroomversnellingen van feest
gestaag glijden de oevers
mij onttrekkend
aan het oog der vogels
die azen op mijn hart
langs water dat mijn brein ontwart
en aan het eind der stroom
beland in eindeloze zee
vermenigvuldigd met gelijken
dansen wij verheugd…
Welgevallen beloftes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
645 ik schrijf van leven
tot aan de ondergaande zon
draag de dood tot aan mijn kraag
het kleedt warm en is barmhartig
het eind smaakt naar doffe gebeden
en bidt zich door het sluitwerk
van opgedrongen vaardigheden
die roerloos blijven staren
het monotone, het lied zonder verhaal
dat toonloos de tijd laat passeren
met schreden die al dolend…
ongeschreven gedicht
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
582 Zo graag zou ik een gedicht
willen schrijven dat tranen
over jullie wangen laat lopen
Die jullie de diepste pijn laat
voelen op plekken waarvan
het bestaan nooit geweten is
Zo'n gedicht die jullie meesleurt
in momenten van doodsangst
en jullie op het einde doet hopen
Maar woorden schieten tekort
in een overvloed van emoties
en zo blijft…
De geliefden van stervenden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Maar hoe hard ze hun best ook doen,
de korte tijd
dat de geliefden gelukkig en verliefd zijn zoals geen ander,
weten ze dat er een einde aan komt.
De geliefde is heen gegaan,
maar hun liefde zal altijd blijven bestaan.…
zeg me
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 Daarom haal ik het eind van de maand niet.
Je wordt nog 85 als je het mij vraagt.
Maar nu ben ik lelijk en moe.
Lelijk ben je niet en moe ook maar een beetje.
Maar wat wil je dan zeggen eigenlijk ?
Dat je er prachtig en stralend uitziet.
Echt waar ?
Ja, hoe zou ik dat kunnen verzinnen ?…
macabere dans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 even was ik daar
waar grijze schimmen wonen
doorzichtige wezens
soms zacht gekleurd
bewegend in een macabere dans
hulpeloos keek ik rond
had nog geen binding
met wat daar heerste
mijn ziel loste op in niets
het leek als was mijn weg ten einde
onwerkelijk stond ik daar
maar met kracht zocht mijn hart
naar de waarde van het leven
mijn…
Opleving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Inspiratie
doe jij hier op voor eigen en
andermaal beleven
Kunst; nooit uit de gratie
De verrassing schuilt in schoonheid
die je niet direct ziet
Surprise voor relatie
'At the French Windows' bijvoorbeeld
eind negentiende eeuw
Wel of niet? Indiceert
het ontbreken van onderarm
Haar linkerhand echter
biedt regeneratie…
Stiller in de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Een mens van weinig
Woorden was je -
Stil vergeleken
Bij anderen die
Zo luid te horen waren -
Maar toch zo aanwezig door
Je oogopslag, je onfeilbare
Lichaamstaal die altijd
De waarheid sprak en
Waarmee niet te spotten
Viel, uiting van vrede
Gevonden in je eigen ziel,
Nu zij er niet meer
Zijn is het einde daar
Van zoveel…
Voor altijd duren mag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
685 De lichten gedoofd
Knoop in mijn maag
Hamers in mijn hoofd
Tulpen blijven groeien
Viooltjes, wit en violet
Wangen die rood gloeien
Vandaag zijn wij beland
In een zeer slechte film
Zakkend door het zand
Hoe het einde zal zijn
Zal niemand weten
Hevige intense pijn
Wij plukken de dag
En leven in het nu
Dat het maar
Voor altijd duren…
Doorgang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
887 mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft lang geleefd
broos van geest
dat is niet overdreven
geaard in schraal zand
en gelovige angst
met strenge kapiteins
mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft mij gezoogd
gedroogd
wakker gelegen
bang voor woorden van buiten
en al lang voor het einde
zich in eenzaamheid
moeten bewegen
ook nog van…
Ten geleide
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.717 Wij, die in weerwil van de tijd
het onverdraaglijkste verdroegen,
vanaf dat wij de weg insloegen
die naar voorbij de einder leidt,
beseffend dat wij, juist omdat
wij haakten naar het allerhoogste
wat is gezaaid niet zullen oogsten,
wij gaan het ongeweten pad
tot aan het ongeweten eind,
en vragen niet dan ten geleide
het licht dat soms…
Puzzel stukjes
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
733 helemaal compleet
Ik mis m'n zoon wat mijn hart breekt
Een paar puzzelstukjes ontbreken
Ik mis een goede vrouw in mijn leven om alles mee te delen
Een paar puzzelstukjes ontbreken
Beetje bij beetje wordt de puzzel steeds completer
Een paar stukje ontbreken
Maar ik maak de puzzel
af voor het einde…
De levensbel klinkt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
944 Einde van ons bestaan.
Ruik de versgedolven aarde.
Hier sterft onze haat en nijd.
Voel hoe zelfs afgoden zwijgen.
Hier sterft tegenstrijdigheid.
De weg, de waarheid en het leven.
Hier wordt vrede opnieuw geboren,
de opstanding van waarachtigheid.
De duivel heeft de strijd verloren.
Luister, de levensbel klinkt!…
Regenboog
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
768 Daar in de heldere lucht zie ik een regenboog
Maar niet zomaar een regenboog
Het is een brug van mij naar jou
Het is een brug van alle kleuren
Die het leven op doet fleuren
Daar onder die regenboog ligt een pot vol goud
Als ik hem volg dan kom ik bij jou
Daar aan aan het einde van de regenboog, daar vind ik jou
Jij bent mijn goud
Met…
Het vrouwelijk rond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
438 in haakse hoeken
steekt het leven
altijd scherp af
zij hebben nooit
mijn voorkeur gehad
ik rond zaken
liever met een
harmoniemodel
waarbij we stekels
niet meer tolereren
de cirkel laat ik
dan ook prevaleren
in zijn eeuwig gaan
begin en einde
sluiten naadloos aan
rechte lijnen
zullen ooit verdwijnen
het vrouwelijk rond
heeft al…
Een vis op het droge
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 Geen gelukkig einde voor de vis
Die aan de haak geslagen is.
Die slechts aan het aas dacht dat
Loerde; zich niet bewust was van
De droefenis van de lip obstructie
Die hem weldra naar boven voerde.…
Voor vlo willen spelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
613 Stel je voor da'k een vlo zou zijn
Gewoon om iemand te grazen te nemen
Zou 'k springen van armen naar benen
En meer van die ongein
Stel je voor da'k een vlo zou wezen
Zo eentje die iedereen prikken zou
Wanneer er een bus aankwam met antistoffen
Zou dat het einde van mijn leven zijn en dus:
Gedaan met de gein…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Hoe je vooral buiten weleens zei
die couperose zo vervelend zichtbaar te vinden,
want ijdel tot het eind.
De snottebel die tijdens een wandeling
soms aan je neus kon blijven hangen,
ergerde je, want 'van oude mensen'.
En nu is het drie jaar geleden
dat je ontleefde lichaam
onder een zwart granieten plaat verdween.…