3138 resultaten.
Gelogen Liefde
hartenkreet
4.7 met 35 stemmen
3.278 Mijn grens bereikt de strijd gestreden
Streep getrokken door mijn verdriet
Waarom missen wat is verdwenen
Van iets houden dat niet meer bestaat
Mijn hart ontdaan van haar roze linten
Geen pijn meer als je komt als je gaat
Waarom missen wat enkel nog kwetst
Het woord liefde leeg van ieder gevoel
Mijn hart gebroken kleuren weggelopen
Vlinders…
Vredesduif
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.384 De weg is traag, schier oneindig onbestemd
gebroken zijn hart, gescheurd zijn schamel hemd.
Waartoe, waarom ? Hij slaat geen acht op
het doorgeroeste ossenpaar dat de voren
door het korenland al niet meer trekt. Moren
en Arabieren zetten hun gezangen stop.
Ontkooit de vleugels, draagt de duiven
opwaarts naar het hof.…
WAAN
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.734 Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was
Gebroken van haar stengel, werd zij bruin.
Ik plukte een vrucht - het zonlicht lonkte schuin -
En de appel bleek vol bitterheid en as.…
ogen in gebarentaal
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
797 pakken
bibberend een doekje
vingers graaien
naar een sjaal
een ketting rinkelt
langs een dunne pols
roddels maken dagen vol
de thee was heet
de kransjes vers
een lege stoel
werd weggehaald
nu dichter bij elkaar
maar bang
kou kroop op
en in de kring
verstoorde zij
geruststelling
het kransje
bij de thee
het is kapot
gebroken…
perspectief
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
722 ik vergeet maar die galm
van de gebroken snaar
het was de geknapte halm
die zolang de hoop vertolkte
ach, ik laat het gaan als een walm
uit de laatste kreet die nog kolkte
in wat leek als een oeverloos geluk
een blindstaren op klavertjes vier
de storm van gedwongen naaktheid
naderde plots als een hongerige gier
mijn afgehakte handen
eens…
Piter Terpstra
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
914 geluiden zijn gestorven – geen wakker
worden meer in de vroege morgen
niet meer bijtend op de tong
het potlood leeg
geen verhalen meer
jouw eigen verhaal geschiedenis
buren zien je niet
meer laat in de nacht typen
in silhouet van gordijnen
jouw dwalende gedachten
gebroken in het ritme van de dood
moe is het lichaam
vingers zullen bladzijden…
alles wat niet is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
686 (soms leek het warm, daarna ijzig koud)
de kledingstukken in de kast, vergaan
achter dichte deuren in de loop der tijd
en schimmel in de voegen van de douche-
wand die ooit zo keurig schoongehouden
in het nu verlaten huis (doodstil is het)
de voordeur, die altijd open stond, kan niet
langer op het slot in verwrongen kozijnen
door gebroken…
rond je hart in steen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 heb je alles gezien
mijn blik gebroken
gekeken met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
waar bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
jij aast het polderland waar
ooit jouw jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg maar
niemand je bemoederde…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 geuren des doods
Het verderf is tastbaar
Mijn verdriet onzichtbaar
Doch immenselijk groot
Ik zak op mijn knieën
Betast met mijn vinger
De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende hand
Die onderdrukking
En oorlog heet
Ik lijk verloren
Mijn wil gebroken…
De traan
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.113 Een zoute druppel in mijn mond
Ze heeft haar doel bereikt
Ik beproef haar met mijn lippen
Weer
een ontelbare
gebroken traan…
Ex libris,
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
730 Op de eerste stap in een ander jaar,
nu moederziel alleen, zonder haar,
rijplicht omvat de keel van mij en
het bevroren land, het is niet zo
dat de steel van de blanke lelie is
gebroken, vertrokken alle keren
op een houten slee, die plaats
biedt voor twee, ik dien dat te
accepteren, voor al die anderen
die het tegendeel beweren,ik
beween…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 overmoed van stof
die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft
de aarde uit haar bol mijn verzen eet
de hemel de wijn de hel de wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid
om zand en hitte voor ‘t gebroken…
Liefdeszwendelaar
hartenkreet
4.6 met 26 stemmen
2.476 alle hoop de angst en pijn
Liefde vol liefdeloosheid
hoe respectloos kan je zijn
Dank je voor al je verzinsels
ik weet wel weer genoeg
Je laat me keihard vallen
terwijl ik je op handen droeg
Dank je voor al je energie
die je aan me hebt besteed
Ik zie nu in wat het voorstelde
en ik er eigenlijk weinig toe deed
Dank je voor mijn gebroken…
Kleine vogel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 Over vergeten verhalen
en gebroken stokken.
Over zure geuren,
droge koeken.
Over kille kleuren
en natte doeken.
maar ook over volle glazen,
gulle buien.
Eigen bazen
en warme truien.
over lieve mensen,
gulle maten.
over diepe wensen,
en mooie platen.
maar het zal nog wel
even duren tot die tijd.…
Flessen openden genoegen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
527 serveerde vreugde
ze lieten me verrekken in de hel
zagen mij niet staan
kozen voor de eigen feesten
hun pleziertjes gingen mij niet aan
ik vond mijn eigen lol
de flessen openden genoegen
we gingen stevig aan de rol
ik zakte door de dagen
zonk weg uit het bestaan
en kon mezelf niet verdragen
was mezelf kwijt
maar heb de val gebroken…
Ik zal je missen
netgedicht
3.7 met 34 stemmen
4.093 Ik zal je missen...,
niet gebroken verder gaan,
want wat ten diepste
ons verbindt zal waaien
door de bomen.
Wij dragen onze dromen:
in tranen zaaien,
oogsten aan de overkant.
Uit: steeds weer exodus, p.11…
Het verborgen verdriet
netgedicht
4.1 met 32 stemmen
971 Het is zoals de pijnen die in de zomerse sterfte
op zoek gaan naar de streling van de herfstse smart
verdrietend en wegkwijnend de zonnestralen
achter de wolken van een gebroken hart.…
Vader
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.292 Door wangen werden woorden gebroken,
en als platte, vlakke propjes ingeslikt.
De hoeken die zich strak vormden lieten merken,
dat we één waren en daarom afgekeurd.
De zelfspot, die het geschil had laten werken,
ontbrak en was daarmee doofstom ingescheurd.…
als zij kind had kunnen zijn
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
646 ontwetend van het ondragelijke dagelijkse sterven in haar
geen kennis van ouderdomssentiment
gewoon met de stenen in haar buik
kunnen hinkelblokken kunnen stoepkrijten
de regenboog nabij gekleurd
zij is de vrouw zonder kind
gehuwd met duister en schemering
gescheiden van vader van moeder
van het lichtgevend leven
ik ben de vrouw van gebroken…
Windkracht 12 ?
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
640 we het
schip getuigd, werd
door angsten overspoeld
een jachtig galjoen, als
vliegende Hollander
overtuigd, geankerd
in een nauw wambuis,
gekapseisd in ondiep
water, waar het lot het
zwaard vast liet lopen,
bolde winddruk 12 zeilen
met de kracht van de
gordiaanse knopen en van
een vaste koers verstoken,
stuurloos met een gebroken…
De Grote terugkeer van de koning (proloog)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
501 Decennia vervuld van geest
gebroken door vervreemding
De waat’ren hebben toegespoeld
een ongeleefd verleden
Toch komt eenmaal, luidt een kroniek
de terugkeer van de koning
Onuitroeibaar nageslacht
zijn dochters en diens kroning
O, koningstroon van zilverschoon
wiens plaats is omgestoten
De bladeren liggen in het rond
gevallen van de bomen…
overschotten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
786 Het is er teveel aan, soms
het onzegbare
(met klompen aan de vingers)
hoe de jonge veulens
alles liggen op te hopen
in het verslijten op heuvels van morgen
en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb
ergens hier waart het in alledaagse gestaltes
het herkennen in de vlakte van de poëzie
hoe het trekt aan het panorama
(het zich tot vleugels…
pesten is zo laag
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.137 tot op heden voelen slachtoffers
van pesten zich diep van binnen gebroken
als ze liggend in een hoek zijn gedoken.
ze hebben toch zo weinig kracht en moed
dat ik op kom voor deze arme zielen,
want ik vraag me af wat de pesters bezielen
om zo laag te zijn
de zwakkere te bedrukken
en ze emotioneel te onderdrukken.…
Achter deze glimlach
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.116 pijn komt naar boven
Woede, angst en haat
In plaats van twee vooruit
Weer een stap terug
Steeds dezelfde fouten
Nu met één verschil
Vroeger zonder te weten
Nu heel erg bewust
Met deze glimlach
Een meid vol levenslust
Zwevend op een roze wolk
Niets is teveel, niets is te druk
Achter deze glimlach
Een door het leven gebroken…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Nu waart de nagedachtenis rond
om oude foto's, lege spiegels,
gevangen in bundels oud, gebroken licht.
De tijd keert licht in schaduw om,
de kleurenbeelden trekken krom,
herleven kort, maar sterven dan voorgoed
in de hoge hoed van de herinnering.…
POSITIEF
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
922 Een klein gebaartje, een knipoogje volstaat dikwijls
om een gebroken hart op te fleuren met wat vrolijks.
Kwaaltjes, verdrietjes, we hebben ze allen
Dat mag deze dag zeker niet vergallen!
Ik kijk naar wat ik allemaal ' wel ' bezit, erg véél
bergen vriendschap en hopen liefde, juweel!…
Jo
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.709 uitgestaard
Dan bleef het twee minuten stil
voor iedereen het wachten waard
die met een toestel in de hand zag
hoe dat Jo in volle vaart
stomdronken na zijn laatste buiging
als een eersteklas schlemiel
met iets nog van de kerstverlichting
bovenop de kribbe viel
Ze mochten spreken van geluk
het was de foto meer dan waard
Jo had zijn kinneke gebroken…
In kinderogen verloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 Het zijn de gebroken geesten
in een stervende stilte
waarin het lot onomkeerbaar
zijn tinnen soldaten smeedt
Het bloed is als rode inkt
geknoeid op een wreed beschreven aarde
Blind navigeert men
richting een “nieuwe wereld”
in verwondende handen
Tussen triomfboog en kerkhof
is de scheidslijn dun
Wanneer uit geestesgloed
een allesverwoestend…
Geur van pijn
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
664 Wat vrij leven is voor mensen,
en lucht en ruimte laat voor vogels
bestaat zich daarin vrij te wensen,
wat de oceaan is voor de scholen vissen,
vergaat in onuitgesproken woorden,
resoneert in kristallen stemmen die
voorgoed gebroken werden, naast
al het bloed dat werd verspild.…
AFSCHEIDSBRIEF
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
951 Ik schrijf je dit laatste briefje, schat
daar ik je hierna graag wil vergeten
Je ziet wellicht dat ’t verdriet bevat
met tussen de regels vele pijnkreten
Je hebt mij het hart gebroken, schat
toen die ander in jouw leven kwam
Vergeten was jij dat ik je nodig had
jij doofde eenvoudigweg onze vlam
Ik heb jou zo in mijn hart gedragen
dat geen…