Alle inzendingen over gebroken belofte

3138 resultaten.

Sorteren op:

Gelogen Liefde

hartenkreet
4.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 3.278
Mijn grens bereikt de strijd gestreden Streep getrokken door mijn verdriet Waarom missen wat is verdwenen Van iets houden dat niet meer bestaat Mijn hart ontdaan van haar roze linten Geen pijn meer als je komt als je gaat Waarom missen wat enkel nog kwetst Het woord liefde leeg van ieder gevoel Mijn hart gebroken kleuren weggelopen Vlinders…
car9 januari 2007Lees meer >

Vredesduif

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.384
De weg is traag, schier oneindig onbestemd gebroken zijn hart, gescheurd zijn schamel hemd. Waartoe, waarom ? Hij slaat geen acht op het doorgeroeste ossenpaar dat de voren door het korenland al niet meer trekt. Moren en Arabieren zetten hun gezangen stop. Ontkooit de vleugels, draagt de duiven opwaarts naar het hof.…

WAAN

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.734
Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was Gebroken van haar stengel, werd zij bruin. Ik plukte een vrucht - het zonlicht lonkte schuin - En de appel bleek vol bitterheid en as.…

ogen in gebarentaal

netgedicht
4.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 797
pakken bibberend een doekje vingers graaien naar een sjaal een ketting rinkelt langs een dunne pols roddels maken dagen vol de thee was heet de kransjes vers een lege stoel werd weggehaald nu dichter bij elkaar maar bang kou kroop op en in de kring verstoorde zij geruststelling het kransje bij de thee het is kapot gebroken…

perspectief

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 722
ik vergeet maar die galm van de gebroken snaar het was de geknapte halm die zolang de hoop vertolkte ach, ik laat het gaan als een walm uit de laatste kreet die nog kolkte in wat leek als een oeverloos geluk een blindstaren op klavertjes vier de storm van gedwongen naaktheid naderde plots als een hongerige gier mijn afgehakte handen eens…

Piter Terpstra

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 914
geluiden zijn gestorven – geen wakker worden meer in de vroege morgen niet meer bijtend op de tong het potlood leeg geen verhalen meer jouw eigen verhaal geschiedenis buren zien je niet meer laat in de nacht typen in silhouet van gordijnen jouw dwalende gedachten gebroken in het ritme van de dood moe is het lichaam vingers zullen bladzijden…
Klaes22 juli 2006Lees meer >

alles wat niet is

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 686
(soms leek het warm, daarna ijzig koud) de kledingstukken in de kast, vergaan achter dichte deuren in de loop der tijd en schimmel in de voegen van de douche- wand die ooit zo keurig schoongehouden in het nu verlaten huis (doodstil is het) de voordeur, die altijd open stond, kan niet langer op het slot in verwrongen kozijnen door gebroken…

rond je hart in steen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
heb je alles gezien mijn blik gebroken gekeken met mijn ogen jouw prille groen de hellingen met puin waar bloemen gaan verdrogen ik hak je trekken uit basalt en rond je hart in steen ik snoei je wortels en jij aast het polderland waar ooit jouw jeugd verloederde in pesterij en jij de klappen kreeg maar niemand je bemoederde…
wil melker3 september 2006Lees meer >

Kleine Krijger

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 786
geuren des doods Het verderf is tastbaar Mijn verdriet onzichtbaar Doch immenselijk groot Ik zak op mijn knieën Betast met mijn vinger De koperen stank van Smerig verhalend zand Mijn geboortegrond is rood Doordrenkt van het leed Getekend en besmeurd Door de moordende hand Die onderdrukking En oorlog heet Ik lijk verloren Mijn wil gebroken…

De traan

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.113
Een zoute druppel in mijn mond Ze heeft haar doel bereikt Ik beproef haar met mijn lippen Weer een ontelbare gebroken traan…
Carolina18 december 2008Lees meer >

Ex libris,

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 730
Op de eerste stap in een ander jaar, nu moederziel alleen, zonder haar, rijplicht omvat de keel van mij en het bevroren land, het is niet zo dat de steel van de blanke lelie is gebroken, vertrokken alle keren op een houten slee, die plaats biedt voor twee, ik dien dat te accepteren, voor al die anderen die het tegendeel beweren,ik beween…
pama1 januari 2009Lees meer >

Godenleer

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.243
overmoed van stof die jou mijn hart terstond de vuilnis geeft de aarde uit haar bol mijn verzen eet de hemel de wijn de hel de wiet vooral de dingen weet die in verschiet het paradijs nooit aan de galg vergeet geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid om zand en hitte voor ‘t gebroken…
Frans van Hem26 februari 2009Lees meer >

Liefdeszwendelaar

hartenkreet
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.476
alle hoop de angst en pijn Liefde vol liefdeloosheid hoe respectloos kan je zijn Dank je voor al je verzinsels ik weet wel weer genoeg Je laat me keihard vallen terwijl ik je op handen droeg Dank je voor al je energie die je aan me hebt besteed Ik zie nu in wat het voorstelde en ik er eigenlijk weinig toe deed Dank je voor mijn gebroken…
car20 april 2009Lees meer >

Kleine vogel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
Over vergeten verhalen en gebroken stokken. Over zure geuren, droge koeken. Over kille kleuren en natte doeken. maar ook over volle glazen, gulle buien. Eigen bazen en warme truien. over lieve mensen, gulle maten. over diepe wensen, en mooie platen. maar het zal nog wel even duren tot die tijd.…
Rival20 mei 2009Lees meer >

Flessen openden genoegen

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 527
serveerde vreugde ze lieten me verrekken in de hel zagen mij niet staan kozen voor de eigen feesten hun pleziertjes gingen mij niet aan ik vond mijn eigen lol de flessen openden genoegen we gingen stevig aan de rol ik zakte door de dagen zonk weg uit het bestaan en kon mezelf niet verdragen was mezelf kwijt maar heb de val gebroken…

Ik zal je missen

netgedicht
3.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.093
Ik zal je missen..., niet gebroken verder gaan, want wat ten diepste ons verbindt zal waaien door de bomen. Wij dragen onze dromen: in tranen zaaien, oogsten aan de overkant. Uit: steeds weer exodus, p.11…
Adeleyd21 september 2009Lees meer >

Het verborgen verdriet

netgedicht
4.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 971
Het is zoals de pijnen die in de zomerse sterfte op zoek gaan naar de streling van de herfstse smart verdrietend en wegkwijnend de zonnestralen achter de wolken van een gebroken hart.…
Katty19 november 2009Lees meer >

Vader

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.292
Door wangen werden woorden gebroken, en als platte, vlakke propjes ingeslikt. De hoeken die zich strak vormden lieten merken, dat we één waren en daarom afgekeurd. De zelfspot, die het geschil had laten werken, ontbrak en was daarmee doofstom ingescheurd.…

als zij kind had kunnen zijn

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 646
ontwetend van het ondragelijke dagelijkse sterven in haar geen kennis van ouderdomssentiment gewoon met de stenen in haar buik kunnen hinkelblokken kunnen stoepkrijten de regenboog nabij gekleurd zij is de vrouw zonder kind gehuwd met duister en schemering gescheiden van vader van moeder van het lichtgevend leven ik ben de vrouw van gebroken…
Claire7 april 2010Lees meer >

Windkracht 12 ?

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
we het schip getuigd, werd door angsten overspoeld een jachtig galjoen, als vliegende Hollander overtuigd, geankerd in een nauw wambuis, gekapseisd in ondiep water, waar het lot het zwaard vast liet lopen, bolde winddruk 12 zeilen met de kracht van de gordiaanse knopen en van een vaste koers verstoken, stuurloos met een gebroken…
pama18 april 2010Lees meer >

De Grote terugkeer van de koning (proloog)

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Decennia vervuld van geest gebroken door vervreemding De waat’ren hebben toegespoeld een ongeleefd verleden Toch komt eenmaal, luidt een kroniek de terugkeer van de koning Onuitroeibaar nageslacht zijn dochters en diens kroning O, koningstroon van zilverschoon wiens plaats is omgestoten De bladeren liggen in het rond gevallen van de bomen…

overschotten

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 786
Het is er teveel aan, soms het onzegbare (met klompen aan de vingers) hoe de jonge veulens alles liggen op te hopen in het verslijten op heuvels van morgen en hoe ik daar mijn tanden op gebroken heb ergens hier waart het in alledaagse gestaltes het herkennen in de vlakte van de poëzie hoe het trekt aan het panorama (het zich tot vleugels…

pesten is zo laag

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.137
tot op heden voelen slachtoffers van pesten zich diep van binnen gebroken als ze liggend in een hoek zijn gedoken. ze hebben toch zo weinig kracht en moed dat ik op kom voor deze arme zielen, want ik vraag me af wat de pesters bezielen om zo laag te zijn de zwakkere te bedrukken en ze emotioneel te onderdrukken.…
MiTcHeLL9 augustus 2010Lees meer >

Achter deze glimlach

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.116
pijn komt naar boven Woede, angst en haat In plaats van twee vooruit Weer een stap terug Steeds dezelfde fouten Nu met één verschil Vroeger zonder te weten Nu heel erg bewust Met deze glimlach Een meid vol levenslust Zwevend op een roze wolk Niets is teveel, niets is te druk Achter deze glimlach Een door het leven gebroken…

Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Nu waart de nagedachtenis rond om oude foto's, lege spiegels, gevangen in bundels oud, gebroken licht. De tijd keert licht in schaduw om, de kleurenbeelden trekken krom, herleven kort, maar sterven dan voorgoed in de hoge hoed van de herinnering.…

POSITIEF

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 922
Een klein gebaartje, een knipoogje volstaat dikwijls om een gebroken hart op te fleuren met wat vrolijks. Kwaaltjes, verdrietjes, we hebben ze allen Dat mag deze dag zeker niet vergallen! Ik kijk naar wat ik allemaal ' wel ' bezit, erg véél bergen vriendschap en hopen liefde, juweel!…
sweetje25 oktober 2010Lees meer >

Jo

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.709
uitgestaard Dan bleef het twee minuten stil voor iedereen het wachten waard die met een toestel in de hand zag hoe dat Jo in volle vaart stomdronken na zijn laatste buiging als een eersteklas schlemiel met iets nog van de kerstverlichting bovenop de kribbe viel Ze mochten spreken van geluk het was de foto meer dan waard Jo had zijn kinneke gebroken…
jan haak27 december 2010Lees meer >

In kinderogen verloren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Het zijn de gebroken geesten in een stervende stilte waarin het lot onomkeerbaar zijn tinnen soldaten smeedt Het bloed is als rode inkt geknoeid op een wreed beschreven aarde Blind navigeert men richting een “nieuwe wereld” in verwondende handen Tussen triomfboog en kerkhof is de scheidslijn dun Wanneer uit geestesgloed een allesverwoestend…

Geur van pijn

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 664
Wat vrij leven is voor mensen, en lucht en ruimte laat voor vogels bestaat zich daarin vrij te wensen, wat de oceaan is voor de scholen vissen, vergaat in onuitgesproken woorden, resoneert in kristallen stemmen die voorgoed gebroken werden, naast al het bloed dat werd verspild.…
pama11 mei 2011Lees meer >

AFSCHEIDSBRIEF

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 951
Ik schrijf je dit laatste briefje, schat daar ik je hierna graag wil vergeten Je ziet wellicht dat ’t verdriet bevat met tussen de regels vele pijnkreten Je hebt mij het hart gebroken, schat toen die ander in jouw leven kwam Vergeten was jij dat ik je nodig had jij doofde eenvoudigweg onze vlam Ik heb jou zo in mijn hart gedragen dat geen…