3008 resultaten.
Verdwaalde olifant
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
107 De rebelse kolos heeft zijn eigen pad gekozen,
ontsnapt aan de kooien van Artis,
vrij in de ruimte van de oude stad.…
Songfestival
snelsonnet
4.8 met 5 stemmen
574 Het festival is weer in volle gang
Er wordt geschreeuwd, gedanst en ook gezongen
Mijn vrouw kijkt graag en ik dus noodgedwongen
Zo gaat dat hier in huis al jarenlang
Dick Advocaat vindt het maar flauwekul
Door dat gejank is Feijenoord de lul…
Zeekoorts
poëzie
3.7 met 27 stemmen
4.313 Maar gelaten door de wind gaan, weg uit de stad van steen.
Geen vrouw, geen haard verwacht mij. Ik blijf ook liever zonder.
'k Heb genoeg aan een pijp op wacht, en een glas in 't vooronder.
--------------------------
uit: Eldorado IV…
het vlakke land
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
894 vanavond heb ik mij gelaafd
op plekken in de stad verspreid
heel dankbaar voor het degusteren
van wat geestrijk vocht
een eeuwenoud recept
dat doorgegeven werd in dienstbaarheid
en dat tedju door weet ik wie
in kwade trouw werd doorverkocht
ik weet ook wel dat nuchter zijn
vandaag mijn part niet is
en dat mijn oordeel
wat gekleurd is…
Veerkracht
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
2.219 Veerkracht:
Gescheurde wolken, boven stille stad;
Huilen hun ogen leeg, glimmen mat;
Laten een streepje licht,
tussen lange wimpers door;
Gluren over daken, buiten ieders zicht.
Schreeuwend hartzeer,
diep van binnen weggestopt;
Dikke keel, schor door luid geschrei;
Schrammen op de ziel,
laten onzichtbaar sporen na.…
(geen)
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
920 Stil maar jongen, tot ze weg zijn
knijpt de vader in zijn hand
Kinderogen ruiken angstig
kijken naar verwoestte stad
en waarom de buurman bloed spuwt
liggend in zijn eigen nat
Een sprookje, denkt de kleine jongen
als hij die ellende ziet
dadelijk staat hier een fee
die iedereen weer 't leven biedt
Hij sluit z'n ogen en z'n oren
knus…
Door de dalen
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.049 Terwijl ik nerveus en angstig
in mezelf mompel over tranen en een verloren stad,
die ik niet eens meer kan herkennen aan de horizon.
Als de stromen mij dan van daar brengen
tot waar ik de liefde niet versta,
ben ik geworden tot een stuk metaal
dat de schoonheid van de zon weliswaar weerspiegelt,
maar nooit ten volle kennen zal.…
Oh Oh Zoetermeer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.211 land
één dorpsstraat: ‘t Lage End
de smid de wagenmaker
één vleeshouwer één spekslager
boerinnen lang in ’t zwart
klederdracht met gouden spelden
zon op oneindig groene velden
hollandsch oude pronk en pracht
’s zondags na de kerk
d’herberg met ’t biljart
Oh Oh Oudsoetermeer
gehucht van boeren in hoeven
verse melk in kannen
laat de stadse…
alleen in een loft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
882 kier laat één bundel van de schemer door
steunbalken liggen bloot
zuilen dragen vloer en dak
bloemen, kaarsen en linten
tot een halve maan geschikt
als een pronkstuk op tafel
de trap wentelt om een spil
voert me naar het doorwoelde bed
een matras van schuimrubber
die ademt door gaten
ik slof over visgraten van gelakt hout
de stad…
Kerstlied van de supporters
gedicht
3.9 met 47 stemmen
44.497 We waren van 't voetbal teruggekeerd,
we hadden een treinstel verruïneerd
en we liepen nog wat door de angstige stad
en toen riep er eenje: Hé! Zie je dat!
Daar is verdomme
een ster gekomme!…
Heer in het verkeer
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.304 Als een echte heer in het verkeer
zul je mijn man nooit horen toeteren
wel hoor ik hem als ik zijwaarts kijk
stilletjes op medeweggebruikers foeteren
Man, man, man, wat wil je nou
wil je in mijn kofferbak misschien
hij houdt dus niet van die bumperklevers
die je het liefst van dichtbij willen zien
En ook de fietsers in de stad is niks…
Glorie
gedicht
4.0 met 18 stemmen
7.872 Glorie aan de avond die over de stad zakt
waaronder werkers moe bewegen,
een vroege vleermuis cirkelt duikt,
een dikke vrouw een kaars aansteekt,
een zieke jongen vloekt.…
onlangs gehoord
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
2.558 toon gezet met hoon
en smaad aan afwezige leiders
het globalisme bestaat zeker
het accent wordt elders gelegd
niet aan de top, dat spreekt
elkeen steeds weer tegen
het is de nacht van de powesie
in een huis dat is gekraakt
na de lange strijdvolle jaren
voor onteerde vrouwenmaagden
die nu ontvoogd verder rouwen
in een ander deel van 't Stad…
Uit schaduw, in het zicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.327 In de stil verborgen schaduw van de stad
Zie ik lampjes
In de nacht
Achter deuren hoor ik stemmen fluisterzacht
Geef me adem
Geef me kracht
Ik zie muren om te slechten
Hoop om voor te vechten
Een droom om voor te leven
Ik heb goud om weg te geven - laat me streven...…
de tuinman en de dood
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.514 (de Haagsche versie)
een mens wil leven, zeker hier
in deze wonderschone stad
weldadig als een bruisend bad
een oord van diepgang en vertier
de levenslust van mens en dier
vond in Den Haag zijn habitat
de zon streek alle plooien glad
van Duinoord tot aan Laakkwartier
de tuinman (hij uit Ispahaan)
passeerde mij met gulle lach
vergeten…
een zaterdag voor moederdag
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
5.799 vandaag de stad
uitbundigheid
door gastvrij lentelicht beschenen
iedereen lijkt onderweg
naar toch die ene dag
van morgen
dwalend door herinnerland
alweer zo lang of kort geleden
voelt weer heerlijk als vanouds
hand in hand
het samen onderweg beleven
of dwalend door herinnerland
alweer zo lang of kort geleden
voelt zo eenzaam…
Ivoren Toren
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.068 Maar in de verte ligt die stad
Van sloppen, stank met niets
Daar ergens in dat oord
Begint met rust verstoren.
Mandela vrijgelaten
Van banneling tot president
Noch triest. Noch verbitterd
Gewassen de oren.
Leidde Zuid-Afrika naar een
Land van vrijheid. Gelijkheid
Land van broederschap
Land van zien en horen.…
Kijkje in het Leven.
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.272 'k Hang uit mijn raam; 't is heet in de stad,
Een stikkendheet Julidagje;
De zwarte koetsier heeft het warm gehad,
Veel warmer dan ‘zijn vrach'je’!
Ook reed hij van 't graf naar stal op een draf,
- Het was op die koets 'om te braden'!
En legt nu, al blazend, zijn huilebalk af
En de andere plechtgewaden.…
Oudemanhuispoort
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Rechts een boom tot in hemel reikend
brengt wat rust voor ons naar beneden
De klok, de beelden, het verleden:
al het stille op vroeger lijkend
Vogels fluiten, zoeken resten brood
Zacht is het geraas van de stad te horen
Monumentaal: het worden vergroot
van zicht.…
Marloes
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.243 Ergens in de stad verlaat een vrouw haar huis,
op dit moment al onderweg met een potje thee,
een lepeltje erbij, kandij en snoepjes voor haar fee;
en morgen zal het ook zo gaan, door vele jaren heen,
de bedevaart van kinderkamer tot die steen.
Het heeft zich voor mijn ogen afgespeeld, dit leed.…
De val van de Uil
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.240 Weer zat ik hier aan het water
bij mijn eik - ver van de stad
vol van vragen over leven
hoe het Goede na te streven
maar ik kon geen antwoord geven
want ik wist niet hoe of wat
Dus ik vroeg het aan de uil
die op een eikentakje zat
En hij gaf me toen een antwoord
dat ik nimmer meer vergat
Als je weten wil - mijn beste
hoe het Goede wordt…
klopgeest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 In een stad van spraakverwarring, ik zal jou hier nooit meer zien.
Bewandel ik besneeuwde straten met jou foto in mijn hand.
Bekijk je naakt met tatoeages, met smart in mijn droom misschien.
Badend in de midnachtszon,Goes ver weg jij aan mijn hand.
Ik zie je weer mijn kleine meisje, nooit geboren toch veertien.…
Hartslag van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
740 Je weet niet meer waar ik woon
in welke straat of andere stad
je bent mij uit het oog verloren
schreef ooit nog een brief aan de toekomst
maar die lag niet meer naast mij
ik hunkerde geen zins naar het verleden
dat jij afstofte met een bloot geheugen
voor pikante details en wild verlangen
en waar jij woont zou ik niet willen weten
ik herhaal…
Een hele krat
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.282 ‘k Heb vandaag weer een rot dag gehad,
‘k ging op de fiets naar de stad,
‘k ben eerst wat brood gaan kopen,
en daarna ben ‘k naar de slager gelopen.
Mijn vrouw wilde ook violen,
toen ik terug kwam bleek mijn fiets gestolen,
ik dacht bij dit verlies kan er ook nog wel een pilsje af,
maar de kroeg die was gesloten, wat een straf.…
Brug
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
11.502 Hoe is het mogelijk dat ik mijn tijd
aan schooien wil spenderen, terwijl
er van de stad in een twee drie
te leren valt dat de berg zand er is
omdat de put er komt. Het is een feit
dat alles nodig is, ook wat al jaren
smeekt om te verdwijnen.…
Onzichtbare muren
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.629 Voorbij de Brandenburger Tor
zucht ik een zee
betonnen blokken
voor diegenen die er naamloos
ooit ten onder zijn gegaan
in een doolhof zonder muren
zonder ogen
zonder hart
Met de stilte rondom mij
ben ik bij hen - het is 4 mei
De stad wiegt zachtjes
op de tranen
die de tijd er heeft vergoten
en ik denk van lieverlee
aan hen - en Joachim…
stoffig
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
909 voorbij de stad
loop ik op een stoffig pad
de waarheid in het oneindige gat
maak alles zo zwaar
het verhaal in mij zo
zwaar
als een steen
in een oneindige rivier
vier wijn
vier bier
batavier
kelt
held
tijd bederft tijd
ijlt
geilt
op de proef der proeven
hoeven
luister maar naar de grond
a white horse
and hell fought with him
come…
Wij
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.264 Weet dat ik jou vertrouw
met mijn ziel in jouw hand,
doorkruisen we in gedachten stad en land
tot we elkaar weer zien.
Morgen misschien?
Morgen misschien morgen,
maar voor nu zonder zorgen.
Samen zijn wij één,
dus alleen ben ik maar half
van wat ik ooit ben geweest.
Maar je leeft in mijn geest,
gedachten en hart.…
Dag van schoonheid
poëzie
3.5 met 13 stemmen
6.654 Als ik de band maar los kon knopen,
nam ik u allen dubbelthope:
gij meiskens uit de stad, de stal,
gij wijs als 't boek, gij dom als oordje,
gij uit 't kasteel en gij uit 't poortje,
en gij, o boom, en gras en wal,
gij witte, wandelende pater,
gij paard, gij zon, gij wolk, gij water.…
Heuvelachtig terrein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 De zon scheen in kleuren geel, goud en groen
langs het schelmendecor van stad en land.
De willoze rede met ongeschonden blazoen
ging met ongebreideld geloof hand in hand.
Waar de vlakke bergen liggen ben ik vergeten,
of waar de oneindige einder verscholen is.…