3973 resultaten.
Zomer en het vriest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 Ik hoor mijn meren
kraken, het sneeuwt op alle kerkhoven
ter wereld. Tranen doen mijn ogen van de wind.
Tot alle wonden in mijn vlees verzweren
en ik genees, ik kom mijzelf te boven :
nog vijf keer stappen tot ik eenheid vind.…
O gij, mijn lief
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.732 En ik, die u nu liefheb, begeleid
Uw zang met wederzang, ter harmonie
Van klare koren, kalme profetie
Van vreugde en liefde en innige eindloosheid.…
Chopin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.088 Sierlijke grillen fladderen op
Onder de vleugel die stram openklapt
Het klavier gebiedt de hamers
De snaren door vilt gedempt
Een labo van klanken waar hij woekert
De vrije vorm koppelt aan het vingerspel
Op zoek naar de fijne, tere toets
De verbeelding op de spits gedreven
Geschreven voor salonkringen
Verdiept, verinnigt hij het stuk…
RENDEZ-VOUS
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.120 zachte lichaam rook naar zoet gevrij
en werd een speelbal voor mijn lusten
we rolden, tolden, lagen zij aan zij
van top tot teen nam je bezit van mij
we spoelden aan op verre, zilte kusten
de zon boetseerde je figuur in klei
je levenssappen die mijn vlammen blusten
lieten hun sporen achter op de sprei
waaronder ik me daag'lijks leg ter…
Dit is mijn Basje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.302 Languit slapen, maar dicht tegen mij,
fier en zelfzeker, maar oh zo teer.
Dat is mijn kater, het heertje in huis,
degene die mijn leven deelt.
Hij maakt van ons nestje zijn thuis,
waar hij slaapt, eet en speelt.
Het is voor mij heel klaar,
dit pluizeventje wil ik niet meer kwijt.…
Zijn elfendroom
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.704 Wanneer hij ogen sluit
ziet hij haar in verte
geknield met gevouwen vleugels
breekbaar teer
een blauwe nachtelijke glans
geeft haar een magische teint
en zij drinkt
uit de bron van leven
druppels helder als kristal
parelen langs lippen naar beneden
zij lacht tevreden
zo'n ongekend gevoel
hij versnelt zijn pas
wil zijn elfje vangen…
verboden gevoelens
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.616 Ik heb mijn oog laten vallen
Op iemand om mij heen
Verboden gevoelens
Helemaal voor mij alleen
Er is helemaal niks gebeurd
Gewoon wat blikken die
Elkaar kruisten
Een stille hand op mijn schouder
Ter bemoediging
En het laat me
niet meer
Los
Flarden van gesprekken
Borrelen in mij op
Grijsblauwe ogen
Een geur
Vastgeklonken
In mijn…
Hoogtij
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.833 Een nonnengift, roze gekapt
ligt teer neer in 't zand.
Onder de branding brekende kruikjes
wenden zeeziek de steven.
Tussen haar hand, klampend aan de helm geheven
en het in haar voetlijn rimpelende zand
licht zijn diepzee op.
Haar kleed verschikkend neemt hij haar in golven
en zijn dalen is dat van een zeekat
tot inktpaars verschrikkend.…
De wandelaars
gedicht
3.1 met 70 stemmen
21.651 Mijn hoorntjes weg, dit was mijn deel:
hun oude afgeworpen rokken ter begluring.'
----------------------------------------------------
Uit: 'De tweede ronde', zomer 2000…
Zap-krejasjoon
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.800 Er is mij iets ter ore gekomen
en werkelijk dit gaat veel te ver
het is ook al op de teevee
en het verschijnt doodleuk op de STER
Het gaat om een pop symbool van de onschuld
zoals witte sokjes en de paardenstaart
ik moet bijna huilend bekennen
dit popje heeft bij mij opzien gebaard
Omdat het popje van "Zap" is
heet het "Krejasjoon…
Romance
poëzie
3.4 met 18 stemmen
9.932 Ik min u teer, o lief, o aanvallig wezen!
Vond naar mijn hart bij U ook wedermin!
Dan was de wond daarbinnen dra genezen:
Nu bloed ik dood, om U, mijn zielsvriendin!
En evenwel, ik wil daarom niet treuren:
Voor u te sterven, engel, is zo zoet!
Zo gij slechts nu en dan mij op woudt beuren
Met énen blik, wanneer ik u ontmoet.…
DICHTER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.543 Omdat ik op zulk naïeve vragen
geen zinnig antwoord geven kan,
wend ik me dan af en met een vage
glimlach antwoord ik ze dan:
“Er is meer nodig dan papier,
een pen en een bureau,
en ook met al het dichtplezier
ter wereld krijgt u het niet cadeau;
het is een aangelegenheid
van verdriet voor al wat leeft,
voor de meedogenloze tijd
en wat…
de orde blijkt nog blonder dan...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
988 koppen hangen weer vandaag
de ogen niet geboeid, die bloeien
slechts hun eigen wijze kleur
desinteresse kauwt heel cool
de schone schijn van zekerheid
ze rappen urenlang de tijd
onrust is nu aan het woord
een nieuwe heeft de groep verstoord
alle plaatsen zijn weer ter beschikking
de orde lijkt nog blonder dan
het was met ogen blauw…
Dromen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.186 Terwijl je ligt te slapen
arriveer je in het land der dromen
Ik ben overal geweest
Waar ik gewoonlijk niet zou komen
Onvoorstelbaar wat je meemaakt
Terwijl mijn lichaam ter ruste ligt
Ren ik me rot, in sloppen en wijken
en vlieg van hot naar her in een bliksemschicht
Ik wilde eens vliegen en dat lukte nog ook
gewoon een aanloop nemen, je…
DE CEDER
gedicht
3.9 met 63 stemmen
19.755 Ik wijs naar buiten, waar zijn ranke, prille
stam in het herfstlicht staat, onaangerand,
niet te benaderen voor noodlots grillen,
geen macht ter wereld kan het droombeeld drillen.
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant.
---------------------------------------------
uit: Panopticum, Amsterdam 1946…
Hoogtij
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.011 Een nonnengift, roze gekapt
ligt teer neer in 't zand.
Onder de branding brekende kruikjes
wenden zeeziek de steven.
Tussen haar hand
klampend aan de helm geheven
en het in haar voetlijn rimpelende zand
licht zijn diepzee op.…
Aan ene jonge visser
poëzie
3.8 met 23 stemmen
4.033 Rozen zijn niet zo schoon als uwe wangen,
Tulpen niet als uw blote voeten teer,
En in geen ogen las ik immer meer
Naar vriendschap zulk een mateloos verlangen.
Achter ons was de eeuwigheid van de zee,
Boven ons bleekte grijs de eeuwige lucht,
Aan 't eenzaam strand dwaalden alleen wij twee,
Er was geen ander dan het zeegerucht.…
Brandstapelgekte
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
909 .'
Ter compensatie gaf ze hem een zoen.
De beul, die bloosde, bleef van vuur verstoken.
De ramptoeristen werden ongeduldig,
doordat het leedvermaak hun werd onthouden.
De beul was in hun ogen onzorgvuldig.
Toch zagen zij een aangestoken vrouw.
De uitgejouwde beul was snipverkouden
en daardoor vatte zij geen vlam, maar kou.…
Middel verruimende geest
netgedicht
4.4 met 26 stemmen
1.348 Tenslot laat ik zelfs luchtkastelen
als engelen ter aarde dalen
en uit miljoenen honingkelen
ontsnappen blanco madrigalen.
Alleen van liefde blijf ik af,
de liefde van de mens op aarde.
Zij is volmaakt zoals zij is
en kent geen toevoegende waarde.…
Vrijheid
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.311 Elke maatschappij
trekt zijn grenzen,
vastgelegde regels ter bescherming
van haar mensen.
Rechten gunnen je vrijheid.
Plichten bepalen de grenzen.
In dergelijk hokje
rest jou stukje eigenheid.
Je bent vrij te staan op je rechten.
Maar je moet je houden aan plichten.…
Voorzichtig woelt de advent
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
2.637 Voorzichtig woelt de advent met zachte hand
de beelden los, uit een ver verleden,
van alle pijn gezuiverd door de tand
des tijds: verlangen naar het heden
van die hoogtijdagen met het tere kaarslicht
in van koude ineengekrompen dagen.…
geduld
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
1.002 tijd vergeten
soms brengt een oude vrouw hem iets te eten
ze houdt hem warm met koffie of bouillon
hij staart en staart maar naar de horizon
z’n kleren werden grauw en zijn versleten
naar huis toe gaan, hij wil er niets van weten
verkoos hij deze plek tot eindstation
bewegingloos, verzonken in gedachten
zo eenzaam oogt hij, somber en zo teer…
Zwarte bladzij
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.428 Het is een stempel die me brandmerkt
de pijn schroeit dwars door me heen
m'n geloof en m'n hoop
worden ter plekke in de as gelegd
verlammende pijn door merg en been...
Ik kan slechts toekijken
hoe m'n hart op graniet botst
soms voel ik me sterk
maar knal plots weer op het beton
ik voel me dan uitgekotst…
De zwarte dorenhagen.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.727 Kom, bouw nu vogelnesten, blij genoeg,
en wacht niet tot ter jaren,
Gods vlugge harpenaren!
En hoorde ik, eer de dorenhage bleust,
en gloeiend hangt vol iepen,
uw kleene jongskes piepen!
Dan, wakker, oud- en jongen, in de lucht:
te haast is allenthenen
het blijde jaar verdwenen!…
Herfst
poëzie
2.7 met 21 stemmen
5.422 Zo louterde de pracht zich van de lange
En luide lichttijd en de brede schaar
Van groengedoste bomen, tot die bange
En tere lichtkleur van het late jaar.
Die blaadren schenen mij een vreemd gezicht
Van schone zielen uit veel enge pijn
En godgelijk genot alhaast gevlucht.…
Een zachte fluistering
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.069 vijverwater
van dichtersdromen
over vlindervluchten,
weerspiegelt in je
zonnebloem
zo zachtjes terug, als
wederkerende bloesems,
koester je duizend beelden
in één gloed weerkaatst
je legt ze teder neer
in alle zomers, verlengt
de geur van tijm in mei
je ademt de wind,
vertraagt haar glimlach,
in dichte herinneringen,
zo beschermend teer…
gezocht: Een échte foute man
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
2.657 ik zoek een knappe vent
geen watje, maar een echte
wel een die passie kent
het liefst een hele slechte
een échte foute man
het type monofoob
de held uit een roman
ben stapelgek op soap
verzot op Italianen
zij zijn beslist relaxed
want ik als courtisane
ben toch wel oversekst
ik houd van strakke billen
ter bevordering van lust
van…
iets anders
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.023 is aan de rol
en zo verdwijnt het kleintje
de lak aan de regels
de vrijheid onder ieders zon
gesmoord in een rechts hof
waar iedereen kan wieden
wat een ander heeft gezaaid
lik daar maar een stukje aan
en laat het dichten over
aan de mensen met een hart
voor wat scheef dreigt te gaan
en dient gesignaleerd
zo helpe geen enkele wet
ter…
hemelse liefde
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.929 het midden van jouw lust
tongde ik onder het beddek
tot zacht de morgen lichtte
stil als het rijzen van de maan
als ’t wassen van de vloed
besloop ik jouw ja
en ‘k hief met elke ademtocht
jouw nachthemd - ‘t tere blauwe
een stukje verder op
het midden van jouw lust voor ogen
trok ‘k elke kleding weg
en schouwde ’t warme roze paradijs…
katjestijd
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
733 snoeiwerk onzer boeren voor natuurbehoud
van pruiken in februari op de wilgenbomen
wordt nu door vrijwilligers overgenomen
dat moet - anders worden ze te vroeg oud
noem het vormwil waarin ze worden opgeleid
met takken die na ter worteling aangeplant
door ferme knotters zompig aan de waterkant
twee meter hoog van hun kop worden bevrijd…