14988 resultaten.
Schuilnaam
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.475 Ik schrijf je naam in schemer
en kus de inkt, vaarwel
schrei lachend tussen laken
verhang de plafonnière
Afscheid glanst barrière
twinkelt atollen aan`t verleden
schuift gordijnen over fel
ik schrijf je naam in schemer
Donkere glazen onaangedaan
hoe lang we ook vermeden
dat laat zich niet ontkennen
Dat laat alleen maar weten
het duister…
Open sollicitatie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
3.814 over voltooid verleden,
opgesomde jaartallen,
afgeronde wapenfeiten
neem mij niet, laat mij met rust
ik wil u niet eens kennen
zoals u mij niet nodig heeft
ik red mij zonder u uitstekend
dank u; en met u, ziet u
de mei in al haar pracht?
nee, het is niet erg om
weggestuurd te worden naar
waar u geen vat meer heeft op mij.…
Virtuoos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.130 zijn vingers late tolken,
met stomheid slaand
die hem hadden gevonden
één zwarte toets te weinig
ontbreekt de sleutel nog
tot: hoe hij is geworden
of wie hij achterliet
muziek is zijn talent
zijn instrument plaatst hij
in vederlichte zeepbel
zet zwaar de schaduw aan
dit broze universum
stoelt op zijn zekerheden
waarmee hij het verleden…
Wazig zicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
817 In mist verzwegen
uren tellen tijdloos
voorbij dromendagen
sprookjesachtig wij
handen in het duister
verloren ooit gevlochten
in verleden wassen onschuld
in vloeiend wenen
gevonden tranen in de nacht
stromen langs een zachte
glimlach teder op weg naar
een getekende morgen
waar de spiegel elk lijntje
laat stralen doorzichtig als…
De verloren zoon
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.790 Naar contact werd niet gezocht
Hij is van het zelfde hout gesneden
De liefde die werd afgekocht
Het onkruid werd gemeden
De vraag naar het verleden
M'n leven op de tocht
Bevestiging die ik zocht
Op eigen risico betreden
De verloren weg weer terug gevonden
Het gegunde respijt
Met alle hoop weer heen gezonden
Nu is hij aan het einde…
lege dromen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.340 Verleden gevoelens
kijken naar scheefgegroeide dagen
waarin oud geworden uren
gevangen liggen
in vaak bewandelde paden.…
Kosmisch Ei
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.039 Versleten door de tijd
je sporen achterlaten
verleden is ontdaan van spijt
nu...hoeft niet meer te haten.
Het ei wordt langzaam uitgebroed
al is `t misschien wat later
het kuikentje van toen..heeft moed
en waagt zich in het water.…
buien die met luchten slaan
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
703 stilte daagt
de storm uit
een zacht gefluister
dan een eerste vlaag
het tocht een vage geur
een vleug met een verleden
ik ken de buien
die met luchten slaan
door het striemen van de
regen laten bomen in paniek
hun bladeren maar eerder gaan
voordat ze knappen door geweld
de oudste is geveld
rust gezaagd in stukken
op het veld, de…
jij bent het decor
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.408 ik schrijf in de lucht
die je ademt
gebruikt wolkt wit
in de kou
een ijsbloem smelt
op de ruiten
schoonheid
ontdooiend door jou
jij bent het decor
waarin ik
moet spelen
de planken en koorts
het fluweel dat ik
weer mag strelen
als het doek
open gaat
jij regelt licht
donkert verleden
speelt de rol
van vandaag
peinst over toekomst…
Mijzelf zijn
hartenkreet
4.0 met 22 stemmen
1.982 Gevormd door het verleden,
ga ik mijn moeizame weg in het heden.
Voorzichtig……,
stapje voor stapje,
steeds meer vertrouwen.
Wat aarzelend nog,
achterom kijkend,
bedachtzaam,
maar sterker dan voorheen.…
Als Psyche
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
2.737 De rupsen van de vlinder
gedijen zonder hinder
van koud verstild verleden
en leven in het heden
genietend van het blad
totdat
ze hangen stil en zwaar
als grauwe poppen naast elkaar
en vragen zich verbijsterd af
waar is de zon die leven gaf
oneindig lang de nacht
En pas na 1000 vragen
en nachtzwart lange dagen
herrijst het vlinderkind…
B.B.B.
hartenkreet
4.1 met 33 stemmen
2.283 Het molentje blijft draaien
...al zijn de kleuren verbleekt
Gebroken vanen....bleke tranen
...alsof het verleden weer spreekt
Vaarwel,...lief kind
Ik denk niet,
dat hij ooit vergeving vindt...…
molen " de Hoop"
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.745 Blakend is je wit gezicht
of druipend van de regen
trek je aan mensen
jong en oud
zij voelen 't kraken van jouw hout
en de schaduw van jouw stenen
Je wieken reiken naar de lucht
vangen onze toekomstdromen
toch sta je stevig en rotsvast
laat je niet imponeren
door geld of macht en evenmin
de pijn van het verleden
Het gaat je niet om…
Toekomst?
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.261 Ik laat de woorden
zweven op papier
Ik laat mijn gedachten
de vrije loop
en daarom zit ik heel vaak hier
kijkend in de toekomst
met een telescoop
Maar ik kan nog niets ontwaren
alleen het verleden
goed bewaren
Ik dien mijzelf nu van repliek
voor mij nog niets geen toekomstmuziek
Vandaag is de dag
waar ik mij gisteren druk over maakte
Geen…
Oorlog voorbij
gedicht
3.5 met 103 stemmen
24.910 Oorlog voorbij
Tanken van de straat
de supermarkt weer open
In mijn hoofd
Sterven de mensen
Vallen huizen in elkaar
Een diep donker gat
Dat daar nog rest
Voor mijn ogen
Slechts nog tralies
Die de bomen
Onbereikbaar maken
En de lucht
In verticale lijnen deelt
De gedachte kan niets
Voor anderen wellicht
Het verleden, voorkomt
een toekomst…
GEMINI
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.083 De trein van mijn onrustig zoeken
stoomt naar zijn eindstation
en rangeert zich schurkend
op het spoor van jouw perron
In stilte als in spreken
in doen of in gedachten
Spiegelt jouw beeld
mijn eindeloze trachten
Alsof ik geen verleden draag
er verder nooit iets is geweest
Vervaag jij al mijn kwalijk denken
scheppend aan mijn nieuwe geest…
jou vergeten
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.551 het is zo moeilijk
jou te vergeten
om al die mooie herinneringen
daar ver in het verleden achter te laten
om steeds maar weer te denken
dat je niet meer bestaat
het is zo moeilijk
om me gelukkig te voelen zonder jou
om je te haten
en toch te weten dat ik dat niet kan
om te doen alsof
ik niet meer om je geef
het is zo moeilijk…
chaos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
868 halfvolle glazen, lege schaaltjes
dwalend door het huis vind ik de weg in m'n leven
een oranje gloed van zonnestralen
dromend van de toekomst
het verleden verwensend
en naïef blijvend
vond ik de weg in m'n leven
verblind door blauwgrijze nevels
vind ik de weg in m'n leven
terugkijkend
en me oud voelend
sommige mensen noemen dit een depressie…
Schrift
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
6.321 Een schok van herkenning
Alweer op drift
Een kreet uit het verleden
Vergeten in een schrift
God, ik kan de wanhoop voelen
Het druipt haast van elk woord
Verlopen in geel vergoten tranen
Maar door niemand ooit gehoord
Wat was ik jong toen
Ik zie mezelf nog zitten
Nog zoveel om naar uit te kijken
Nog zo weinig om in te spitten
Verse…
Mijn geluk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.982 geschonken
is het daarom dat ik je zo graag mag
Nu meer als als ooit tevoor
zie ik in waarom ik van je hou
Ik heb je steeds meer door
jij bent mijn allerliefste vrouw
Genieten van de dingen samen
met onze kleine in de wieg
Een heerlijk leven, dat kan ik wel beamen
als ik loop lijkt het of ik vlieg
Alles kan ik nu weer aan
de treurnis is verleden…
wens
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.987 diep, intens gelukkig zijn
was haar laatste wens
zwevend, levend op een wolk
als een herboren mens
vrij van schuld of schuldig zijn
geen lasten op haar rug
geen zonden, wonden op haar ziel
omhoog en nooit meer terug
geest en lichaam in harmonie
geen onvolkomen woord
verleden, heden smelten samen
niets dat haar nog stoort
diep, intens…
Van goed hout…
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.168 De plankenvloer kraakt het verleden
gesmoord door stof verstopte kieren
onder kaal getreden pluche kleden
spijkers buigen; de koppen geroest
niet willens hun houtgreep te vieren
nagels woest geslagen in de knoest
ruw wreken de splinters zich tegen
de vuile zolen die hen open gekrast
achterlaten na een regen van vegen
Nee, de delen barsten…
alleen de ogen spreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.400 armen die nooit mochten
voelde ik plotseling om me heen
zij die altijd warmte zochten
waren nu niet meer alleen
handen tastend in een nieuw
gevoel geopend door verlangen
je warme lichaam wist het doel
het liefdesweb heeft ons gevangen
woorden zijn nu over tijd
alleen de ogen spreken
je weet het einde van de strijd
samenzijn zal het verleden…
'Hulpeloos'
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.790 zacht zand;'
Zei ik die ochtend,
toen richting verloren ging in afstand,
met mijn oog op de zon,
zijn bleke kleuren,
als verblindend aan de horizon,
mijn hoop verscheurend,
mijn lichaam getroffen,
'Die rotmoffen;'
Zei ik die avond,
toen leven verloren ging in leegte
en korrels zand mijn lichaam raakte,
als kogels afgevuurd uit het verleden…
De zandloper
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
957 Een diep verleden, leeg en soms vergeten,
verbreedt zich met de dag, elk ogenblik,
met woorden, daden, waarmee ik
mijn maten -van harte- af kan meten.
Leeg is het verlangen
naar volheid wil ik streven:
zo bereik ik mijn ouderdom.
In het smalle heden gevangen
kan ik enkel leven,
maar: Wie draait toch de zandloper om?…
Plato's leugentje..
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.371 De zonnige kant van de psyche,
is de kant van het verleden.
Elke dag maken wij van liegen,
een toekomst tot het heden.
Eerlijkheid is altijd geweest,
maar nooit op dit moment.
Zo is het hoe Plato bewees;
Dat een leugen de psyche verwent.
Helaas moeten wij ons bekommeren,
om de waarheden van het 'nu'.…
Telkens weer...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.040 De tijd gaat voorbij, blijven hangen
in het verleden, geen optie,
overgegeven aan weer een gevoel van,
liefde, vreugde....maar de angst blijft helaas!…
Nadood
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.366 betekenis noch toekomst
dwarrelen neer als herfstbladeren
in het altijd mistig okeren ochtendgloren
Terwijl een vrolijke rouwstoet
van dierbare herinneringen
als een slang
door het rottende groen sist
en de grond zich opent
als een vuilbruine schede
gaapt de tijd nog eenmaal;
slaat het uur der vergiffenis
en is het naderende verleden…
Zusjes
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.707 moeten tranen zijn
om onbegrip te stillen
als galachtig noodlot
jouw verbanning inluidt
Kinderoren vangen
een draaiend antwoord
stilvallend gefluister
dat schaamte ontbloot
Leugens afgepeld
in verstrijkende jaren
mijn inwijding bekrachtigt
de kernachtige werkelijkheid
Ooit hebben wij samen
een kamer gedeeld
in een zwijgend verleden…
dag
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.564 een druppel valt
het is mijn
laatste traan
bij het koude
witte laken
de spitse neus
prikt een landschap
in het uitgestrekte
oog in oog
met verleden tijd
bevroren in een
verloren strijd
mijn gevoel lift op;
hij was een echt mens
mijmer ik
dat zeg ik altijd
bij het overschrijden
van de aardse grens
ik draai om
verlaat wat…