4766 resultaten.
In verlegenheid
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
594 verwachting rond in je timide wateren
en strijk mijn hand over jouw zandkleurige dromen
van ziltige verlangens en schaapachtige wolken
We verdoen onze tijd met onuitgesproken liefde
in een storm van verlegenheid
waar blosjes de dag kleuren
Wanneer jouw lokroep de verte wijst
vloeien de gemoederen moeiteloos met de zee ineen
en verdamp ik in de gloed…
Ik ken
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
611 ik ken het spuiten van de etter
uit een steenpuist op het spiegelglas
ik ken het knarsen van haar tanden
en de geur van sperma in het zomergras
ik ken het knielen op vermolmde banken
en de zinloosheid van mijn bestaan
ik ken het schreien van de boreling
en de scherpe pijn van ’t nabestaan
ik ken de gloed van de verovering
en het trillen…
ELFENCONCERT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
595 Hun gloed siddert licht, wentelt traag, zingt zacht.
Kleine luchtwezens scheppen ijle pracht,
die zich voor grootse praal schijnt te schamen:
nietig leven trekt met hemelse macht.…
UW HANDEN
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.091 1k weet dat wind, wen hij de aromen woelt
Uit bloem en voor der vochte zomerlanden
En zo doorgeurd, 't ontblote voorhoofd koelt,
Met minder leniging die klamheid kust,
Dan nu mijn gloed van Uw omvangen voelt.…
Tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
531 Langzaam keer ik af,
mijn raam verliest de gloed die het eerst had.
Het glas vertoont de eerste barstjes,
uren drijven als fragmenten in mijn zee.
De aarde draait,
en wij,
wij draaien zelf,
met hem mee..
-…
Vlinders
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
739 Zacht jouw lippen dan mijn mond
En voorbij je warme wang
Voeld' ik je lichaam
Ontdooide winter
Danste lente dan haar zang
Geurden zoete zomerkleuren
Waaiden wervelend de wilde wolken
Van woest en stoom
naar teer lief loom
Verstilde wereld, luwde storm
Speelden bladeren
nog wat in de herfstzon
Uitgeraasd en uitgeblust
Een warme gloed…
Zelfvertrouwen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
632 Met je fiets scheuren door een diepe plas,
onder bomen, zonlicht halve gloed.
Het stukje onbevangenheid,
niet bang voor wat mensen
van je zouden kunnen vinden.
Die onzekerheid is men toch liever kwijt?
Een van mijn grote wensen,
is om die vooroordelen te verslinden.
Ieder mens is uniek,
met eigenschappen die hen maakt.…
Glinstering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
561 Verdreven de gewijde stilte
in tijden van profanisering,
ook de gloed en glinstering
in 't licht der desacralisering.
Tanend schijnsel van het licht
door hoge koepelring
nu zij het dankbaar hart vult
der ontheemde vreemdeling,
en met een vreemde siddering
de kerkverweesde stedeling
in zijn geloofsontreddering.…
VIERENVIJFTIG JAAR GEHUWD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 De liefde die voortdurend groeit
en zich in de warme gloed vindt
Is die liefde die voor altijd bloeit
en zo’n liefde is zeker niet blind
Onze liefde, ons kostbaarst bezit
ze gaat nooit sterven bij de dood
Ja, al wordt ons haar grijs en wit
in ons is de liefde enkel vergroot
Het mooiste meisje, dat was zij!…
uit de toon vallen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
488 zoals het eerste citroenvlindertje
meer opvalt boven een handvol witte bosanemoontjes
dan boven een forsythiastruik in volle gouden gloed.
zoals een rode tulp
de blikvanger wordt
op een bloemperkje
vol oudroze tulpen.…
verjaar! - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 De avond zingt rood,
met warme gloed het refrein,
dat toekomst ademt.
Het volle geluk,
als geschenk iedere dag,
laat zich graag plukken.
Laat jouw hart spreken,
als je morgen die schat vindt,
in ogen vol glans.
Vandaag is jouw dag
geniet elk moment bewust,
de tijd is van jou.…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Roze gloed ontwaakt
takken reiken naar het licht
winter breekt heel zacht
De wereld draagt
nog haar winterse masker,
maar onder de bevroren korst hoor ik het
ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde.
Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 O, de tederheid van een stervend wezen,
een verre gloed die de koude slapen verwarmt.…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.649 De toekomst werd verleden tijd,
als jij en ik elkander smaakten,
vuur en vlam ons beiden raakten.
Dan werd mijn droom de werkelijkheid
Toen, als weerlicht, onverwacht,
een wolkendek, geen stergeflonker.
De lucht vol van zwaarmoedigheid.
Kwam toch de nacht.
Wreed, woest, aardedonker.
Met twijfels, pijn en eenzaamheid.…
Vesting met code
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
898 Ik hunker hongerig
naar je lekkere lijf
alle zachte welvingen
met passie te strelen
onpeilbare dieptes
wellustig verkennen
Maar je lichaam
spreekt geen vuur
je koude hoge rug
onneembare muur
van een vesting
met geheime code
waar ik de volgorde
van vergeten ben
Geef me een hint
een opening om
ergens te beginnen
anders worden we…
VLINDERS
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.654 Ik stond in vuur en vlam
de vlinders hadden het druk
van hem, die van verre kwam
stroomde over van geluk
We gingen samen aan de rol
toen is hij teruggevlogen
naar de and're kant van de aardbol
onze eega's voor èven bedrogen.…
DORST
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.189 De hitte is ondraaglijk
Jij kijkt in mijn ogen
En drinkt mijn blik
Het vuur is verzengend
Ik kijk in jouw ogen
En drink jouw blik
De dorst is groot
Het zand schuurt
De pijn is rauw
De nachten koud
Zo lopen wij verder
Voorbij de oase
Omdat wij denken
Dat het een fata morgana is
Te mooi om waar te zijn
En de dorst die blijft.....…
splitsing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.422 wegen scheuren een splitsing
en mijn ogen wenen me uit
hoe uw rug tot de stip krimpt
die ons warme hoofdstuk afsluit
de enkele flitsen en gevoelen
die mijn geheugen nog omklemt
lijken door uw verlaten getand
en mijn hart bloed het bijlen
de forse adem van het lot
heeft uw zachte zeilen
in andere richtingen gebold
en het vuur…
vingers zonder handen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
845 lijf
vingers zonder handen
ze graaien en ze woelen
bepalen wat ik schrijf
tasten naar gedachten
die ik liever nog laat wachten
raken aan emoties die
ik liever niet ontbloot zie
halen alles overhoop
wat reeds geordend is
waarmee de dagen zijn gevuld
in het stille leven van geduld
jij hebt de hand
in de chaos die ontbrandt
het vuur…
De foto van jou in mijn hoofd
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.782 Een regenachtige middag
jouw glimlach raakt mijn ogen
als ik had gezegd dat het niks was
dan had ik met mijn hart gelogen
De wereld draaide door
maar de tijd bleef stilstaan
wat jij deed met mij
heeft nog nooit iemand gedaan
Jouw naam in letters van goud
geschreven in mijn hoofd
het weer was koud en nat
maar het vuur is niet gedoofd…
vijf voor twaalf
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.091 het jaar telt
zijn laatste dagen
met de rug tegen de muur
handen leeg
ogen verwilderd
starend naar
een schroeiend vuur
van honderdduizend haarden
wantrouwen, angst, menselijk leed
zoekend naar de zin
en waarden
en wat de tijd
toch met hem deed
het jaar telt
zijn laatste uren
met een hart dat haast verstikt
ogen dicht, mond stijf gesloten…
de grens van heimwee
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
674 al mijn dagen
vlogen in het vuur
van de stad
de stad
die enkel uit woorden
bestond
ik kuste
de straat
waar je zwijgende mond
open lag
en voor het eerst
raakte ik jou aan
ook je latere pijn
ik heb in je gewoeld
de schaduw gezien
immer voortvluchtig
als een zwerver
zonder hond
ik likte
aan je woorden
slechts assen…
vonken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
847 zoek me waar bulderen
van wind en golven
spreken overstemt
op de tast in de nacht
in de schaduw achter mij
langs een zijweg van het leven
waar land in water overgaat
ergens op het wereldrond
op een grens van eind
naar nieuw begin
als je me gevonden hebt
breek mijn handen open
zie de vuurstenen
ik ketste ze, rook de geur
maakte geen vuur…
Wie weet wat liefde is?
netgedicht
3.8 met 48 stemmen
1.847 Wie weet wat liefde is:
het doorgaan zonder antwoord,
het vuur dat gloeit ook na het blussen,
het strelen en het kussen,
het zomaar bij elkander zijn.
Wie weet wat liefde is?
Het trouw-zijn door de jaren,
een zachte bries door grijze haren,
een glimlach, soms heel klein.
Wie weet wat liefde is?…
eeuwige lust
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.191 in de lengte
van de nacht
gloeit de huid
nog eenmaal
in het koortsig oor
de schreeuw
van een kat
flakkerend beeld
achter gesloten ogen
brandt de droom
als tondel
lekkend
vuur
aan ’t oor
gelegd
op weerloze hals
springen vonken
over verschroeide vingers
diep in de huid
en weer staat laaiend
de nacht
in vlammen.…
KETTINKJE VAN GEVOELENS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
718 Zachte kleuren van het Zuiden
vormt een zon die brandt als vuur.
Vogels spelen met geluiden
op dit bijna elfde uur.
Ga je weer met me genieten
van de dingen op een dag
met een frisse schaterlach?
Laat met rust wat we verlieten,
heb geen zorgen om de tijd
die in vredig zijn verglijdt.…
Een echte dame
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag de rook
je sigaret lichtte
nog op in het half duister
ogen smeulden vuur
je hand was warm en
je stem gefluister
zag je en profile
in de flits van een reclame
je leek een echte dame
maar in het liefdesspel
was je zo fel nadat de rook was
opgetrokken schikte ik je rode lokken
nam jouw sigaret
de laatste trek voor ik haar…
Maniëristisch
gedicht
3.3 met 12 stemmen
6.065 Het licht heeft een begin van vuur en kalk
dat niet valt te bepalen.
Het licht is slank. Het oog is sloom,
in kilte.
Onbewogen waakt het licht als een godin
die met ons zinkt als lood, onsterfelijk maar dood,
en droog of zacht of dof als talk,
in het zilte.
------------------------------------------
uit: 'Triptiek van het licht', 1982.…
’t herhalende verdriet
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.709 de zachte huid van jeugd
beetje bij beetje afgepeld
en toch weer overwoekerd
gevormd tot een harnas
doorploegd van littekens
toon ik mij jou
trotseer bijtende winden
ruw als beton het oppervlak
enkel nog in ’t verborgene
bloeien wat bloemen
pijn doodt de mooiste vogel
gebarsten door het vuur
de aarde in verdroogde voren
wacht zaad…
nummervlinder
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
778 je vraagt
waarom
mijn dromen
niet voor zomer kiezen
wanneer
rupsen uit mijn kleren kruipen
en in de nacht vallen, onherkenbaar
voor de dichter die naaktheid aankleedt
met het zeehemd nog in zijn handen
gevouwen onder een heldere hemel
en fonkelende vrouwenborsten
in overmoed
van liefde en het bevelend
vuur
dat vreet…