2744 resultaten.
Vanaf morgen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.873 Mag ik voor je zorgen en je troosten
Mag ik je laten lachen, mag ik er voor je zijn vanaf morgen
Naast je lopen en je beschermen
Mag ik je zien zoals jij ziet en met je hopen vanaf morgen
Liefde geven, mag ik vertrouwen
En meebewegen en op je bouwen vanaf morgen
Dichtbij komen en samen delen
Wat we willen doen met onze dromen vanaf morgen
Alles…
Toen
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.546 Toen mijn lievelingshaan gedood
en geslacht werd, eetklaar in de
bijkeuken hing en ik huilend
troost vond op mijn moeders schoot.
Toen mijn oma mij met
Sinterklaas verraste met het
allereerste Sjors en Sjimmieboek,
Zwart, rood, geel en spannend.…
Geuze-Vesper of Ziekentroost voor de Vierenentwintig
poëzie
4.0 met 48 stemmen
8.473 Weest tevreen, haalt Predikanten,
West en Oost:
Gaat en zoekt bij Dordtse santen
Heil en troost:
't Is vergeefs, de Heer koomt kloppen
Met zijn Woord.
Niemand kan de wellen stoppen
Van die Moord.
Besluit
Spiegelt, spiegelt u dan echter,
Wie gij zijt:
Vreest de worm, die deze rechter
't Hart afbijt.…
mijn kind
hartenkreet
4.7 met 40 stemmen
3.076 Als baby speel ik met jouw kleine hand
met zachtjes neuriën troost ik jouw verdriet
zo hebben wij een schijnbaar onbreekbare band
met jouw hele leven in het verschiet
als peuter beschermde ik je voor het vallen
lachte ik om jouw eerste wankele stapjes
met die kleine beentjes volgde je alle ballen
lachte ik, iedere minuut om jouw malle grapjes…
HET OUDE JAAR
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.709 Als ik het zing dan troost het mij.
Ik lees een kaart met enk’le regels,
een kostbare verjaardagswens
en op de pagina erachter
groet mij een lief en dierbaar mens.
Een foto laat mij weer genieten
van dagen lang voorbij gegaan.…
Jullie Mijn Kinderen.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.787 en bloeien,
weet heel zeker dat er iets bijzonders in zit,
tot die tijd zal ik jullie leiden,
pak jullie hand zo af en toe nog eens vast
om jullie te wijzen op de dingen in het leven,
zodat jullie niet worden verrast,
dus wat het leven jullie nog brengen zal,
deze handen zullen er altijd voor jullie zijn,
die handen die kunnen strelen en troosten…
Mama
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.597 van die dagen kan ik me niet
Goed herinneren
Wel het kerkhof
En die houten kist
En het schepje aarde
Dat we allemaal moesten gooien
Ik weet niet of ik gehuild heb
Ik kan me eigenlijk mijn mama
Niet herinneren
Zoals ze was toen ze nog leefde
Wel hoe ze dood was
Ik heb haar wel heel erg gemist
In de nacht was er de wolvin
Die me troostte…
Nessebar Renga
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 Th: Thomas van der Zeyde
St: Abel Staring
Am: Amos Kurzweil
Th:
Op de steiger
trippelt wit een kwikstaart
naar de Zwarte Zee
St:
Je raapt hier kromme stokken
een hele troost bij het gaan
Am:
Buitengaats
die paalzitters aalscholvers
bij de vleet
Wolken groeien op de kim
vaag van vorm en naamloos nog
Laat ze toch
verschijnen…
wegwerpkind
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
4.102 Soms zoek ik weer bij iemand troost,
verlicht daarmee even de pijn.
Waarom kan ik niet gewoon
jouw kleine meisje zijn?
Een gemeende kus en knuffel
was dat zoveel gevraagd?
Snap je dan helemaal niet
dat dit zo aan me knaagt?
Ik zal er mee moeten leren leven
er zit niets anders in.…
Heilsoldaat
gedicht
4.4 met 7 stemmen
4.027 Ik die de moed nooit had om op een kist
van God te spreken met geheven handen
niet om in hete zon, regen en mist
met heul en troost bij pooiers te belanden--
maar ik heb nooit geweten, wat ik wist
en ik dacht koud te zijn, maar ik verbrandde,
ik ging een weg, maar ik heb slechts gegist
want ik kwam uit tegen mijn kamerwanden.…
R.I.P.
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.514 Troost je,
Maarten, de waanzin is alom. De wereldwijde moederborsten
zijn zo goed als leeggezogen. Natuurlijk, nieuwe melk ontstaat, maar niet voor jou. Maar helaas, het besef
wordt groter, ook zonder rouwkaart begrijp ik dat
wederom een zeer getalenteerde schrijver zichzelf naar
de barrebiesjes heeft geholpen.…
- Stil verwijt -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
1.010 Een oliestrand die niemand troost.
Verantwoordelijkheid morgen..
zomaar in de grote zee geloosd.
Als eraan maar genoeg verdient
kan worden geeft het niet,
de kleine vogelmoorden, halfdode
olievogels die als beesten creveren.
Hoe kunnen wij dat overleven, dit
stil verwijt, deze zwarte olieveren.…
Uit de serie: Herdenking kamp Ravensbruck III ; Pourquoi pas?
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 Het werd het opeengepakte tijdstip, de dag zonder schoen
een razzia, de vrachtwagen, de trein, de barakken
en ik trok helle troost uit de dag van ooit.
Alles versneeuwde in mijn hart er was geen zalige weide
onder het koele dal met boven in mijn kruin een hemel.
Toen we terugkwamen woonden anderen in ons huis.…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.020 als hij kleur aanbrengt
in levenloze vlakken
de monnik die zijn handen vouwt
de vrouw die om haar vader rouwt
het zit 'em in dat haast onzichtbare gebaar
waarmee een mens zichzelf vergeet, een seconde maar
zijn blik die zich op een ander richt
de glimlach die hij tovert op een gezicht
het komt en gaat
in minuscule beetjes
biedt troost…
Rust zacht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.072 Sneeuw dwarrelde verdwaasd over ons betraand gezicht
en zon streelde ons tot troost.
Toen wisten wij dat jij goed terechtgekomen was
en ik begreep eindelijk de brede grijns op jouw
ondeugende gezicht, waarmee jij op je bidprentje
voor het laatst afscheid van ons nam.…
Lied der zeelui
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
693 Wie geeft zoveel vreugde, zoveel verdriet,
te troosten geeft de zee, te treuren niet.
Jij ruwe zee die onmacht heet,
zo diep dat men geen grenzen weet.
Zoveel neem je met je mee,
breek je af om opnieuw te worden.
Jij ruwe zee, dankbaar ben ik.
Jij levend lied, ik zing het lied.
Het lied der zeelui, het lied van het leven.…
Terzinen
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.330 wast de jonge zomer-maan,
tot als de ochtend schuchtert over landen
we als bleke vreemden naast elkander staan,
en tevergeefs het machteloos gebaar der handen
nog wat te redden van wat is geweest,
dat het door laat're dagen zacht mag branden,
een lichte lamp voor wie het duister vreest,
moed, die de kracht ons geeft te weren,
een troost…
Klacht om Abisag
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.165 Troost u dit, dat op hun sponde
In verrukkelijke zonde
Om u wenen man en knaap?…
Wonderstil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.161 Wel blijf ik dikwijls blind voor u
En reis ik ver van hier en nu,
Of ergens ’t veilig eiland is
Waar ’k troost of slaap vind voor gemis.
Maar soms ben ’k onverwacht weer thuis.
Gij roept mij zachtjes.…
Maart. – Dondermaand
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.098 Moedig zijn is liefde en troost.
’t Haasje schuw verkeert in nood:
Overal, ai, loert de dood.
Jager, strop en snuffelhond
Drijven het zo aaklig rond...
Doch het haasje knap en rap,
Loopt totdat het hen ontsnapp’...
Rap zijn is, ja, levenswinst.…
De kozak en zijn meisje
poëzie
3.0 met 3 stemmen
892 geen troost meer zal mij baten;
Elke vreugde zal ik haten,
Die zich lachend biedt.
Lange nachten, droeve dagen,
Zal ik mijne kommer klagen;
Alle koeltjens zal ik vragen:
"Zaagt gij Olis niet?"
Mijn gezang, weleer zoo teder,
Zwijgt; mijn oog zinkt treurig neder,
Doch zie ik U eenmaal weder,
Dan zal 't anders zijn.…
zij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 zij hoeft mijn wangen niet dragen
als haar handen vol liefde mij
getroosten in het nachtelijk veld
waar ik dwaal ergens tussen
vele getuigenissen
toch blijk ik onvindbaar wanneer
haar schaduw zich werpt over mijn
naakte lichaam dat geknield zich verweert
tegen al wat groter is, troost is beneden
mijn trots, mijn trots is het geschrei…
Stel je voor
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 In de duisternis vind je troost na het verdriet,
dat je in het donker overmande.
Stel je het licht voor als jouw prille begin,
dat jouw het leven gaf, soms zonder eigen zin.
In het licht ligt de bron van ieder succes,
maar ook van vele misverstanden.…
Gedachten bij het graf van A.C.W. Staring.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.118 En gade en minnend kroost
Staan, bij der dichtren koren,
Weemoedig, zonder troost!
Maar, welk een treffend woord
Lokt mij naar 'skerkhofs poort
En schenkt de geest bedaring:
‘Uit nacht rijst morgenrood,’
Het was uw spreuk, o Staring!
‘Het leven uit den dood.’…
vijftig jaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
961 Weet, je vindt troost op de schouder
van jouw man, jouw hartendief.
Ja, de allermooiste jaren
liggen zeker in 't verschiet.
Maak geen zorgen, stel geen vragen
maar zorg dat j' ervan geniet.
'k Wil je nog feliciteren,
'k wens je nog eens vijftig jaar!
Als ik niet ga dementeren
maak ik weer een versje klaar.…
BREKEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Uw liefde is niet die van de aarde die jaagt
zij komt niet op bevel en wordt niet uitgedaagd, maar draagt
aan de ene kant wordt zij nooit weggevaagd
maar zij verbergt zich en is schuchter als een maagd
en altijd weer wordt zij valselijk nagebootst
omdat zij, wat verloren is, naar redding loodst
Bent U de man gehoopt door ons, Die troost en waakt…
Siddhartha
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 ik dwing deze dwaze zonlicht
om mijn gedachten te laten
rijmen op het onwezenlijk
gebeuren dat al in een
ver verleden gestalte
had genomen, dromen
spaarden deze momenten
tot aan het kleinste behagen
van een minuscule valuta
eenvoud bracht mij de macht
over mijn onmacht, liet het vermeende
gebeuren en trooste me met de
diepgang van Shakespeare…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Een herfstig blad valt
biedt haar schoonheid en troost aan
een graf zonder naam
Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.…
Lentewind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Dat er wederzijdse liefde tussen ons
bloeit, kan ik niet ontkennen want je biedt troost als
verdriet mij overweldigt en laat elk ongemak oplossen in het luchtledige
O prachtige lentewind, waar en wanneer je ook waait; ik zal je zachtheid nooit vergeten.…
Melodie van de ziel
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
669 Een fluistering die ik niet altijd kan
verstaan, maar die me diep raakt, mij uitdaagt en tegelijk troost zonder woorden.
Elke noot komt van een plek die ik soms
zelf niet ken.…