7667 resultaten.
Ochtend
gedicht
3.1 met 14 stemmen
9.859 De bomen staan in een nadrukkelijk licht.
Ik zie de bladeren afzonderlijk
en tussen hen fragmenten van de lucht.
Ik voel hoe mijn zelfstandigheid verloren gaat
en dat er nauwelijks verschil bestaat
tussen mijn ogen en het licht.
--------------------------------------
uit: 'Ik kijk naar de wolken', 1956.…
Mijn lief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 en daar sta je voor me
in me bruist het
in volle kracht
het mag….ik mag van je houden
en de wind fluistert mijn woorden
door de bladeren van de bomen
die met hun kruintjes
het jonge broedsel wiegen
vogelnestjes vol
en op de grond
bloeit het meizoentje
stralender dan ooit
vangt het ’t zonlicht
in haar kroon…
Vrijheid
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
916 Mijn winterjas hangt in de kast
ik draag weer bonte kleuren
vogels sluiten kwetterend een pact
om met hun zang mij op te beuren
wind en wolkjes spelen saam
de bomen baren bloesems
zee blaast briesje aan
waar schelpje me komt groeten…
Tuin II
gedicht
3.6 met 20 stemmen
13.416 Dit is het heden, ik zie het, ik zit hier:
voor het raam en zie het heden waarnaar
ik ben teruggekeerd, naar wat er altijd
geweest is - al die tijd waarin ik er niet was
er is niets gebeurd zegt de tuin in het raam
de bomen, de vogels, de zacht waaiende
struiken, het gras, het bleef allemaal zijn
wat het was, er is geen verleden hier
wat…
TOSCANE...onvergeten streek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
684 Het zijn
de kleuren
van het wonen
het oker en het blozend rood
Het is
de geur
van versgebakken brood
en pizza uit een hete oven
Het zijn
de kruiden
aan berm
kant van holle wegen
Het zijn
de bomen in bloei
in glooiing,op hoogte
bij malse regen
Het maakt
me verwonderd
en verlegen
in deze onvergeten streek.…
Bord vol onzin
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
555 zorgen zijn voor morgen
pardoes schept ze haar bord vol onzin
bloemen zet ze bij het grofvuil
plant bomen op z'n kop
wrijft droogte uit haar ogen
tuit ze haar perfecte lippen rood
hangt haar jas aan de wilgen
blootsvoets verdwijnt ze in de ochtendzon…
oktoberlicht
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
700 bladeren dobberen in stemmige tinten
door een stille sloot, drijvend langs
een verwaaide boom die gaandeweg
doorzichtiger wordt, in mild oktober
licht nu brozer wat eenzamer lijkt
zoals hij roerloos naar 't water staart
bij vlagen naar zonnige dagen reikt…
visje
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
870 niemand praat tegen hout
vraagt erom een boom te zijn
het leven soms laat het je huilen
het lijkt net ijs en ik lach
jouw tijger toch
van binnen stroomt het
ongetemd rauw zei je
we bouwen sneeuwkastelen in de tuin
en op die wolken het is mijn tijd
nog niet…
Klimop
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
549 Ik groei
naar de zon en eet van de bomen.
Onder de horizon liggen dromen.
Over de regenboog zeg ik je dag.
Een kus als ik je zie
als het regent een lach.…
Lege ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
525 lege ogen zijn zoekende
vliegen door de donk're nacht
zien hoe de maan in beek sijpelt
scheren vliegende honden
onhoorbaar door lucht
vertroebelen zo het beeld
dansen hoge bomen als
wangestaltes langs
de slingerende weg
die alsnog dood loopt…
In dozen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Toen de kiezels daar
langs kiezels schraapten
en de bladeren van de boom
en de kalender vielen
was ik verdwaald met die gedachte.
Zie mij.…
Plantin-Moretus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
528 Een droom:
nog jong plant ik een boom.
Hij groeit en bloeit,
aanhoort geduldig mijn verhaal.
Hij weet:
er komt een dag
dat ik hem eigenhandig vel
en hij vermalen wordt tot pulp.
Ik schep papier,
hem geef ik alle eer:
Plantin-Moretus
drukt ons beider leven af.…
Toch ben ik een Wielewaal
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
594 heb een verenkleed
dat helder is
niet geel maar zwart
omdat het mij staat
behoef geen kleur
bekennen
zelfs niet op wangen
die er toch wel is
fluiten doe ik weinig
zingen wel
mijn lust in leven;
van je oriolidae
ondanks hoogtevrees
duizel ik in hoge bomen
waar mijn hooglied klinkt…
Een jubileum! Het negenenveertigste en vijftigste distichon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
898 De schaduw was er eerder dan de bomen.…
Ik
gedicht
3.7 met 13 stemmen
9.275 Ik
schrijf gedichten
als dunne bomen.
Wie
kan zo mager
praten
met de taal
als ik?
Misschien
is mijn vader
gierig geweest
met het zaad.
Ik heb
hem nooit
gekend
die man.
Ik heb
nooit
een echt woord gehoord
of het deed pijn.…
De laatste strohalmen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.595 een dag waar uren loom
van mijn schouders glijden,
wolken zorgeloos voorbijgaan,
oude bomen langzaam groeien
langs velden waar halmen van goud
hun ruige stoppels laten staan.…
ziet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
578 Tot in de bast geschreven
staat
Boom adem mij
Het is nu laat.
Samen zijn wij stof
geef me een verhaal
supermat en dof
nu wordt alles kaal.
Reuze tof…
Er zal weer vrede komen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.069 zag het schot gestopt
stilstand ritselt in beweging
de eerste witte vlag
uit dood ontwaakt
wat niet meer was
de lach van overleving
er zijn geen groene
luisterrijke bomen
wel gloort er hoop
ebt langzaam angst
uit boze dromen
er zal weer vrede komen…
Anu is haar naam
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
617 zij - de vrouw hoort
roepstem van leegte
die in haar buik ontspringt
en gaten slaat in haar ziel
tot zij zich buigt
naar de aarde
die haar verleidt
naar goden in bomen
en naar goden
die rivieren bevolken
dan groeit zij bezwangerd
uit haar schaduw
als Godin verheft zij zich
naar de lichtende zon
die zij omarmt en omvat
zij is…
In hout geschreven
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
662 In hout geschreven
Legden wij indertijd
Onze liefde vast -
Jouw naam in de mijne
Verbonden door een
Hart voor eeuwig
In deze boom gekrast -
Nu jij me hebt laten
Gaan is dat nog het
Enige dat ervan over is:
Ons nog net leesbare geluk
Beschreven in een berkenbast…
Wens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 ik hang mijn wil
aan groene bomen
kleur de lucht roze rood
als in mijn dromen
verf mijn haren
in de westen wind
bol de rokken
van 't spelend kind
zoek 'n lieveheersbeestje
al in 't verse gras
kon 't maar voor altijd
zo blijven, zo vredig als 't nu was…
27 OKTOBER 2013
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 De wind is moeizamer op gang gekomen
en rukt venijnig blaadjes van de bomen –
©Inge Boulonois…
't Is weer zover...
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
886 Op Ragnarok ontwortelen de bomen
Er zal geen ster meer aan de hemel staan
Sköll vreet de zon op, Hati neemt de maan
Ja, zaterdag, dàn gaat 't er van komen!
En wij vergaan met heel de kosmos mee
Maar ach, misschien heeft Wickie 'n idee…
heerlijk weer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
476 de orkaan
in de vorm van
een afgezwakte depressie
komt wat binnendrijven
de bomen ruisen
verliezen groen en rood
de plassen spiegelen
de huizen, en de fietsers
luisteren eindelijk weer
naar stormwaarschuwingen
de regen klettert neer
alsof het de eerste keer is
en we zijn gelukkig…
Esthetisch kapitaal
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
999 De wind waait guur de laatste bomen kaal
De lucht is grijs, de tijd voor velen grauw
Participatiemaatschappij lijdt kou
Dan hoor ik plots: “…esthetisch kapitaal…”
Hoe kan een land waarin zo’n woord ontspringt
genivelleerd en vaal zijn? Nee, dat swingt!…
REGENNACHT.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
982 De droppen komen zijgen
In zachte val,
De blaân der bomen nijgen
In regenhal.
't Is alles mat en eenzaam,
In vree gesust,
En alles wat gemeenzaam
Met licht is, rust.…
Celeste
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
829 Hoe zacht ze speelt met sluike sprietjes
ontwakend langs de smalle slingerweg
en op het water wel een handje helpt
met openvouwen van een lelieblad
de pure naaktheid van een boom belicht
om halverwege de ligusterheg
zich neer te leggen in het kreupeldicht
geweven bed van de vergeet-mij-nietjes.…
Statie
gedicht
2.5 met 2 stemmen
6.021 Hoe zij verstilt
tot glanzend water
tussen randen groen
na de reis onder bomen.
Dood als persoonlijke
vijand, vrouw als rivaal.
Wat gaat hem de lente aan
bij het lied van de aarde?
Hij gaat neer in de ring
nadat hij voor haar zong.
Nu klinkt de stilte.
Spiegel, omfloerste trom.…
Terug
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
482 er woont een wereld
terug in mij
waarin huizen
vol met mensen
lachen en leven
bomen hoopvol wachten
op bladeren uit hun knop
vogels hun mooiste
liederen fluiten
kinderen onschuldig buiten
spelen op het plein
ik loop daar en denk
wat heerlijk om hier
weer te zijn…
Benaderen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
679 ergens wachten woorden
die ik zal schrijven
misschien uitspreken
er is een zucht
het duizelt van binnen
waar te beginnen…
ik voel me als de specht
die hamert op een boom
door bijna onwrikbaar hout
--
waar is jouw zomergeluk
de schikking van bloemen
tot een gracieus boeket
wat ging er toch fout……