4358 resultaten.
Aanstelleritus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 verpatst
Verkasten we van het vlakke land
Naar een flat in de grote stad
Kon vader weer aan de slag
Bij zijn reeds lang gewezen kantoor
Want hij had het met het pezen wel gehad
Maar toch bleek de hoogbouw zo traumatisch
Dat mijn broertje psychosomatisch
Zowaar de trap niet meer op wou
En moeder die de grapjas
Maar geduldig bleef dragen…
De ketting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
571 Eens liepen wij samen aan het strand
met gejutte schelpjes in ons hand
daarna zat hij jaren met dementie thuis
later in een verpleegtehuis
heeft toen als therapie
de schelpjes tot een ketting geregen
eindelijk af, heb ik die gekregen
hij is er niet meer
heb al twaalf jaar gerouwd
zoals nu op speciale dagen
wil ik die ketting weer dragen…
Mijn betere ik
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 We voeren dezelfde strijd
jij en ik
we houden elkaar vast
ik jou en jij mij
en we beseffen allebei
wat niemand weten kan
ik zoek mijn betere ik
omdat jij zegt dat
dat het beste is
de woede die ik voelen kan
jij vindt dat niet oké
jouw pijn is meer dan
ik kan dragen
als niet zo lang geleden
woedt er die onmacht weer
mijn kracht…
Valse strikken
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
564 mag ik jouw
zachte warmte
van het wiegen
als medicijn
tegen pijn van
liegen en bedrog
de volledige
overgave van een
niet te dragen last
die alles blokkeert
wat misschien
ooit van waarde was
in samen
spinnen wij
de stukjes wol
selecteren op kleur
van het patroon
dat heling belooft
maken alle
draden die ooit
gebondenheid
leken…
Ritselend blad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
433 aan
licht blonde
krullen op
laat zomerjurken
benen opleuken
in ondeugende
zwierige vlagen
maar deel
ook je rust
tussen van
droogte en zon
ritselend blad
dat in de luwte
wel even alles
heeft gehad
toch ben jij
altijd mijn vrind
ook als je muziek
laat vlagen waarvan
de boodschap
zwaarder klinkt
dan het leven ooit
zal kunnen dragen…
DE STEM VAN HET VOLK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
450 slecht oproerkraaiers die hij ziet
nee dan is het hier veel beter
hier wordt minder hard geslagen
luisteren ze ook van geen kant
en met de bijbel en de leer
van het liberalisme in de hand
wimpelen ze de wil van het volk af
gaan ze belastingen voor de
multinationals verlagen
maar zij die de maatschappij
in zware tijden op hun
schouders dragen…
Ons heelal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 Om samen bij te dragen.
Aan het geheel.
Laten we ons eens voorstellen,
dat we één zijn voor allen,
allen voor één.
Heel en al.
Bewust.
Zo stel ik me dat levendig voor.
Met zo een beeld voor ogen,
durf ik ons leven aan.…
Binnenskamers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Ineens was het anders
lagen de tuimelaars om
en werd ik opgehaald
Ik lig schrap, ben ergens
doorheengevallen, een vlies
tussen orde en overmacht
Draag mij weg, ik wil hemels
van pastel en grijs na mijn uitjes
binnenskamers en op de gang
geen systeemplafond
Weer thuis, in het licht
van mijn eigen ramen
tussen de planten, het kastje…
Rustpunt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
675 als troost zou fijn zijn
in eenzame dagen als milde macht
die het gevoel van warmte beheersen
emotie van loslaten wat je dierbaar is
geeft diep gevoel van onbehagen
begint als wild, zelfs machteloos lijkt
acceptatie maakt dat gedachte overwint
wat niet te veranderen is zoals het is
geeft je de draagkracht
om je klein zijn groots te dragen…
Zo is het nu, Rodenko
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Ik draag een mondkap - wat een plaag...
Als de winkel maar weer opengaat:
mijn ultieme lente!…
Doordacht vliegen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 Mariniers dragen vliegkostuums.
Zo vliegen ze naar schepen toe.
Veren hebben ze niet nodig.
Behalve, in hun kont.
Vogels kunnen niet denken.
Dat denken vele mensen.
Jammer en helaas.
Mensen bezitten de aarde nu.
Dieren zijn van ouder tijden.
Vogels hebben afgedaan.
Mensen zijn de baas.
Denken we.…
Vaderdag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.171 Vader ik draag je altijd in mijn hard, ook al doet het soms wel pijn,
Wat is het, en was het fijn een zoon of dochter te mogen zijn, van een vader als jij.…
Jonge benen
netgedicht
5.0 met 105 stemmen
430 fraai parelden
vriendinnenstemmen
door elkaar in
blijde euforie van
samenzijn na jaren
de tonen dragen
meer bagage dan
voorheen en ook
de uithalen weten
zich nooit alleen
woorden stemmen
overeen geboren
in hetzelfde licht en
streekeigen accent
dat weer snel went
de jaren zijn
verdwenen en
herinneringen krijgen
jonge benen…
Met lage mist
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 mist het
eerste ochtendrood
verbaasd staarden
de koeien naar
de donkere sloot
die geen spiegel had
jij ontlokte aan
de zich openende
bloemknoppen een
voorzichtig kleuren
met liefkozing de eerste
geuren voor de volheid
van het herfst tafereel
jij bouwde uren
uit tot langste
dagen om het volst
genieten van het
avondrood te dragen…
HERFSTBOEKET
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
667 moge ons hart eenvoudig als dit tuiltje zijn
vurig rood, doorgloeit van zomerse zonneschijn
waarin het licht weerkaatst voor sombere dagen
om Zijn liefde naar anderen uit te dragen.…
Uit mijn boekenkast
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Dat ik levenslang lesbisch ben,
is een ondraaglijk geheim,
dat een oude dichter,
niet veel langer,
dragen kan.
Het begon al met mijn moeder,
waarvan ik nog zielsveel hou.
Ik hou van elke Madonna,
omdat ze, eeuwig trouw,
vrouwgebleven,
moeder is.…
Als een godin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 blik niet van de
horizon geweken
zij had mij nog
nauwelijks bekeken
pas toen ik
moest dribbelen
stribbelde zij tegen
zij was godin
in het franse land
met mij aan de hand
haar zwierige gebaren
wezen mij de plek
weg uit haar blik niet
voor haar voeten op
pad naar de vrijheid
pas in de nasleep
die ik bij de gratie
gods mocht dragen…
De Traan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 deze dagen zie ik de hopeloze onmacht
die zijn vijand hem belaagt,
in de bloei van het leven
dat enkel wanhoop draagt
maar om mij gaat het niet
wil dat duidelijk beamen
het vraagt om innerlijke kracht
met de traan van liefde en verdriet
we dragen het samen…
meent te weten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 hoe draaglijk is de last
die de hoekige schouders
dragen van hen die geschoeid
met oud leder zich hebben
afgestemd op louter
ingebeelde bewustwording
het oud leder, geplooid
gescheurd verkleurd, de
zolen kreunend op de pas
van ongepaste maatvoering
edoch, een mensch is
een beeltenis van de mensch,
die zich aanschouwend vergewist
dat…
Jij mijn wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 mag ik even
onder je
vleugels
schuilen
je vragen
mij te dragen
op deze lang
scherende vlucht
van het leven
samen met jou
proeven van
de stilte die
reikt voorbij
het rood van
de avondzon
die golven
glinsterend licht
laat rimpelen
ben bezwaard
met zorgen die
ik niet heb
opgeborgen
ze drukken mij
naar het zwart
van…
Geurtjes verbloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
370 zacht vlagen
duizenden druppels
waarin stukjes lente
hun kleuren al dragen
in het regenbooglicht
van voorbije dagen
geurtjes verbloemen
de namen van bloeiers
die al zon hebben
genoten in vroege en
latere uren op de dag
zij lachen mild nat
onttrekken zich
voor even nog
aan het gebeuren
net op en vlak boven
de aard dat al licht
groeiend…
behagen zonder angst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 op blote voeten schuifel ik
door eeuwenoude gedachten
in de zekerheid dat niets
de erbarmen kan dragen
die de schoot der liefde
in een welkome verlangen
kan behagen
nu zit zij aan mijn zijde
terwijl het weten knaagt
want hoelang zij de pijn
kan behartigen in de spraak
waar geen spoortje angst
haar van het weten
kan ontzekeren
de schemer…
In de hemel
netgedicht
1.0 met 954 stemmen
450 nog neem ik
mijn stapstenen mee
heb er genoeg om
mijn bagage
droog te houden
met eerbied en uit
erkentelijkheid
gekozen maar ook
voor stukjes drift die
boven komen drijven
nog kan ik droge
voeten houden
maar ik moet keuzes
maken en zaken
kwijt zien te raken
om mijn pad te
blijven volgen mee
te dragen in liefdes
verbondenheid…
Moment (iii) ik zie hen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 Voor het eerst
buiten het nu
omarm ik de bomen
van het bos dat ik zie
omarm ik de stroming
van het water dat zij drinken
het water van het stille ven
dat hen tot aan de voeten staat
het donkere water dat hen tijdloos
rimpelloos weerspiegelt
de bomen dragen het bos
de stilte in
en het bos luistert
geeft hun stilte weer
in de ruimte…
Geen mooiweer loopster
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 waar nu
je ogen wonen
heerst rust
weg zijn de
snelle vlagen
die jouw mimiek
niet konden
dragen en
andere kijkers
onrust gaven
rust heeft jou
goed gedaan
ongedwongen
heb jij je
leven ingericht
dat is te lezen
in een gezond
blozend gezicht
met een helder
klare oogopslag
de resultaten
van je lange
benen loopsessies
spreken…
Voordeel van nadeel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
425 Maar ach, waarom zou ik in 't heden klagen
naar omstandigheid ben ik nog bij de tijd
veel last en kwaal hoef ik niet te dragen.
Ondanks dat ik aan stijve botten lijd
mijn spieren niet meer als kabels gespannen
nu heb ik alle tijd om mij te ontspannen.…
Naam
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
553 Bij mij ook veel passie om de naam,
die beter paste bij mijn zoon,
die hij zijn laatste jaar nog kreeg
en wel dragen wou.
‘k Kwam thuis en op mijn tafel
lag ‘t boek Russische sprookjes
waar in elk verhaal
Ivan wel de hoofdrol speelt…
Ruimtereis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
334 Een fluisterend dragen, een eeuwig jagen,
een reis die nooit zijn doel verzaakt.…
RUST EN VERTIER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
249 In Breda ´s woongemeenschap
genaamd Vuchterhage
leven vele mensen met een
welbewogen verleden
dragen hun kennis en wijsheid
aan elkaar uit
en aan degenen
die voor hen werken
allerlei toonkunst
door stroomdraad geleid
of komst van zangers
brengen des te meer genot
in drink- en eetzalen
levensvreugde waart rond
om krachtig op te…
Haagse javanezen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
420 Onverwacht weergekeerd
uit toen der tijden
het goud dat blinkt
tussen helmgras en duinen
de hagen en nezen
der indorockjaren
rustend in ons collectief
onbewuste
Javaanse jongens
roken Q65
dragen shocking blue gouden
ringen in oren
hebben geen zin om te gaan
naar hun bazen
spelen anti-autoritair
op gitaren
zijn niet…