5740 resultaten.
Alcoholverslaving
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.475 de deurbel weer veel te laat
zij is de weg volledig kwijt
als zij dronken voor zijn neus staat
Lallend en stinkend de trap op
zonder te weten waarheen
hij slaat zichzelf voor zijn kop
zij slaapt vannacht weer alleen
Verslaafd om zich beter te voelen
om dag en nacht te vergeten
alcohol om de zorgen weg te spoelen
een mens zou beter moeten…
Onbeheersbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.093 Ik zou wellicht mijn hoge toon
uit nijpend zelfbehoud
wat lager moeten stemmen.
Maar wie ben ik zonder gram?
Niemand nog.
Hier valt niet af te remmen.
Het lijdt geen twijfel dat ik aan
mijn slaande trom en
al te schel trompetteren
tenslotte stil zal ondergaan
Tot dan nog zal het zijn dat ik
gebruik maak van de letteren.…
Uit het vuur
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.089 Onder een vonkenregen loop ik door
Achter mij een hoog hellevuur latend
Een allerlaatste krijs bereikt het gehoor
Mijn terugkomst met opgeheven armen
Gebroken glasstukjes kerven in voeten
Maar het hart huppelt in een vaart voort
Het heeft immers genoeg moeten boeten
Terugkomst naar de wereld der levenden
Een regenbui verkoelt en de zon…
kom, lief, kom
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.541 Vergeet nu eens even
wat je denkt te moeten zijn.
De rots in mijn branding,
mijn muur tegen pijn.
Vergeet nu eens even
dat mid-veertig gevoel
Laten we nog eens zweven
Ik heb zin in gekroel.…
Een ongeziene glimlach
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
833 Maar wie goed rondkijkt ziet ook dingen
die nergens zijn te koop:
een kleine glimlach, blij begroeten,
een kind dat juicht om even niets,
een vrouw die met haar man in rolstoel
er even uit is, zonder moeten,
een duif die klapwiekt, kleine voeten
die vrede brengen en wat hoop.…
welkom herfst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
663 vullen zich
met herfstige vaalheid
waar de zon slechts vlucht
voor de immer groeiende nacht
het is niet kil noch koud
maar warm al evenmin
het is de tijd van sterven
even uit de weg te gaan
om tot rust te komen
na maanden vol van leven
de dood dan toch aanvaarden
en ergens ook wel weten
dat niet volstaat dus
alles overnieuw zal moeten…
Wordt het Bos of Balkenende?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
873 Moeten zij het land niet runnen?
Omdat wij kijken, ja om ons dus
Omdat wij niet zonder kunnen
Mensen
Lees toch enkel het programma
't Ligt online op u te wachten
En wellicht kunnen de heren
Nog wel veel meer dan wij dachten…
Woorden wegen om te zeggen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
559 Moeten we dan zwijgen omdat nooit
en nergens alles te vangen is,
te temmen, te plannen?
Neen, laat ons blijven pogen
het onmogelijke toch te doen,
in woorden te vangen
wat niet te temmen is.…
schemerjaren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 tussen woede
en haat
traag groter wordend
in de verte
de vrouw
die je worden zou
maar nu nog klein
steeds kleiner wordend
tussen mensen
die jou niet zien
zo klein maakten ze je
ze moeten weg
zodat je weer
groeien kunt
groter
zo groot
dat je over hen heen
kan uitkijken
naar hoe het ook zijn kan
vol ruimte
en warmte…
Zonlicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
696 laat mijn blik over zijn schouders glijden
De perfectie van een mens,
Hier naast mij onder dekens weggekropen
Terwijl het zonlicht probeert,
Ons leven binnen te dringen
Ik sluit het nog even buiten
Nu nog even niet
Laat deze perfectie zijn perfectie behouden
Ik sla een arm om hem heen
En weet dat het zonlicht
Nog even op ons zal moeten…
Had ik maar
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.022 Had het al eerder moeten doen.
Het is net een tere zoen.
Willen, maar schrik hebben
van het onbekende.
Wat was ik dom,
het is nu zoveel gemakkelijker.…
Voor en na de klok van vieren
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
588 Noem me maar lekker ding zij ze
als je me wilt plezieren
ga dan met me mee, iets vieren
ze wiegde met haar heupen
schudde met haar kont
trakteerde op een Bossche bol
hij at zijn buikje lekker vol
juist even vlak voor vieren
hij had iets anders in gedachten
maar daar zou hij lang op moeten wachten
daarmee wilde ze hem niet plezieren
dank…
Mijn huis, mijn thuis
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.867 Hoe fijn is het hier te wonen
op het mooie platte land
waar de echo nog naklinkt
hier heb ik een speciale band
Waar luchten nog blauw zijn
de mensen elkaar nog groeten
uit belangstelling een praatje maken
niet omdat ze het zo nodig moeten
Dit hier is mijn mooiste plekje
een eenheid met allerlei mensen
hier maak ik nieuwe herinneringen…
Avondblues
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
799 weer komen
Over de wind die de bloemen striemt
tot ze hun kopjes maar laten hangen
sommigen voor altijd geknakt
anderen slechts tijdelijk gebogen
Over de vlinders met gekrulde tong
die begerig naar nectar zoeken
in gebogen of geknakte bloemen
vermoeid omdat ze zo weinig vinden
Blijf tot de goede dromen komen
over hoe het was, zou moeten…
Daarheen.
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
1.010 Waar de lucht en het water
elkaar ontmoeten,
daar is het,
waar ons geluk werd geboren
Waar wolken met hun schaduwspel
onze namen schrijven
op akkers met zwarte aarde,
doorklieft met diepe voren
Daarheen moeten wij wel gaan,
-zullen wij steeds getrokken worden-
het licht en de luchten
wijzen ons de weg
Ik klem je hand vast…
Zondaar
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
455 Oh, je zult
moeten lijden, voelen
dit gebrek, afwezigheid
tekort aan het licht
de aanwezigheid van
dit gecreëerde zwart gat.
Mistig spijt
verdampt zo snel
dit keer, niet meer
zo permanent.
Rood, broedend gevoel
vormt de hemel wolken
van jouw woede, infecteert
de wereld, al het gebroed.…
doordraven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
756 Ik had het moeten onderhouden,
nu lig ik beneden op mijn gat
in de woonkamer. Nou vooruit,
laat ik het hier maar proberen,
maar het is donker en vochtig hier
en de woorden die boven nog a-
demden, die ontbreken hier.
Mompelend probeer ik poëzie te
praten, maar die houdt z'n klep.
Goed. In de kelder dan?-…
Halsketting?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
548 eeuwen lang naar
de uitgang van een doolhof, van
het steeds maar zullen falen,
geschreven op de schakels van
de ketting van de angst, ik
breng ze naar mijn oor, beluister
hun verhalen, ze blijven zwijgen,
ofschoon zij het weten,leid
mij van mijn omwegen af,
zonder te weten, is dat mijn
diepste straf, zal ik vertrouwen
zelf ergens moeten…
Verdriet
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
767 verdwenen is
en er geen schoonheid is
alleen maar stil verdriet
en zeg haar dan dat ik
intens gelukkig ben
als zij maar terugkomt
ik haar in mijn armen nemen zal
en haar zal kussen, eindeloos
vertel haar, mijn verdriet
dat ik niet langer weg van haar
kan zijn, als zij van mij vandaan
is en zeg haar dat we samen
door ons leven moeten…
terugkeer
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
800 Muren, mortel, metsers, microreproductie van samenhang
mensen, mieren, middeleeuwen, middagzon die alles gezien heeft
moeten, mogen, mogelijks, moesson die onze intenties wegspoelt
moffen, mensen lijdend onder metaalmoeheid, moezelwijn en de ontaarding
magnesium, mineralen, het magnetisme en de magnolia, louter zo schoon
monstrueus mislukken…
de niet vliegende vogel.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
450 De grond is zacht, is van mos,
ik zou dankbaar moeten zijn
maar ben uit het lood geslagen.
En die vogel hangt er nog.-…
Windroos,
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
624 Jachtige sneeuw, waarvan de
vlokken zich bewegen op de
vleugels van alle gekozen
winden, de windroos van het
kompas is niet vermurwen,
verwijst naar een bestemde
richting van het bestaan,
verstuurt de adem over
thuislozen en allen die nog
verder moeten gaan, het ijzelt
glas over beminden en iedere
gezinde, bewegingloos is de
kristallen…
gesmolten sneeuw
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
830 kleur
en stoepen vegen hoeft niet meer
voor onze deur
maar wat was die witte wereld fotogeniek
waarvan we de mooiste foto's maakten zo uniek
en hebben genoten
van het schaatsen
op bevroren sloten
nu is het voorbij
de sneeuw is gesmolten
en wachten we op de lente
met haar ontluikend groen
want lente maakt ook
altijd weer blij
maar nu moeten…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 Lopend op het strand
met de golven van de zee
die bruisend aankomen rollen
hoor ik het ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de…
Paternoster
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
984 onze vader die in de hemelen zijt
prijs uzelf gelukkig
daar te wonen
verlost van werken om den brode
uw botten krakend tot de dood
zie toch onze nood in ’t heden
te moeten buigen voor de zweep
in handen van de slinkse tollenaars
die de akte van berouw versneden
met het zwarte zaad van bedelaars
geschreven en verleden
op zand en loze beloften…
Glazen Muren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
822 Er is iets
Iets wat duidelijk zou moeten zijn
Het is gericht, zonder doel
De pijn, het verlangen, alles spreekt.
De glazen muren om je heen
Je kan geen kant op, met je boodschap
Je spreekt,niemand hoort het
Iedereen weet het, je hebt geen stem.
Ooit was daar die oprechtheid
Nu afgenomen door deze muren.…
verstrooiing
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.571 maar zeven stonden
fier rechtop
als een saluut in zilt herinneren
verging hun aanblik stiller dan de wind, die vogels droeg
uitgestrooid langs zand en water
zwierf wat as
van wie het was –dat weet ik niet, maar wel
de witte blaadjes die zich bogen
naar de hemel
en dat steeds vervagend spel
van vele zware voeten
die hun tijd nog moeten…
Goedheiligman
snelsonnet
3.0 met 30 stemmen
3.338 De Sint staat weer voor alle ouders klaar
Om kinderen met straffe dreigementen
Te onderdrukken en hen in te prenten:
Pas op, een zwarte man is een gevaar
Een kind zo blijvend in zijn zieltje raken
Dáár zouden ze een film van moeten maken
-----------------------------------------
oplossing raadgedicht 8 november 2010:
geldwolf (titel)
krokodil…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
869 mijn hart moet ik er aan toegeven,
ik ben je aan het opgeven,
je hebt me te veel laten doorstaan,
ik kan gewoonweg niet meer door gaan,
een weg terug is er nu niet meer,
je hebt me teleur gesteld keer op keer,
negativiteit zal blijven groeien,
terwijl ik ons zo graag had willen zien bloeien,
Helaas praat ik al in het verleden,
en zal ik me moeten…
onomatopee
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
1.239 ik had eerder
moeten opstaan
om zes uur
of wanneer kraait de haan
om het woord te horen in mijn keel
dat tegen het raam wil tikken
als tijd
zonder knarsen
in stille ochtendwind
wat mag je vragen
wat mag ik vragen
van dit onderkomen
en van wat me ontsnapt;
de stem
waarmee je me roept
om liefde binnen te laten
wanneer kraait…