Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

KIND VAN DE ZEE

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 988
De aantrekking en afstoting: beiden even overweldigend overdenderend en overdonderend Je keert telkens terug, raakt slaafs aan de tweestrijd in dat gevoel Totdat je ooit op een dag dood aan de branding komt te liggen Speelt ze het spel in het klein al wenend door met je gevoelloze tenen En zal alsnog niet in haar armen verdwijnen…

Zon in mijn leven

hartenkreet
3.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.433
De zon in mijn leven ben jij In hemelblauw gehuld Zweef je in de lucht boven mij In een gouden gloed verguld Verdwaal ik in donkere bossen Jij schijnt door de boomtoppen heen Om de weg te doen verschijnen Al mijn angsten verdwijnen meteen Verdrink ik in troebel water Dan schijnt jou licht op mijn gezicht Meteen weet ik waar ik moet gaan…

Cyclus over jou en mij

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.121
Het druppelt en klinkt kalm de stem van mijn binnenste goede mens zeldzaam schoon en teder bezit ik je Nu spreken we met rauwe tongen woorden die voor niemand bedoeld zijn rollen als knikkers van een houten trap verdwijnen in echo niemand te beschuldigen niemand te vergeven de enige waarheid is alles is een leugen Weet je dat als…
Suzanne12 juni 2004Lees meer >

Een laatste vaarwel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
De vogels vliegen verder ze nemen mijn zomer mee ik zie ze in de verte verdwijnen vervagen over de zee ik zwaai ze na en zucht heel diep ze komen vast wel weerom tot het einde van mijn winter zijn hun stemmen hier nu stom De wolken drijven verder met hun donkergrijze last ik duik dieper weg in mijn jas en hou je stevig vast de schelpen…

Traan op de dansvloer

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.429
zilte zweet Haar voeten zoeken houvast op de eikenhouten vloer Het liefst ging ze weer naar haar stoel, maar ze kan niet meer terug Ze heeft dorst, wil wel wat water En een arm om haar schouders, een duwtje in haar rug Alle ogen staren naar haar lichaam, naar hoe ze zich beweegt Ze wil rennen, ze wil vluchten, wil alleen nog maar verdwijnen…
spablue10 juni 2006Lees meer >

Brug

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 11.502
Het is een feit dat alles nodig is, ook wat al jaren smeekt om te verdwijnen. En als iets dan wordt weggehaald, vergeet ik al te gauw dat het de eeuwigheid toch weer de goede kant op heeft gestuurd. Aan die gedachte schurk ik mij. Behalve 's-nachts. Dan wil ik ineens weten hoe lang voor altijd duurt.…

Zonsopkomst

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 605
Het licht is lichter nu schaduwen verdwijnen jouw liefde speelt een taalspel ik voel het nu er is meer dan ooit maar later vertrek je zie ik je nooit meer terug.…
mobar11 maart 2009Lees meer >

soms is het niet te bevatten

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.134
geboren met gelijke kansen maar toch zo verdeeld Met de conceptie zijn alle kaarten al geschud je doodvonnis getekend kansen zijn berekend maar ook vele onbenut We banen ons een weg in het leven waarin we dromen en idealen hebben nagestreefd vreugde en verdriet gekend harten geraakt en liefde beleefd om aan het eind van ons bestaan te verdwijnen…
ria22 november 2009Lees meer >

Dromenland

hartenkreet
4.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Verdwijnend in antroposofisch stilzwijgen, doezelend, mijmerend kijkend naar het baldakijn, bedenkend hoe de wortels van het Zijn diep gegrond ineen zijn gevlochten, hoe ondanks de dorheid, droogte, schraalheid de kleurrijke woestijnbloem in de zon groeit te pronken, hoe de woordeloosheid van woordelijke inhoud in dichterlijke taal kan verstompen…
Katty7 december 2009Lees meer >

Volmaakt gerijpt ?

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
begin – en tevens eindpunt zou zijn, ook weer vreemd en gênant als je die vrijheid claimt, verwant aan gongslagen van verandering zoals we die in elkaar herkennen, om het mechanisme te verleiden, de wijzers van het uurwerk – tijdelijk - te stoppen, pijn te mijden, die van tijd en ruimte te scheiden, in de stilte van de schoonheid te verdwijnen…
pama7 december 2010Lees meer >

K h vn J

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 739
erbij  in je gezicht een hart  beproefd verlangend naar liefde Wanneer ik  dan  mijn lamp over jou  laat schijnen mijn lief zie ik  in je ogen jouw warmte- oh liefde puur sang -  de schoonheid van je lach de zuiverheid van je hart je geest zo rein je pijn diep weggestopt uit angst ze niet meer te vinden laat ze niet verdwijnen…

Stilte en Rust

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
De Engel loopt mee in de stroom, die niet stopt Steeds weer nieuwe mensen in de stroom Andere die verdwijnen, hij kijkt ze na Maar ze stappen in een andere stroom Daar een stille straat, daar kijkt hij toe Geluiden en stampende voeten gaan voorbij Waar is de mens gebleven van stilte en rust?…

Verzoening

poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.223
Kom, zij de ruzie nu gedaan, verdwijne om 't frisse rozenbekje - hoe lief 't u sta - dat pruilrig trekje, En zie me weer eens vriendlik aan.... Laat fladderend waaien in de wind de golvend losgerolde haren, en reik me, - och, ge doet het garen, de rode lippen, zoetlief kind. De handjes hier.... wat woudt ge doen?…

Eén mooie glimlach... .

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
In de verschijning van deze inzet en het werk komt geen verdwijning meer voor! Het intens liefhebben van een levenstaak met de toewijding ervoor, combineren een kracht der karakter! Een mooie glimlach op de lippen en het gelaat, bij deze vrouw die stervensbegeleiding voor het eerst professioneel introduceerde in de wereld.…
Petra Hermans25 november 2013Lees meer >

Voor het vergeten

gedicht
4.7 met 92 stemmen aantal keer bekeken 10.226
Laten we dus vergeten, maar alleen zoals we door te praten iets uiterst traag kunnen laten verdwijnen - daar, zie je het, zie je het nog nauwelijks, tegen de zon in?…

De laatste tint grijs

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
naar het moment suprême te dromen samen schil voor schil het intens genot te pellen door het eindeloos uit te stellen mee te gaan in fantasieën waar dominantie onderdanig is pijn als lust en vuur wordt ervaren het binnenste zich naar buiten keert in een volledig overgeven aan het geboeide en gebonden leven omdat remmingen verdwijnen…

Hij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 597
Zelfs als het niet goed gaat, en ik liever heb dat ik verdwijn. Hij haalt mij terug uit mijn schulp, Ik weet zeker dat ik eruit kom met zijn hulp, Hij is degene die mij vlinders in mijn buik laat voelen, Terwijl ik dacht dat het maar een fantasie was en nu weet ik wat de verliefde paartjes ermee bedoelen.…
Ray19 mei 2016Lees meer >

Het beeld in de wolken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 630
Maar zeg ik, kijk lieverd, de wolken verdwijnen ook weer en geloof me: zien, dát doe ik alle dagen, telkens weer... want ik blijf in je hartje toch?…
An Terlouw1 augustus 2016Lees meer >

de goede waardin

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 689
onzekerheid gaat nu verdwijnen hij begint zelfs al veel te praten maar het gevaar ligt op de loer, om zijn moraal te ondermijnen. uren vloeien nu als water de waardin gaat iets vertellen en de man staat op,verlaat de zaak, maar... zonder zijn vriend de kater.…
metske24 september 2016Lees meer >

Ik heb het niet zo op Sinterklaas

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.688
reeds door mist omgeven donkere avondwereld zag ik zojuist vaag zo een opgesierde ruiter rijden merkwaardig, zo’n opgedirkte oude passant in deze koude tijden doch hoort, wie klopt daar kinderen, schoot door mijn gedachten die folkloristische beeltenis zag ik even voor mijn raam verschijnen om vervolgens weer heel rap bij mijn huis te verdwijnen…
leonardo5 december 2016Lees meer >

ontroering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
ontroer(ing) zonder mij dacht ze, ze is mijn hart dat me beweegt, me complimenteert, me laat verdwijnen als de massa waakzaam scharrelt langs hun eigen inbreng ze dwingt aan op mijn vertrek, legt een zilte vilt op het voorhoofd en dirigeert mijn adem langs de finish die ik nooit zal halen steeds harder slaat haar betoog in het ritme waarmee…
elze4 november 2017Lees meer >

Spiegel im Spiegel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 584
geen tierlantijnen die de zwakte van een melodielijn moeten doen verdwijnen nee hij laat de klare eerlijke tonen die we ooit eens ervoeren weer verschijnen geeft de melodielijn alle ruimte om z’n omgeving te kleuren opent de gesloten deuren naar de klankkast van de ziel toen ik dat voor het eerst ervoer drong het tot mij door wat…
c. ale2 december 2018Lees meer >

Spiegel im Spiegel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 580
geen tierlantijnen die de zwakte van een melodielijn moeten doen verdwijnen nee hij laat de klare eerlijke tonen die we ooit eens ervoeren weer verschijnen geeft de melodielijn alle ruimte om z’n omgeving te kleuren opent de gesloten deuren naar de klankkast van de ziel toen ik dat voor het eerst ervoer drong het tot mij door wat…
c. ale3 december 2018Lees meer >

Ontreddering

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 548
ontreddering laat het testen van de mensheid is al lang geleden begonnen daar waar de natuur meer ruimte eist is aanpassing de enige remedie waar evolutie naar verwijst geschokte krachten worden niet beteugeld door wat druppels op de gloeiende plaat deze maatregelen helpen niet zijn natuurlijk al decennia te laat mensen zullen verdwijnen…
wil melker28 februari 2019Lees meer >

Ween niet mijn lief.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
En wie heeft dan de onzin uitgevonden dat de toekomst wonden heelt en littekens laat verdwijnen?…
Pama6 mei 2019Lees meer >

Moeten we solliciteren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
Is het omdat ik elke dag onder het gemalen water sta dat die beelden in de palmen van mijn handen dan steevast ook weer in het putje spoorloos verdwijnen, een nieuwe dag weer compleet blanco mag aanvangen.…

MIJN LIEF

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
toen je ooit viel en jij bewaart ons evenwicht – zo stabiel laat wolken maar vrij drijven aan een vredig blauwe lucht laat de zon al of niet uitbundig schijnen laat ze toch doen wat ze zo graag wil laat de wind storm spreken of met zucht in onze cocon is het voor de buitenwereld stil ons bereikt geen enkel gerucht wij gaan in elkaar verdwijnen…
catrinus1 oktober 2019Lees meer >

De ondeelbare tijd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
Uit het gezicht van uitdrukkingloze goden die stilletjes verdwijnen in de overdaad van keuzes, overgaan in stil verholen vragen; wanneer zullen zon en maan in een gelijke kleur of stand verschijnen, zijn we daar dan bij gebaat?…
Pama13 december 2019Lees meer >

Apollo's Zonen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Homo Universalis Onderwierp ze aan experimenten als in de kosmos gedacht Aërodynamisch berekend op snelheid en weerstand, gewicht en op kracht Als vader van vluchten naar interstellaire galactische wegen stond hij aan de basis Homo Universalis Apollo's zonen Verkenners van Mars Ontdekkers van planetoïden en manen verdwijnend…

De weg kwijt

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Laat de donkere wolken verdwijnen laat de zon ons hart weer verwarmen. We moeten lachen naar de toekomst laten we het verleden vergeten. Er is altijd een lichtpuntje aan het einde van elke tunnel.…
evert22 januari 2021Lees meer >