24248 resultaten.
Een wereld vol dwazen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 ik heb de
chaos geordend
door chronos vastgezet
maar emoties hebben
de vruchtbare aarde niet
altijd vakkundig opengelegd
in zaaien en oogsten
leek de planning verkeerd
gods elementen wilden
niet luisteren en drogende
winden fluisterden geen regen
als de natuur er om sprong
willekeur dateert
evenementen door
onontkoombaarheid…
Het mystieke zeilschip
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
675 met zekerheid zeggen
hij had tientallen zelfgebouwde zeilscheepjes
maar die waren te klein om mee te reizen
ze pasten nauwelijks in een lege whiskyfles
hij wilde een toeristenshop beginnen
misschien had ik mijn eigenzinnigheid
aan zijn koppigheid te danken
we waren allebei kritisch
wanneer het ging om het geloof
nooit had hij echt de wind…
Loslaten?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 Ergens moest je zijn
en overal ben je, ook
achter de schermen
van de dood?…
Brand !
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Bij Ulsda
kijken we achterom
een grijze rookkolom
bulkt omhoog
uit de horizon
boven zinderend land
door de wind uitgeveegd
in de vaag blauwe lucht
een akkerbrand ?
richting Winschoten, Pekela ?…
nergens staat tijd zo stil
gedicht
4.0 met 5 stemmen
1.528 nergens staat tijd zo stil dan in een leeg een eindigend gebouw
op een kier staan vastgeroest de stalen deuren
als bevelen zij reizigers onbehuisd
het uitbeveiligde onthevene gegruizelde raamloze binnen te gaan
niets sluiten ze nog af
wie daar binnen staat voelt zich buiten
de wind wervelt bladeren in een hoek
droge takken en dode libellen
in…
De stilte
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
495 van de doden in het hoge gras
de beuken kijken toe
in de verte vaart een schip
De zwanen sierlijke
witte engelen roepen
wij zijn wij wij zijn wij
dàt is wat de jongen hoorde
daar leerde hij de stilte
in zichzelf kennen…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 ik sprokkelde in
een narrige wind
streepjes licht
tussen herfstig
natte takken
met zwammen
en paddenstoelen
als kameraad
met goede neus
wat wij zochten
was eetbaar en
vochtig met een
schimmelkleur
in de rood met
witte stippengeur
van uiterst gevaarlijk
toch leefde ik nog
samen met bacteriën
die met het bleke
wit als schutkleur…
OPSTANDINGSDAG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 De appelbloesem was gekomen
Het oeverriet moest zich nog kleden
Het vogelhuisje hing te dromen
De mezen mochten binnentreden
Een frisse wind speelde met knoppen
In bermen, felgeel raapzaad, bloeiend
Het voorjaarstulpen niet te stoppen
Twee witte, vroege vlinders, stoeiend
Eerste Paasdag met chocohazen
De dood door Christus overwonnen…
Niet meer tot leven te wekken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
822 Dood was ik
Niet meer tot leven te wekken
Doodverklaard door mensen in mijn bestaan
Dood was ik
In mijn eigen gedachten -
Zo kon ik onmogelijk verdergaan
Licht, leven en liefde
Werden mij aangereikt
Door goede mensen in het UCP
Door de dood heen
Het leven teruggevonden
Dank! bijzondere mensen in het UMCG…
onder de knie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
520 de dode dichter leeft
hij boetseert
met zijn pen
gevaarlijk als het zwaard
alle beelden nieuw
hij schrijft niet
hij kneedt
de verbeelding
bij het puntje
van zijn pen
de dode dichter
spookt in
verlaten huizen
hij heeft de dood
onder de knie
hij leeft
binnen de ramen
van onze tijd…
Ik zie, ik zie, wat u wellicht ook ziet, de dood Op 1
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.433 De dood
neemt een prominente plaats in
bij Op 1
de dood
schuift elke avond aan tafel
bij Op 1
“De dood” zegt u??
“Neen ik bedoel de kist
niet die van Evangelische Omroep
maar van alle gezamenlijke omroepen"
de kist zo mooi vormgegeven
en in de tafel verwerkt
van Op 1…
Torens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 Een watertoren
ten dode opgeschreven
wordt een dodentoren
Een steen des aanstoots
een drooggevallen watervat
dat kil de zwaarte
Van stenen harten torst
verzaagde levens
in de toren van de dood
Wie haalt dan de doden weg
wie zal ze dragen naar
de torens van stilte
Zal iemand ze aan de hemel schenken…
Tussen seizoenen
gedicht
4.2 met 9 stemmen
7.577 *
Verf nat de doden, schilder ze op.
Als grote zachte bloemen in de regen
slapende bomen met sneeuw.
Ovale wind waait dag en nacht
langs knoppen, bijna bladeren, sluit zich
in een voortdurend onderdak verlenen
om ieder ding.…
Tussen seizoenen
gedicht
3.6 met 38 stemmen
17.314 *
Verf nat de doden, schilder ze op.
Als grote zachte bloemen in de regen
slapende bomen met sneeuw.
Ovale wind waait dag en nacht
langs knoppen, bijna bladeren, sluit zich
in een voortdurend onderdak verlenen
om ieder ding.…
Doodmoe
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
837 De dood kwam stille en in de nacht
muren vormden heel geen bezwaar
Ik sprak ik had je vroeger verwacht
hij glimlachte; wij begrepen elkaar
De dood bood mij de rechterhand
ja, hij nodigde mij, als het ware uit
Ik breng je zo naar de andere kant
wanneer ik jou in mijn armen sluit
De dood zuchtte: O ik ben doodop
ik moet even rusten aan jouw…
Samen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.785 samen staan we stil aan het strand,
de wind grijpt mijn haar,
jij mijn hand,
Mijn haren gaan stil,
achter de wind aan,
toch blijven ze bij me,
net als ik bij jou,
Je drukt me tegen jou aan,
De wind, laat het water bulderen,
over het strand,
nog steeds voel ik jouw warme hand,
Zo zou ik eeuwig kunnen staan,
Altijd, zonder weg te gaan…
over lijden
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.516 De dood is wreed
Het maakt ons verdrietig
Het maakt ons woest
Laat het onze levens
Niet verzanden
Laten ons de de dood
Vreedzaam omarmen…
Opstandingfeest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
644 In Zijn dood gedoopt,
met Hem begraven
door de doop
in de dood.
Hoe ingewikkeld
het ook is
het feest
van de verrijzenis
is bij Zijn dood begonnen.
Met Hem gedood,
bevrijd van zonden,
vernieuwd, verblijd
de windsels opgewonden.
Bij Romeinen 6 : 3 – 11.…
Allerzielen
gedicht
3.8 met 24 stemmen
22.684 Je weet zodra je hem begroet:
het kan niet dat ik hem ontmoet,
want hij is dood.
Eerst ben je nog een tijd verbaasd
omdat die levende toch haast
die dode was.
Heb je de zaak dan afgedaan,
dan komt er weer zo'n dode aan,
met flinke pas.…
OUDERS HOREN HUN KIND NIET TE VERLIEZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.252 Ouders horen hun kind niet te verliezen
maar daar trekt het leven zich niets van aan
laat staan de dood, die koude dood
want een warme dood bestaat niet
alles rondom dood is als een kille premiere
zonder generale, zonder repetities
je wordt direct voor de leeuwen gegooid
je wordt in het diepe, diepste gegooid
zie maar terug te stuiteren naar…
Dichter van Dienst
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
662 Er is een arme drommel doodgegaan
Zijn drumsticks en zijn drank jat ik
Zo dacht eenzelfde stakker
Want hij wordt nooit meer wakker
Hij krijgt een graf, de mazzelpik
Waarbij een rapper rept van zijn bestaan…
Ante Bellum
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 Doordringend in een oerlandschap van bos
En dichte jungle die ze met kapmessen doorkruizen
Staat de expeditie op visite waar gorillas lopen los
Nu oog in oog met hun vredig luizepluizen
Naar een pleistoceen van vis a vis vuur nog onverzoend
Ver voor een belijd van "in het zweet uwer aanschijns"
Voeren deze bamboesen terug, sterk denken doend…
Raak me aan.
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.983 Luister naar mijn stem
hoor daar de wind
langs mijn stembanden gaan.
Blijf bij mij mijn kind
Het stroomt voor jou,
dat bloed en die wind.…
Raak me aan.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
696 Luister naar mijn stem,
hoor daar de wind
langs mijn stembanden gaan.
Blijf bij mij mijn kind:
het stroomt voor jou,
dat bloed en die wind.…
Hersengolven
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
644 Het gedeelte van mijn geest dat deint in de wind
Voelt zich prima
Het gedeelte dat uit de wind zit
In de luwte van mijn hersengolven
Voelt zich achtergelaten
Weinig te doen maar wil zoveel
Tijd om mijn hoofd te draaien…
Over prangen.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
493 Het betekent in scheepvaarttaal,
Gebruik je zeilen allemaal
Om alle wind te vangen.
Tot het je ambitie overstijgt
En je de wind van voren krijgt.…
Laat mij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
749 Luister naar het kind
de wind en de zee
weet dat zij leven baren
met elke wee
een meeuw schreeuwt
niet in Gods-
maar in mijn- naam
laat mij
laat mij gaan
met de wind en de zee.…
Maar wat, als
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
434 Je zegt: ‘De wind zal ons dragen’.
En even ben ik vol vertrouwen
over de dag van morgen.
Maar wat, als rukwinden passeren:
zal ik staande blijven?
Of, wat als de wind jou meeneemt?
Zal het leven met al haar stormen
mij omhelzen?…
Blowin in the wind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.186 roken
om de beurt namen we een hijs
heb ook jeweetwels gesproken
was ook kierewiet en onwijs
het was peace zittend om de pijp
vredig kunnen lachen om niets
want de wereld was toch al leip
en Armand had een waterfiets
er hing love in de ijle lucht
hartstochtelijk werd er bemind
denk aan die jaren met een zucht
ze zijn vervlogen in de wind…
je lach kleurt als de wind
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.136 ik pak de zon
en stapel wolken tot
een open rood gordijn
geef mij je warmte
zonders sluiers, mijn
huid zal liefde voor je zijn
je lach kleurt
als de wind zijn spel
met bladeren speelt
ik zie de zomer
vonken in je ogen omdat
je mijn verlangen deelt
we zijn de herfst
voorbijgelopen, hebben
zacht de winter aangeraakt
in het ochtendgloren…