8933 resultaten.
MIDDEN DE WINTERNACHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 midden de koude winternacht
wordt de bedding van mijn hart
door een Kind verwarmd
zijn glimlach zal ik zien
met de ogen van mijn ziel
Zijn Woord zal in mij groeien
door Zijn Geest geopenbaard
en het zaad van gerechtigheid
zal kiemen en vrede brengen
langs alle wegen waar kerstrozen
van liefde bloeien...…
Loodzwaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.032 Kom terug
En wel gauw
Ik blijf weg
Weg van jou
Als je dat doet
Dat komt niet goed
Ik maak je koud
Keer op keer
Keerde ik weer
Nu voor geen goud
Kom terug
Of ik pomp je vol lood
Ik blijf weg
Ook al word het mijn dood…
opname
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
519 de stentorstem gooit een
emmer koud water over de
koortsige dromen van iemands slaap
de straal van een zaklamp tast
genadeloos verblinde ogen af
iemand ademt nog
een stilleven zit aan tafel
de sleetse geur van soep sluiert
boven verdoofde hoofden…
SLOOT
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.198 Zo oud niet of hun jeugd treurt in de wilgen,
het water spiegelt ze nooit rimpelloos,
het gladde blad en niet bladerloos,
het is een dak waarover zij zich spreiden,
waarop een eend in landschap weggezakt,
met een gevluchte in de grond bevriend,
laag water zoekt en boven water tracht
een nieuwe eend te vinden die haar dient…
Bezoek aan Den Haag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
696 wat mij verontrust
is niet dat het regent
maar wel dat de regen
verzuipt in de putten
het water terechtkomt
de beek bij de bioscoop
onder de grond duikt
en niet meer te volgen
is enkel weer bovenkomt
bij het noordeinde
de hofvijver voedt
en langzaam verdampt
en over de stad kruipt
mismaakt wordt
wat mij uitermate
verontrust is de regen…
Bezoek aan Den Haag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.283 wat mij verontrust
is niet dat het regent
maar wel dat de regen
verzuipt in de putten
het water terechtkomt
de beek bij de bioscoop
onder de grond duikt
en niet meer te volgen
is enkel weer bovenkomt
bij het noordeinde
de hofvijver voedt
en langzaam verdampt
en over de stad kruipt
mismaakt wordt
wat mij uitermate
verontrust is de regen…
Stilte...
hartenkreet
2.9 met 25 stemmen
2.210 Zo stil als de diepte van de oceaan
als een kist onder de grond
zo stil als de diepte in mijn ogen
Wat zie je daar?
Er is zo veel te zien
Ik weet het zeker
Maar ik ben het vergeten…
Weggestopt en verborgen
Om nooit meer omhoog te halen…
DE WAARDE VAN LEVEN
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.217 Het gehemelte droog
En nat de grond
Om de dorst te lessen
Nam ik het in mijn mond
Het schuurde mijn tong
En knoopte mijn maag
Maar het leven gaat door
Tenminste vandaag
Een schietgebed naar god
Voor een kelkje wijn
En een droge korst
Zou ook welkom zijn
Dus les me de honger
En stil me de dorst
Anders zal me dit leven
Niet meer waard…
verdwalen
hartenkreet
3.6 met 56 stemmen
3.266 Vraag de weg als je verdwaalt
Er zijn mensen met het antwoord
Blijf niet vliegen door de tijd
Houd je voeten aan de grond
Lees je leven uit de sterren
Ze leiden de weg iedere keer
Luister naar de wijze mensen
Zij weten innerlijk veel meer
Denk niet alles zelf te kunnen
Vraag om hulp zodra het kan
Sommige dingen kun je zelf niet
Ook al…
Herfstkleur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
987 De zomer is voorbij
Vogels trekken weg
Dag duurt korter dan de nacht
En blaadjes pronken
Met hun nieuwe kleuren
Maar hoe fleurig het nu is
Straks is de wereld troosteloos
Met enkel kale bomen
En bruine bladeren op de grond
Het raakt me net zoals de dood
Ook ik val naar beneden
Als een blaadje op de hoop…
Vliegen
netgedicht
3.5 met 95 stemmen
16.795 Ik vloog altijd hard
Op deze lange tocht
Haren verward
Wist niet wat ik zocht
Ik vloog altijd hard
Alles voorbij
De wereld zwart
Niet echt van mij
Toen kwam de dag
Dat de motor zweeg
Ik steeds meer zag
En niet meer steeg
Ik vloog niet meer
En raakte de grond
Kwam zachtjes neer
Precies waar jij stond…
Van glazen torens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
716 waan
van glazen torens
macht en geld
zo maar bestaan
heeft de
eerste wereld
ooit iets voor
die kinderen gedaan
is onderdrukt
gevolg van jouw vrijheid
met als product
geen geld en ongeluk
glazen torens breken
dromen storten in
armoe zal zich wreken
dit is maar een begin
want spiegels
glinsteren niet meer
waan is door
de grond…
opties
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
871 frontpage snippers
perfect ideaal
in mijn opgestoken handpalm
tijdens de stilte waarin
zelfs de wind geen richting kiest
neerdwarrelen en verdrinken
in een moeras zonder getijden
of lichtvoetig dansen over
vaste grond richting horizon
zonder tegenwind
ontwaken onder een zon
waar de perzik niet meer smaakt
als een regenachtige dag…
Noorderzon
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.138 Uitgespreid in rood scharlaken
over velden van ivoor
brak zij in die schaarse dagen
die de zomer nog kon dragen
zomaar in een hemelspoor
met haar laatste glimlach door
En zij dreef de blauwe luchten
in haar zuchten weer bijeen
waarna zij haar laatste stralen
nog een keer de grond liet dwalen
toen zij loom - zo naar het scheen -
met een…
vol is de maan
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
786 de maan is weer
weggegaan nu
jij de stilte leeg
naast het janken
van de hond legt
ik draag het gehuil
uit armoede
omdat mijn handen
en ogen moe zijn
en ik geen andere
slaap kan vinden voor
deze besmette dood
doortrokken in de grond
zinkt het braaksel
naar zilte nachten
zelfs de hond ligt
aan mijn voeten
overdag…
De rede
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
782 De rede van de dichters
is niet de rede van de troon,
de troonrede is van Beatrix
de dichtrede heel gewoon,
de troon zul je ons niet zien
bestijgen,
wij zullen immer met beide
benen op de grond blijven,
ook rijden wij niet in de
gouden koets met een
vierspan ervoor,
wij doen het met de
benenwagen, maar we
gáán ervoor!…
In koeler groen
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
3.128 in koeler groen
vertel ik jou
van het gevallen blad
van de wind die zucht
omdat de lucht niet wilde
klaren
dan rapen we de vruchten
onder de stambomen
en planten ze terug
in vruchtbaarder grond
waar respect
de voedingsbodem is
voor onvoorwaardelijke
liefde
op een nevelloze dag
in ’t koele groen
van nieuwe kweek…
sprookjesland
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.056 Heerlijk stil is het om mij heen
het is hier stil en zo sereen
idyllisch is het gezicht
de nevel die uit de grond wordt opgelicht
heel langzaam zie je het zweven
de nevel komt tot leven
kon ik het maar pakken
maar het verdwijnt op de takken
de zon verwarmd de damp
aangetrokken als een soort mistlamp
het stijgt over mij heen
sprookjesland…
Voor Galil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
566 Zieke geesten
dwalen rond
op een stukje
dorre grond
Roepend
het is ons
beloofd
maar geen
mens
die dat gelooft
Rovend, moordend
wet verkrachtend
ieder ander mens
verachtend
Trekken zij
hun droeve spoor
bidden zij
nog steeds
in koor
Aan een
strijdgod
uit het verleden
Heer verhoor
onze gebeden.…
Ik ben een Eik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 Vluchten zit er voor mij niet
mijn wortels zijn geaard
zuigen water uit de grond
waar mijn voeding zich bevind.
Jaargetijden voelen voor mij
als een soort vervellen
oud leven sterft langzaam af
om fris te beginnen in de lente.…
kwallenlabyrinth zwei
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
995 de sterren staan laag
maar de zon staat hoog
kies jij voor het kwallenlabyrinth
of voor een regenboog
de hyena's
lopen om je heen
test test
het zijn de slangen op de grond
er is er maar één
die behoort
tot jouw mond
laat mij maar gaan
mijn plek
onder de volle maan
laat mij maar gaan
dan kan
ik eindelijk dit leven aan…
En bestaat niet
gedicht
2.9 met 15 stemmen
10.050 Stil
tegen de grond en stiller
tegen de muur daarna, gevlucht voor je hand
of daarvan de schaduw. Kloppend tegen beton
weggedrukt hard te worden, onopvallend
hard als het hardste gevaar.
-------------------------------------------------------
uit: 'Een leeuw is eigenlijk iemand', 2006…
reizen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
923 we aanvaarden de reis
leggen een lange weg in stilte af
we vervlechten de beelden
tot een onsamenhangend weefsel
we zijn reizigers zonder woorden
passanten zonder grond
we reizen met gesloten ogen
gekleed in weerbarstige huid
en dan is er het woordenloos weten:
we komen nooit meer thuis…
Alleen in het donker
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
548 Langzaam laat ze zich vallen
en eindigt op de grond.…
Avondlied
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
757 traag is je lijnvaart
te zijn in doen
schouders drukt bedrukt de weg
meer en meer
vrij uit tesaam
op de route tot behouden vaart
langs een bebloemde zoom
klank en toon vervormen
vergeefs zoek je in het rond
op vreemde grond
in leegheid mondt taal op mijn tong
langs een stille vliet
door ‘t avondrood…
Verdieping
hartenkreet
4.6 met 32 stemmen
1.752 Waarom wachten met geprevel
tot het sloffe sterfbed naakt
wij zijn priesters in de nevel
die betekenis bewaakt
klanken aan de oppervlakte
van ons tijdelijk bestaan
zeggen wie zichzelf verlakte
eer hij murmelend moest gaan
geef mij reden voor verdieping
van de woorden uit mijn mond
ik wil varen als een Viking
door de groeve in mijn grond…
dwalend hart/ontheemd
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
629 Dwalend is mijn hart
ik wil de verlatenheid
begraven in grotten
om op zoek te gaan
naar vaste gronden
om weer te leren leven
en lief te hebben
zo dat mijn dwaaltocht
ten einde is.…
Ik wandel.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Wortels diep verankerd in de grond
die bedekt zijn door het groene mos.
Hun stammen omsloten met de schors
ik hoor ook het ruisen van de wind.
Zouden ze mij wat willen vertellen?
Ik kan er alleen maar naar gissen.
Zijn het verhalen vol van belevenissen
van de bomen die staan te dromen?…
Belofte
gedicht
2.0 met 25 stemmen
8.894 Zoals het blanke appelvlees
nog niet tevoorschijn gebeten,
zoals de grand cru in de fles
nog vol met gloed geweten,
zoals het eerste goede vers
nog enkel in het hoofd geschreven,
zoals jouw geschiedenis
nog niet met die van mij verweven,
zo is mij je oksel en je mond:
een geur, een onbetreden grond.
--------------------------…
Ja,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
534 sprak zij zacht
ik ga nu maar
het opvanghuis
wacht
ik laat niets achter
en geef lucht en licht
door aan hen die nog
wachten voor de poort
langzaamaan verdwijnt
mijn naam in de grond
van iemands hart
ik blijf weg
tot de laatste
strofe toegedekt wordt
trek mij nu terug
achter mijn verzen
ooit gedrukt
om lief te hebben…