5854 resultaten.
Het regent
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
526 het regent in mijn hart
terwijl de zon vrolijk oogt
heb ik wel genoeg tegen je gezegd
hoeveel ik van je hou, en hoe mooi je bent
wanneer de ochtend zich uitrekt en jou
zachtjes aanraakt door de lichte gordijnen
het regent in mijn hart
weet niet of er 'n paraplu
bestand is tegen deze enorme bui
ga met een leeg gevoel verder tot ik me
laat…
denken
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
721 hersens stoppen niet
maar al dat denken geeft soms verdriet
ik denk soms moeilijk
en ik denk soms makkelijk
want zonder denken zou ik er niet zijn
maar al dat denken is niet altijd fijn
ik denk soms leuk
en ik denk soms stom
dat kan ik niet bepalen
maar al dat denken geeft soms kwalen
ik wil soms niet denken
ik wil gewoon mijn hoofd leeg…
Wat te zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 Een gat graaf ik in de aarde
dan kom ik tot bedaren
niet om te zijn of te beminnen
het verzet alleen mijn zinnen
de stenen keer ik om en om
leg ze op elkander zonder reden
stapel ze ergens anders weer op
om ze weer te keren,andersom.…
Reiziger
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.364 Zo kom ik U aanbidden
wanneer ik mij
te slapen leg.
Uw Ster heb ik gevolgd,
Uw kribbe is mijn deken.
U, pasgeboren Kind
kunt nog niet met mij spreken
maar nergens heb ik
zo’n goed luisteroor
en U van zo nabij gehoord.
Heer, laat mij U aanbidden
met mijn handen op Uw kribbe
en licht mij door de wereld voort.…
Aan een kust
gedicht
2.3 met 155 stemmen
18.828 De boot is leeg. Het water is weg.
Wolken drijven naar een andere kant.
Zo liggen wij naast elkaar. Jij en ik.
Je liep langs de tafel naar het raam.
Je kwam terug. Je legde papier weg.
We werden woorden en vloeiden samen.
-------------------------------------------
uit: "Rozen verwelken, bloemen", 2006.…
verandering
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
713 niets is nog bezig, haastig of hongerig
zichzelf te blijven
ons begrijpen
verlegt zich, het zal ook vreemd blijven
jij die de bladeren scheurt, zo mogelijk
en opnieuw
het is daarom
dat ik niet meer glimlach, geen vogel geef
of lente
aan de boom, zijn takken onder
een onberedeneerde maan
de avond grijpt mij
zonder zwaaien
ik leg…
Leegte - ruimte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 Weidse leegte boven me
voor – achter – links - rechts
vreet me op
zuigt me leeg
angst overheerst
een boom zonder wortels
de stam zweeft als de meeuw op het strand
voor hij landt
zich nestelt
een bolletje veren op het zand
kop in de wind
staat hij stil
roerloos verankerd
zo licht
zonder wortels
ik schrijd de ruimte in
wandelende…
Bleek gezicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.108 Bleek gezicht
Ogen geven licht
Hoestend hijst ze aan haar sigaret
De tap verstomt, de tenorsax gromt
Een schaduw streelt haar kont
Ogen schermen om die lege plek (naast haar)
Als ze bloost
Ruikt de drank haar schoot
Sluipend sist hij zijn antieke groet
Bleek gezicht
Ogen geven licht
Lippen kleuren rood van bloed…
In leunende schoven
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
590 de storm beweegt in leunende schoven
over het Wad, het licht dat als een viool
het water bespeelt markeert mijn geweten
met gezette passen,
passen die het opgeworpen zand kruien in de maat
van herfst
de kwelder, leeg van ontboezeming draagt
het naakt in schorren zeewier dat als een raster
het land lijkt te beschermen,
hoe innemend het…
1-2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
762 Ik leg mij lijdzaam neer bij zoveel onvermogen
Maar op mijn netvlies brandt nog steeds dat scorebord
Nooit heb ik zóóveel tranen op één dag gestort
-----------------------------------------------
Met dank aan de dichters: Vasalis (eerste regel) en Piet Paaltjens (laatste regel)…
Naast me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
738 Er waren dagen die zo zinloos leken,
omdat alle dagelijkse handelingen leeg waren.
Toch hield ik mijn doel voor ogen
en stond ik op, ook al voelde ik me nietig.
Want elke dag scheen te roepen
en straalde een leven naar me toe.
Elke dag lonkte
en reikte me een hand toe.…
Teken
gedicht
3.7 met 3 stemmen
15.294 Ik was het vergeten, opende het
en was zelf verneukt, goed,
niet zozeer: over de lege
blauwe lijnen liep,
voor het eerst in zijn bestaan,
een dun haastig beestje,
dat had God gedaan.
-----------------------------------------
uit: Een morgen in maart (1967)…
Koning winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
590 Moeizaam rijd ik auto
de zon zit zeer laag
vreemd denk ik
wat men zo vereert
verwenst men
dan ook weer
zelfs een zonnebril
baat hier niet
de zon ketst heel
heel koppig
ik rijd door een plantage
peren links
appelen rechts
kaal en leeg
je kijkt er
zo doorheen
het is wintertijd
het is wandelweer
ik zet mijn hoed op
deze keer…
Nachten vol maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 ik ben
aan de haal gegaan
in nachten vol maan
zonder bezem of tapijt
maar geleid door
kosmische krachten
maakte me leeg
bevrijd van aardse ballast
dreef ik op duizend gedachten
in een groots perspectief
openbaarde zich schoonheid
loste tijd op in zijn
zag de maan
langzaam ontkleuren
in het goud van de zon
de morgenstond…
Papa
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.137 Papa lieve papa
jouw leven is geëindigd
en jouw zijn voorbij
Papa lieve papa
opgewacht door wit licht
woon je voor altijd dicht bij mij
Papa lieve papa
dank voor al je hebt gedaan
blijvend verbonden door 't lot
Papa lieve papa
omringd met liefde laat ik je gaan
leg je terug in de handen van God…
Op de koffie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
996 Op een lege
van passie afgeruimde tafel
koestert het leven
een laatste glimpje zon.
Oude handen betasten
de randen van een rafelig kleed
doorweven met verleden.
Het kopje
leeggeschonken liefde
ademt nog de geurige lucht
van vroegere gesprekken.…
Achter het vermaak de grote leegte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
521 Lege glitter, lauwe glamour,
Tweederangs nachtclubpief,
Flinterdunne snor, fout pak,
Onderuitgezakt op de enige stoel
Die het etablissement rijk is, foute gozer
Die ongeïnteresseerd zijn handelswaar aanprijst -
Overjarige snol in te wijd
Uitgesneden hals met royaal zicht
Op het boezemgebied -
Met twee eenzame gasten die ook al niet…
Toekomst?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
566 Een wachten met voortekens
op een naakt valend bed,
zo leeg gelegen,
afgeschreven, slapers eruit gezet,
alle vruchten weggegeven.
Moet nu de kilte komen
in koud grijze lucht,
waarin onttroonde bomen
met ijzige zucht
hun bladeren ontnomen?
Requiem zonder vlucht.…
ik haal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 ik haal
de kasten leeg
en schouw naar binnen
ik wieg
met het ritme van zachte woorden
en zing me terug in de tijd
ik schakel
tussen slapend verlangen
en verbeeldende dwaalsporen
ik breng
mijn lofzang op het leven
en de licht aangeslagen toets
ik pluk
blauw-warme watten
en schuif de wolken weg
ik loop
hand in hand met onwetendheid…
boerenkool
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 een flinke struise meid
of moet ik ploegen
op dit verdorde land
zeg het maar
dan rooi ik alles weg
haal tarwe van het land
lachen doe jij niet
wanneer ik denk aan vlas
en kikkers die zich vleien
in het kletsnatte gras
ik had honger voor een dag
lustte wel een bord of twee
totdat ik duidelijk zag
het is enkel hebzucht
die een lege…
Oerkracht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
487 rotsmassief
Is losgeraakt,
Door gletsjerijs
Naar beneden gesleurd
Tot aan de plek waar ik woon -
Je ligt nu in mijn tuin,
Ik hou je tegen het licht
En zie de levenslijnen
Door je doorzichtig lichaam gaan -
Je hebt aders, net als ik,
Je hebt geleefd, net als ik,
Hier komen we elkaar tegen
En erkennen elkaars bestaan -
Ik leg…
Bloed kruipt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
807 om mijn nek
de ene verdrietig
de andere gek
ze schuilen bij mij
en ik bied ze hulp
bij de een droog ik tranen
duw een ander uit zijn schulp
voor de een doe ik boodschappen
bij de ander maak ik schoon
ik draag ze al maanden
het lijkt zo gewoon
maar er zijn van die dagen
dan wil ik niet meer
ben ik moe van het dragen
en leg…
Over bomen wil ik schrijven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 drama
Zij zegt: schrijf maar niet
Ik schrijf
En ik schrijf en ik schrijf en ik schrijf
Over bomen wil ik schrijven
Over de lucht die zij ademen
Die wíj ademen
Over de seizoenen mét
en de seizoenen zonder zoenen
Over liefdes aangevangen
over havens en schepen
en dat alles tijdelijk is
Maar o zo mooi
o zo mooi
o zo mooi
Ik leg…
Samenzijn in overgaan
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
668 zij hebben de
deuren dicht gedaan
ter voltooiing van hun leven
zijn de reeds
nabije dood al
eerder aangegaan
het huis is leeg
toch klapperen er
zo af en toe nog deuren
alsof er leven
steeds ontsnapt dat
nog had moeten gebeuren
de lach en traan in
warme zorg de liefde van
het zijn tot overgaan
zij hebben daar
niet voor gekozen…
Het juiste moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
6.130 Toch wordt de tafel
opgetild, meer leeg dan vol en komt weer
op zijn pootjes terecht, licht wankelend.
Wat is het probleem als iets altijd heeft bestaan?
Drijven de sterren als schuim op de golven
van een donkere zee? Zijn wij gekomen
juist op het moment dat wij vluchtende
sterrenstelsels nog kunnen zien?…
Eenzaamheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
639 Eenzaamheid
maakt van een gezond mens een wrak
eenzaamheid
maakt van een jongeman een ouwe zak
eenzaamheid
verandert een mooie vrouw
in een kleurloos exemplaar
eenzaamheid
verandert een vers gebakje in een zure taart
eenzaamheid
is een zuigende modderpoel
eenzaamheid
is een hol leeg gevoel
eenzaamheid
keert je ziel binnenste buiten
eenzaamheid…
heimwee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
580 mijn straat, toen leeg
is volgepropt met auto's
de stenen die ik daar ontsteeg
zijn slechts te zien op foto's
mijn knieën schuren langs de stoep
het doelpunt op de schoenen
nog hoor ik luid mijn maatjes' roep
de overwinning roemen
mijn straat staat stil
het spel is uit, de bal diep opgeborgen
weg is de warmte die 'k ervoer
het bedekte…
Pavanne II
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Lege kramen, leger raken,
Luister niet, maar hoor marsmuziek,
Het vult de kamer, straks de straten,
Sla op de vlucht, maar waar naar toe!
Waar is veilige omgeving,
Waar de school die weigert dit,
Wat ongewenst is leeflang krijgt
Het predicaat verkeerd gedrag.…
Herenigd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 In het blauwe uur
galmt geluid van de kerkklok
door verlaten stad
samen met mijn lege brein
komt de slag als souvenir.
De vochtige straat
illustreren het gevoel
waar harmonie viert
gevangen door mijn hartslag
leef jij op in mijn vizier.…
Zigguramurdi
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 In je kamers huizen heksendromen
slaapdronken duik je op
terwijl ik nachten wakker lig
je ingewanden voel verstenen
in mijn vermoeide lijf
je verhaal broeit onderhuids
laat zich lezen in een glazen bol
waarin vleermuizen luchtledig
schud me wakker
leg je stenen ziel bloot
laat de zon het uur aanwijzen
het is tijd om terug te keren…