3445 resultaten.
crux'je-ontroer-mij-nou
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
186 enkele notie bestond
geen lid een motie indiende
zeg maar tien tot tachtig procent
ongezien in vergetelheid verdwijnt
van de werkelijke waarheid
ongeschreven
daarom bestaat het leven van de dichter
uit wrevel om het verlies
de knevel van de beperking
de verwerking door de lezer
van de taal
als suboptimaal
middel tot het creëren van ruimte…
Liever dan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
311 Ik geef ruimte
en noem het zorg.
Jij noemt me veilig.
Dat is geen compliment.
Dat zeg je
tegen iemand
die je niet kiest
als het vuur begint.
Ik ben liever dan lief.
Omdat lief zijn vraagt
om wederkerigheid.
Omdat lief zijn belooft
dat het iets verandert.
Liever zijn
is blijven staan
terwijl je al weet
dat niemand terugkomt.…
De koestering
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Geen ijle droom die in het niets belandt,
maar liefde die voor eeuwig door de ruimte schalt.…
De open horizon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
216 de weg ligt open
onbepaald en zonder hekwerk
wie beweert te weten wat achter de sluier rust
metselt langzaam ramen dicht
en noemt die stilte zekerheid
maar juist het zoeken houdt de geest in beweging
de vraag loopt voor ons uit als een lamp in mist
geen waarheid gestold in steen
geen antwoord dat voor altijd blijft passen
alleen ruimte…
Het water herinnert zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 de tijdlijnen stromen over
van meningen als opgewaaid zand
iedereen roept
en de modder spat omhoog
tot we elkaar niet meer zien
we willen de stroom dwingen
vangen in filters van ons eigen gelijk
maar vechten tegen het troebele water
maakt de kolk alleen maar wilder
laat het los
geef de golven de ruimte
adem in, zet de schermen uit…
Nog zonder vonnis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
160 Maar tussen die twee woorden
ligt een ruimte
die steeds kleiner wordt.
Alsof twijfel
een gebrek is geworden.
Alsof stilte
zich moet verontschuldigen.
Pas wanneer alles voorbij is
vragen we
of we te vroeg waren
met onze zekerheden.
Dan blijkt
dat een mens
geen dossier is,
maar een adem
die we niet kunnen terugroepen.…
ik wil niet - nieten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
132 schepselen in één zoals
een surrogaat dat op drift is geraakt
het onherroepelijk “ het niet willen “
is als het startschot dat maar niet
afgeschoten wordt, het op scherp
staan, het sympathisch spel
dat je hart sneller laat slaan, je
adem gaat zoals een Apollo
richting de ( ik zou maan willen
zeggen, maar dat zou een cliché
zijn ) ruimte…
Wat rijkdom niet kan kopen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
137 Een sterk gestel is een stille rijkdom,
de kracht om te bewegen,
de ruimte om te ademen,
de verwondering om te zien
wat dichtbij gebleven is.
Maar dieper nog is de rijkdom
van een geest die niet verhardt,
die in verlies iets bewaart
van liefde en herinnering,
en dankbaar blijft voor wat er is.…
Smidse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
153 , vonkt en vliegt
in een grot te groot en te donker
om te zien, te diep om te peilen
Signalen
....schieten rond
........in een paradoxaal evenwicht
Lichtjaren suizen voorbij
In de witte ruis slaat een hamer
Het knettert
....nieuwe stelsels
........oneindigheid
Sterren borrelen op, diep uit de pan
fonkelen ze naar een plaats in de ruimte…
pluisje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
76 in de wind dwarrelde een pluisje
zo licht
dat het door géén opgemerkt werd
maar hij met het scherpe oog der hoeder
van elk detail
waaide eventjes met het pluisje mee
hij gaf het alle ruimte buiten de duinen
waar het verzwijgen hoogtij viert
echter waande het pluisje zich een edel dier
tot hier en niet verder
zei de meest wijze van de…
De onzin van de waan
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
649 Lege uren druipen langs de muren
de zon veegt de schaduwen bij elkaar
kinderen spelen met de regen
en stampen in waterplassen
Het maakt de slak niet uit welk
huis hij draagt als het maar past
een vogel zoekt het in de wolken
waar kastelen ontploffen
De tijd blaft in de razende
ruimte als een dolle hond
de muizen knagen de poten
onder…
PLECHTIGE MENGELING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
17 De maand November zet
zijn eerste grijze schreden op
Breda 's Begraafpark Zuylen
onder het dichte wolkendek
tonen bomen hun bont lover
geel en bruin verdringen elkaar
zelfbewust prijkt het felle rood
wazig oranje omhelst
half verscholen zacht roze
grafstenen glanzen kleurrijk
ontelbare bloemen
noden tot rondwandeling
met ruimte…
Inner criticus pt. 2
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
17 Ze heeft me geleerd om kritisch te zijn,
is erg perfectionistisch en dat is soms fijn,
maar het laat weinig ruimte voor het maken van fouten,
en die stem die werkt vaak ook erg benauwend.…
Ikeadroom
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
918 Ik gleed een microkosmos in
een blauwe wereld, geel van binnen,
ze zei "Wees welkom, voel je thuis
en geef je leven volop ruimte,
ruimte voor een nieuw beginnen
op elke plek, waar je maar wilt
en vraag je af: wat vind je 't leukst,
het leukste om te doen?…
Naast mij, onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 Geef elkaar ruimte waar het moet.
En kom, na elke tocht,
weer graag bij elkaar thuis.…
Genade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Het blootgestelde vlees
Verbeeldt zich al de kerf
Nog klinkt het suizen
Van gekliefde lucht
Wat boeit mij de macht?
Wat gaat mij vergelding aan?
Wat deert mij het scherp?
Mijn dagelijkse gang
Naar de bron is
Tot de bron mijn weg
Elke dag…
Vraag en antwoord
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
739 Straks krijgen we zelfs negatieve rente
en nóg een ramp: inflatie is te laag
en daarom is voor mij de grote vraag:
Waarheen met al mijn zuurverdiende centen?
Dat is een typisch vraagje van de rijken
Die stinkerds hebben altijd wat te zeiken…
H. Familiekerk Witgoor-Dessel
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
238 Sobere schoonheid
van strakke lijnen, gefilterd licht.
Mijn Heer en mijn God.…
Smidse (een herinnering)
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.076 het vertrouwde ritueel:
voordat de reus
met vlammende ogen
dreigt ze te brandmerken
en de kinderen joelend
de smidse uithollen
zijn ze de halfduistere
magische ruimte binnengedrenteld
langs de geblakerde muren
tot bij de zwoegende blaasbalg
tot bij het vuur
tot bij het aambeeld
waar het gloeiende ijzer
vorm krijgt
tot bij het sissende…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 wit en wijds strekt het landschap
zich uit als een opengeslagen deken
van eerste kwaliteit verse sneeuw
de felle noordooster blaast modder-
kopjes bloot die nieuwsgierig rond
kijken in de verblindend lichte ruimte
de slootkant is een ultra natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige…
Mornin' Glory
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
876 Laat de dag maar op me af komen,
er is ruimte om te durven hopen.
Zonnestralen bestasten het gras,
dat ik hoor kirren van plezier.
Genietend dromen op het terras,
bestel ik weer 'n goed glas bier.…
VLEERMUIS
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.469 Vastgespijkerd aan een schuur
Weert hij de demon
Met een bol lijf en een duivelskop
Dooraderde vleugels dragen hem
In een stikdonkere ruimte
Ontwijkt hij het spinrag
Uit een grot vliegt een stroom op
Grillig wentelende vlekken
Een moeder kruipt over een wand van jongen
In het staartvlies vangt zij de meelworm
De vlieghuid plooit als…
4 mei
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
2.040 niet meer, ze is te moe
Ze wil wel maar ze weet niet hoe
Kon ze maar naar mama toe
Maar mama heeft verloren
---
En wij, nu zestig jaar na tijd
Weten niets van oorlogstijd
Herdenken niet, en raken kwijt
Waar ooit voor is gestreden
Maar als het ons nu niet meer raakt
Ons niet meer aan het denken maakt
Is dat niet wat juist ruimte…
Gekoesterd landschap
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
699 Ontvouwt zich als een gezicht
De aarde draagt heel het gebeuren
In tijdperken van vuur en van licht
Wolken van verbeelding
drijven mee met de rivier
kreten van verrukte verwondering
beantwoorden blikken verzadigd plezier
Onvermoeibaar stroomt hij verder
Glinsterend als een melkweg
Met de hemel wakend als herder
Transformeert hij de ruimten…
Een schreeuw
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 zwaar en beklemmend
hangt het verdriet,
zo ver weggestopt,
in de kleur van mijn ogen
je krijgt een plaatsje
op de schouw,
je wordt een foto,
ik kan je niet meer horen
elke dag sterf je nog steeds
in mijn bijzijn,
in elke stilte maak ik ruimte
voor jouw herinnering,
ik ben je verloren
ik glijd af in een leegte
en dreig te stikken…
Kringlicht in de nacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.701 een boek een kaars een wijnglas
de duisternis slaat toe
een zuchtje oceaanwind
niet moe
ik reis door de ruimte
trotseer alle gevaar
mijn kleine zachte kustlicht
brand maar
kringlicht in de nacht
krekel zing maar voor
haal me door de nacht heen
zo verglijden uren
cirkel warme gloed
is ‘t de wind die bomen ruisen doet
kringlicht…
De dame als landschap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
872 Een enkel insect snerpte, een ekster
kleurde blauw en zwart de resterende ruimte.
De wereld kromp in, het landschap verschrompelde,
een druppel regenstof, een watermolecule,
deed land en mozaïek haastig vervagen.…
Trauma
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
5.344 Omgeven door zalige warmte
Genietend in een veilig cocon
Hoor je gedempte geluiden
Buiten die zachte, vochtige bron
Ineens is er gestage druk
Verharden zich de weke wanden
Langzaam word je weggeleid
Van wat jou lang zo teder omspande
Een ruimte die te nauw is
Perst je lichaam pijnlijk samen
Weg is het ontspannen gevoel
Waar angst en schrik…
elke keer
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
1.412 Vrijgemaakt
dogma's gekraakt
mijn geest kreeg ruimte, genese.
Elke keer
denk ik weer Heer
het valt toch eigenlijk best wel mee.…
Aardekind
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
553 Zeker lijkt niet zeker meer en blijft hangen
in de lege ruimten van onmacht en venijn
gevoed door een rusteloos verlangen.
Naïeve winden kunnen een kind niet bekeren
het zal haar eigen vlinders volgen
en zal je - zonder schroom - haar hand toesteken
een handreiking in de dorre aardwoestijn
in die stroom valt nog veel te leren.…