4084 resultaten.
wat er rondgaat.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 De stenen slinger van de tijd
hij slingert boven m'n hoofd
met gepaste snelheid, ooit
zal die landen maar nu niet
(op m'n hoofd), ondertussen
vliegt een vlieg in de kamer
rond, zoemt als een aureool
raar rond boven m'n hoofd
en ik denk aan jou en aan
de gootsteen die verstopt is.
Die nodig gemaakt moet wor-
den.…
de eerste leugen
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
876 achter een boom vol vlinders
houd ik me schuil
er is een reden
voor dit deel van het leven;
het op- en neerwaarts
en waar het allemaal om gaat
ik ben de nacht dankbaar
dat ik me mag neerstorten in zijn duisternis
dicht bij de stilte en de stenen waarachter wind
dromen draait
dwaas in drang
alsof ze ooit gevlogen hebben
misschien…
Sibylle,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
589 Wie zoekt niet, het grootse allure,
het mystieke van z’n avonturen,
ervaring van verdriet en schijn,
Sibylle zoekt het in het klein,
verdiept zich in de echtheid van
de mensen, richt zich op onontdekte
schreden, intuïtieve treden naar alle
mogelijkheden, beschilderd de aardse
waarheid met haar penselen tot
nieuwe flonkerende stenen in…
geluk zoeken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
834 Is stappen op de stenen.
Of is het zijn, al wat het is en
is het leven streken.
Een kwast die tekent al wat is,
wie weet wat het betekent.…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 Träumerei vult mijn ruimte in;
een verleden rijk in vierhoekig steen
waar spel tussen toets en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend…
Stedelijk nat
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
732 Omringd door de geur
van verse natte straten
verdwijnt de droge blues
van een te vroege zomer
het weinig groen leeft op
door wat het kan absorberen
te midden van het steen
en neergeslagen stof
het is stil in de stad
een eenzame paraplu
haast zich verdwaasd
op weg naar onbekend
twee verslaafden
paffen hun genot
onder de brede luifel…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 koude stenen dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt…
bloemlezing in de tuin
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
747 in een waterplas
maan ik een spiegel aan
tot stilstand
aan de rand, van mij alleen
rolt een steen uit
ik verberg hem
onder mijn huid
alsof zonder niet meer kan
alsof hij ogen baart
die zich niet kunnen weren
tegen de bewegingen van het water
wanneer wolken stil liggen
en niets meer lijkt te ademen in mijn lichaam
het oor leeg, naast…
Aan Rika, Jacoba en Betsy
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 Zijn stenen harten, mijn houten harten.
Zijn grieven, mijn huilen.
En had ik al mijn vrienden vroeg verloren,
dan was ik zonder liefde ook
al bij het breken van de dag,
met morgendamp en herfstdraad,
zo zeker ook als druppels op het gras,
tot sterven veroordeeld.…
Eeuwige winters met gevroren vleugels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
654 Verloren gezichten
waarvan de uitdrukking is
als uit steen gehouwen
als de beeltenissen die
het leven al voorbij zijn
en nimmer terugkeren
Zo koud steekt het woord op
ontsproten aan eeuwige winters
met gevroren vleugels
Ontleend aan ledig begrip
en verstoten emoties
die meer doen vermoeden
dan jij me zeggen wil
De pijn zit wortelend…
Apocalyps?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
610 wordt aan verre hemelen
met kind gekruisigd
Alles wordt tot stof
als oog en silhouet kruisen,
degens begraven
De dorstige mens
drinkt het gif uit haar wonden
van dode handen
Uit een nieuwe kern
onder een oud gesternte
werd zij geboren
Op helblauwe kraters
van de zoekende mensheid
rust een felle zon
Zijn stralen klimmen
over steen…
Goudvink
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Ik struikelde en viel
in het stenen boek van de tijd.
Ik hield me vast
aan stilgevallen wijzers.
Het potlood in het opengeslagen boek
wees met vermoeide punt naar de Babylonische uren.
Ik moest en zou het onbereikbare leven beroeren
zanderig schraapt de tijd over mijn huid.…
SMART
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.562 Ik zit op mijn knieën, ‘k hou me vast
aan de stenen rand die jouw laatste
bed omlijst. Wit grint glimmert in het
zonflikkerend licht, door het gebladerte
van de witte kastanje sporadisch doorgelaten.
Mijn tranen van krampende eenzaamheid druppen,
ze maken tijdelijke vlekjes op het grijze marmer.…
PRESTON ENGELAND
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
450 In het land van oude wetten
Vechten kinderen in een kooi
Toeschouwers van laag allooi
Volgen gretig hun vedetten
Bobby’s kunnen niets beletten
Toys en Indianentooi
Zijn vervangen door gegooi
Stompen, slaan en wonden betten
Anders gooit hij vast met stenen
Naar een bus of draagt een mes
Zegt een vader van zijn zoon
Nee dan liever tegen…
FARIDA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Ze lijkt een beetje op haar die verdween
De jonge vrouw in de collegezaal
De een zit in een Halloween verhaal
De ander in een glossy zo meteen
Het dekbed van de een is hard als steen
Haar slaapkamer is koud en leeg en taal
Noch teken staat al maandenlang centraal
Hoofdbrekens hebben er het rijk alleen
Een nauwelijks volwassen leven brak…
De tweede Hemel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 Staat u een opdracht te wachten…
Door het spreken van één woord
Een test, opent zich de deur
Wie werpt daar nog de eerste steen?
Is het wel een oord om te verblijven?
Laat mij u vertellen dat het daar leeg is
Omdat de eerste mens zonder zonde
Nog geboren moet worden……
De zwijgzaamheid
gedicht
3.6 met 9 stemmen
8.025 Eer maakt men lakens wit met inkt,
Eer spreekt men schaak met bezemstelen,
Eer vindt men nog een roos die stinkt,
Eer ruilt men stenen voor juwelen,
Eer breekt men ijzer met zijn handen,
Eer zal men stijgen in valleien,
Eer legt en een garnaal aan banden,
Eer leert men geiten kousen breien,
Eer plant men bomen op de weg,
Eer zal men kakken…
Chaos en goden
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
841 De stenen geworpen, de vragen gesteld.
Wordt het de waterman die schenken kan
of de wrede Mot die doden voorspelt.…
De Zwijgzaamheid
gedicht
2.5 met 36 stemmen
13.557 Eer maakt men lakens wit met inkt,
Eer speelt men schaak met bezemstelen,
Eer vindt men nog een roos die stinkt,
Eer ruilt men stenen voor juwelen,
Eer breekt men ijzer met zijn handen,
Eer zal men stijgen in valleien,
Eer legt men een garnaal aan banden,
eer leert men geiten kousen breien,
Eer plant men bomen op de weg,
Eer zal men kakken…
Houten kruis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Houten kruis gekanteld
Tegen een stenen schuur
Knuffels, kaarsen, bloemen
Herinnering aan een noodlottig uur
Het lijden van nu en van de eeuwigheid
Bij elkaar gebracht in de tijd
-----------------------------------------------
In Memoriam Kees-Jan Dusseljee
die in nieuwjaarsnacht door een
eigen gemaakte vuurwerkbom om het leven kwam…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 Op mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan
en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het…
Beeldend,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.312 Versleten lijven door het
steen geslecht, verlaten
vrienden voor passanten ,
aan de waardigheid gehecht, ik
raak de beelden niet meer kwijt.
Denkend aan vrienden uit Guinee:…
EMILY DICKINSON 341
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
539 Werktuiglijk gaan de voeten op en neer
Los van de grond of lucht, zou soms
Een trage weg in elk geval
Genoegen kunnen kweken zoals steen
Kristal en kwarts over het algemeen?
Dit is het uur van lood
Herdacht, indien men overleefde
Gedenk uw eigen sneeuwmannenbestaan
Eerst kilte, shock en dan het laten gaan…
Mijn woning ( J. )
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
660 Ik bouw op onze kameraadschap:
het is mijn thuis geworden, zonder stenen,
maar juist van geest...
degene van wie ik ontelbaar houd
het meest... het meest.…
Sporen van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
700 Duizelend brokkelde steen van
sterren die wensen stillen
Tijd in het heelal verstilde
toen de klap de aarde schudde
waardoor het zoeklicht doofde…
Weerzinwekkend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Een stapje door de wervelwind
Een zinderlings gebonden
Behoefte aan een mens en meer
De blikken brengen zonden
En wanneer het duister streelt
En het licht het moois verbrandt
Staan wij stil bij wat wij zagen
Zagen wij een wervelwind
Stenen met zich dragen
Voelen wij ons ook weer kind
Zo weerzinwekkend weer vergeten
Zonder slingers, mutsjes…
De kunst van het dragen
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.259 [Geschreven in Callosa D'en Sarriá, tijdens de Semana Santa]
-------------------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
waterig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
451 (de regen krult rond oude stenen
en gebogen gras buigt eerbied
naar de grond)
mijn droge mond snakt moeizaam
naar een kleine dronk,
ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten
buiten, in de kilte van vandaag
laat ik ze graag
hun gang weer gaan
opeengestapeld staan ze toch te wachten
tot hun korte duur -slechts wetend-
uit mijn…
Schrijverswiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Slijp de nachten met
de pennen van ieder
uur onthult door de steen
van slijpers ziel, omvat
het lopend vuur op
papier verguld door een
druilerige dag, waarop
de verzonnen tranen
van een bejaarde zon
zijn opgedroogd en
waar de inkt gedoopt
werd in verwaaide as.…
08.00 uur, 18 oktober 2013
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
541 hij denkt dat het veilig is
op de trein, beeld na beeld
gaat voorbij
er zijn kinderen
zijn handen veegt hij af
uit regelmaat
wie trekt er aan de noodrem
wanneer nieuwe wegen zich naakt wensen
langs een ander zijspoor
vergrijpt een man zich aan bomen, blind
en ongeremd
de wind is hem te hoog
elders worden namen gegeven
aan stenen…