7174 resultaten.
Lippen
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
2.837 Fel rood raakt aan glanzend zwart.
Het spreken van je lippen
Raakt aan het zwijgen van je ogen.
De lippen die vloeien
Steunen de ogen die verdrogen.
Neem je je blinddoek weg,
Hoor dan je mond die zegt:
`bleef ik zojuist wegens lippendienst
aan de ogen in gebreke ...
nu mag ik weer voor mijzelve spreken.’…
draadloos
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.036 Wiske heeft weer pijn
Wiske heeft altijd pijn
maar dat vergeet ze wanneer ze
kokend water giet over het zwarte goud
- als een rover snuif ik het aroma op
en de slager moest sluiten
geen stroom zie je
gelukkig heb ik gas
- cafeïne is mijn redding
en ik bedoel maar
die eend zit daar
op een lelieblad stilleven te wezen
en niemand heeft het…
klokvast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.455 straks sjouw ik
met mijn koffer
achter mij valt kras
de deur in 't slot
klokvast
vlieg ik
op witte wolken
naar het zuiden
de aarde
begroet mij rood
wil mij op zijn minst
verleiden om te blijven
in de netten
onder de bomen
groen en zwart
smakken al olijven
maar vooral
de oogst
van zoete druiven
zal beklijven.…
Schaduwkant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
637 ’s nachts dwaal ik eenzaam
door duistere nauwe stegen
verlaten, vergeten, verzwegen
zo kom ik jou daar tegen
en vraag je naar je naam
beduusd, bevreesd, bang
zoek ik naar jouw hand
raak deze langzaam aan
ik sidder, huiver, doch verlang
naar de donkere, zwarte kant
van jouw onverlicht bestaan…
Schaduwkant
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.896 ’s nachts dwaal ik eenzaam
door duistere nauwe stegen
verlaten, vergeten, verzwegen
zo kom ik jou daar tegen
en vraag je naar je naam
beduusd, bevreesd, bang
zoek ik naar jouw hand
raak deze langzaam aan
ik sidder, huiver, doch verlang
naar de donkere, zwarte kant
van jouw onverlicht bestaan…
Voor jou mijn lief
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
724 OP die dag zweef ik met de wind
in de rug op ambrozijnen
muziekvleugels in
rozekant satijnenstrikjes
zwart visnet in jouw
open armen
zien ogen pretlichtjes mijn lief
als een zeemeermin aangespoeld
door hoge schuimig witte golven
op het strand
onderweg naar jou
proef - ruik - voel ik jou
jij in mij
altijd bij mij…
Hij liep
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
607 Zwaarmoedig eenzaam
verlaat hij zijn huis
boven zwart asfalt
verlichten lantarens
de gebogen berken
het imposante bladerdek
adem verlaat zichtbaar snel
in de koude nazomernacht
een lange schaduw voor
dan weer achter volgt
willekeurig getekend licht
en donker vervagen
met hem verdwijnt het asfalt.…
Poetrie Solo
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
2.605 Malida
Onder flonkerende sterrenhemel
in de Gordel van Smaragd
klinkt het krijsen van de kraamvogel
Zij die mij mijn kleine Peewee bracht
Verbijsterd zijn mijn ogen
alwaar ik naar staar
een Poetrie Solo
met krullend zwart haar
een prinsesje lief
gewikkeld sarong
met batikmotief
En voor het venster…
maantraan
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.001 in je pupil
rechtsboven
zag ik de maan
vannacht
een bol van licht
zacht
in het zwart
ik zocht naar kraters
vond ze niet
maar wel een traan
verdriet
geluk
staan soms dicht bij elkaar
twee centimeter
of minder nog
misschien
van zo nabij
had ik nog nooit gezien
dat zelfs de maan
om jou
kon wenen…
stille tijd
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.507 onverwacht
hoorde ik de nacht
gewillig, boven alles uit
getuigen
dat de dag mij drie zonen
zou baren
ik was onwetend en keek
omlaag naar m’ n zwellende meisjesbuik
en de donkere vlekken
die ik als zwarte vlinders
verborgen hield achter een dode stem;
ontroostbaar
in ieder sussend woord
van onschuld…
van aard recht aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
493 Zwarte strepen,
Een gele velg.
Raadsels, wat zijn dat,
Op z’n kop.
Punt en boog,
Een dikke vraagteken.
Actie, snel-weg,
Rennend racen.
Stok met bord,
Een protest.…
Niets is toeval
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
688 met penselen
trachtte ik het zwart
van je af te schudden
(in een kamer)
maar ik vind
nog een heldere stippellijn
op het behangpapier
(niets is toeval)
waarop je schaduw
meevaart, bij tussenpoos
vanuit het spiegeleffect
tussen licht en donker
‘k veeg niets meer uit
laat het strijklicht binnen
als disgenoot fijntjes
wat blijft op…
Dageraad, schemering en tranendal
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.349 Bomen getooid in witte aanschijn
Gekleurd door de zon haar tranen
Rood haar ogen bij het ontwaken
Een keuze is haar rauw ontnomen
Roder haar ogen bij de bedgang
Hoop is gedrenkt in zwarte inkt
Inkt waar haar testament van leeft
Rouwen zullen de gekroonde berken
En al wenend nemen zij afscheid…
Wisselende klederdracht
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
600 Ik overweeg de stilte, dat
is dat ik alleen wil horen,
met al wat daar binnen is,
zonder geluid wordt geboren
daarin is het bijzonder dat
het maar niet donker wordt,
waar de nacht in moest vallen,
en het zwart wordt opgeschort
had ik stille intimiteit verwacht
in een summum van getallen,
verglijden nu de magere vieren
opgevuld tot zessen…
Meandert door het land
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
629 het rad schept
zwart door oplichtend
water van de beek
die na de sluis
met veel geruis
meandert door het land
woordloos is de kracht
van het donkere schoepenwiel
grote stenen malen graan
geheimzinnige verhalen gaan
over bewoners van het huis
zij persen ook de boeren uit
het landelijk tafereel
heeft iets mystieks maar
de eeuwenoude…
Ze grazen licht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
531 de wolkjes zijn mak
schapen langs het blauw
in kuddes zonder herder
ze grazen licht
lossen langzaam op
in zomers zonnewind
maar als wit stokt en
zwart gaat bokken in thermiek
dan pakt de kudde samen
ontrolt groengrijs en onweert
tot de luchten zijn geschoond
en de herder verder zomer droomt…
Tot aan die tijd...
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
744 Wanneer je het zwart
van de nacht
in mijn ogen ziet
ben ik er even niet
maar wacht op mij
het donker voorbij
dichterbij
de bron
van het bestaan
waar het hart van
wolken breekt
en zoute tranen
uit een zee van spijt
in rook zijn opgegaan
waar het licht
weer dag wordt
en mijn glimlach
zich uitstrekt
in oneindigheid
wacht…
het bittere brood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
541 ik proefde zware tijd, gevuld met zwart en zoute dagen
en mijn bloemen bloeiden niet, er lag verdriet
op elk gouden blad
leegte vulde langzaamaan het gat
dat voortkroop door de nacht
en waar de ochtend leven gaf- bracht
het daglicht de teneur
van
immer hol gestelde vragen…
Draadjesvlees
netgedicht
4.5 met 29 stemmen
1.213 Buiten groeien hyacinthen
in een kleur die ik niet ken
er hangt schimmel op de plinten
van mijn kamerbrede pen
alle woorden zijn gewassen
in de post die ik niet lees
droge jus in holle kassen
van ontbonden draadjesvlees
zijn de bloemen zwarte linten
om de armen van een wees
wijs mij alle hyacinthen
in de tuin die ik niet vrees.…
Uit het stenen alfabet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
602 zoek geen schuilplaats
in de mantels
van bizarre clowns
die het hakken
van letters uit het stenen
alfabet tot poëzie verheffen
zonder dat hun volgelingen
dat beseffen viert narcisme
hoogtij in ijdeltuiterij
de vreemde eend
wordt weggejaagd het
zwarte schaap is afgemaakt
gij wilt het kaf niet zijn
onder hun koren alleen
de clowns…
Tegenstellingen...
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
892 Zwart - wit, waarom geen grijs?
Mooi - lelijk, waarom niet gewoon?
Goed - slecht, waarom niet 'n beetje van beide?
Vrolijk - sjacherijnig, waarom niet gewoon goed gemutst?
Tegenstellingen, er is ook een tussenweg!
Waarom de beste zijn, de mooiste, het gezelligste mens,
Wees jezelf dat is goed genoeg!…
Puur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 pure daar moest laten
had geen haast als ik had geweten
hoeveel aandacht het jou kostte
om mij niet alleen te laten
er lag in ’t proberen
zoveel tederheid
dat ik mij realiseerde
hoe puur het was
en dat het
mijn verdriet genezen kon
maar jouw aarzeling
vorderde langzaam
en alles wat ik naliet
vergat te spreken in de stilte
werd zwart-wit…
Leegte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
515 de leegte die door mij stroomt
ontpopte op die groene heuvel
waarvan de naam mij is ontschoten
zwierden takken die kusten
de grijze nacht die hen
in evenwicht hield
zwarte vogels cirkelden
om de hoofden van degenen
van wie de zin verloren had
knaagden bevers zich een weg
door het onoverkomelijke
'n naamloze hief haar kelk op…
Ondraaglijk
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
786 hoe een dag
deel wordt van een kinderboek
waarin zwarte pennenstreken
een vissenoog omzeilen
er dwarrelt iets
van droogte door het raam
en de geur van kaneel
hangt al dagen aan de lijn
het dobberen van de kleine kajak
legt het oeverloze bloot
van water dat blijft stromen
een boek eindigt waar het ooit begon
in de moederschoot…
Zinspreuk
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.490 Licht dat geen zwaarte heeft,
Licht aan het zwart ontzweefd,
Licht dat mijn kennis wijdt
Met zijn doorschijnendheid,
't Rijm en mijn maten draagt,
Dat wie ze leest zich vraagt,
's Avonds bij lampenschijn:
„Kan dit de dag al zijn?"
's Morgens bij zonnegloor:
„Volg ik een leeuwrikspoor?…
Dromer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
773 Geur prikt in mijn ogen
Geluid drijft op de wind
De kleuren zijn onzichtbaar
Ik voel me een klein kind
Zwart- witte levensstijl
Eentonig in de nacht
Ik proef de herfst op mijn tong
Ik had hem niet zo vroeg verwacht
Een blad valt op mijn haren
Gevangen in een droom
Maar als ik morgen wakker word
Is alles weer gewoon…
Ontbonden
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.095 Mijn pijn zit zo diep
Net zo diep als mijn liefde
toen ik me verbonden had
met jou
Me gegeven had
aan jou
Jij aan mij
Dit kan niet los
Nu niet
Misschien later losser
Het is achter me
en in me
in het nu
in het niet nu
in het nu niet meer
ontbonden, gespleten in me
Het niet is zwart
ik voel het komen
dat wat er niet was
is er…
Memento mori
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
1.938 opeens begon het te dagen
vreemd, dat ik het licht niet zag
terwijl het toch aanwezig was
onder handbereik lag het daar
-ik kon het niet geloven-
dat briefje op het dressoir
geen reden die je achterliet
geen kleine woorden, geen liefste
zelfs een aanhef had het niet
wit licht bespeelde ’t papier
en toonde tussen zwarte lijnen
een requiem…
Datumgrens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Een gapend zwart gat,
een schaduw, het licht zelf zie je niet.
Gewond is de stad
die je achter je liet.…
sterrenwens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
787 op zoek naar sterren
ergens in de nacht
schitterend tegen een
zwarte hemel
verscheen jij
in volle pracht
ik sloot mijn ogen
nam alles in me op
ademde diep
in en uit
opende mijn ogen
razendsnel
viel jij
en ik deed een wens
ademde diep in
en toen weer uit
terwijl
de koele zeewind
me streelde door mijn
haren…