2916 resultaten.
EEUWIG LANDSCHAP
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
95 De vogels zwijgen boven 't stille land,
de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht.
De avond raakt de wereld met haar hand
en legt haar stilte op mijn gezicht.
Is dit het leven, of een droom die leeft,
een vlam die brandt en toch niet sterven wil?
Een hart dat naar het eeuwige toe streeft
en in zijn verlangen even stilvalt.…
De stem die blijft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 Nee, nooit zal ik in dit aardse dal gaan zwijgen,
al stormt de boosheid om mij heen met luid kabaal.
Het ware Recht zal uit de as omhoog gaan stijgen,
geschreven in een klare, reine taal.…
Niemand ooit zo gebroken als wij nu ademen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
279 keel klonk
toen ze stierven zonder echo
nu ben jij als een god, zei de man op straat
toen hij zag hoe ik drie horren droeg
alsof dat gewicht het laatste was
dat mij mensen hield
toen de camera niet werkte
toen de foto’s van dijen en heupen uitbleven
bleef alleen de deuk in de bank over
van te veel avonden naast elkaar zwijgen…
Yes we can!
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
176 ..."KEN HET WEZEN
DAT IK U KAN?"...
Onthoud dat nou
kaninefaten
uit lugdunum
batavorum
en friese vrouwtjes
uit stavoren
praat ik latijn?
nou da's toch fijn!
het zijn toch echt
geen holle vaten
Kijk, 't is puur
een kwestie
van willen en kunnen!
dan komt alles
in kannen
en in kruiken
kun je de juiste
persoonsvorm…
Vrijheid
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.356 Het planten van een bloem, de geboorte van een kind,
de keren dat we zwijgen, de vreugde die ik vind.
Een klankreikende stilte, een wereld los van wreedheid,
de keren dat we moeten, willen we de vrijheid.
Luisteren naar het positieve, de woorden die ons behagen,
een algemene uitleg, een antwoord op de vragen.…
jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.662 dat het zo snel zou gaan
we dansten verder, bedachtzaam en alert
rekenend met smeulend vuur
dat het niet aangewakkerd werd
nog vóór het eerste uur
je toonde mij je kwetsbaarheid
je lach, je traan, je raakte wat
je gaf me liefde, rust en tijd
je liet me voelen wat ik in me had
de wijze woorden die je hebt gesproken
je veelzeggend zwijgen…
bespeelde emoties
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
953 Nooit zul jij zijn
Wat je had kunnen worden
Doordat je je hart het zwijgen oplegt
Moeilijk te verwoorden
Zo ontzettend onbaatzuchtig
Zo begaan met haar geluk
Je hele wereld draait om haar
Het maakt nu langzaam stuk
Wat wij samen hadden
En wij wij hadden kunnen zijn
Alles wat nu over blijft
Is een gevoel van verlies en pijn…
Blind date
hartenkreet
3.4 met 46 stemmen
5.416 Dus drink ik een glas en zwijg als vermoord
ontwaak uit mijn droom en droom nog wat voort
zeg "dank u tot weerziens" en poets dan de plaat.…
Goden van de liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.072 kunnen dromen
Geest van het vuur temper je pracht
laat je gloed mij niet verschroeien
maar mijn kil gevoel verwarmen
dat mij drijft naar zachte armen
en een lief die mij kan boeien
Geest van de aarde schenk je vacht
laat je rijkdom mijn honger stillen
zodat het knagend beest verstomt
niet meer zo luid en heftig gromt
en niets meer dan zwijgen…
PAPEGAAIENDEUNTJEN (1840)
poëzie
3.2 met 19 stemmen
3.240 Mijn stok is bruin gewreven,
Mijn kooi is glad geschuurd,
En ik kan klontjes krijgen,
Voor 't praten en voor 't zwijgen.
Ai! Lorretje
Kaporretje,
Kapoe, kapoe, kapoe,
Houd mij je bekjen toe!…
Profiel minnaars
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.703 van kussen en verslikken
wachten en vluchtig
wennen en verdwijnen
het zachte zwijgen
zijn wij minnaars?
van passie en wagen
strelen en luidruchtig
wellust en ontwijken
verlangen en vallen
zijn wij minnaars?
van het lange, korte, schokkende,
lawaaierige,ongeremde,
meeslepende,dwepende
verwachte orgasme
zijn wij minnaars?…
Emotiehacker
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
1.370 zit haar echt niet lekker
We noemen hem onder ons
De gewetenloze emotiehacker
Hij blijft haar lastig vallen
Al weken en maanden lang
Belt wel veertig keer per dag
En maakt haar vreselijk bang
Neemt ze een ander nummer
En denkt ze nu is het gedaan
Dan is het voor heel even stil
Toch weet hij weer toe te slaan
Soms blijft hij even zwijgen…
Voorjaarsrief
gedicht
3.3 met 19 stemmen
17.237 Jij woont in je tachtigste lente, we zwijgen.
Ik schrijf je. Het laatste adres is bekend,
onze postnummers staan al gekerfd
in de steen. De woorden steeds dunner,
de rook op z'n ijlst, op z'n best.
Ik schrijf je. Daar gaan we heen.
Voor Gerrit K.
------------------------------------
uit: 'Alle gedichten', 2005.…
Aan een vriend
netgedicht
3.1 met 26 stemmen
3.519 Zo graag zou ik een antwoord krijgen
waarin je even warmte legt,
maar jij hult je zo graag in zwijgen
of in een woord dat weinig zegt,
maar ik heb het daar moeilijk mee,
dat zou je toch wel moeten weten -
zo lang bevaren we de zee
dat ik je nooit meer kan vergeten;
de zee van leven en vertrouwen,
de zee van vriendschap en geduld;
we leerden…
Magere maskers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
980 Letters hangen als dronken draden
Speelbal van de wind en van de tijd
Als dons doorweekt met zure tranen
Hopeloos op zoek naar rechtvaardigheid
Lampen zwijgen als grauwe graven
’t Schijnsel iets te vaag en iets te wijd
Verlicht de stad haar sluikse slaven
Hulpeloos gehuld in zwijgzaamheid
Gevels kreunen als lage laden
Schuiven langs elkaar…
Dat Ene Woord
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
930 Woorden schieten mij te kort
Ze blijven steken in mijn keel
Hoe kan ik toch beschrijven
Wat ik zeggen wil, wat mijn hart bezwaart
Soms zegt één woord meer dan duizend zinnen
Eén woord meer dan een heel verhaal
Men kan vertellen, men kan verhalen, de uren volpraten, zogezegd
Begrijpt men dan niet dat spreken zilver is, en zwijgen goud?…
Veelzijdig en betrokken
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
625 onder de hemelbogen
van maanlicht en luchten
vol met geheimenissen
verzet je bakens
als een wiegenlied
de nacht kent
ontelbare vertakkingen
benadert de mens
via het klimaat van het hart
droom je dromen
afstanden worden kleiner
wordt het gefilterd
als glashelder water
stilte zocht zich niet in zwijgen
in momenten van
verlatenheid…
de kamer van mijn tante
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.100 zonder heimwee over mijn reizigersgevoel
ik logeer bij tante en neem tulpen voor haar mee
zij wacht op mij met spekkoek bij de thee
mijn tante zingt verhalen over tijgers in het bos
als je daar verdwaalde was je echt de klos
zij zingt over de desa en duizend kleuren groen
zij verhaalt over mensen uit een vergeten land van toen
's avonds zwijgen…
De laatste grens
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
1.703 Ik vraag me af hoe het met je is
Waar je zoal bent geweest
En waar je nog van droomt
Dag, ik ben er weer
Ik wil wel met je praten
Maar ik weet niet waar te beginnen
En dus zwijg ik en draai me maar weer om
Dag
Ben je er weer?
Ik zie je nergens staan
Kun je even zwaaien
Of voorzichtig je hand opsteken misschien?…
Revanche
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.485 Dichter zijn binnen de landsgrenzen van Nederland is
dubbel zo zwaar, zoveel felle kleuren kan men in dit
grijze, afgestompte niet verdragen, India ligt ver weg,
maar ooit zal er een opbloei komen, zal men aan mij
terugdenken, die dan zal zwijgen als een gouden beeld,
een verstoten heks in een bos vol heilzame kruiden en
geheime tekens.…
Zaden van de berk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
687 Een woud van zwijgen,
rijgt zich in de twijfel
tot een mythisch toverbos,
onder kalend dak, waarin
de bladeren zich herkenen,
iets geleerd , zeker weinig
verteerd, pompt leven door
de nerven, te denken dat ik
straks niet meer ben trek
een vaag gevoel in de maag,
kwaal van eigen dogma’s
die ik veel langer ken,
iedereen zal herkennen…
Het punt in de verte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
648 ze iemand is
voor niemand behalve zichzelf
waar ze zwijgt in alle talen
zijn er alleen eigen grenzen
die ze allemaal op wil zoeken
met verdwaling als gevolg
wie vindt haar terug
in dit stille niemandsland
waar elke buitenkant
rondom verdwenen lijkt
waar is het kompas
dat haar terugbrengt
naar het land der woorden
uit dit zinloos zwijgen…
Deern
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
675 Deze dag vertel ik jou
over haar hand in de mijne
en over het zwijgen terwijl
we eigenlijk zoveel wilden zeggen
ook over het reizen in de tijd
en die ene witte bank in het parkje
vlakbij het station hopend
dat deze laatste trein toch
de zo gewenste vertraging zou hebben
ik spreek veel over dan en toen
omdat gisteren voor haar de zomer…
De eenzame schilder
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
665 “
maar het geschilderde skelet
antwoordt niet in de stilte
maar in zijn onheilspellende zwijgen
ligt de dood, gemaskerd, om de hoek
om het er koud van te krijgen.…
Moissac
gedicht
2.0 met 27 stemmen
8.130 Wat te beginnen
met de vierentwintig oudsten
en die vier dieren vol ogen,
die elk zes vleugels hebben,
en die twee sterke engelen
die zwijgen?
Wat moeten wij
met deze beelden, ontleend
aan een vergeten boek?
--------------------------
uit: 'Gedichten', 2005.…
OUDEREN OVERWINTEREN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Toelichting:
Winter: steeds 5 weken werken, 5 dagen Zuid-Spanje, de 59-jarige dichter oefent om uiteindelijk 5 maanden te overwinteren in een heel vriendelijke, boeiende omgeving en klimaat om maar over de ´goedkoopte´ te zwijgen.…
Bestaanswijze
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 neer
zagen hoe het goed was en terecht verging
Winter haast onmerkbaar in lente overging
geuren en lichtgroene verschillen
Voor de grote plataan, dichtbij het openbaar gemak
doet een zot zijn rituele gebaren en begint
met het gezicht op het noorden gericht
groet de boom met een hand om de vuist
in een buiging met een rechte rug
werkt in zwijgen…
Wedertijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Het heeft geen zin nog langer te zwijgen,
het is tijd om van de daken te schreeuwen,
nu gevallen herinneringen zich aaneenrijgen
in een strijd om vast te houden voor eeuwen.
Iets onbeschrevens blijft hardhoofdig volharden,
zoekend naar een lijn in alle tegenstrijdigheden.…
Zonnegloed
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 Zonnegloed
Er is een ijzig zwijgen diep vanuit de oude aarde,
haar stem verwildert en doorboort. Door haar angst is
de mens gebonden en lopen slechts de vogels
door haar rood. Gevangen door grenzen, en niemand
die het ziet zonder oever en gewicht; overweldigend
vergezicht! Hoge klimmers, gekroonde bossen,
bloesemwangen.…
Sonnetten zijn vol liefde
poëzie
1.9 met 7 stemmen
2.731 Zo liefde zwijge, waar ze in d'enge hal
Van aardse min de liefste aan 't hart mag sluiten,
Of stijgend, waar gedachte en woorden stuiten
Verstommen voor Gods stille woordenval....…