EEUWIG LANDSCHAP

Mijn bloed zingt zacht door 't gouden avondlicht,
de zon verdwijnt achter de verre horizon.
De wereld wordt een droom, een vergezicht,
terwijl de avond langzaam verder komt.

De vogels zwijgen boven 't stille land,
de rivier weerspiegelt hemel, dorp en licht.
De avond raakt de wereld met haar hand
en legt haar stilte op mijn gezicht.

Is dit het leven, of een droom die leeft,
een vlam die brandt en toch niet sterven wil?
Een hart dat naar het eeuwige toe streeft
en in zijn verlangen even stilvalt.

Laat dan de nacht zich om mijn ziel heen leggen,
laat droom en leven door elkaar heen gaan.
Want wat de liefde niet kan zeggen,
blijft soms een leven lang bestaan.

Schrijver: bart devoldere
25 september 2026

bd8telenet.be

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 7