14830 resultaten.
VERLATEN STEENGROEVE 3
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Het vrije wilde paard
dat tussen struik en springbron leeft
vlucht voor onweer
in een vergeten mijngang
schuchter-dof stampend
gaan zijn hoeven over
het oude karrespoor
als een verlopen slangenrustplaats
klinken
langs wand en zoldering
achter hoeken
de laatste verste echo
is kloek en vastberaden:
de stap
van de geknechte soortgenoot…
Op kantoor
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
999 Met één stap naar buiten is het licht weer in mij wedergekeerd.
Als dit mijn toekomst gaat worden,
doe ik toch echt iets verkeerd.…
protuberans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 blij dat ik hier woon
tussen muurloze dromen
ben ik wel geschikt voor thuiskomst
vroeg je me ooit
blij dat ik nu leef
sommige tijden duren eindeloos voort
met elke stap strekken lange paden zich
onherroepbaar uit
misschien is dat dodelijk saai
of spat er vuur vanaf
zolang innerlijke kinderen
volgroeide planten water geven…
6.6 Km op Bach
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Ogen schijnbaar onbewogen
plengt mijn lichaam
bij iedere stap en iedere noot
een druppel
En laaft daarmee telkens
volstrekt ademloos
de bodem van mijn verlangen
Onder dit muzieklandschap
lijken alle bomen en elke steen
daar voor de eeuwigheid
Ooit hoop ik jou alhier te vinden
op Fellini's strand
voor een laatste ronde
en een…
Melodie voor jou
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
501 ik wist
hoe tonen
mijn melodie voor
jou droomden
harmonieus met
een aangehouden
zachte echo
als verrassend
intermezzo
waarbij
akkoorden
afsluiten en
weer openen
aan de bron in
het kabbelend
ritme van de beek
want zij volgen
water naar de zee
ook dromen
moeten daarop
letten anders
stap je zo
in een lift
die er even nog
niet…
beukenboom
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.031 de wind speelt
een symfonie
met de bladeren
in rake noten
de wind raakt
de boom zichtbaar
zodat ze plots
huilt van het lachen
de wind wiegt
als een moeder
takken in slaap
totdat de boom droomt
de wind staakt
haar wilde bui
de boom komt tot rust
de laatste noot valt…
(v)lucht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.087 als ik meega met de wind
zo maar naar verre streken
krijg ik dan heimwee naar mijn lief
als ik daar los kom van de wind
daar in die verre streken
weet ik dan wel hoe het leven gaat
als ik daar adem van die wind
in die vreemde streken
mis ik dan mijn hartedief
want vaak is die wind
ginds in die verre streken
toch ook maar lucht gebleken…
[ Luisterseance ]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
460 Luisterseance:
handenwrijven, tongklakken --
en luid geschuifel.…
Domburgs uitzicht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.592 Uw stem en glimlach mag mij overal bereiken
Als zonneschijn en wind op de’ ongemoeide tocht
O korte kussen met voor gisteren en morgen
En voor- en achterland Gods grondloze eenzaamheid,
Zoetste verlorenheid waarin wij zijn geborgen,
Steeds uit onszelf gered en tot elkaar bereid.…
Alter Icarus
hartenkreet
2.5 met 21 stemmen
1.476 door de koele krochten
Wimperslag - de tijd geeft vleugels
Onwennige ledematen van was en veren
Zonlicht nodigt ons hoog uit
Voeten los van de vochtige stenen
We stijgen op in hemels blauw
Mijn vlucht duizelt
Stormt door Helios' vlammen
Duikt door het kolkende schuim
Stymphaliaanse derwisj, bandeloos
Jij vliegt moeizaam
Ploegt de wind…
Soms
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
876 die rust en bezinning geeft
Een wind spreekt in overtuigende aanhoudende flanken,
als de lach herkanst en redeneert in het spel van gedachten
Want ogen verantwoorden zelden de o zo nodige kansen,
en bloeit Delilah voordat de trots verwelkt,vergeeft en verzachte……
Nachtvlucht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 In vage contouren
van de twilightzone
ontvouwt zij haar vleugels
bij getemperd licht
haar dans van de liefde
naar leven in vrijheid
vervaagt in de lucht
vertraagd is haar vlucht
verjaagd door de wind
verdwijnt zij in 't niets
over de bergen
een doodstille zucht
in 't web van de nacht
zweeft zij tussen draden
het vuur van de…
Vaders dood
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2.051 Nu komen met een laken
zusters witte bergen van hem maken
en dalen. Ik hoor het kraken
van hun schoenen.
Nu is hij mooi en licht
en heeft zijn strak gezicht
voor altijd ingedicht
in dit bed.…
Te moeilijk.
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
11.583 Ik wandel in de bergen
langs steile rotsen, diepe kloven,
maar immer over 't gebaande pad
door vad'ren uitgesleten,
door velen reeds betreden,
zoek ik naar boven en beneden,
turend op de rand: het gat
waarachter werk'lijk dingen zich verbergen
en ik mijn bedoelingen kan zeggen:
te moeilijk is het om iets bloot te leggen.…
gedachtenis
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
2.233 vanuit je heengaan
kwam je naderbij
zo kan ik thans ontdaan van meerder vragen
je toegestoken hand omvatten
en
bergen jou in dit bezeerd diepdroeve hart
vanuit oprecht gemis
langsheen gedragen smart
wordt de herinnering geboren
d'oude taal algenoegzaam uitgesproken
resteert een avondstil refrein:
"Ik heb je niet verloren......"…
De sterrenhemel
poëzie
2.8 met 13 stemmen
9.385 En de aarde zwijgt verbaasd.
’t Gesternte spiegelt zich in ’t meir,
Waarop geen windje blaast.
’t Is alles hemel wat men ziet;
Zelfs bergen vluchten heen.
’t Verdorde blaadje schuifelt niet!
’t Gesternte spreekt alleen.
------------------------------------------
Meir: verouderde uitdrukking voor ‘meer’…
Kleine boom
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
991 Bonsai meester
observerend gevoelsmens
vormt bossige spar
zijn oude stam
in sierlijk belijnde zilverspar
innig langs gracieuze wijssteen
lijkend
de verkozen berg
landschap in klein
romantisch neervallende cascade
geboren droomlandschap
gevormd in eeuw
belijnd door grootmeester
kunstenaar bonsai.…
Glimlach
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
2.549 Bergen te verzetten
Ruimen van de geest
Achter kunnen laten
Wat eens is geweest
Luchten van je hart
Verschonen van pijn
Vrijheid van de ziel
En jezelf kunnen zijn
Last van je schouders
Zucht van verlichting
Glimlach om je mond
Kies de juiste richting
Vrij kunnen ademen
Vier je eigen teugels
Om de simpele reden
Je leven krijgt vleugels…
On-deel-baar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
693 Bij deze mijlpaal
stond ik stil
en werd de weg gewezen
naar waar ik was
Zilveren momenten
om vast te houden
en in het verschiet
gouden bergen
om naar te reiken
vriendschap en warmte
akkoorden en melodie
glimlachend zonlicht
en genezing na pijn
zo veel om te delen
en samen vol te maken
zo veel om bij stil te staan
maar zonder jou…
Nachtliefde
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
630 De nacht was over
Doch ontwaken wilde ik niet
Kon niet het dodenmasker afwerpen
Om al wenende met betraande kussen
De dodendans liefdevol te starten
Dansend in de poelen van jouw ogen
Daar ik nog steeds in liefde geloofde
Dan overmeestert mij het blijde verdriet
Weer dans ik mij omhoog op die kille berg
Angstig om de betovering te verbreken…
Geborgen in zilver
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Wanneer alle lichten
zijn gedoofd
en donker de overhand neemt
fluister ik zacht jouw naam
dan pluk ik
deze zilveren letters uit de lucht
en leg ze in een doosje
met fluweel
sluit het af
met een gouden sleutel
en berg 'm in mijn hart
zo gaat jouw naam
nooit verloren
bij opkomst van de morgenzon…
Betekenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.031 Het staat niet in een oude krant
Ik was alleen toen ik het zag
Verwijderd van mijn vaderland
Op een gewone zomerdag
Het was niet op een hoge berg
Ik was geen held, geen wijze heer
Heel onverwacht en zonder erg
Te midden van het stadsverkeer
Zo simpel en vervuld van kracht
De glimp van een betekenis
Voor niemand een gebeurtenis
Ik heb…
zonsondergang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
721 je lonkt naar mij
belooft mij gouden bergen
stralend verleid je me
tot vlak aan de horizon
wenkend: .. ga mee..
en ik dwalende ziel
stort mij naar voren
in vol geloof, dat
jij de waarheid bent
maar in je kleurige jas
open je de hemelpoort
waarachter je verdwijnt
mij laat je staan
als een eenzame ster
in een donkere nacht…
Passie en hooglied
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 Over velden wil ik je benaderen
vlak en open dat ik je van verre zie
of door heuvels en bergen
waar ik je uit dalen op kom halen
samen stijgen naar een top
van ’t volmaakte samenzijn.…
Bestaan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
703 Maar dan weer vind ik mijn zinnen,
de berg in mij weet ik te beklimmen.
Achterom kijkend of vooruit
maak ik van letters mijn buit.
Al ben ik thuis of verre oorden
in een gedicht weet ik mij te verwoorden,
kan ik het leven aan
en bevestig mijn bestaan.…
De vroege vormen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 warm glijdt zand
door mijn handen
op het eindeloze strand
zag bergen
rotsen en rivieren
in trage stroom passeren
deeltjes kwarts
door zee gedragen
en aan land gebracht
nog vol herinnering
aan hun bestaan
de vroege vormen vergaan
stukjes uit de scheppingstijd
opnieuw geboren
delen in dit tropisch paradijs…
Douche
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Door één plas water overspoeld door schoonheid
het gevoel van zuiver natuur vanaf de bergen.
Rein als ik hier sta met de geur van lavendel
is mijn passie voor jou niet te verbergen.
Tijdens de ontspannende massagestraal
beleef ik de afwisseling in een verrijkt leven.…
Landschap van mijn bestaan!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
730 Als ik uitkijk
over het landschap van mijn bestaan
dan zie ik veel aarde
maar weinig aardigs
wil ook geen wandeling meer maken
daar zie ik als een berg tegenop
en zeker geen mensen ontmoeten
misschien nog wel een dier
een loslopende verdwaalde labrador
Ik zou geen dag meer willen leven
en zeker niet
een dag van mijn leven willen overdoen
als…
onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 als ik dan toch
onderweg ben
naar zachte zanden
woeste wateren
blauwe bergen
en dan toch beland
per ongeluk misschien
op een lome landweg
een donker dak of
een brakke boot
en als ik dan toch
weer op weg ben
naar sacrale stilte
verdronken verlangens
en vergeten verhalen
weet ik dan dat
ik in eindigheid
landen zal in bed…
Wereld der nevelingen en trollen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 Nevelig zijn de velden
En mistig zijn de bossen
Wolken hangen als aureolen
Om toppen van bergen
Vaag en waterig schijnt de zon
Mystieke figuren dansen
In schaduwen der rotsen
Of lossen op in nevelige meren
Tijdens een macabere dans
En trollen en geesten
Bevolken grotten en spelonken
En nooit lossen nevelingen op…