Alle inzendingen over echo van zee

35279 resultaten.

Sorteren op:

Droom in droom

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Ik liep de zee in, die hijgend ademend door mij heen vlijmde, en niet veel later spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen en dreef weer terug met het schuimende water. Alles vloeide zo onophoudelijk door, ik liet mij maar drijven, dobberde mee, belandde als wrakhout op het strand, werd dan weer meegezogen door de zee.…

Anderdaags spel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 385
voorzichtig slipperden wij over de hete stenen van het trottoir beneden glinsterde het lichte zand tegen de robuuste rots boulevard de vormen van het spel anderdaags leverden een fantasierijk strand om zo op te duiken toch moesten wij eerst tot een mooie plaats besluiten moeders had hoogte gekozen een goed zicht op het…

Sluiers fijn zand

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 443
ik zag dat wit krullende branding in formatie haar sluiers fijn zand te drogen hingen in vlaagjes wind nog gleden ze niet meteen van de top naar beneden omdat cohesie door vocht daar geen bocht kon nemen de belletjes wit in hun opstandige fase krulden met zon schitterende kleuren in het omslaan en over de kop gaan in het ruime…
wil melker17 augustus 2023Lees meer >

Teveel hoop

netgedicht
1.0 met 348 stemmen aantal keer bekeken 736
hun blikken opstandig handen nerveus nog zijn de vonken niet overgeslagen heeft de overheid enige grip zonder slagen ze bedaren in samen door de somberte weg te zingen op het pad dat een stem in het donker beschijnt waar handen tassen pakken van het strand zonder elkaar aan te kijken want contact is de ziel zien die met…
wil melker20 september 2023Lees meer >

Het geheim

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
geheim aan de hemel met de regen daalde het geheim neer op de aarde de aarde gaf het aan een bloem de bloem gaf het aan de mens de mens ontving het geheim liefde en respect voor alles wat leeft de mens verloor het geheim vond het terug hield het even vast en gooide het weg het geheim kwam weer terug in de zee de zee…
Ineke Dijkhuis20 september 2023Lees meer >

ATOL

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
het is een wegen op het wiegen van de zilte zee, onmachtig drijven in het oog van de brullende zon. Het spreekt zichzelf niet langer tegen, het mengt zijn daden door het woord en laat de zangen opgaan in de stroom.…
Dirk Vekemans24 september 2023Lees meer >

Wel of Niet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Die planeet bestaat voor twee derde uit zee! OK, laten wij daar dan eens gaan kijken! Misschien hebben ze wel behoefte aan dijken… Oh, ze hebben ze al, zelfs kunstmatige eilanden! Is er nog wel reden om te landen? Ze halen hun drinkwater nog uit rivieren en meren… Ja, maar het lijkt er ook op dat ze zich tegen ons zullen keren!…

Titanic

netgedicht
4.8 met 42 stemmen aantal keer bekeken 689
Gezichten en namen verdwijnen Gedichten en boeken gaan mee Zacht laten de sterren licht schijnen Op een traag zinkend schip Aan de horizon van de zee Mijn hart was ik bijna verloren Het zonk met de boekendoos mee Een zeemeermin dook ernaar Bracht het naar boven Gaf het mij in een bootje op zee Ik beloofde er goed voor te zorgen…

laatste golven

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
het zeewater stroomt en de golf belooft wat ik geloof als ik de zee wens wat hij nooit verliest en ik verdrink in de laatste golven die mij doen vergeten…
Magda Haan14 oktober 2023Lees meer >

De highlights

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 427
ik hoorde je lopen met robuuste pas op het net gelegde schelpenpad keek om in zee blauwe ogen die blond knipperden tegen een felle zomerzon samen keken we hoe golven het wit van horizon kuifden en ik jouw warme groet beantwoordde het nat van de plas verdween waar jouw pas in een lichter touche de vloedlijn proberend zonder…
wil melker12 december 2023Lees meer >

Onbereikbaar blauw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
ik draai zwaai naar en aai de golven dompel in het witte schuim dat weg flitst van de rafelige kammen die zich kuivend verheffen naar het onbereikbaar blauw van de hemel terugvallend hun draai eindelijk weer vindend uitlopend op rul zand van het strand waar ronde schelpen hun laatste gebeden murmelen tussen scherplange…

De zilte geur van ver

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 515
mijn beesten waren dons en pluche gekleurd knuffelzacht dichtbij zo voor het grijpen toch speelde ik er niet echt mee zij hadden geen naam roken naar zand en zee de zilte geur van ver en avontuur in het afhollen van duinen voor de lawines uit ik zag altijd het eerst de wolkjes komen dat maakte vaak een eind aan onze strandvrijerrij…

Stem van het water

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
De stem van het water zwijgt na een woeste nacht van onderstroom en geselende winden het is tijd om te rusten.…

Wonderlijke stiltetijd

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 414
nog zijn ze er met tussenstops van jaren de donker groene gehuchten tegen de hellingen aangeplakt helaas minder glooiend en klein de horizon in een eerder verdwijn door hoge flats direct aan de rand van zee waardoor de terrassen tot op het strand lopen en inpandig logistiek goed beheersbaar zijn en het klimaat beter te regelen…

De witte hoofdletters

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
nauwelijks hoorbaar speelden onze woorden hun eigen kastelen in het natte zand van het strand alleen de witte hoofdletters van krullend schuim waren het zichtbare begin van weer een nieuwe zin tussendoor zong de wind zoutkristallen en scheen zon de flonkeringen die oplichtten in elkaars ogen tot in deze kleine strand…

Zonder vis

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 492
hoger na hun aanloop op het vlakke strand en vrijwel uitgeraasd te zijn zoutkristallen deden een aanval op je kwetsbare huid die jij met knipperende ogen afsloeg en je van deze slagen afkeerde om de natuurmassage goed te laten inwerken namen we wind mee op de terugweg die de lichaamscirculatie goed op gang bracht met dit zee…
wil melker1 september 2024Lees meer >

Pulserend universum

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
- We weten niet waar de tijd begon, waar het einde ervan is maar we hebben er nooit genoeg van - Sterren in de duisternis van blauw tot vermiljoen cirkelen langs de eeuwigdurende spiraal steeds verder weg de echo van het verleden kan hen niet vinden onmeetbaar en niet aangeraakt door mensenhanden blijft alleen dit vergezicht onveranderd…
Willy Vittali24 augustus 2006Lees meer >

Reis naar mezelf

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 968
Diepe dromen, donkere nachten, mijn rugzak is al lang gepakt, alleen weet ik nog niet waar naartoe en voor hoelang; deuren gaan open, wolken vormen trappen, ik neem ze één voor één, en volg de prachtige kleuren die op me afkomen, de kleur van regenbogen; ik roep héél hard, maar er is niemand die antwoordt, tenzij de echo, stilletjes…
Steven19 november 2008Lees meer >

bloemen in haar haar

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
ze lijkt wel een spraakwaterval nu ze de angst kwijt is eerst klopte haar hart in haar keel maar nu ze dapper overwonnen heeft kan ze loslaten ze zegt…..jouw liefde maakt me mooier jouw warmte doet me glimlachen in de morgen jouw vertrouwen in mij draagt me door de moeilijkere uren de echo van je stem heeft me verlost van eeuwig durende…

Waar vlaggen wolken kietelen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 616
Ik zou het leven hier zomaar willen bezingen een echo uiten over de toch doodgewone dingen.…

De Bijbel in huis

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.810
Droef zou 's Levens echo wezen, Klonk er niets dan 's Mensen woord: Waar de Bijbel wordt gelezen, Wordt des Heren stem gehoord!…

alzheimer...

netgedicht
4.6 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.602
En hoe ik ook roep, keer op keer, geeft zelfs de echo van mijn stem geen antwoord meer. En in de flarden mist van mijn verwarde geest keer ik terug naar het kind dat ik ooit ben geweest.…

Donderslag

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
hij ging midden in de nacht nog ver van ’t ochtendgloren sloot de deur haast beminnelijk zacht doch enkel om de echo niet te horen stapte opnieuw het heelal tegemoet waar chaos geen weet heeft van rede en zoet met zuur wordt beboet; een tijde was weer verleden althans ontwaakt leek het zicht op ontluisterende stappen was het…

Manier om te overleven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
Wie de beloofde glans van z'n toekomst doorstaat, draagt een bloeiende woestijn in de ogen, vermomd in de schaduwen tot aan de dageraad in waar hij tot bedaren komt en hij de jaarringen van z'n leven kent die echo's gevormd in de medeklinkers en geschreven in de stemmen van de wind tot aan de ouderdom door de jeugd verstomd de…
Pama24 januari 2016Lees meer >

De bouwval

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.516
Wat spreekt gij tot mijn hart, En wekt er droevig echo's op Van weedom en van smart?... 't Is van van een vroeger lustpaleis Z e l f sombre puinhoop thans, En slechts herinrings avondrood Ontgloeit het nog met glans.…

Naaste omgeving

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.602
De muur is klaar voor de echo van je voetstap. Dit alles blijft uit. Scherpte verlaat een krom geslagen spijker. Dat wel. Het veranderende omgeeft je zo teruggetrokken, dat het je ontgaat, er bijna niet is. Wat ga je doen als je hier even weg bent. --------------------------------------- uit: 'Garderobe, kleine zaal', 2017.…
K. Schippers22 november 2017Lees meer >

bijna 50

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Toen verdween ze weer; maar haar donker kille graf herhaalde als een echo de raad die ze me gaf. Ik zweeg, maar mompelde nog net: ‘Vaarwel, rust zacht, lieve Jeannette.’…
Jack Stoop29 oktober 2020Lees meer >

Keuzes

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
Het regent Druppels glijden als riviertjes tranen langs de naaktheid van mijn raam kil en koud lijkt nu de wereld zoveel weken zo'n gebrek aan leven nog te gaan Even toch mijn jas maar aan het masker in mijn hand de echo kaatst in frases terug naar mij alles lijkt zo onherkenbaar wie ben ik en wie ben jij Keuzes maken op het…
John Kroos7 december 2021Lees meer >

Liefde te leen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
de put dieper dan de echo kan reiken duister als in de diepste spelonken glad en bezweet met algenvocht verdriet in tranen verdronken het dal was dieper dan zijn bedding de stroom meedogenloos en wreed de groene heuvel onbereikbaar verdriet in tranen verkleed de berg was steil en glibberig met verraderlijk losse stenen de top in de verkleumende…