35279 resultaten.
Droom in droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 Ik liep de zee in, die hijgend ademend
door mij heen vlijmde, en niet veel later
spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen
en dreef weer terug met het schuimende water.
Alles vloeide zo onophoudelijk door,
ik liet mij maar drijven, dobberde mee,
belandde als wrakhout op het strand,
werd dan weer meegezogen door de zee.…
Anderdaags spel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 voorzichtig
slipperden wij
over de hete
stenen van
het trottoir
beneden
glinsterde
het lichte zand
tegen de robuuste
rots boulevard
de vormen
van het spel
anderdaags
leverden een
fantasierijk strand
om zo op
te duiken toch
moesten wij eerst
tot een mooie
plaats besluiten
moeders had
hoogte gekozen
een goed zicht op
het…
Sluiers fijn zand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag dat
wit krullende
branding
in formatie
haar sluiers
fijn zand te
drogen hingen
in vlaagjes wind
nog gleden
ze niet meteen
van de top
naar beneden
omdat cohesie
door vocht
daar geen bocht
kon nemen
de belletjes wit
in hun opstandige
fase krulden met
zon schitterende
kleuren in het
omslaan en over
de kop gaan in
het ruime…
Teveel hoop
netgedicht
1.0 met 348 stemmen
736 hun blikken
opstandig
handen nerveus
nog zijn de
vonken niet
overgeslagen
heeft de
overheid
enige grip
zonder slagen
ze bedaren
in samen door
de somberte
weg te zingen
op het pad dat
een stem in het
donker beschijnt
waar handen
tassen pakken
van het strand
zonder elkaar
aan te kijken
want contact
is de ziel zien
die met…
Het geheim
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 geheim
aan de hemel
met de regen
daalde het geheim
neer op de aarde
de aarde gaf het aan een bloem
de bloem gaf het aan de mens
de mens ontving het geheim
liefde en respect voor alles wat leeft
de mens verloor het geheim
vond het terug
hield het even vast
en gooide het weg
het geheim kwam
weer terug in de zee
de zee…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 het is een wegen op het wiegen
van de zilte zee, onmachtig drijven
in het oog van de brullende zon.
Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het mengt zijn daden door het woord
en laat de zangen opgaan in de stroom.…
Wel of Niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Die planeet bestaat voor twee derde uit zee!
OK, laten wij daar dan eens gaan kijken!
Misschien hebben ze wel behoefte aan dijken…
Oh, ze hebben ze al, zelfs kunstmatige eilanden!
Is er nog wel reden om te landen?
Ze halen hun drinkwater nog uit rivieren en meren…
Ja, maar het lijkt er ook op dat ze zich tegen ons zullen keren!…
Titanic
netgedicht
4.8 met 42 stemmen
689 Gezichten en namen verdwijnen
Gedichten en boeken gaan mee
Zacht laten de sterren licht schijnen
Op een traag zinkend schip
Aan de horizon van de zee
Mijn hart was ik bijna verloren
Het zonk met de boekendoos mee
Een zeemeermin dook ernaar
Bracht het naar boven
Gaf het mij in een bootje op zee
Ik beloofde er goed voor te zorgen…
laatste golven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 het zeewater stroomt
en de golf belooft
wat ik geloof
als ik de zee
wens wat hij nooit verliest
en ik verdrink in
de laatste golven
die mij doen vergeten…
Liefde en verbondenheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 in
De Zee
die weet
wat ik
bedoel…
De highlights
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
427 ik hoorde
je lopen met
robuuste pas
op het net
gelegde
schelpenpad
keek om
in zee blauwe
ogen die blond
knipperden
tegen een
felle zomerzon
samen keken
we hoe golven
het wit van
horizon kuifden
en ik jouw warme
groet beantwoordde
het nat van
de plas verdween
waar jouw pas in
een lichter touche
de vloedlijn proberend
zonder…
Onbereikbaar blauw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik draai
zwaai naar
en aai de golven
dompel in het
witte schuim
dat weg flitst
van de rafelige
kammen die
zich kuivend
verheffen
naar het
onbereikbaar
blauw van
de hemel
terugvallend
hun draai
eindelijk weer
vindend uitlopend
op rul zand
van het strand
waar ronde
schelpen
hun laatste
gebeden
murmelen
tussen
scherplange…
De zilte geur van ver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 mijn beesten
waren dons en
pluche gekleurd
knuffelzacht
dichtbij zo voor
het grijpen
toch speelde
ik er niet
echt mee zij
hadden geen
naam roken
naar zand en zee
de zilte geur
van ver en
avontuur in
het afhollen
van duinen voor
de lawines uit
ik zag altijd
het eerst de
wolkjes komen
dat maakte vaak
een eind aan onze
strandvrijerrij…
Stem van het water
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
518 De stem van het water
zwijgt na een woeste nacht
van onderstroom en
geselende winden
het is tijd om te rusten.…
Wonderlijke stiltetijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 nog zijn ze er
met tussenstops
van jaren de
donker groene
gehuchten tegen
de hellingen
aangeplakt
helaas minder
glooiend en klein
de horizon in een
eerder verdwijn
door hoge flats
direct aan de
rand van zee
waardoor de
terrassen tot op
het strand lopen
en inpandig
logistiek goed
beheersbaar zijn
en het klimaat
beter te regelen…
De witte hoofdletters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 nauwelijks
hoorbaar
speelden
onze woorden
hun eigen
kastelen
in het natte
zand van
het strand
alleen
de witte
hoofdletters
van krullend
schuim waren
het zichtbare
begin van
weer een
nieuwe zin
tussendoor
zong de wind
zoutkristallen
en scheen zon
de flonkeringen
die oplichtten
in elkaars ogen
tot in deze kleine
strand…
Zonder vis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 hoger
na hun aanloop
op het vlakke
strand en vrijwel
uitgeraasd te zijn
zoutkristallen
deden een aanval
op je kwetsbare huid
die jij met knipperende
ogen afsloeg en je van
deze slagen afkeerde
om de natuurmassage
goed te laten inwerken
namen we wind mee
op de terugweg die
de lichaamscirculatie
goed op gang bracht
met dit zee…
Pulserend universum
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
770 - We weten niet waar de tijd begon, waar het einde ervan is maar we hebben er nooit genoeg van -
Sterren in de duisternis
van blauw tot vermiljoen
cirkelen langs de eeuwigdurende
spiraal steeds verder weg
de echo van het verleden kan hen niet vinden
onmeetbaar en niet aangeraakt door
mensenhanden blijft alleen
dit vergezicht onveranderd…
Reis naar mezelf
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
968 Diepe dromen, donkere nachten,
mijn rugzak is al lang gepakt,
alleen weet ik nog niet waar naartoe en voor hoelang;
deuren gaan open,
wolken vormen trappen,
ik neem ze één voor één,
en volg de prachtige kleuren die op me afkomen,
de kleur van regenbogen;
ik roep héél hard,
maar er is niemand die antwoordt,
tenzij de echo,
stilletjes…
bloemen in haar haar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
555 ze lijkt wel een spraakwaterval
nu ze de angst kwijt is
eerst klopte haar hart in haar keel
maar nu ze dapper overwonnen heeft
kan ze loslaten
ze zegt…..jouw liefde maakt me mooier
jouw warmte doet me glimlachen
in de morgen
jouw vertrouwen in mij
draagt me door de moeilijkere uren
de echo van je stem
heeft me verlost
van eeuwig durende…
Waar vlaggen wolken kietelen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
616 Ik zou het leven hier zomaar willen bezingen
een echo uiten over de toch doodgewone dingen.…
De Bijbel in huis
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.810 Droef zou 's Levens echo wezen,
Klonk er niets dan 's Mensen woord:
Waar de Bijbel wordt gelezen,
Wordt des Heren stem gehoord!…
alzheimer...
netgedicht
4.6 met 42 stemmen
1.602 En hoe ik ook roep,
keer op keer,
geeft zelfs de echo van mijn stem
geen antwoord meer.
En in de flarden mist
van mijn verwarde geest
keer ik terug naar het kind
dat ik ooit ben geweest.…
Donderslag
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
703 hij ging midden in de nacht
nog ver van ’t ochtendgloren
sloot de deur haast beminnelijk zacht
doch enkel om de echo niet te horen
stapte opnieuw het heelal tegemoet
waar chaos geen weet heeft van rede
en zoet met zuur wordt beboet;
een tijde was weer verleden
althans ontwaakt leek het zicht
op ontluisterende stappen
was het…
Manier om te overleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 Wie de beloofde glans
van z'n toekomst doorstaat,
draagt een bloeiende woestijn
in de ogen, vermomd in de
schaduwen tot aan de dageraad
in waar hij tot bedaren komt en
hij de jaarringen van z'n leven kent
die echo's gevormd in de medeklinkers
en geschreven in de stemmen van de wind
tot aan de ouderdom door de jeugd
verstomd de…
De bouwval
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.516 Wat spreekt gij tot mijn hart,
En wekt er droevig echo's op
Van weedom en van smart?...
't Is van van een vroeger lustpaleis
Z e l f sombre puinhoop thans,
En slechts herinrings avondrood
Ontgloeit het nog met glans.…
Naaste omgeving
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.602 De muur is klaar voor de
echo van je voetstap. Dit alles
blijft uit. Scherpte verlaat een
krom geslagen spijker. Dat wel.
Het veranderende omgeeft je zo
teruggetrokken, dat het je ontgaat,
er bijna niet is. Wat ga je doen
als je hier even weg bent.
---------------------------------------
uit: 'Garderobe, kleine zaal', 2017.…
bijna 50
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Toen verdween ze weer;
maar haar donker kille graf
herhaalde als een echo
de raad die ze me gaf.
Ik zweeg, maar mompelde nog net:
‘Vaarwel, rust zacht, lieve Jeannette.’…
Keuzes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Het regent
Druppels glijden als riviertjes tranen
langs de naaktheid van mijn raam
kil en koud lijkt nu de wereld
zoveel weken
zo'n gebrek aan leven
nog te gaan
Even toch
mijn jas maar aan
het masker in mijn hand
de echo kaatst in frases
terug naar mij
alles lijkt zo onherkenbaar
wie ben ik
en wie ben jij
Keuzes maken
op het…
Liefde te leen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 de put dieper dan de echo kan reiken
duister als in de diepste spelonken
glad en bezweet met algenvocht
verdriet in tranen verdronken
het dal was dieper dan zijn bedding
de stroom meedogenloos en wreed
de groene heuvel onbereikbaar
verdriet in tranen verkleed
de berg was steil en glibberig
met verraderlijk losse stenen
de top in de verkleumende…