Alle inzendingen over eeuwige

6351 resultaten.

Sorteren op:

Wachten

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.124
In eeuwig wachten en verdraaide gedachten, hersenspinsels over wat zou kunnen en wat is. Morgen doet pijn zoals gisteren smaakte naar oude wijn. Vandaag is nog een dag zo leeg als de leegte maar kan zijn. Wanneer komt dat turning point, wanneer verschijnt aan het einde van de horizon dat straaltje zon?…
Frieda22 januari 2010Lees meer >

roos

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.013
koud is het door en door koud alleen met de smalle maan half verscholen achter de wolken ben ik verlaten door en door koud alleen in mijn dromen jouw stem die me vraagt lief, kom hier in mijn armen laat me je hart, je lijf eeuwig warmen verschuivende wolken zwart doen me ontwaken ik schreeuw blijf geeuw ben al wakker…
i13 februari 2010Lees meer >

Maagdenpalm

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 791
in de violette dageraad lispelt een verschil gedroomd langs kussenspinsels en wat spuug dat uit mijn open mond een zachte wang bereikt lippenliedjes fluisteren nog, wanneer de slaap mijn hoofd verlaat teer en onbezoedeld spreekt de dag dat meer in monden ligt dan goud, nog voor ze oud is mijmert ze dat buiten, tussen eeuwig groen wat…

Plattelandsjeugd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
Eeuwig tussen stront dromend van stad en vertier luid loeit het melkvee. Tractorparkeerplaats boerenbonte discodreun bonkende vlegels. Melkmuilenhangplek uierparade flaneert hooiberg doorploegen. Ogen op steeltjes beloeren stadse hoeren in flitscabrio’s. Zaterdagavond flink doorakkeren in de comazuipketen.…

Zelfverwijt

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.058
vertraagde beelden geheel ontvlogen aan de tijd waar eens je zachte handen streelden ben ik gevoel voor richting kwijt bij het begaan van alle wegen verdwaal ik op de huid van spijt aan elke zekerheid ontstegen verpoteld binnen zelfverwijt in mistflarden van minnestreken ben ik op jou blind gevaren wil wachten tot mijn ogen breken om je eeuwig…

Splijtzwam

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 656
Nu ben ik volstrekt ondeelbaar verloren in de karrenvracht mijn liefdesleven sleept zich zwaar op onze splijtzwam door de nacht verval van jouw verlichte geest hult mij in een eeuwig duister hoor weerloos huilen van een beest als ik onze namen fluister leven aan de oppervlakte van muien in geklonken zand drijven waar ik spaanders hakte…

voor mijn oudste zoon . lieve Ferry

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.760
zoet wordt zout daar in de zee zo altijd zal jij stromen door mijn aderen en dus mijn bloed als de helderste verkoeling of een woest kolkende zee altijd zul jij bij mij zijn weet wel voor eeuwig mijn beste vriend, ik doe het er graag mee!…

als ik omkijk

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 817
wat vertel je weer niet zonder woorden is het jouw eeuwig verdriet dat ik verstoorde...…

NOG NIET DOOD

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
Via de dood gaan we naar de eeuwige rust waar geen dood meer is.…

STERREN EN BLOESEMS...

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.415
Rijk hart, in 't eeuwig keren der getijden Eenzaam wellicht, maar wonderlijk gerijpt, Dat, lijdend al wat Leven géeft te lijden, Nochtans zijn grootheid, in geluk, begrijpt.…

regendruppel

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 821
Eeuwigheid is het tij, snelheid de vloed. En ik, wie ben ik, dat ik mag zien in vertraging? Eb ik weg in die grote zee als een traan? Maar ik, ik zie toch die ene druppel? De regenboog als een teken van een diep verbond. De duif heeft het begrepen.…
Gerjo Gerrits17 december 2011Lees meer >

over de liefde

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 735
over de liefde is alles geschreven met ganzenveer en tederheid het pseudo-eeuwig samenleven tot dik in de blessuretijd hoe kan ik als dichter nog over de liefde schrijven tewijl ik hunker naar geluk val ik telkens in herhaling en juist dat maakt zoveel stuk over de liefde is alles geschreven zoals zelfs hier geschreven staat toch…

definitief

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 964
(voor vriend, bij het afscheid van lief) nu jouw aardse wezen eeuwig voortgang vindt ik blijf hier en beleef de warmte nog opnieuw -steeds weer- opnieuw elke dag ik heb jouw beeltenissen opgeslagen in de kamers van mijn hart de mooiste laten stil een glimlach in mijn ziel verdwijnen langs mijn lippen spreekt als immer jouw…

Belofte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 674
En wat mij wacht aan gene zijde van dit bestaan aan zacht soelaas: als ik mijn laatste zucht uitblaas, mag het mij eeuwig nog verblijden.…

Kwallen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 572
Zo kan ik voor eeuwig blijven in deze blauwe vlucht. Kwallen in een zee van blauw, ik wil bij ze blijven. Spelen met de vissen oneindig door het water drijven.…
Mara23 augustus 2012Lees meer >

Dovemansoren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Zielloze pijn, onbestemd van eeuwige duur. Een hart, verlaten tot op het gebeente, ledig door bezworen lot, verzwaard door bevroren hoop. Een stem, ondoordringbaar als gesteente, fluisterend in onhoorbare woorden. Gesloten gezicht, tot schim geworden, in volle maan geweken naar de hemel van een zonloos noorden.…
Iniduo31 augustus 2012Lees meer >

Naar apotheose

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Spiraal van leven en denken lijnen van enkel gevoel wegen over bergen en door dalen lopen door zon en kou stormen weerstaan en hitte trotseren de angst overwonnen en strijden tot het bitter einde tegen eeuwige onrust en pijn gaan die weg door ’t leven niet onderwerpen aan somberheid maar ’t hoofd geheven als overwinnaar in de strijd.…

Als rode draad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
ik zoek de tijd in kleine uren ver van gaan en komen in hetzelfde huis waar naast rust en stilte ook mijn dromen wonen en seconden eeuwigheden tikken als mijn blikken buiten de dimensies treden waar het aardse heden slechts als rode draad in het verleden zichtbaar wordt die ik moet grijpen bij mijn beladen terugkeer uit immense…
wil melker27 september 2012Lees meer >

Eolisch sediment

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
Iniduo8 oktober 2012Lees meer >

Onder het vee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 784
willen zat ik Onder de zwartbonte Een van de twee Die mijn ouders Hadden op hun Kleine boerderij Melken moest ik Leren - ook al wist Ik niet waarom - Aarzelend aanrakend De geaderde warme speen Waar als ik het goed deed Warme melk uitkwam - Angst voor 't grote beest Overheerste de verwondering Om dat warme dat wel Eeuwig…

Vogelvrij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
Het oude hoofd, de draden losser spoken van vroeger scherper in beeld De benauwde tuin, onwetend struikgewas Als getuigen van een bevroren tijd de hoge drempel, een blok van hout met ogen die het niet zien de namen allemaal verhaspeld bordjes van zinloos verlangen vlakbij is de eeuwige muziek tien meter verder is de wereld vrij…

lang

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
als een gat in de kaart schoppen aas als as tot aan maart als een gat in 't gaas sirene loeit door wat laatste bladerend verval jazz speelt in op 'n eeuwige herhalen wie kaatst verliest de bal zo rijd de trein langzaam tot n stationsplein wat een waarloos systeem stapeling van jaren ervaren laat maar varen leef je…

Levensweelde

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.316
En dan door die paleizen van kleuren wijd en zijd rustig 't gebaar zien rijzen der zwijgende eeuwigheid.…

Licht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
aan het einde van niets moet het zicht zijn geboren zonder daglicht immers loopt men alleszins verloren naarstig, tot matig talmen uit nood, wederkerig wellicht of verblind door vurig aanschijn zo intens dat letters nagloeien de zee het duister oplicht eeuwig zou anders tijdloos zijn daarom vat ik niets te licht op Wie kan zich vertillen…

Vleugellam

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Met koffers naar een tijdelijk verblijf zonder bagage aangekomen in de eeuwigheid het pad ligt donker vol verwarring en wanhoop de toekomst in slijk verdwenen de uitgezette koers blijft voor altijd een streep door de rekening we wandelen op gebroken glas op de flanken hangen zwart en onbewogen de gordijnen God schiep het licht wie…

Later pas

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
Zo lang al heb ik Je gekend, door en door Ben je me eigen geworden, Eensgezinde ziel die ons Voor eeuwig bindt - En toch ben je zo maar Bij me weggegleden, Zonder dat ik er erg in had, Zijn de trauma's van de oorlog Je te veel geworden - Later pas besefte ik dat de Verschrikkingen die we doormaakten Je geest hebben geknakt…

vijftien september

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 567
nu ineengevlochten leed de bloei uit heel jouw leven heeft gehaald betaalt de tijd zich terug voor eeuwig jong ben jij, jouw glimlach zweeft voor altijd in mijn hart, mijn hoofd in al mijn dagen helpt het me je te dragen, in mijn oude moederziel alleen de lengte duurt maar voort het hoort niet, dat jouw zachtheid zo verviel en immer…
switi lobi28 september 2014Lees meer >

Liefde zonder pijn

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
weer doop ik mijn kroontjespen in de magische inkt hoop dat mijn geschreven woorden ooit wolken aan de hemel kleuren met een schoonheid die zijn equivalenten kent in het mysterie van de eeuwigheid de wind in zoete vlagen mijn zinnen verder zullen dragen dan de horizonnen van voorbije dagen dat dit gedicht misschien het toekomstige…
wil melker27 oktober 2014Lees meer >

baby vuilnis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
had ook nog een kind bij zich wie weet op weg naar de vuilniscontainer liep ze daar als de schattige moeder en wij hielden van haar in de laatste zon uren zoals ze daar voorbijliep wisten we niets van haar een pigmentvlek op haar babykontje definieert wie ze is vooral dat we van haar houden maar te laat altijd dat eeuwige…

Onbekende wegen?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
Verworpen in eeuwige strijd van zelfbeschikking geen enkel doel dat heiligt, ook ikzelf heb mijzelf gestenigd, oneindig lang de tijd gepijnigd rollen vuurstenen aan om in het mooiste uur tegen elkaar te slaan, vonken bloed zwijgen in de loop van mijn fossiele natuur herschikken de scherven in het spiegelbeeld in mozaïek van…
Pama16 december 2014Lees meer >