6351 resultaten.
Wachten
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.124 In eeuwig wachten en verdraaide gedachten,
hersenspinsels over wat zou kunnen en wat is.
Morgen doet pijn zoals gisteren smaakte naar oude wijn.
Vandaag is nog een dag zo leeg als de leegte maar kan zijn.
Wanneer komt dat turning point, wanneer verschijnt
aan het einde van de horizon dat straaltje zon?…
roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.013 koud is het
door en door koud
alleen
met de smalle maan
half verscholen
achter de wolken
ben ik
verlaten
door en door koud
alleen
in mijn dromen
jouw stem
die me vraagt
lief, kom hier
in mijn armen
laat me je hart,
je lijf
eeuwig warmen
verschuivende wolken
zwart
doen me ontwaken
ik schreeuw
blijf
geeuw
ben al wakker…
Maagdenpalm
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
791 in de violette dageraad lispelt een verschil
gedroomd langs kussenspinsels
en wat spuug
dat uit mijn open mond een zachte wang bereikt
lippenliedjes fluisteren nog, wanneer de slaap
mijn hoofd verlaat
teer en onbezoedeld spreekt de dag dat meer
in monden ligt dan goud, nog voor ze oud is
mijmert ze
dat buiten, tussen eeuwig groen wat…
Plattelandsjeugd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
722 Eeuwig tussen stront
dromend van stad en vertier
luid loeit het melkvee.
Tractorparkeerplaats
boerenbonte discodreun
bonkende vlegels.
Melkmuilenhangplek
uierparade flaneert
hooiberg doorploegen.
Ogen op steeltjes
beloeren stadse hoeren
in flitscabrio’s.
Zaterdagavond
flink doorakkeren in de
comazuipketen.…
Zelfverwijt
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.058 vertraagde beelden
geheel ontvlogen aan de tijd
waar eens je zachte handen streelden
ben ik gevoel voor richting kwijt
bij het begaan van alle wegen
verdwaal ik op de huid van spijt
aan elke zekerheid ontstegen
verpoteld binnen zelfverwijt
in mistflarden van minnestreken
ben ik op jou blind gevaren
wil wachten tot mijn ogen breken
om je eeuwig…
Splijtzwam
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 Nu ben ik volstrekt ondeelbaar
verloren in de karrenvracht
mijn liefdesleven sleept zich zwaar
op onze splijtzwam door de nacht
verval van jouw verlichte geest
hult mij in een eeuwig duister
hoor weerloos huilen van een beest
als ik onze namen fluister
leven aan de oppervlakte
van muien in geklonken zand
drijven waar ik spaanders hakte…
voor mijn oudste zoon . lieve Ferry
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.760 zoet wordt zout
daar in de zee
zo altijd zal jij stromen
door mijn aderen
en dus mijn bloed
als de helderste verkoeling
of een woest kolkende zee
altijd zul jij bij mij zijn
weet wel voor eeuwig
mijn beste vriend,
ik doe het er graag mee!…
als ik omkijk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
817 wat vertel je weer niet
zonder woorden
is het jouw eeuwig verdriet
dat ik verstoorde...…
NOG NIET DOOD
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
707 Via de dood gaan
we naar de eeuwige rust
waar geen dood meer is.…
STERREN EN BLOESEMS...
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.415 Rijk hart, in 't eeuwig keren der getijden
Eenzaam wellicht, maar wonderlijk gerijpt,
Dat, lijdend al wat Leven géeft te lijden,
Nochtans zijn grootheid, in geluk, begrijpt.…
regendruppel
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
821 Eeuwigheid is het tij,
snelheid de vloed.
En ik,
wie ben ik,
dat ik mag zien
in vertraging?
Eb ik weg in die grote zee
als een traan?
Maar ik, ik zie toch
die ene druppel?
De regenboog als een teken
van een diep verbond.
De duif
heeft het begrepen.…
over de liefde
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
735 over de liefde is alles geschreven
met ganzenveer en tederheid
het pseudo-eeuwig samenleven
tot dik in de blessuretijd
hoe kan ik als dichter nog
over de liefde schrijven
tewijl ik hunker naar geluk
val ik telkens in herhaling
en juist dat maakt zoveel stuk
over de liefde is alles geschreven
zoals zelfs hier geschreven staat
toch…
definitief
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
964 (voor vriend, bij het afscheid van lief)
nu jouw aardse wezen eeuwig
voortgang vindt
ik blijf hier en beleef de warmte nog
opnieuw -steeds weer- opnieuw
elke dag
ik heb
jouw beeltenissen opgeslagen
in de kamers van mijn hart
de mooiste laten stil
een glimlach in mijn ziel verdwijnen
langs mijn lippen spreekt
als immer
jouw…
Belofte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
674 En wat mij wacht aan gene zijde
van dit bestaan aan zacht soelaas:
als ik mijn laatste zucht uitblaas,
mag het mij eeuwig nog verblijden.…
Kwallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Zo kan ik voor eeuwig blijven
in deze blauwe vlucht.
Kwallen in een zee van blauw,
ik wil bij ze blijven.
Spelen met de vissen
oneindig door het water drijven.…
Dovemansoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Zielloze pijn,
onbestemd van eeuwige duur.
Een hart, verlaten tot op het gebeente,
ledig door bezworen lot,
verzwaard door bevroren hoop.
Een stem, ondoordringbaar als gesteente,
fluisterend in onhoorbare woorden.
Gesloten gezicht, tot schim geworden,
in volle maan geweken
naar de hemel van een zonloos noorden.…
Naar apotheose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 Spiraal van leven en denken
lijnen van enkel gevoel
wegen over bergen en door dalen
lopen door zon en kou
stormen weerstaan en hitte trotseren
de angst overwonnen en
strijden tot het bitter einde
tegen eeuwige onrust en pijn
gaan die weg door ’t leven
niet onderwerpen aan somberheid
maar ’t hoofd geheven
als overwinnaar in de strijd.…
Als rode draad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 ik zoek de tijd
in kleine uren
ver van gaan en komen
in hetzelfde huis
waar naast rust en stilte
ook mijn dromen wonen
en seconden eeuwigheden
tikken als mijn blikken
buiten de dimensies treden
waar het aardse heden
slechts als rode draad
in het verleden zichtbaar wordt
die ik moet grijpen
bij mijn beladen terugkeer
uit immense…
Eolisch sediment
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand
maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
Onder het vee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
784 willen zat ik
Onder de zwartbonte
Een van de twee
Die mijn ouders
Hadden op hun
Kleine boerderij
Melken moest ik
Leren - ook al wist
Ik niet waarom -
Aarzelend aanrakend
De geaderde warme speen
Waar als ik het goed deed
Warme melk uitkwam -
Angst voor 't grote beest
Overheerste de verwondering
Om dat warme dat wel
Eeuwig…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 Het oude hoofd, de draden losser
spoken van vroeger scherper in beeld
De benauwde tuin, onwetend struikgewas
Als getuigen van een bevroren tijd
de hoge drempel, een blok van hout
met ogen die het niet zien
de namen allemaal verhaspeld
bordjes van zinloos verlangen
vlakbij is de eeuwige muziek
tien meter verder is de wereld
vrij…
lang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 als een gat in de kaart
schoppen aas
als as tot aan maart
als een gat in 't gaas
sirene loeit door wat laatste bladerend verval
jazz speelt in op 'n eeuwige herhalen wie kaatst
verliest de bal
zo rijd de trein langzaam
tot n stationsplein
wat een waarloos systeem
stapeling van jaren
ervaren
laat maar varen
leef
je…
Levensweelde
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.316 En dan door die paleizen
van kleuren wijd en zijd
rustig 't gebaar zien rijzen
der zwijgende eeuwigheid.…
Licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 aan het einde van niets
moet het zicht zijn geboren
zonder daglicht immers
loopt men alleszins verloren
naarstig, tot matig talmen
uit nood, wederkerig wellicht
of verblind door vurig aanschijn
zo intens dat letters nagloeien
de zee het duister oplicht
eeuwig zou anders tijdloos zijn
daarom vat ik niets te licht op
Wie kan zich vertillen…
Vleugellam
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 Met koffers naar een tijdelijk verblijf
zonder bagage aangekomen
in de eeuwigheid
het pad ligt donker
vol verwarring en wanhoop
de toekomst in slijk verdwenen
de uitgezette koers
blijft voor altijd
een streep door de rekening
we wandelen op gebroken glas
op de flanken hangen zwart
en onbewogen de gordijnen
God schiep het licht
wie…
Later pas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
537 Zo lang al heb ik
Je gekend, door en door
Ben je me eigen geworden,
Eensgezinde ziel die ons
Voor eeuwig bindt -
En toch ben je zo maar
Bij me weggegleden,
Zonder dat ik er erg in had,
Zijn de trauma's van de oorlog
Je te veel geworden -
Later pas besefte ik dat de
Verschrikkingen die we doormaakten
Je geest hebben geknakt…
vijftien september
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
567 nu ineengevlochten leed
de bloei uit heel jouw leven heeft gehaald
betaalt de tijd zich terug
voor eeuwig jong ben jij,
jouw glimlach zweeft voor altijd in
mijn hart,
mijn hoofd
in al mijn dagen
helpt het me je te dragen, in
mijn
oude moederziel
alleen de lengte duurt maar voort
het hoort niet, dat jouw zachtheid
zo verviel en immer…
Liefde zonder pijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 weer doop ik
mijn kroontjespen
in de magische inkt
hoop dat mijn
geschreven woorden ooit
wolken aan de hemel kleuren
met een schoonheid
die zijn equivalenten kent in
het mysterie van de eeuwigheid
de wind in zoete vlagen
mijn zinnen verder zullen dragen
dan de horizonnen van voorbije dagen
dat dit gedicht misschien
het toekomstige…
baby vuilnis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 had ook nog
een kind bij zich
wie weet op weg
naar de vuilniscontainer
liep ze daar als
de schattige moeder
en wij hielden van haar
in de laatste zon uren
zoals ze daar voorbijliep
wisten we niets van haar
een pigmentvlek
op haar babykontje
definieert wie ze is
vooral dat we van haar houden
maar te laat altijd
dat eeuwige…
Onbekende wegen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook ikzelf heb mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed
zwijgen in de
loop van mijn fossiele natuur
herschikken de scherven in
het spiegelbeeld in mozaïek
van…