27424 resultaten.
(in de hal)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
8.529 Zo vliegt de dag de tijd vooruit
en is de slang het meest volwassen dier:
rollend, kruipend, de huid verruilend.
Dit denk ik, liggend op de deurmat.
De tijd is één vogel. Voor ons geroofd.
Eén man is het centrum van de vlucht.
------------------------------------
uit: 'Laatste metamorfose', 2004.…
Zomer 2006
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 De tijd vreest de hitte.
Het verlangen naar wat is geweest
knaagt onophoudelijk aan het denken.
Denkers wijzen op de domheid
van dit verlangen.
“Het verleden bestaat niet.
Het verleden is een categorie van de geest”
zegt Brodsky.…
Ballonnen en slingers
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.454 jij hebt me
jarig gemaakt
op het stilste
moment van de dag
met je ogen op morgen
ontmoet ik je lach
samen de eerste seconden
aan het begin van de nacht
intiem met ons twee
maar jij nam me mee
met ballonnen en slingers
op het feest voor beginners
alles is nieuw
naar lichaam en geest
in heel mijn leven ben ik
nooit zo jarig…
De dood is geen geliefde bruid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.273 Maar wees op alles voorbereid
Ik geef geen dag teveel
En ik kom altijd stipt op tijd
Dat laatste greep me naar de keel.
Maar Hein, zei ik, ik ben nog lang niet klaar
Ik heb nog plannen voor een jaar of tien
En ik ben amper veertig jaar.…
liggen in het gras
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.362 roerloos liggen in het gras
willen dat het anders was
staren in het schemerlicht
wachten op je aangezicht
blijven liggen in het gras
weten dat het niet zo was
ogen sluiten voor de nacht
het is later dan ik dacht…
tijdspannend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
576 dat plotse besef
hier en nu
een helder moment
is dit alles
beleefd, meegemaakt ?
en dat kind dan
in mijn hoofd.....…
met de haast van jaargetijden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 deze schitterende bloemen
tegen een nog blauwe lucht
vertellen mij iets over
de verloop van tijd...
zoals ook wij ons begeven
van seizoen naar seizoen
zo ontluikt een bloem tot bloem
om straks weer te verwelken
achter de einder van vandaag
loert de haastige herfst van morgen
Lejo van Kuijeren…
Wit krijt
hartenkreet
3.5 met 51 stemmen
4.328 Op het zwarte schoolbord
krast de griffel van verwijt
blouse op onkreukbaar schort
omlijst gezicht als krijt
de mond zich opent en woorden
gedoopt in bitterheid
de kleurloosheid ten top
somberheid bleekt witter
beperkt zich niet tot de vingertop
een schoolse jufferfrik,
saai, sober en formeel, maakt
de eerste jaren top of strop
aangesteld…
op de plaats rust
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
803 zes paar klompen
op een rij...
het moment van rust
kan ik niet
beter beschrijven
dan dat het hier
wordt uitgebeeld…
TijdSpijt
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.430 Wat zeur ik eigenlijk, om dat te doen is er nog tijd genoeg…
Doodtij
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
964 waar hij dommelde een traan
met opgeheven blik naar boven
want hij bleef steeds weer geloven
dat de wind hem kon verstaan
Om iets zocht hij hier een steen
om zo het springend tij te lomen
maar het ingeslapen eb
zou in een stervensvloed vergaan
en hij jammerde een traan
nog als een handelaar in dromen
die niet wist dat ingenomen
hem de tijd…
Winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
711 maakt plaats voor kou
Licht zand wordt grauw
Hoge golven nemen afscheid
Van de ooit zo volle stranden
Uitgeputte meeuwen vliegen hun laatste rondje
Een vergankelijke drukte is niet meer
Nooit was er een beter moment
Om terug te gaan naar wat eens was
Naar de vege gure wind
Die ons ieder jaar opnieuw vindt
Alles en iedereen terug in de tijd…
Silentium
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
797 Hoe dat woord in het Frans
en Engels hetzelfde geschreven
bij uitspreken anders klinkt
in het Nederlands stilt
In alle talen vinger
voor de mond en zucht
sist door het lawaai
om aandacht vraagt
zich kennen laat
kronkelt als een slang
Tong uit de mond
geurtjes proeft
warmte van aanwezigheid
over wurgen en vergiftigen peinst
In de…
Massage in november
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.342 Jij koos ervoor de rug te ontbloten
te laten zien hoe de werklijkheid
onder beklede huid kon zijn
De vingers tastten naar stijfheid
opgekropte emoties in vlees verpakt
hoe zij je los zouden maken
Weer ruimte in de lichaamscellen
te lang volgepropt met narigheid
met weinig gelukkig kunnen zijn
Zo leerde ik van jou en jij ontdekte
dat…
Wachten op verlossing
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.062 Van de verloren tijd en rampspoed
die een stilte
baart en alles hopeloos maakt
voor wie nergens meer
durft te kijken en alleen
nog zijn eigen woorden gelooft.…
Verslagen
hartenkreet
4.6 met 56 stemmen
4.428 Mijn grootste fouten onomkeerbaar,
Ik ben verslagen door mijn ergste vijand,
Mijn ergste vijand: tijd.…
Hoop
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.235 Touwtjes, zo uit elkaar
Tussen statische uiteinden
Dartelt een kantelmoment
Een kleine knoop
Is de werkelijkheid
Van licht naar zwaar
Zwiert een nieuw exemplaar
Ontrafelt zoals mijn vader natafelt
In zijn eigen tijd…
Het droogboeket
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 Maar moeder ziet de fleur van vroeger tijden
in bloemenpaden, klaar om te betreden.
gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/…
In de wolken 2
gedicht
3.3 met 14 stemmen
8.862 Het vaderhuis een aandenken,
de vaste aasplek van de tijd.
Maar vertrouwd met de worg der stervenden
ben ik niet anders dan uw geest
op zoek naar een zwermrijper andere
als de leegte wordt gewijd.…
Vandaag
gedicht
2.4 met 38 stemmen
16.311 Dit meldt men op doorreis
men is halverwege
het licht is gespleten
men ligt tussen drinken en eten
het glas speelt de meerdere
het eten vast nog een meter
men is hier geheel
gisteren vertrokken zal men morgen
als het luchtkasteel meezit
als van ouds arriveren -
--------------------------------
uit: 'Vallende stilte', 2008.…
Niets
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.000 De tijd slaapt.
De tijd droomt.
Ik ben de tijd die niets zoekt
en niets verlicht
of bedekt.
Koud is de twijfel en warm de leegte
die ik vul met momenten
die niets beloven.
Ik til de dag naar de avond
en verzamel
elke minuut
elke echo
die straks alleen nog in woorden
bestaat.…
SLAAP
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
704 Je eigen bed ligt altijd zo ongelofelijk fijn
De deken die je teder over je lichaam trekt
Het zachte kussen dat je hoofd ondersteunt
Zelfs wanneer je jezelf nog eens goed uitrekt
De dag is voorbij, weg met die dagelijkse pijn
Je ogen die je steeds minder kan openhouden
De geest die langzaam wegstroomt op de nacht
En verwachtingsvol op de fijnste…
Spiegelschrift,
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
641 vetrok met de staart
tussen de benen, het hangt in de
lucht, een ruiker die is bedorven,
huizen als verlaten weduwnaar,
de wind veegt de laatste hoop
van het trottoir, over veld, de
wereld uit, schaduwen leunen
uit de ramen, astraal geworden
in de kringen van de maan, fluistering
vult gevallen gaten van het pleister aan,
waar cement van tijd…
Weer maar verder
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
821 Dit bestaan: liefde en haat, verrukking en
veel pijn en eentonigheid, zeker in
bejaardenhuizen waar de tijd lijkt stil te staan.…
Mossel
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
600 Er gaapt een afstand,
de tijd is weer in tel, in
in goede luim geland
vaarwel de oude keurs,
vertaal mij uw nieuwe noden
in taken, tekens en geboden,
besloten in één unieke code,
als mossel hangend in een rij, de
kost verdient als schaaldier, zich
geduldig voedt met een ander tij,
en zich opent zonder enig plezier
zich voelt als vis op…
Nooit meer schrijven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Nooit meer schrijven
Stoffige inkt uit het verleden
dwarrelt als rook in mijn neusgaten
Het prikkelt
Vage excuses vermengen zich met mist van opties
Ik zou nooit meer schrijven
Verse woorden vormen zich op het papier
onwennig
De muze slaat me keihard in mijn gezicht
alle stof dwarrelt
Het prikkelt…
Eens in Venetië
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.223 Er was licht die nacht
de maan vol, er koerden duiven
er was sprake van een onstuitbaar beven
Beneden op het kanaal bij het San Marcoplein
verstoorde een gondel het trage golven
de gondelier roerde zich vooruit
Het opende een rij van vragen
van waarom nu en waarvoor
Een boodschap van de goden
van de oude dagen
Waarom juist ik hiervoor
wakker…
Deadline
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
650 Als de wereld middernacht zou vergaan
Vandaag alleen nog kan overbrengen
Er echt voor gaan staan
Angst en pijn tot moed vermengen
Als de wereld vanmiddag zou vergaan
Twijfel al een dagdeel weerhoudt
Tijd als beul van mijn bestaan
De reactie als het laatste oponthoud
Als de wereld over een uur zou vergaan
Niets meer te verliezen enkel vermogen…
Energie gemorst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
523 eerste verschuilt
zich in beloften, en
achter maskers, van
aangezicht, in lot
volbracht, te mogen
troosten aan je borsten,
die vind ik in
mijn lege dromen,
verzadig mij met
het verloren zijn,
slechts een kus
minuskul, zo klein,
doet mijn bezweet
ontwaken, in een
baringspijn, als
branding heet
laat branden
in mijn borst,
te veel tijd…
De tijd gelijk gezet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
942 heb net de klok
weer opgewonden
de tijd gelijk gezet
in algemeen besef
maar nog hoor ik
seconden tikken
mijn haast heeft jou
toch weer gevonden
minuten tellen
daar tot vele uren
maar de kerkklok gaf
ons een ongekend soelaas
de koster had geen haast
sloeg vijf in zesder uren
hij wist die tijd zal
in emotie twee keer duren…