7304 resultaten.
Sterfdag Driek - 21 mei 2010
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
579 Met al jouw bundels zijn we ingenomen
Maar toch, sinds jij naar gene zijde ging
Vindt jouw gepassioneerde lezerskring
Dat jij wel eens met kersvers werk mag komen
Dus Driek, hoog tijd om nu je zerk te lichten
En doodgewoon weer door te gaan met dichten!…
Plotseling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Wat blijft malen
Bijvoorbeeld dat je man iets
Met je vriendin
Of iemand die je juist hoog inschatte
Je besteelt
Je kind dat altijd eerlijk is, of dat denk je
Iets achterhoudt voor jou
En jij maar malen
En dan plots,
Je doet de deur open
Ineens beseffen
Dat zoiets heel menselijk is
Ineens dat!…
Luister eens
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
563 Elke nacht drink ik jouw liefde
Zie het witgoud hoog aan het firmament
Voel mij verbonden met die diepte
Slaap dan rustig weer in heel content.
Soms ben ik wel een dag vereenzaamd
Lukken dagelijkse zaken niet
Het is dan dat ik weer uitkijk
Naar al die sterren in het verschiet.…
Lente
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
462 Het is april en op de fiets
heb ik mijn handschoenen gemist
Het zijn de krokussen en hyacinten
de bloemen in velerlei tinten die zeggen
dat ik mij niet in het jaargetijde heb vergist
De hoge huizen de torens de ijzeren hekken
in de waarschuwende straten en al wat daar
te gronde ging
Zij die meer uitdeelden dan toebedeeld kregen…
Op vleugels gedragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
625 hoog in de lucht
gaan staart en vleugels
als in vogelvlucht
in blauw en grijs
tussen witte wolken
naar een paradijs
jouw voetafdruk
op een eiland
van warm geluk
--
och kon ik even
steels daar zijn
die pracht meebeleven
--
zonlicht op je ogen
aarde in zicht
tijd voorbijgevlogen…
Als de dichter sterft
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
521 als de dichter sterft
dwarrelen er woorden
uit de bomen
en huppelen
kwatrijnen
jamben
en alexandrijnen
dartelend voorbij
en daar wat verderop
bloeien verzen, rijm en strofen
op de hoge wei
maar
de dichter is niet meer
zijn pen is nu verstild
en de wereld
een beetje mooier
weer
zo is het goed
zo had hij ’t zelf gewild…
Pandemisch geluid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
563 geluidloos
was het
bombardement
fotonen
op mijn huid
zoals ook dat
van straling die
van 0nbekende
bronnen komt
mijn
trommelvlies
detecteert
drukverschil
van hoog
tot laag
selecteert
bekendheid uit
herinnering
lokaliseert
plaats sterkte
en volume
geregisseerd
in tijd een
pandemisch geluid
hoe houden
mijn gehoor en
hersenen…
Medaillespiegel
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
522 In Frankrijk gaan we straks geweldig scoren
Op alle fronten ijzers in het vuur
We slaan in Douce France een topfiguur
Medailles vliegen ons om beide oren
Geen horde is te hoog voor Femke Bol
En Marianne Vos slaat weer op hol…
The Final Reckoning
snelsonnet
4.2 met 16 stemmen
580 We zien hem opnieuw op zijn motorfiets scheuren
Hij rent zich weer rot, voor gevaar op de vlucht
En haalt capriolen uit hoog in de lucht
De wereld vergaan? Dat laat Tom niet gebeuren
Weer boordevol actie, explosies en schieten
Dat Mission Predictable was weer genieten…
De hoog-geslegen maan glimt door de twijgen.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.040 De hoog-geslegen maan glimt door de twijgen.
waaraan de witte bloesems bottend hangen,
en giet mijn weelde in rijzende gezangen,
die als een wijdend lied ten hemel stijgen.…
Lorelei
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.692 Haast denk ik dat u niet bestaat
De zwarte jurk kleedt u af
Totdat ik beter kijk en zacht
Bedenk op bedekte plekken
Ondanks de hoge split
Via woorden was het
Dat ik u ontmoette
U was vol haat tot u
Zich aan mijn weemoed sneed
In mij een lotgenoot begroette
Met bloed mijn naam opschreef…
Gedachten ....
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.516 Golven overspoelen
het warme zand
woest en wild
het stille strand
Duinen
uit de wind
halmen waaien
als zachtgeel lint
De zee neemt
de zee geeft
elke schelp heeft
haar eigen verhaal
Mijn gedachten
als hoge golven
woest en wild
gebroken door emotie ...…
strand
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.704 wandelen langs
verlaten stranden
blote voeten
in het zand
met de zon
hoog aan de hemel
samen lopen
hand in hand
lekker luieren
schelpen zoeken
uren zwijgen
uren praten
boeken lezen
echt genieten
en de boel
de boel maar laten…
Verdreven ben ik
gedicht
3.4 met 32 stemmen
17.827 Hoog en licht
is boven mij
wat ik de lucht
zou willen noemen
maar dat in waarheid
de toegang is
tot Hem
die mij verdreven heeft.
Zondig
zijn
wij allen.
Maar Hij heeft
een baarmoeder
Hij is
de goede God.
-------------------------------------------
uit het 'Verzameld Werk' (1984)…
echte kunst herken je
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.532 het liep madelief
dun door de broek
de gedachte alleen al
ze werd strontmisselijk
zo primitief
dichten is hoog verheven
men verheft zich
ik verhef mij
zo sprak ze
dat moet je
kunnen toelaten
dat alles mij gewordt
ik geef me daaraan over
alles wordt mij licht
voor de ogen
stap voor stap
groeit in mij kunst
nooit voel ik een boodschap…
Ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.502 mijn dood karkas
rust mijlen diep
waar het voorgoed
vergaan insliep
tijdloosheid spon
zijn kluwig garen
streelde mijn lichaam
tot bedaren
hoog boven mij
woedt nog de storm
waartegen ik
nooit meer optorn
eeuwig heugt mij
die agonie
en doemt eind’loos
de lethargie…
De boom in...
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.038 Je kan me dus de boom in,
je zit me nogal hoog.
Net tot onder de bladerkruin,
daar zit je lekker droog.
-------------------------------------------
Voor Floor Goettsch en haar poëziewandelingen...…
De maanvrouwe
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
664 Hoog staat zij
boven haar sterrenvolk
bukt en ontfermt zich
over hen die gevallen zijn
en streelt de pijn voorbij
haar tedere vingers
beroeren vele dromen
van de verdwaalde wezens
in hun zoektocht naar het zijn
de sporen van het leven
zij schenkt hen haar kracht
in zilvergloed
kust ogen in het donker van de nacht…
Leeg..
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.411 Ik zie de hoge golven
vanaf de waterkant,
snuif de zilte zeelucht op,
en vlij me in het zand.
Blik op oneindig,
eindeloze zee,
de wind met harde vlagen,
neemt mijn gedachte mee.
Minuten worden uren,
van elke gedachte ontdaan,
hoofd leeg gemaakt,
ik kan er weer tegen aan...…
Nachtbrief - 2
netgedicht
3.4 met 62 stemmen
1.138 ik taal niet naar nachtschade
en blind geschreven dagboeken
ik heb huizen van eiken planken
hoge kamers vol dappere woorden
versleten leer in de plooien van mijn voeten
zakken van vrienden, pas gewassen sleutels,
pakken jodenkoeken, snoeppapiertjes en
kilometers inkt om de dag uit te schrijven…
zelfbeeld
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
3.909 M'n zelfbeeld was
de laatste tijd
niet zo hoog
De kleuren wat vervaagd
van m'n eigen
regenboog
Toen kwam jij
je gaf me inspiratie
maakte me weer blij
Nu schitteren de
kleuren van m'n
regenboog
weer fel
als de stralen
van de zon
Lieve vriend
dank je wel…
Tot de dageraad
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
955 laat woelig water
roekeloos stromen
baad onverbloemd en
luister naar het zand
neem me mee
til me hoog, daar
waar de nacht wacht
weef vleugels in
satijnen dromen
glijdend naar de dageraad
waar draden zullen breken
en ik terug op aarde val…
Pastoraal
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.242 Er stonden
margrieten
in het hoge gras
rechtop
't viel op
zo slank
zo wit zo geel
ze waren niet
met veel
je kon ze tellen
op één hand
zo fris en frêle
twee jonge hengsten
aan de overkant
roerloos bijna
keken toe
je zocht
mijn rechter hand
ik zei
geen schoner land…
zandstilte
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
683 hoe kan ik spreken
over het zelfbedrog van
de dageraad
als wind woestijnen blaast
uit hoge torens naar het blinde denken
van zwarte honden, die in de nacht
zich van gehuil onthouden
omdat stilte een wereld achterlaat;
een neerstrekken van verbijstering
waar vrijheid en poëzie
breken in de dood
om woorden die eenmaal waren
en…
Tastbare feiten?
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
948 Als ik het lees, vraag ik me af of 't waar is
Dat Lubbers echt meermalen ongepast
Een bil van deze dame heeft betast
En dat nog wel als hoge commissaris
Eerlijk gezegd kan ik het niet begrijpen
Maar zeker is, dat hij 'm nu zit te knijpen
........Een medewerkster van Ruud Lubbers heeft hem ervan beschuldigd, dat hij haar in de billen…
in principio erat verbum
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.089 (in den beginne was het woord)
hij onderkent
de oorsprong in het licht
uit licht geboren
hier schouwt een arend hoog en diep
en staat hem bij het dichten bij
--------------------------------------------------------
27 december 2001 Sint Johannes de Evangelist
Zonneleen 27
Zie voor de bij dit beeldgedicht behorende afbeelding en voor commentaar…
Don
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
736 Opvouwen wilde ze
de klanken
bewaren en
koesteren
de trap was hoog
lucht raakte
net het laatste
licht
armen geheven
naar morgen
schreven
handen nu
het kerkhof
was te ver
van het
amsterdamse bos
toch liep het
pad gelijk
met de voetstappen
struikelen kon niet meer
ja zij wilde
poedersuiker
op haar pannenkoek…
BADERS HARTEWENS
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.392 Dwars door de tuinen
Van roos en ranken
Zich ’t pad te banen,
Dan door de lanen
Van zand en dennen
Vluchtig te rennen
Tot waar de kruinen
Van hoge duinen
In ’t blauwe blanken
En zo te naderen
Met zwellende aderen
In laatste loop
De harde golven
En, overdolven,
Hun koele doop.…
onaangemeld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.898 je schrok
moest ik mij aanmelden
kloppen
of bellen
ik dacht
de tv staat aan
ik kwam
door de glazen deur
schadeloos
ik had iets moois
voor oog
je handen stak je hoog
ik lachte
onomwonden
je leek me
zo fideel
al vaak
had je lippen
van fluweel
ik kuste
je mond
onaangemeld
niet aangeklopt
ik had je niet gebeld…
Tussen hemel en aarde
netgedicht
2.7 met 27 stemmen
4.224 Maar besef dan dat je op een hoogte zit
die jij als een enkeling bezit…
Laat de deuren van je ziel wijd open staan
en vlieg zo hoog als je gedachten gaan.
Gewoon achter de vogels aan……