8371 resultaten.
Eenvoud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
613 Zachtjes speelde zij met het vuur
de vlammende warmte steeg steeds iets hoger op
het danste in de volle lucht.
De wind gaf voedzaam weer, dat zij
toch weer, opnieuw
haar hand zou branden
aan de verandering van vormen
van het lichtende geheel.
"Zie je wel", sprak zij vol vreugd,
"mijn handen zijn nog steeds".…
Kippenvel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
555 Zijn zoenen zweven door de lucht
en landen teder op mijn mond
met ieder van mijn zucht
nooit eerder ging het mij zo goed
dan van het moment dat hij zijn lieve lach lachte
nooit eerder werd een nacht zo snel dag
mijn zorgen zijn verdwenen
sinds ik hem ken
de zomerwind heeft hen
opgetild en ongemerkt meegenomen.…
verdwijnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 de wereld krimpt
bij zo veel stille
uren op de dag
een droom op zoek
naar houvast valt
ontredderd uit de lucht
we raken verloren
in een mengsel van beelden
woorden en wie we waren
het wassende water
verorbert het land
het land wordt weer water
eenmaal in de wolken
zie je niets
tijd om te gaan…
Zachtaardig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 bij tegenwind ledigen woorden
zich in hardvochtige lucht
de gangen van het oneindige
blijken door tomeloze tijd versperd
tussen doornen van meedogenloos
heelt de mildheid van een moment
misschien verbeeld ik me dit alles,
ik zoek scorend vermogen, godin
ja jij, ook al lijkt je huid vermomd,
genoeg is, mijn hart op je mond…
In vreemde stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Het dwarrelt
bladeren
in bonte kleuren
eindigend in zwarte
tonen
zwaar van regen
stervend in
modderpoelen
onder blauwe lucht
En neigend naar grijs
kruipt dan schemer
in een vreemde stilte
dreigend door de straat
naderbij
koude meeslepend
van alle kanten
haasten mensen zich naar huis
huiverend…
I – intro tot de kale berg-
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 voor de ochtenddauw 2015
via de bruidsbloemlaan
naar de ondertrouw
naar kalenberg
de sleutels bij de buren
lucht met de rietmug
doorvoer groningse
bevingen zijn zeker
gevangen in water
in de vier winden
een rietgors op lagarde
moeras toch 't weer
op de kalenberg -
de dagen gaan dauw na dauw
nauw in hun weidsheid…
Glinsterende ogen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 woorden vliegen door de lucht
als vlinders met één vleugel
zielenleed is duidelijk zichtbaar
in glinsterende ogen
na het vallen is het opstaan
even ongemakkelijk
als de weg die voor hen ligt
onontgonnen en maagdelijk wit
blijven antwoorden
vooralsnog uit
daar wordt driftig naar gepuzzeld
al is dat boek wel verdomd dik…
Geboortestad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 Ik was
weer -even-
in de stad
van mijn geboorte
Het was
weer volop leven
in 'mijn' stad
zon scheen scheutig
De lucht blauw
-'t was mij niet
om het even-
gebouwen groeien er nu
als peppels
tot aan die hemel
de Schepper wordt
-schijnbaar- geevenaard
Door architecten
die naam hebben gemaakt
niet vergeten
willen worden…
Oorlog in dit hoofd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
718 Het is oorlog in dit hoofd,
Onbekende
Ongekende
Steden zijn
Door onophoudelijk vuur
Aan gort geschoten -
Geen muur blijft overeind,
Geen steen die op
De andere blijft staan,
Lucht vol neerdwarrelend gruis -
Wat er nog aan beelden bestaat
Wordt aan het zicht onttrokken,
Tot voor mijn voeten
Plots dit veertje landt
En onverwacht…
Paar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 We zijn een paar
een paar paarden
in een nog winterse wei
We zijn blij
met het schuwe schijnsel
van voorjaarszon
die de lucht
van een februarizondag
openbreekt
We laten ons dan
royaal begieten
achter jong struikgewas
We kijken niet
op 'n plasje
op een plas
Want....
het is nog winter
met 'n vleugje voorjaar.…
ingehaald
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 in de kamer
werd niets
gezegd
het was
daar koud
hij hoorde
alleen het
tikken van de klok
een zware steen
lag op zijn maag
hoeveel regels
kent de liefde
als hij de
straat uit rent
doet het licht
pijn aan
zijn ogen
de witte lucht
is zo licht
hij kan er
niet tegenin
kijken
hij zou de
anderen niet
meer…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 drijvend over satijnen avonden
proevend van herhaalde vrucht
in een groen elzenbos, aan de pijnloze
oever bij het boezemgemaal
uit het zicht van aangeboren diepte
met vlakke hand reikend naar de lucht
nog één keer vragen, verzuchten als
een speld in mijn stiltekathedraal
geheugen dat ooit waarheid was
de eerste woorden die ik las…
De zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
521 Als er zon schijnt, is er een mooie
frisse lucht.
Als je bij de zee wandelt
ben je lekker actief.
De vrijheid
die er heerst, is vaak
ongekend.
De golven hoog of laag
komen bij de vloedlijn
uit.
Het blijft fraai
om er te zijn.
De zon
heeft meestal een positieve invloed.
De zee en de zon geven.
Foto Dick Voogd…
Buurtgenoot
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
441 Je twijfelt over jouw identiteit
geen masker momenteel voor handen
en ook jouw schoenen deugen niet
te vaak belopen verre stranden
de straat is grijs, de lucht voelt koud
is er nog iemand die van jou houdt
je slentert maar door
waar doe je het voor
lente laat nog op zich wachten
niets kan op dit moment
jouw leed verzachten.…
Duel der Illusies
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 (Eerder dan juist nu (II))
Hoewel duivels denken
voor zover zij
bij machte zijn dit te
doen
de wereld hun wil op te leggen
zijn hun fata morgana's
echt niet van de lucht
Luchtspiegelingen
zijn geïnfiltreerd in
hun branie-brein
Wanen zij zich Zijn gelijke
of kruipen zij liever als
Zijn slaaf?…
Stilleven
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
393 Weinig of geen KLM in de lucht,
maar de zwanen kwamen met
een prachtig machtsvertoon uit
de startblokken.
Het is schitterend, wat brengen
ze een kracht teweeg met hun
enorme vleugels.
Uitzonderlijk mooie dieren
in een stilleven op een foto
kunnen krijgen.
Ben dankbaar en zeer trots.…
Flitsend ontladen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
415 zij zuchtte
terwijl haar
armen de
bijna botsende
luchten weerhielden
in flitsend ontladen
zij was er
altijd als de
spanningen
hand over hand
snel aan het
toenemen waren
zij kende de
irrationele
emoties die
vrijkomen bij
drama’s in
chaotische situaties
dan worden
handen gepakt
blikken kortgesloten
in een pogen het
hijgen…
Nieuwe haiku's #1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 Zilvermeeuw
De lucht geeuwt, een meeuw
ziet zijn kans waar en eet
een ijsje uit mijn hand.…
Zelfkennis
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
532 Als een kaars die brand
Zo warm en gezellig
Zit ik hier op de bank
Met rode wijn en muziek
Geniet ik van de beat
De stilte in mij die ik meermaals ervaar
Kan ik soms genieten van het hier en nu
Maar ook de chaos in mij
Daar leer ik mee om te gaan
Zoals één druppel die valt
Met meer dan duizenden
Uit de lucht
Zal ik soms de stilte en de…
Een sprankje hoop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
438 De wolken drijven
langs de egaal blauwe lucht.
De bloemzaden verspreiden
en vervliegen hun tochtelijke vlucht.…
Naar Italië
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
690 We kwamen gehuchten tegen
Gelegen tussen zwerfstenen en keien
Op de ruggen van valeien
Reden ons verzuchtend
Onder azuurblauwe luchten
Langs de wijngaarden van Lombardije
Naar het rijke Toscaanse land
Waar we door het leven uitverkoren
In het opgehemelde Florence
Verliefd tot over onze oren
Ons verloren in een romance…
Ode aan muzikanten en zangers
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Wanneer je door de muziek
van je hart gevoed
de vreugde voelt
binnen stromen
schoon en stralend als
het voorjaar
met zangvogels
en twijgjes en de
schone bloemen
van Zijn grond
Och wat een
troost in het dan om in
eenzaamheid
en pijn
dicht bij
jezelf en de
blauwe lucht te mogen zijn
In een grandioos
muzikaal…
ONONTDEKT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
458 luchten verbergen soms
onverwacht een wervelwind
oceanen bezitten onpeilbare
diepten en draaikolken
er zijn bergen met verborgen
grotten die niemand kent
soms is er een moeder die
onverwacht bevalt van een kind
of een oerwoud met nog niet
ontdekte dieren en volken
en soms zijn er mensen
met duivelse gedachten
die te laat worden herkend…
Diogenes!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Om naakt te zijn
keer ik terug
naar het gras
naar de grond
om alleen te zijn
met de aarde
Hier sta ik dan
slechts in water en lucht
in de ijskoude wind
in de hitte van de zon
in een zandstorm
en in de striemende regen
Waar vind ik een mens?…
Vleugels gespreid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
441 ik heb
mijn vleugels
gespreid
kijkend
langs de
randen zie
ik hoe jij
laverend
langs mij glijdt
jij profiterend
van de lucht
die door mijn
vleugelslag
een stuwend
en liftend
vermogen krijgt
in thermisch
samengaan
in het
parenspel
lijken de
musische tonen
door congruente
bewegingen in
de glijvlucht
hen closeharmonisch…
Aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Een zwarte sjees
met zijn verloren helft
Tussen zee en land
Grauwe luchten
boven 't lege strand
De vriend
had hem meegenomen
naar dit stille oord
Zij spraken met elkaar
geen woord
Hij keek de zee
strak in 't gezicht
Geen eb en geen vloed
Eindelijk was hij thuis,
voorgoed !…
wij kunnen niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 wij kunnen niet ademen de lucht
zit onder het water het water
draait in de soep de soep
stroomt over de stoep en komt
aan de koekjes en de koekjes
zijn wak van het water.
wij zuigen en zuigen wij zuigen
ons vol denken wij maar wij
worden gezogen wij
dat is al want niets
kunnen wij
niets van dat
al.…
Titel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
533 De aarde
De lucht
De zee
Een zucht
Het leven
De dood
Huidskleur
Of rood
De dagen
De morgen
De nacht
Geen zorgen
De liefde
De pijn
Overkomen
Het zijn
De drank
De drugs
De waarheid
Het gerucht
Het werken
Het geld
Je gezondheid
De helft
Donkere materie
De zee
Zwarte gaten
Ga je mee?…
red and blue
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
350 De bessen zijn rijp
ik pluk emmers vol
onder het blauwe net
mijn hart klopt
voor de kleur van het leven
maar jouw lippen hebben de mijne nooit bezocht
jouw handen zich nooit om mij bekommerd
de lucht is vol van gulzige vogels
ik werp ze kushandjes toe
nu ik een sluier draag
is alles mogelijk…
nauwelijks
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
376 nauwelijks gedroomd
in onze slaap
zijn onze dromen
ons ontlopen
ons ontvlucht
dromen zonder dromers nu
wolkenflarden
zonder lucht
en wij
de dromenloze slapers
de dromenloze wakers
wij slapen donker
naast elkaar
jij
ergens
in een of andere
grijze stad
en ik
verloren
in een of ander
ver gehucht…