Alle inzendingen over sneeuw kleur

10126 resultaten.

Sorteren op:

Prille eeuw

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.021
't Wordt schoorvoetend licht, een dun laagje sneeuw: ijl tintelgedicht in een prille eeuw. Een prille eeuw, met hoop - die doet leven- op een gouden tijd, ook al duurt het maar even. Schemer zuiver en broos, is dat niet genoeg? Maar de dag is nog jong, dus juich niet te vroeg!…

ElfstedenHel

hartenkreet
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.922
Sneeuwstuivend witte lucht Scherpsnijdende wind over ijs Wegschietende vissen op de vlucht Koukleumende vingers tintelend Zwijghijgend, schaatskrassend door Vastgevroren vogels, de veren sneeuw Snotpegels bungelend aan de snor Sneeuwbril krakend van de tranen Hongerklop, lel-getintel aan linkeroor Scheurstruikelval en armzwaaischreeuw Sta…

gedachten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 982
...en dan hoor ik hen schreeuwen maar ze worden niet gehoord 'k zie ze vechten als leeuwen Toch eindigen ze vermoord en de vaandels die ze dragen hangen stil, ondanks de wind maar onder harde lagen schuilt het optimisme van een kind In de zomer mag het sneeuwen geen mens die zich er aan stoort al duurt het wachten eeuwen niets dat de…
victor arthur9 september 2005Lees meer >

zwarte doos

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.161
ik sta in oude sneeuw ver kijkend door twee lenzen de eeuw is nog jong ik sta op ijsklompen dichter bij de dampkring door minder storm gehinderd een holle spiegel wordt gestut in de rug vangt licht en buigt het naar mijn oog dat zich met nevelslierten verknoopt een as loopt naar het brandpunt als spinrag tussen schutter en roos stralen…
Wim Veen15 oktober 2005Lees meer >

Fluisterend gras

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 730
Waarom vertel je al die oude verhalen Niemand is daarin geïnteresseerd Zo stelden de oude vergrijsde bomen Fluisterend gras je hebt het nooit verleerd Wat moeten wij met al die oude verhalen Gedragen door onze toppen in de wind Geheimen ontrukt van onder de sneeuw In een eindeloze zeurende schreeuw En steeds weer bedekken wij het met lover…
Ivan Grud12 november 2006Lees meer >

Met kerst de pieken

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.400
in deze intieme tijd brengen niet zo zeer sneeuw den boom of bal hert pool hond ar of slee glitter bel krib mis man herder stol beeb wijze ree hulst mistel stuk ster of stal sfeer drama en romantiek nee juist veeleer de te vroege val van de kerstpiek men krijgt uitgerekend het land aan de te laat opgeruimde middenstand…

De taal en het spreken

netgedicht
4.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Woorden kunnen troosten, zalven, zegenen winters oproepen, zomers, het doen regenen of sneeuwen, stormen verwekken, stilte. Woorden kunnen stilte scheppen, stilte kan woorden baren. Taal en teken, alles en niets verklaren.…
Adeleyd10 januari 2007Lees meer >

een zwarte hoed

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 695
doorheen eenzame tralies bewaar je stilte krast ze in het monument van jeugdverlangen wanneer dromen sneeuwen als wintervogels in een dodendal je ogen kijken de wereld tegemoet terwijl je alle tranen weent om het jonge hoefgetrappel verloren in vele manen aan de rand van zwart en trage trouw ik buig, vang je schaduw aan…

jij

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.913
Zachtjes ontwaakt de natuur zo mooi, zo lieflijk en zo puur Op het water ligt een zachte glinstering en de lucht verbergt een gouden schittering Het berglandschap is zo mooi en na de sneeuw komt ook weer de dooi De bomen dragen hun nieuwe vruchten En ik volg de grote vogelvluchten zoals ze weer door de lucht vliegen Nee de natuur kan nooit…

De rivier is bevroren

gedicht
2.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 28.081
De lucht is grijs en dicht, twee eenden zitten in de sneeuw en lopen voor mij weg. Ik moet nu eindelijk eens weten of ik verdrinken kan. Een palingvisser ziet mij gaan en komt op tijd of net te vroeg. Als iedereen weer slaapt roep ik zó hard dat niemand er wakker van worden zal: ik wist het wel.…
Toon Tellegen27 februari 2022Lees meer >

Gulliver in Amsterdam

gedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 26.584
En nergens kon je dansen want de vloeren stonden vol met dwergen, springend in de sneeuw die stroomde uit hun binnenzakjes. Met wilde, wijde oogjes vierden ze kleingeestig feest.…

Eilandvulkaan

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Zij is eiland en altijd vulkaan met witte wolken die haar sneeuw getopte kegel raken zij verjaagt mensen die haar bevolken en die haar rode lava laten braken zij is ook aardevrouw en haar hete zwavel daalt traag en treurt als gloeiend bloed met sissende stoom die mij huiveren doet en mijn koude zee verkleurt zij is soms boete…
Verdano20 januari 2004Lees meer >

hij die geen naam draagt

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 695
de winter ging aan wijdopen in het nachtland van afwezige rozen in het water tot ijs versteend behangen met dichterswoorden stond hij die ik liefhad ik was zonder gewicht toen ik op mijn tenen de zwarte lucht streelde en zijn stilte liet rusten in de wind wolken schreven ijsvogels op zijn schouders en lieten sneeuw dalen…

Zoektocht

netgedicht
4.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 819
Nooit hebben wij onze geest in kloven van `t sneeuw geworpen kennen dus ook de verrukking van zijn koude niet daarvoor willen wij niet heet genoeg als te lauw ontworpen wij kennen van de geest slechts vonken zien niet het aambeeld dat hij werkelijk is zwijgende blijft onze echte geest in de wreedaardigheid van zijn hamervonken liefde wordt…
Roland Hainje17 augustus 2006Lees meer >

Winterval

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.280
toen jij en ik tussen wolken zongen bedekte de eerste sneeuw mijn vuren vlindervleugels de maan viel vol helderheid in het bevroren vijverwater en spon de nacht om je gebogen schouderbladen ik ademde koude nog voor oostenwind zich neerlegde rond je ogen half geloken op je lippen stil van ijskristal berijpt met ongezegde woorden…

Deze keer is het echt.

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 752
Jouw warme hart opent zich met tuindeuren, versmelt decennia als sneeuw voor onze zon Eenmaal bij jou binnen voel ik het kloppen van je hart je liefdesritme, je gevoel, en je ongeduld Je eerlijkheid en je trillende mond hebben het me net verteld, deze keer is het echt, ik voel het oprecht Je hebt het me gezegd, van jouw sterren, die…
Peterdw.4 oktober 2008Lees meer >

' Untitled '

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 534
Pennen klaar gezet, je weet maar nooit, en verrijst het 'ultime' dicht in de schaduw van mijn bed, of komt weer dat vraagteken, misschien ook verder niets of slechts een vaag idee en blijft papier wit als sneeuw, niet gestart,wordt taal geen teken, vervliegt de tekst in een geeuw, laat ik muze herleven onder een warme deken, schrijf de poëzie…
pama6 oktober 2008Lees meer >

Pruimensaus

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Stralend wit bloempje Aan de kalme waterkant Drinkt niet graag water Arm zwetend hondje Wacht op water van baasje Loopt helemaal leeg Lief klein vlindertje Dartelt schoon zonder weemoed Tot de regen komt Wee vermoeid musje Vliegt met korte vleugeltjes Hijgend in het sneeuw Lief dik konijntje Wacht op een kom met zoet fruit Konijn…
Nemo van Oss22 september 2009Lees meer >

- Rook trekt voorbij -

netgedicht
4.4 met 61 stemmen aantal keer bekeken 758
overwinteraars door de grote diepte uitgeput de wintergasten moeten kunnen rusten ongestoord word gewandeld, gefietst tevens in het winterparadijs waar voetstappen in het sneeuw hun eerste indrukken achter laten. Overwinterend schuw waterwild heeft zich handig weggestoken en al meesterlijk vermaakt.…

Trawant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Inspiratie gloort aan de horizon glooit licht schommelend van dal naar piek soms ongekend de hoogte in daar soms zwevend termiek soms peinzend zoekend naar een anker dan weer soepel glijdend op het wit van de sneeuw bewegend van de bocht naar idee en vice versa soms ook zoekend daar naar die enorme ruimte daar in dat hooggebergte…
De Hertog7 januari 2010Lees meer >

Verwend

netgedicht
1.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Als het weer, roet in ’t eten gooit, terwijl de sneeuw wit is: de treinen niet rijden, Schiphol lam ligt automobilisten niet meer dan 50 kilometer per uur moeten rijden, om ongelukken te voorkomen, fietsers naast, in plaats van op de ’t rijwiel zitten, geven we iedereen de schuld, terwijl de weergoden daarboven lachen!…
An Terlouw20 december 2010Lees meer >

Atoomtheorie. Of hoe niet enkel Eisenberg een onzekerheidsprincipe heeft.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 778
En weet ge nog hoe sneeuw de warmte verdreef en hoe ge uw hand dan tegen het raam plakte. Het is onmogelijk tegelijkertijd exacte plaats en snelheid te bepalen, aldus Eisenberg. En voor lijmvlekken bestaat er aceton.…
Annelies12 januari 2011Lees meer >

Wat een prachtig weer

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Kom, laat ons dansen fluisterde je midden op het drukke plein waar bosjes lokte achterover duwend in dorre bladeren welke er nog lagen toetertijd de herfst toezag hoe de winter voorbij verlangde sneeuw als stille getuigen op dikke witte wollen deken het deerde ons niet jij stond boven mij: klampte je vast aan lentegroenetakken in de…

In rood

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Het lentegevoel doet denken aan jou vol van ingehouden kracht verstild niet vanwege het groen maar het wit van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten Jouw gezicht omkranst met rood goud krullend omlaag vallend en omhoog eruit sproeten, gekuste schoonheidsvlekken op een geurende, gekarnde zachte huid Hoog boven het plein sikkeneuren de statige…

Over het gras

poëzie
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.113
Handen die mijn hoofd niet koelen met hun sneeuw, de lichte, zachte. Hartklop die ik niet zal voelen onder stergoud, al de nachten. Over het gras en over het water dwaal ik achter de beminde, tot ik aanzie - later, later, in een licht dat mij hervinde.…

Licht

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De wind ruist zachtjes door het woud hier en daar ligt wat verdwaalde sneeuw. Een witte duif vliegt rond tussen de bomen hij brengt ons een boodschap. Van hoop en samenhorigheid voor alle mensen in deze donkere winterdagen.…

groensel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
met mijn wenkbrauwen hang ik aan de stoeprand dit kikkerperspectief biedt nieuwe mogelijkheden de stroom van de goot gaat voorbij het riool in vervuiling van de straat verdwijnt als sneeuw ik vlieg hier in spiegelbeeld door lucht en wolken anaeroob als ik ben een bevrijdende vlucht thuis in het slijk der aarde proef ik de bitterheid…
enrico2 januari 2012Lees meer >

De kruisbestuiving alleraardigst

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
ik was een lenteknop heb vorst en sneeuw doorstaan het geëffend rozen pad is mij voorbij gegaan barstte uit een goede tak reikhoogte voor de plukkers als ik ooit vruchten had gehad zij visten naast het net dat ongebruikt tussen de stammen lag heb gebloeid tot bloem met bij stuifmeel ruim voorradig de kruisbestuiving alleraardigst…

Ouderdom

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Seizoenen die ongemerkt in elkaar overglijden wij kunnen ons niet meer voorbereiden en kopen de wollen trui als het kwik plots daalt buiten de regen in sneeuw is vertaald plots wensen wij elkaar het allerbeste en een gelukkig nieuwjaar dit alles laten wij ons ondergaan sneller als wij de ladder langer beklimmen en gefeliciteerd niet meer…

Vrolijk gedicht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Het wordt tijd voor een vrolijk gedicht ik wil weer een lach zien op jouw gezicht kijk daar bloeien de rozen in de sneeuw dat deden ze lang niet, zeker niet in deze eeuw in de dierentuin gaapt de koning der dieren, de leeuw de buurman wacht rustig op de tram zonder een geeuw te slaken. Zie ik daar een lach verschijnen?…