10126 resultaten.
Prille eeuw
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.021 't Wordt schoorvoetend licht,
een dun laagje sneeuw:
ijl tintelgedicht
in een prille eeuw.
Een prille eeuw,
met hoop - die doet leven-
op een gouden tijd,
ook al duurt het maar even.
Schemer zuiver en broos,
is dat niet genoeg?
Maar de dag is nog jong,
dus juich niet te vroeg!…
ElfstedenHel
hartenkreet
3.4 met 40 stemmen
2.922 Sneeuwstuivend witte lucht
Scherpsnijdende wind over ijs
Wegschietende vissen op de vlucht
Koukleumende vingers tintelend
Zwijghijgend, schaatskrassend door
Vastgevroren vogels, de veren sneeuw
Snotpegels bungelend aan de snor
Sneeuwbril krakend van de tranen
Hongerklop, lel-getintel aan linkeroor
Scheurstruikelval en armzwaaischreeuw
Sta…
gedachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
982 ...en dan hoor ik hen schreeuwen
maar ze worden niet gehoord
'k zie ze vechten als leeuwen
Toch eindigen ze vermoord
en de vaandels die ze dragen
hangen stil, ondanks de wind
maar onder harde lagen
schuilt het optimisme van een kind
In de zomer mag het sneeuwen
geen mens die zich er aan stoort
al duurt het wachten eeuwen
niets dat de…
zwarte doos
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.161 ik sta in oude sneeuw
ver kijkend door twee lenzen
de eeuw is nog jong
ik sta op ijsklompen
dichter bij de dampkring
door minder storm gehinderd
een holle spiegel wordt gestut in de rug
vangt licht en buigt het naar mijn oog
dat zich met nevelslierten verknoopt
een as loopt naar het brandpunt
als spinrag tussen schutter en roos
stralen…
Fluisterend gras
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
730 Waarom vertel je al die oude verhalen
Niemand is daarin geïnteresseerd
Zo stelden de oude vergrijsde bomen
Fluisterend gras je hebt het nooit verleerd
Wat moeten wij met al die oude verhalen
Gedragen door onze toppen in de wind
Geheimen ontrukt van onder de sneeuw
In een eindeloze zeurende schreeuw
En steeds weer bedekken wij het met lover…
Met kerst de pieken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.400 in deze intieme tijd
brengen niet zo zeer
sneeuw den boom of bal
hert pool hond ar of slee
glitter bel krib mis man
herder stol beeb wijze ree
hulst mistel stuk ster of stal
sfeer drama en romantiek
nee juist veeleer
de te vroege val
van de kerstpiek
men krijgt uitgerekend
het land
aan de te laat
opgeruimde middenstand…
De taal en het spreken
netgedicht
4.4 met 41 stemmen
1.058 Woorden kunnen troosten, zalven, zegenen
winters oproepen, zomers, het doen regenen
of sneeuwen, stormen verwekken, stilte.
Woorden kunnen stilte scheppen,
stilte kan woorden baren.
Taal en teken, alles en niets verklaren.…
een zwarte hoed
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
695 doorheen
eenzame tralies
bewaar je stilte
krast ze in het monument
van jeugdverlangen
wanneer dromen sneeuwen
als wintervogels in
een dodendal
je ogen
kijken de wereld tegemoet
terwijl
je alle tranen weent
om het jonge hoefgetrappel
verloren in vele manen
aan de rand van zwart en
trage trouw
ik buig, vang je schaduw
aan…
jij
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
2.913 Zachtjes ontwaakt de natuur
zo mooi, zo lieflijk en zo puur
Op het water ligt een zachte glinstering
en de lucht verbergt een gouden schittering
Het berglandschap is zo mooi
en na de sneeuw komt ook weer de dooi
De bomen dragen hun nieuwe vruchten
En ik volg de grote vogelvluchten
zoals ze weer door de lucht vliegen
Nee de natuur kan nooit…
De rivier is bevroren
gedicht
2.8 met 36 stemmen
28.081 De lucht is grijs en dicht,
twee eenden zitten in de sneeuw
en lopen voor mij weg.
Ik moet nu eindelijk eens weten of ik verdrinken kan.
Een palingvisser ziet mij gaan
en komt op tijd
of net te vroeg.
Als iedereen weer slaapt roep ik zó hard
dat niemand er wakker van worden zal:
ik wist het wel.…
Gulliver in Amsterdam
gedicht
3.2 met 27 stemmen
26.584 En nergens kon je dansen want de vloeren stonden vol
met dwergen, springend in de sneeuw die stroomde
uit hun binnenzakjes. Met wilde, wijde oogjes
vierden ze kleingeestig feest.…
Eilandvulkaan
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.268 Zij is eiland
en altijd vulkaan
met witte wolken
die haar sneeuw
getopte kegel raken
zij verjaagt mensen
die haar bevolken
en die haar rode lava
laten braken
zij is ook aardevrouw
en haar hete zwavel
daalt traag en treurt
als gloeiend bloed
met sissende stoom
die mij huiveren doet
en mijn koude zee
verkleurt
zij is soms boete…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
Zoektocht
netgedicht
4.5 met 39 stemmen
819 Nooit hebben wij onze geest in kloven van
`t sneeuw geworpen
kennen dus ook de verrukking van zijn koude niet
daarvoor willen wij niet heet genoeg als
te lauw ontworpen
wij kennen van de geest slechts vonken
zien niet het aambeeld dat hij werkelijk is
zwijgende blijft onze echte geest in de
wreedaardigheid van zijn hamervonken
liefde wordt…
Winterval
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.280 toen jij en ik
tussen wolken zongen
bedekte de eerste sneeuw
mijn vuren vlindervleugels
de maan viel vol helderheid
in het bevroren vijverwater
en spon de nacht om je
gebogen schouderbladen
ik ademde koude
nog voor oostenwind
zich neerlegde rond
je ogen half geloken
op je lippen stil van ijskristal
berijpt met ongezegde woorden…
Deze keer is het echt.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
752 Jouw warme hart opent zich met tuindeuren,
versmelt decennia als sneeuw voor onze zon
Eenmaal bij jou binnen
voel ik het kloppen van je hart
je liefdesritme, je gevoel, en je ongeduld
Je eerlijkheid en je trillende mond
hebben het me net verteld,
deze keer is het echt, ik voel het oprecht
Je hebt het me gezegd, van jouw sterren,
die…
' Untitled '
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
534 Pennen klaar gezet,
je weet maar nooit, en
verrijst het 'ultime' dicht
in de schaduw van mijn bed,
of komt weer dat vraagteken,
misschien ook verder niets
of slechts een vaag idee en
blijft papier wit als sneeuw,
niet gestart,wordt taal geen teken,
vervliegt de tekst in een geeuw,
laat ik muze herleven
onder een warme deken,
schrijf de poëzie…
Pruimensaus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
617 Stralend wit bloempje
Aan de kalme waterkant
Drinkt niet graag water
Arm zwetend hondje
Wacht op water van baasje
Loopt helemaal leeg
Lief klein vlindertje
Dartelt schoon zonder weemoed
Tot de regen komt
Wee vermoeid musje
Vliegt met korte vleugeltjes
Hijgend in het sneeuw
Lief dik konijntje
Wacht op een kom met zoet fruit
Konijn…
- Rook trekt voorbij -
netgedicht
4.4 met 61 stemmen
758 overwinteraars
door de grote diepte
uitgeput
de wintergasten moeten kunnen rusten
ongestoord
word gewandeld, gefietst
tevens in het winterparadijs
waar voetstappen in het sneeuw
hun eerste indrukken achter laten.
Overwinterend schuw waterwild
heeft zich handig weggestoken
en al meesterlijk vermaakt.…
Trawant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht schommelend
van dal naar piek
soms ongekend de hoogte in
daar soms zwevend termiek
soms peinzend zoekend
naar een anker
dan weer soepel glijdend
op het wit van de sneeuw
bewegend van de bocht naar idee
en vice versa
soms ook zoekend daar
naar die enorme ruimte
daar in dat hooggebergte…
Verwend
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
1.027 Als het weer, roet in ’t eten gooit,
terwijl de sneeuw wit is:
de treinen niet rijden,
Schiphol lam ligt
automobilisten
niet meer dan 50 kilometer
per uur moeten rijden,
om ongelukken te voorkomen,
fietsers naast,
in plaats van op de ’t rijwiel zitten,
geven we iedereen de schuld,
terwijl de weergoden daarboven
lachen!…
Atoomtheorie. Of hoe niet enkel Eisenberg een onzekerheidsprincipe heeft.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
778 En weet ge nog hoe sneeuw de warmte verdreef en hoe ge uw hand
dan tegen het raam plakte.
Het is onmogelijk tegelijkertijd exacte plaats en snelheid te bepalen,
aldus Eisenberg.
En voor lijmvlekken bestaat er aceton.…
Wat een prachtig weer
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.108 Kom, laat ons dansen
fluisterde je midden op het drukke plein
waar bosjes lokte
achterover duwend in dorre bladeren
welke er nog lagen toetertijd de herfst
toezag hoe de winter voorbij verlangde
sneeuw als stille getuigen
op dikke witte wollen deken
het deerde ons niet
jij stond boven mij: klampte je vast
aan lentegroenetakken in de…
In rood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 Het lentegevoel doet denken aan jou
vol van ingehouden kracht verstild
niet vanwege het groen maar het wit
van verdwenen sneeuw en ijs op de sloten
Jouw gezicht omkranst met rood goud
krullend omlaag vallend en omhoog eruit
sproeten, gekuste schoonheidsvlekken
op een geurende, gekarnde zachte huid
Hoog boven het plein sikkeneuren
de statige…
Over het gras
poëzie
4.3 met 10 stemmen
5.113 Handen die mijn hoofd niet koelen
met hun sneeuw, de lichte, zachte.
Hartklop die ik niet zal voelen
onder stergoud, al de nachten.
Over het gras en over het water
dwaal ik achter de beminde,
tot ik aanzie - later, later,
in een licht dat mij hervinde.…
Licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.408 De wind ruist zachtjes door het woud
hier en daar ligt wat verdwaalde sneeuw.
Een witte duif vliegt rond tussen de
bomen hij brengt ons een boodschap.
Van hoop en samenhorigheid voor alle
mensen in deze donkere winterdagen.…
groensel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 met mijn wenkbrauwen
hang ik aan de stoeprand
dit kikkerperspectief
biedt nieuwe mogelijkheden
de stroom van de goot
gaat voorbij het riool in
vervuiling van de straat
verdwijnt als sneeuw
ik vlieg hier in spiegelbeeld
door lucht en wolken
anaeroob als ik ben
een bevrijdende vlucht
thuis in het slijk der aarde
proef ik de bitterheid…
De kruisbestuiving alleraardigst
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
589 ik was een lenteknop
heb vorst en sneeuw doorstaan
het geëffend rozen pad is mij voorbij gegaan
barstte uit een goede tak
reikhoogte voor de plukkers
als ik ooit vruchten had gehad
zij visten naast het net
dat ongebruikt
tussen de stammen lag
heb gebloeid tot bloem met bij
stuifmeel ruim voorradig
de kruisbestuiving alleraardigst…
Ouderdom
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.068 Seizoenen die ongemerkt in elkaar overglijden
wij kunnen ons niet meer voorbereiden
en kopen de wollen trui als het kwik plots daalt
buiten de regen in sneeuw is vertaald
plots wensen wij elkaar
het allerbeste en een gelukkig nieuwjaar
dit alles laten wij ons ondergaan
sneller als wij de ladder langer beklimmen
en gefeliciteerd niet meer…
Vrolijk gedicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.054 Het wordt tijd voor een vrolijk gedicht
ik wil weer een lach zien op jouw gezicht
kijk daar bloeien de rozen in de sneeuw
dat deden ze lang niet, zeker niet in deze eeuw
in de dierentuin gaapt de koning der dieren, de leeuw
de buurman wacht rustig op de tram zonder een geeuw
te slaken.
Zie ik daar een lach verschijnen?…