Alle inzendingen over tuin,schemer

3968 resultaten.

Sorteren op:

HOMEROS

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.893
Ik las Odysseus' smartelijke tocht en spelde in de schemer de symbolen: de zeeën, de godinnen en de holen, waarin hij liefde en bescherming zocht. Toen ik het boek sloeg in zijn zeven sloten, was het of ik ontwaakte van een reis; ik had gezworven en had drank en spijs aan menig tafel met de held genoten.…

het afschermen van tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
takken aan de waarde van hun vrees, wie ontmoet ontluistert zich van zang dat geboeid de duisternis ontvlucht haastige treden ontvouwen de breedte waarlangs voeten strijken, iets gespt zich aan de werkelijkheid die in nuances als idolen zijn neergelegd -wellicht zullen iconen een wederopstanding bespoedigen zelfs de uitnodigende schemering…
elze21 september 2016Lees meer >

leven als een sinusoïde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Het schijnt me soms toe de keuze is een mond in de einder om er vaagweg in aan te belanden ieder begeeft zich in een berglandschap als je in het dal aankomt zie je de toppen van je tocht al opdoemen mistige schemer en al als je kunt kiezen tussen het imposante himalaya gebergte sta me toe liever dan de heuveltjes van mijn vrouw de functie van…

gesloten deuren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
verdwaal niet in mijn gedichten de beelden die ik mezelf inschep de verdwijnend' woorden zoals ‘liever’ en ‘eerder’ mezelf in het dicht plakkend in de metaforen die zichzelf opsluiten afgesloten van de droogte de wereld broedt geen poëzie in de sponde van dialogen het dicht dat van de rand van de tijd valt [vloeiend vluchtig in de schemer…

Doodstil bij jouw graf

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
Het was doodstil rond jouw graf er hing een donkere schemering In mij kwam jij die trap weer af met in jouw ogen die glinstering Het was doodstil op je kerkhof geluiden klonken flauw, van ver Samen bereisden we dit doolhof en nu bewoon jij een verre ster Het was doodstil op je rustplek een enkele uil kraste in het bos Ik leun maar even…
Ton Rijkers12 februari 2018Lees meer >

Tijd als ballet?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 655
Dag en dauw laaft zich aan het schemer, duisternis absorbeert schaduwen. Groots en wreed de mens meeslepend grillig lot de grootste dwingeland. Slepend teloorgang volmaakte zinneloosheid van geleende tijd. Het aardse spasme ruist in zilte branding als swingend orgasme.…
Pama12 maart 2019Lees meer >

Verleden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
De schemering valt en de brandende, pijnlijke zon komt tevoorschijn. Het duurde te lang... Overal glas, bloed en geschreeuw. Onbegrijpelijk hoe de schoentjes ooit zo levendig en vrolijk, nu verdwaald geen dienst meer doen. Regen op 't kerkje, regen op het asfalt. Behoefte aan informatie, zwarte details maken de pijn onverdraaglijk.…

Satijn?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 416
Achter de vergrijsde wolken die zich spiegelen in de sloot haar buren zijn de kraaien van de velden waarin aan de onbesliste einder zich in een kleur verbond met nevel en de schemering in alle tinten grijs, een nuance bood men zou wel schilder willen zijn om dit gebrek of overvloed van deze kleur op linnen te bewaren of op te…
Pama20 november 2019Lees meer >

Gestorven lelie van een oude dame

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
spiegelende tafelblad Zichtbaar voor het oude oog Die uur na uur haar pracht doorzag Was de dood gestaag in haar bladeren omhoog gekropen Om haar sprankelende schoonheid langzaam te doen uitvagen Voelbaar voor het warme hart dat haar beminde Zuchtte de onlangs gestorven lelie Haar laatste ademtocht uit Als een kalm briesje op een schemerige…
M. Bos22 december 2019Lees meer >

God is rood

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Een roodborstje zingt Zijn hoogste lied op een scheefgezakte grafsteen om zo te verfraaien wat vergeten lijkt Hij is de fragiele klaproos in de berm die geduldig wacht om geplukt te worden door een kind waarmee Hij Zijn jeugdigheid kan delen Hij is het avondrood die het hemelgewelf in het westen als een vuur doet oplaaien Totdat de schemer…
M. Bos25 november 2020Lees meer >

De dichter is een boer

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
Niet bereid zich bij hem in te schepen voer hij voorbij de schemering, en schoot en schoot zichzelf het leven in, vermorste vrouwen arm en ongelegen, maar in hun dood en wond vond G. zichzelf een koe met goedgevulde memmen.…
Ben Sloot22 januari 2021Lees meer >

WILD CHRISTENDOM

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
De dierenliefhebber laat Jezus' boodschap, door zachte schemer omhuld, in woudleven doordringen, schuchter, bij voorzichtige stap. Terecht boos zijn, naderhand vergeven, weldoen aan wie jou beschouwt met vijandschap: het hoogste, steeds te onthouden streven.…

In Memoriam H.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
Wanneer de avond op roze slierten vaart, daagt met neveltred de weemoed die tranen welt in het gemoed, herinneringen schemeren laat en gestalten baart. Ik zoek je tussen bramen en struiken, verloren kinderparadijs, gesloten Eeden. Enkel het krassen van kraaien, doen de wielewaal vergeten. Zal bij vroege maan, de jeugd nog ontluiken?…
Marcus Dehond20 augustus 2021Lees meer >

Eindeloze passie

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 414
het was jouw macht de donkere schemering van de nacht waarin raken gevoelige openingen bleken te maken waar privé nog heilig lijkt en onschendbaarheid het privilege van ongenaakbaar aan het verliezen is van genieten waar donker nog een oogje dicht knijpt om het laatste licht in sterren te zien brengt spanning vertes van…
wil melker28 oktober 2021Lees meer >

HERBEGIN

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
Vergezeld van het verblijdende Woord de dag doorbrengen tot late schemering, leidt helder schijnend door duisternis voort."…
Han Messie3 oktober 2023Lees meer >

IN DEN SWARTE KAT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Vrolijk verkopen van spijs en drank verblijdt het vertrek, waarin plechtige stemming van de abdij heerst bij milde schemering, zich op donker hout van wand en kast verbreidt. Gezellig zitten en genietend smullen; zacht geruis roept je naar het nabije Slot, dat ieders verbeelding rijk wil vullen.…

FABULA

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Tussen rotswanden van een ruim spijshuis brengt milde schemer leven onder zee en druipsteenkunst uit schone grottenstee met samenspel vol vrede bij elkaar thuis. Klinkt hier ergens het verstilde gedruis uit toverwoorden van de Eftelingfee? Poolijs en woestijnzand gaan samen mee achter geheimzinnig oerwoudgeruis.…

ELFENPALEIS

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
Eetzalen vol milde schemer, bleek blauw, doen bijstand van het kleine volk voelen. Wenkende tafels en zachte stoelen mogen zich aanbieden, dankzij de trouw der luchtwezentjes, die hun wonderdauw neer laten om door spijs en drank te woelen.…

Herfstig september

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 901
Gezangen zijn aan het verstommen de dagen korten snel een nazomer in septemberdagen Schemer donkeren de dagen weersveranderingen in vlagen de klimaatopwarming, gevolg van menselijk falen Het zicht van de winter dat de hoop doet verbleken 't verlangen naar een jeugdig eeuwig leven notenbomen die nu hun krachtvoer geven beukennootjes…
arensoog10 september 2025Lees meer >

Cumulonimbus

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.701
onder ons verandert in een moeras Ik laat me voorzichtig in haar zinken Mijn hart klopt als een op hol geslagen kerkklok… De tuin verandert in een modderige draaikolk Ze verstijft op het hoogtepunt en kreunt “oh, ja… verras me” En dan, als een kortsluitende onweerswolk ontlaadt zich haar orgasme…
Namasté29 december 2008Lees meer >

De ontevreden roos

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 610
Waarom, zo sprak ze tot de vlinder, sta ik hier gans alleen en staan mijn zusjes in de tuin gezellig in de zon bijeen? Hier is het donker, haast geen licht, hier komen ook geen mensen die bewonderend blijven staan en mij wel zouden wensen!…

Hortus Botanicus te Utrecht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
Oude of nieuwe botanische tuinen. Te Utrecht kan van de kruiden, alpiene of exotische tuinen niet worden gezegd, dat een student of natuur- liefhebber niet van zijn natuurlijke omgeving kan leren; aan de Nieuwegracht of in de Uithof is het de natuur, die alles zelf zonder woorden uitlegt.…

Hondenageltjes

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 355
de hond graaft een diepe kuil in de tuin met beide voorpoten werkt ze nagels tikken tegen stenen aarde spat achter haar vandaan alsof de grond iets vertelt wat zij niet kan verstaan steeds dieper volgt haar gevoel naar beneden haar neus vlak boven de aarde haar staart beweegt mee de grond wordt koeler het licht valt minder ver het…
Silann Nara26 augustus 2026Lees meer >

Alles blijft

gedicht
3.5 met 72 stemmen aantal keer bekeken 30.770
Ik plantte een fruitboom in mijn oude tuin. Die werd geasfalteerd. Vijf meter diep Houdt zich een wortelstronk nog grommend koest. Vijf eeuwen lang desnoods. De Spaanse griep Landt ooit op Mars omdat ik heb gehoest. Er was een vriend aan wie ik heb geschreven, Een rots waar ik mijn naam in heb gekerfd.…

mijn egel

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Op een mooie lentedag, bleef mijn blik vastgepind, op een puntje in mijn tuin. Het groene tapijt, geurde naar opdampend lentewater. Het puntje trok mij aan, zodanig dat ik niet meer kon blijven staan. Met mijn blote voeten, over mijn groene lentebedekking, kwam ik behoedzaam dichter.…

witte iris

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
In mijn tuin staat ze in een groen bed, daar komt ze nog beter tot haar recht. Ik zou haar willen bij mij hebben, haar zoete geur ruiken, maar ik doe haar dat niet aan ik laat haar verder in de open natuur ontluiken.…

Onschendbaar

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 937
Een beursbaron die de handen wringt Het sloffend vee veracht Hij laat de woekerwinst berekenen van een nog niet aangeboorde bron terwijl het zalig slijk zich ophoopt, een stroom van nullen en strepen naar de ongerepte tuinen. Klerken zijn er een bedreigde soort. Maar in het wetboek staat het zwart op wit: Het vermoeden van onschuld.…
Wimper19 juni 2003Lees meer >

Beltegoed

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.919
Mocht je ooit een keertje neerleggen dan kietel ik je helemaal door” Klierig klepper ik met het topje van mijn vinger aan je onderlip ontwijk je meppen, schenk je sip mijn onschuldigst schuine kopje Wacht maar spuwt je donkerbruin wacht maar glinster ik blauw terug met nageltjes kriebelend langs je rug je leidt me verschrikkelijk om de tuin…
oepsie4 augustus 2003Lees meer >

Op zoek naar inspiratie

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Speciale plekjes zou ik willen beschrijven, in tuinen vol verlangen, met geurende dromen, zo verheven. Ik zoek naar inspiratie om jou niet te verliezen in een verstrooid seizoen. Laten we samen ruiken, in een groeiend verhaal, aan een ontluikende zonnebloem.…