3347 resultaten.
De wind en de woeste zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 naar het zand van het strand
De wind gaat over in
onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit elkaar spattende witte pluimen
die woest worden neergekwakt
op het zand van het strand
Noeste flitsen doen mee en
dalen neer op de woeste
golven van de zee
door het gedonder in de lucht
gaan meeuwen schreeuwend
op de vlucht…
Droom over verleden liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Met geur van roos en jasmijn ben je omringd
je bent als een vogel in blauwe lucht
een zwaluw zo’n schoonheid met zwevende vlucht
droom die zich iedere nacht aan mij opdringt.
Maar heel ver ben je verwijderd van mijn hart
slechts jouw beeltenis is in mijn brein gegrifd
bewaard als kleinood uit verleden jaren.…
Een heel klein wonder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
784 De mussen slaan steeds op de vlucht,
wanneer ik voor mijn venster sta.
Hij pikte rustig verder,
het was zijn eer te na.
Hoe klein is toch zo’n beestje.
Met pootjes o zo dun en fijn.
Zijn kraaloogjes keken me aan,
alsof ze zeiden: “Ik hoef voor jou niet weg te gaan.”
Rustig liet hij zich door mij bekijken,
hij at zijn buikje rond.…
Wind en regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Waar zouden we ook steeds de vreugde halen
wanneer nog zoveel mensen op de vlucht zijn?
Hoe kunnen we zo bekommerd zijn om dure geschenken
wanneer er mensen zijn die dolen in de kou en
zelfs niet weten of ze morgen ook zullen leven?
Wanneer er kinderen zijn die hun ouders zagen
sterven en niet weten hoe ze zelf een toekomst hebben.…
vlieger
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
632 In staat om daar alles voor te kunnen geven
Maar die vlieger zit vast aan een dunne lijn
Naar beneden getrokken als ik dat wens
Ook al vindt die vlieger het niet fijn
Te gehoorzamen naar de gril van een mens
Wij zijn net als die vlieger, vrij in de lucht
Tot een hoogte die van te voren is bepaalt
Genietend van die vrijheid tijdens de vlucht…
het geruis van denken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Beitel het maar in je geheugen
eenzaamheid
een fata morgana in de woestijn
alles om je heen vlucht weg.
Een droom is het
dat als een slordig hemd
wordt uitgetrokken,
daaronder zie je
wat van het leven overblijft:
een verkreukelde hersenschim
die oplost......…
de aalscholver in mijn polder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 wellicht stapelt de aalscholver al haar
vluchten in het moment, in haar blik
verraadt ze niets al zijn haar vleugels gespreid
en droogt ze de gedachten in de kruiende wind
de omgeving zompig van het lied dat dit
seizoen zo anders doet lijken ontbindt de aarde
in lege velden, een hectare is slechts nog
maar een woord zonder ruimte
haar rui…
Straks vieren we Zaterdagavond
poëzie
5.0 met 1 stemmen
959 De luizen vluchten naar hun stedennesten:
Ze hebben meen'ge Zaterdag doorstaan,
En laten zich door 't nat lawaai niet pesten.
De wind amechtig dweilt langzaampjes aan
Tot wriemelende hoop de tekenresten;
De luizen laat hij: dàt is niets gedaan.…
Kliniek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.059 Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
Met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep?…
Zomernacht.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.316 Ik stond op 't duin onder maanlichte lucht,
Rein blauw, dat plechtig rees en teder helde,
- Of 't aarde omveilgen wou - ver achter velden,
En ijle bomenlaan naar klein gehucht,
En stille duinrij, ingeslapen vlucht
Van doffe golven naast de lichtdoorwelde
Woelgolven van de zee.…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
667 de data en de namen
de onbekwame, de gegeselde
en de gek
hij haat hen, ze kennen zijn gebrek
vanuit het raam ziet hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent het op
schaduwen die verder schuiven
versnipperen het denken aan
vrije vlucht…
nooit meer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 Nu is ontwaken angstig wakker schrikken
vluchten voor de nachtmerrie
die voortgaat als ik enkel
kille leegte naast me tast.
Ik smoor de droefheid
in de diepte van het kussen
en ook het donkere verlangen
dat telkens weer mijn hart verkrampt:
nooit meer wakker worden.…
Het geruis van denken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 Beitel het maar in je geheugen:
eenzaamheid
een fata morgana in de woestijn
alles om je heen vlucht weg.
Een droom is het
dat als een slordig hemd
wordt uitgetrokken,
daaronder zie je
wat van het leven overblijft:
een verkreukelde hersenschim
die oplost......…
De Nieuwste Geschiedenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
569 Zal hij nog voeten
vinden om te vluchten?
De reden te doden is weg
De rede verloren
verdronken in bloeddorst
Niets telt in de hel
van stukgeslagen steden
geen vrouw, geen kind
is heilig door onschuld,
in doeken gehuld schamelt
de mens voort,
gisteren levend,
morgen dood.…
Kruisbeeld
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
545 niet
van elkaar te onderscheiden waren
ik denk dit starend naar zijn beeltenis
terwijl zijn gezucht mij beroert en het
lijkt alsof ik hamerslagen hoor galmen
de lucht hier voel trillen van woede
hij houdt zijn armen wijd gespreid
bijna als een vogel, maar hij verkiest
het luchtruim niet, niet bereid om net
als ieder ander op de vlucht…
Overal en altijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
839 Nergens ben ik veilig
Overal achtervolg je mij
Ik probeer te vluchten
Toch ik raak je niet kwijt
Ik zie je voor me
Ik hoor je stem
Ik voel je adem
Waar ik ook ben
Elke avond als ik in bed lig
Durf ik niet in slaap te vallen
Want ik weet dat jij mij
In mijn dromen aan zal vallen
Je neemt mij dan gevangen
In een kooi voor ons bestemd…
ont snappen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
474 kritisch, niet té open
Je wilt geen knollen voor citroenen kopen
wie in de pas loopt, loopt alras gevaar;
wie weet loopt deze rattenvanger naar
het drijfzand waar de lezer wordt verzopen
De dichter, 'n slinkse schelm, strooit graag met tropen
soms raakt hij zelf verstrikt in netten waar
zijn kruit verschiet tot kostbaar kaviaar
dan vlucht…
Kan mij het schelen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
561 Wat geeft het dat stromen mensen hun heil zoeken
en dus vluchten, niks toch?
Wat geeft het als de boel belazerd wordt door mensen
als oude bajesklanten, niks toch?
Wat geeft het, als ze de premie van ziekenfondsen omhoog doen,
met zoveel extra in kas, niks toch?…
Oktober
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 De
eens zo groene zomerkruin ademt
de dode herfstlucht en zucht om
de teloorgang na zijn laatste
vlucht.
Oktober draagt zijn eigen vrucht.
Met haar behagen weet ik waarom
ik besta. De voorbije vitaliteit
is nu aan het sterven, maar ik weet
er gloort een groene toekomst hierna.…
Een grauwe herfstdag
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
889 gelaat gekregen
fascinerende aanblik van bossen met kale bomen
alleen in de toppen nog wat bladerkleur te ontwaren
kraaien huizen er met tientallen paren
zon lijkt er toch even door te willen komen
schreeuw van een roofvogel in de grauwe lucht
in de verte bij een hek staan enkele kleumende koeien
konijntje holt voor me uit in een snelle vlucht…
Dansende bomen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
616 , wordt een boom en dans
Ik spreid mijn wortels in de grond
en plots voelt alles los
Blij roep ik naar de grijze
in een volgend leven wil ik boom zijn
waarom niet nu, je danst
De ballerina danst ook mee
ze kan niet meer toekijken
Het geluid van een motorzaag
verstoort het dansende geheel
alle bomen verstijven tot hout
de ballerina vlucht…
Een subtiel verkleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
536 er zat verandering in de lucht
ik bespeurde een subtiel
verkleuren van de horizon
door het fletser worden van
de schetsen die ik altijd zag
trad een vervreemding op
donker rollende wolken
kwamen als uit het niets geboren
stemming maken in dreigende vlucht
ademen ging allengs trager
door de hoge vochtigheidsgraad
temperaturen stegen…
In spiralend zand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 voorbij het schaduwrijke loof
van eeuwenoude eiken
zindert zomerse hitte over
geelkleurende korenvelden
naar kerktorens in het verre land
stilte markeert de vlucht
van een spaarzame vogel
die hard schreeuwend de
koelte verlaat geschrokken
door een plots springende haas
wind ruizelt het blad
krijgt houvast in spiralend
zand op het uitgelopen…
zijn groen wordt bruin
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
529 de wind neemt ze mee
heel hoog in de lucht
een reisje naar zee
met een tolvrije vlucht.
de eik die blijft thuis
alleen met zijn droom
enkel nog een muis
die schuilt in zijn boom.
de lente lacht breed
de eik straalt verlangen
een frisgroen nieuw kleed
die zijn oud wil vervangen.…
Ben ik een verslaafde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 met jou wil ik stralen
met jou wil ik slapen
voor jou wil ik waken
zonder jou zal het falen
door jou heb ik tranen
om jou zal ik wanen
in jou kan ik praten
naar jou wil ik staren
mijn hart voor jou heeft slagen
jouw hand vraagt naar mijn haren
een kus en we zijn samen
die lust is er al jaren
dus ik zucht en vlucht
in al mijn dwalen…
De buizerd horst als een vorst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Maar beter kijkend naar haar silhouet
hoog in de lucht; op volle spanwijdte
in haar vrije vlucht, gelijk bewondering
vragend zoals andere roofvogels als de
haviken en torenvalken.…
Het blauwe Twittervogeltje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Anders dan
voorheen de postduif in het vrije luchtruim
op zijn vlucht; symboliseert het grappige
blauwe vogeltje niet de enkele boodschap,
maar een tweeterstroom met blijmoedige tucht.…
WINTERAVOND
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.089 Turend hoe de vlam zich windt,
Snorrend opwaart schiet,
Knettert in een vlucht van vonken,
’t Blonde kopje op mijn borst gezonken,
Neurt mijn Ene ons Lied.
Storm en raas, o Westenwind!…
Ver en dicht bij mijn bed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Heel ver van mijn bed woedt oorlog en strijd
Vluchten mensen voor hun leven
Ach, ons treft geen verwijt
Daar kunnen wij niet om geven.
Heel dicht bij mijn bed kloppen mensen aan
En vragen om warmte en eten
Dus niet alleen ver bij ons bed vandaan
Maar ook dichtbij zijn wij menselijkheid vergeten.…
Liefde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.408 Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
Met het verwonnen leven ondergaan?
Klinkt weer, ontroostbaar diep, verlangens roep?…