3341 resultaten.
Warm
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.384 stem dringt nog tot me door
In een menigte vol mensen
is het net of ik ze niet meer hoor
Zij zijn zwart-wit, jij bent in kleur
je snelt naar me toe, met een lachend gezicht
heel dichtbij nu, ik ruik je onmiskenbare geur
Zo fris, zo jij, ik voel me licht
Als ik je omhels, voel ik hoe warm je bent
in die winterse wereld vol mensen
allemaal vreemden…
Het teerste, door schaamacht'ge scherts verzwegen
poëzie
3.7 met 20 stemmen
2.536 waagt, half bang dat 't zich verraadt,
Half hopend, trots in enen en verlegen;
'T heiligste, dat langs laat begrepen wegen
Mijn ziel opvoerde tot haar hoogste staat,
Had ik aan sterke herinn'ring's gouden draad
Tot diadeem voor één aaneengeregen
En al het mooiste uit vroege jongensjaren,
Mijn sterren en muziek en verzen, waren
Op vreemde…
Dapper
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.419 In vreemde bossen groen en schemerig
Valt stilte als de zon verdwijnt
Het gevecht is nog in volle gang
Dan sluit de dag het bosgeluid
En grijpt de duisternis haar kans
Tot niets meer is of schijnt
Dan wordt hij bang
Hij is verdwaald en helemaal alleen
Ontspringt hij nog de dans?…
Het kind dat wij waren
poëzie
3.7 met 103 stemmen
15.577 Het is het liefst portret aan onze wanden,
dit kind in diepe schoot of wijde handen,
met reeds die donkre blik van vreemd wantrouwen.…
Homo huwelijk
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.283 Over acceptatie valt veel te leren
Ethiek in een vreemde wereld
Waar democratie in zit bekneld
Kunnen wij minachting nog keren!?…
Soms
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.632 Soms komt de huiver
De zucht van vingertoppen
Die aarzelend mijn haar vinden
Dan verbeeld ik hoe uit een onbekende hoek
Een lied van lust en vreemde kusten breekt
Soms komt de dorst
Met schilferende lippen van haar pupil nippen
Waarin kalm en frivool mijn blik weerkaatst
Dan droom ik hoe wij met een ijle snik
Naar een zwevend eiland verhuizen…
SPREEK OVER DIT LEED NIET
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.274 En vraagt u later iemand naar de dode,
Zeg: hij kwam lang geleden, een bleke bode
Uit een vreemd land ver achter Westernacht,
Maar eer zijn mond zijn droeve taal kon spreken,
Sloot zich zijn oog in 't volle licht te breken,
Omdat het nooit de zon zag in haar kracht.
------------------------------------
uit: Gegeven Keur (1942)…
kringloop
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.563 dwaasheid in de vraag verstilt de vraag
een lege schelp valt een moment lang dood
tegen een warme kust en de echo ruist verder
een erfzonde een olievlek teer en veren
en hoor de wind waait door het leven
door mijn haren door mijn open mond
mond die afval en schelpen spuwt op het strand
een verandering van omgeving
is verandering van gedaante een vreemde…
DE FRIESCHE POËET V
poëzie
2.8 met 20 stemmen
2.579 V
De dichter begrijpt er niets van;
Maar eindelijk waagt hij het toch
De vreemde schoone te vragen:
"Waar ben ik?" en "leef ik nog?"
En als kristal klinkt haar antwoord:
"Mijn lieve landgenoot,
Gij zit hier in Oud-Staavren,
En ge zijt volstrekt niet dood.…
blauwe vinvis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.505 deze kolos lijkt slank op volle zee
zij drijft onder spiegelscherven
die vreemd opbollen rond haar kop
waar één neusgat gaapt
zij niest een stoompluim op
haar longen nemen een verse hap
voeden het lauwe bloed
rondgepompt door die homp
een hart van een halve ton
dan duikt zij lang en diep
want boven vindt zij niets
de rugvin - even…
Elegie
gedicht
2.3 met 16 stemmen
11.910 Het licht was vreemd; een tere
groene schijn was in de hemel en stilte regeerde
boven twee die aangenaam verdoofd waren,
hun mededeling ver van hen gedragen en gelost -
en een in wie het stormde als in een versomberd bos.…
Ingewijde ogen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
725 Zoeken naar terugkomen van ver
gaat zij voor anker in zijn blijvend veilige haven
dromerig terugblikkend naar weleer
toen ging hij haar ziel als nog vreemde laven
oude wonden geven alweer bekend zeer.
Zij gaat vastberaden voorbije wegen
met ingewijde ogen opnieuw betreden.…
Als echte vlinders
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
924 Als een vreemde vogel,
besnoei ik mijn gevoelens...
en steek ze veilig weg in
één enkele traan,
onzichtbaar op mijn warme wang.
Voelbaar in mijn koude ziel.…
WANNEER IK DENK AAN U, DIE MIJ BEMINT
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.521 En wij als vreemde bloemen pas ontbloeid
Reiken de lippen bevend naar elkaar
En hangen kussend samen mond aan mond,
En ’t is of beider ziel rijk ritme ontvloeit
In zoete rijmen, zwellend paar aan paar
Elk een verrassing en vernieuwd verbond -…
De kunst van het verleiden 1
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.464 ’s avonds in een bruin café
zie ik een lekker ding
qua looks is hij beslist oké
zijn kleding echt mijn ding
enthousiast stel ik me voor
en geef direct een rondje
lachend schreeuw ik in zijn oor
‘jij hebt een lekker kontje’
volkomen onbewogen
alsof ik niet besta
kijkt hij me in mijn ogen
en antwoordt algebra
een echte vreemde gast…
Man
gedicht
2.5 met 73 stemmen
26.995 die groot is en zijn haar losmaakt
die alles zuiver ritme geeft
die een vrouw streelt met zijn handen en zijn ogen
het is een aapje op een grijsgroen schilderij
dat brutaal de lijst uit kijkt
een hand legt op haar witte borst
het zijn de sporen in de modder die je 's nachts ziet in het gras
of een zwijgende man met donkere lijnen
die vreemde…
Dragonders en karbouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
755 Wanneer het kroost weer stormt
met averij en uitgebreide schade
het glaswerk barst of vreemd vervormt
hoogpolig tapijt met plassen limonade
dan wil ik ze toevertrouwen
Dragonders en karbouwen !
Dragonders en karbouwen
Vol onbegrip over wat ik zeg
maar een ieder maakt zich uit de weg
voor dragonders en karbouwen !…
GRAF-PALEISJE
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.998 Ik maak van al de mensjes, die ik liefde,
Beeldjes, die 'k ópzet in mijn hersenkas, -
Bleek en beweegloos, als gebootst uit was,
Staan ze, - stil doden-huisje van mijn Liefde;
En slag op slag, die dit mijn hart doorkliefde
Is daar gegriffeld, aan de wand, in kras
Bij kras van letters, die geen sterfling las
Dan ik, - vreemd doden-boekje…
Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.949 Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind,
het werd een spel, een lief gezeg
van andere mensen, zó is het weg
en vreemd van dat, wat nu begint,
nu dat mijn leven zal gezonken
zijn tot een ernst, die 't al beschreit
en tot één grote innigheid
van heenbeklagen gaan geslonken,
en nauwelijks een flauwe lach
gebleven is van medelijden…
Klauwen in mijn schouders
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.536 wrange wangen, koortsgekleurd
ogen gesloten, dichtbij
zacht hangende heuvels
met prinsessenhofjes, strelen rakelings
tot prettig koud kippenvel
bijkans verteerd, stil
verspeel ik met opwinding
door precies genoeg te weinig kleding
korte adem
vleesgeworden droomdrift
lijft mij in
vreemde handen om jouw middel
zachtjes nee dan geschokte…
Verliefd
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.269 Deze leer - raar geeft vreemd les,
hij moet misschien op levensles.
Kusverbod op school Oostenrijk
Uitgegeven: 19 november 2008 16:03
WENEN - Kussen verboden! Dit verbod heeft een schoolhoofd in het Oostenrijkse dorpje Gunskirchener, bij Linz, uitgevaardigd, aldus de zender ORF woensdag.…
reistijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
693 daar waar ik liep
de nacht die mij riep
waar een ander bestaan
niet sliep
daar in dat vreemde bos
was het open gaan van mijn geest
los kwam van de grond
liepen er tranen van langs mijn mond
ik viel meerdere keer op de gond
zakte er door heen
o wat was deze wereld soms hard
zo gemeen
maar ik liep door
op zoek naar antwoorden
alles kwam…
DE KLEINE SAVOOIAARD
poëzie
2.7 met 11 stemmen
4.567 Zijn huid is bruin, zijn kleed is vreemd;
Hij komt uit verre streken.
Gij ziet hem aan met medelij,
Zijn taal, vol zoete melodij,
Kunt gij, helaas! niet spreken!
Gij denkt, dat hem het heimwee kwelt,
Dat kommervol verlangen
Naar berglucht en naar zonneschijn,
Naar allen, die hem dierbaar zijn,
Zijn boezem moet bevangen.…
De moloch van Muk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 De verstrooide achting
van groot voor klein oogt vreemd en wat koket.
Wie maakt hem wakker, de Moloch van Muk?
Wie offert zich en doet de Heer weer stomen,
dat holle, bolle vat van overdruk
met als ventiel en voer de Mukse vromen?…
Taalbarrière
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.618 wij spraken nooit dezelfde taal
al peuterde de kleuter die ik was
letters uit zijn mond
ik kraaide nimmer zijn GEMAK
noch zijn ONVERMOGEN
wel eigen wisselwoorden
die hij niet verstond
stappen, fietsen, autorijden
vreemde talen die hij sprak
of liever: schreeuwde
tot het kristallen lexicon
van mijn kinderliefde brak
deelden wij geen idioom…
Dorp 1953 in het keerpunt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
527 zaterdag in bad
en knikkeren op het zandpad
de bezoeker roept ‘vollek’
bij de deur als hij al binnen is
zwemmen en vissen in ‘t kanaal
we zijn best gelukkig met elkaar
revolutie van agrarisch naar
industrieel bevrijdt de huisvrouw
die zoekt nu buitenshuis ‘n baan
kennis der ouderen veroudert
verliezen hun oude gezag
worden vreemden…
De zomerdag
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.174 De wereld schijnt ons weggewist:
als vreemde, vlakke schijven
bespeuren we in de ijle mist
dat landgedeelten drijven,
waarover hier en daar een vlag
van zonneschijn in lange
lichtbanen zinkt. - De zomerdag
zien we om ons uitgehangen.…
De spiegel
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.055 Een vreemd visioen! Ik droomde dat ik zwaar
Gezondigd had en vóór de spiegel stond,
Nog dronken van mijn zonde, met los haar
En vonklende ogen en ontloken mond.
En ‘k juichte in wilde weelde en ‘k zag – zo waar
Als God leeft!…
Wolkenlief
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
978 grasliggend kijkend naar het wolkenspel
witte dromen glijdend langs egaal blauw
rare neuzen, bokspringend clowntje, daar
een schaap, lichtbel, dan… ineens bekend en
vertrouwd, jouw gezicht, met blote schouder
aan je volranke lijf wildbollend je borsten,
kortharig vreemd.. maar wel mooi wazig
je oog knipt, wiebelt met je neus, dan een hand…
NIEUW AMSTERDAM
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.026 In jonge wijk van de oude stad gekomen
Waar eind'loos straat aan nieuwe straat zich reit,
En langs de banen steenloos geplaveid,
De nieuwe wagens zonder paarden stromen,
Gevalt mij vaak een vreemde droom te dromen
Door een verwisseling van tijd en tijd,
Dat zij, die 'k ging door 't lange leven kwijt,
Mij konden hier, weer levend, tegen komen…