Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Lente blues

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 578
Het is even zo Dat ik me laat gaan Inzien dat het overwicht Zich met mij heeft verstaan Dagen met enkel regen Of bezwaarde wolken De aanwezigheid ervaren Van uitzichtloze wegen Waar ongerijmde gevoelens kolken Die mijn geest niet verklaren Het zou moeten zijn Als dat ik word gedragen In de door mij gevoelde Onderscheidende…

Herfst III

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.651
De wind waait langs de heide, Waar 't korte daglicht vliedt, En donkre wolken glijden Langs 't zilvergrauw verschiet. Op verre molen draaien De wieken loom ál-door; Er zwermen bonte kraaien Om 't kronklend wagenspoor. Nu zal het najaar rijzen Met droevig doodsbegin En spinnen, met zijn grijze Lijkwade 't landschap in.…

het zoeken van mijn stem

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 598
ergens waait een deur toe, een huis, een stad ogen die kleuren wegspoelen het gedruppel van de wind er is geen zoeken meer en antwoorden kennen enkel een laatste regel in een mond zonder belofte maar hier hoor ik alles gaan het water dat geen morgen kent wolken, verzilt met de geur van zomer hier kan ik dromen, samenwonen met de golven…

Messcherp

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
bewegingloos hangen woorden in de lucht als wolken op een zomerdag maar messcherp zijn hun schaduwen getekend op de nog warme grond waar het zinderen plotseling koelt en koude tocht in ijzige stilte voelbaar wordt speelt mistig licht vals in de stroperige tijd hij is alle houvast kwijt kijkt haar hulpeloos aan in de verte echoot…
wil melker15 september 2014Lees meer >

Snorkelen

gedicht
4.3 met 204 stemmen aantal keer bekeken 13.038
Half in zee, half in de lucht, gedragen een schoorsteen op en naar beneden kijken vragende vingers van de waterplanten Kont in de lucht, rug naar de wolken voeten met vinnen, hun gelijke lijken maar hemellichaam blijken in den hoge voor stille vissen, bezig er een te zijn glad rond de graten, ogen altijd open en geen benut van het immense…

avondklok

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
ik zag vliegjes dansen, in hun rei daar -boven aarde, en de ontij van haar uitgebluste dag de zon brak traag door ‘n stilgevallen rietkraag, uitzichtloos verloor ze broos haar glimlach in het water later, toen de wereld sliep staken alle wolken weer de draak met maanlicht en de sterrenvloed van lichtende gedachtes, vaak verweven met…
switi lobi25 september 2014Lees meer >

IK ZAL ER ZIJN

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.152
Voel je niet eenzaam of verlaten weet dat het mij altijd zal raken uit zal maken waar je ook gaat weet voel en herinner je ik zal er zijn liefste mijn je laten lachen om en naar de wolken die de hemel bevolken ik zal er zijn liefste mijn wat je ook doet wanhopen weet dat alles voorbij gaat en morgen misschien een nieuwe…

Klaproos.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Wij kijken omhoog, zien tekeningen in wolken verdwijnen. Dit is levensecht. We dreigen te geloven maar er is wat altijd blijft. Onder de grond kiemt het zaad vol kracht. Wij zijn pioniers langs spoordijken en over zandvlaktes.…

Levensreizigers

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 752
Dat we wolken zijn die komen en weer gaan. Het is nacht en ik staar in mijn vuur. Ik denk dat we dansende vlammen zijn, die zonder vuur niet bestaan.…

ik haal

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
ik haal de kasten leeg en schouw naar binnen ik wieg met het ritme van zachte woorden en zing me terug in de tijd ik schakel tussen slapend verlangen en verbeeldende dwaalsporen ik breng mijn lofzang op het leven en de licht aangeslagen toets ik pluk blauw-warme watten en schuif de wolken weg ik loop hand in hand met onwetendheid…
J.Bakx19 december 2015Lees meer >

Waar ben je?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.047
Toch voel ik jouw aanwezigheid Ik zou alles doen, alles Om jouw stem nog een keer te horen Ik wil jouw troostende woorden, Papa Maar je bent alweer Verdwenen, Daar achter de wolken En ik? Ik zie geen sterren Enkel een donkere zomerlucht…

Zomer

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
Zwoele zomerdagen zinderende hitte drukt op mij de mensen klagen zwetend zij-aan-zij het felle licht de lucht van wolken vrij de zon brandend in het gezicht van de anderen en van mij de tuinen met een overvloed aan bloemen het gras wordt bruin de droogte doet ontgroenen de sproeier cirkelt in de tuin wij zitten in de noen de warmte…

Klein geluk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
bloemen, bomen, vogels, wolken, wees mijn getuige – hier loop ik met mijn kleinkind aan de hand, een suffe opa, een onnozelaar, een loser, een debiel, een verlorene, maar zo gelukkig met dit wurmpje, zo onbeschrijfelijk toch nog thuis gekomen, zo gezegend.…

wolkenkrabbers

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Just the sky is the limit Ze rijken niet tot aan de hemel maar steken boven de wolken uit. De statige kantoorgebouwen. Ze zijn verheven. Het moet hoog zijn. De kracht en sterkte van hoogte moet erin schuilen. Ze staan daar trots van vervoering In al hun glorie.…

Hemelvaartsdag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
Een vrije dag een glimlach in de agenda diepere betekenis verloren vrije dagen geboren Als kind wist ik van varen op de wolken een geest die brandend in mensen hun passie zou vertolken Zonder passie als drijfveer Blijft een onvervuld verlangen Knagend, meer, steeds meer verstillen onze innerlijke zangen Het zonlicht zal over de dagen…

De regenboog

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 569
Wringend en onheilspellend, donkere wolken van een opkomende bui of pletsende regen. Daarna een kleurenspel zovele kleuren door elkaar. Een wonder om te zien, een boog van mijmerende pastellen. Ze smelten samen, van licht naar donker. Zij spannen zich uit, ze rekken zich van de ene kant naar de andere.…

In verbinden

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 732
mag ik zacht met jouw hand langs ons bestaan gaan in verbinden bloemen kleuren samen de mêlee van geuren keuren in hun heerlijke diversiteit met onze ogen wolken schouwen luchtkastelen bouwen in het speelse wit tegen oneindig blauw daar waar onze handen raken stroomt fysieke energie die onze liefde eindeloos op zal laden…

Zeeuws koolzaadveld

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
De ruimte hier nabij de duinen grossiert in wolken, in duizenden beloften. Opnieuw doordringt je een geelwitte essence: Anijs, Kamille? Een tikje machtig... Duidelijk een idylle voor komende zomer met voldoende valuta op je bankpas. Verwonderd rijd je nog wat rond om dit vrolijke reisbureau.…
K.Bladzij9 oktober 2017Lees meer >

Loes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
op jouw fiets naar het feest lange lokken speelden langs jouw gezicht vrienden ontmoet in stilte afscheid genomen met vastberadenheid onder jouw arm fietste je door het maanlicht op weg naar nergens verdween zij achter de wolken al tijden opzoek naar de sleutel bleek je gevangen in een doolhof zonder uitgang dit leek dit de enige…

Op mystieke wijze

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 397
ik wist dat je bad maar de woorden ben ik vergeten altijd had jij dat even als een heel natuurlijk contact jij sprak de zinnen op een warme zangerige toon volgde met je ogen hun wegen naar boven lachte als zij ergens verwijlden om wolken te stijlen een ritueel zonder herhaling als minstreel offer jij wat je bad…
wil melker19 augustus 2019Lees meer >

Jad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
In dit absurde tijdperk te mogen ademen leven aan te raken met de ernst van een jad onder een hemel vol sterren een witte wolk die ons voorgaat verdrijft het masker van de dood ik heb in een tuin vol met papavers gezeten gekeken naar de gekleurde vogels en de papegaai horen krijsen en ik was bang, maar overal breekt…

De regen voorbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 386
De wind heeft de regen meegenomen naar de stad, maar uit de immer voortjagende wolken vallen de seconden, rood als herfstbladeren van een Amerikaanse eik, dit schiereiland in de tijd in. Volgend jaar zullen ze er weer zijn als rode russula’s tussen andere bladeren.…

Hardnekkigheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Luisteren naar de wind, die fluistert in de bomen, en ook wolken drijven laat. Zien hoe liefde wegen vindt, wanneer mensen leren laten, en toch het liefste blijven doen. Wij mensen menen hardnekkig, dat nietsdoen niets doen is. Het tegendeel is waar.…

De schoonheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Welvaart in stad en land, zie het licht onder de wolken in de toonzaal van het aardse paradijs, zie een glimp van onszelf in de blikken van toen de schoonheid van hun aandacht hun verlangens in jongere jaren van de wereld – dezelfde als de onze We bewerken en bewaren we bouwen en verbeteren we scheppen de schoonheid waarin wij willen…
Zywa28 april 2021Lees meer >

De mensen in hun huizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Dagdromen in de toren van beton, het kantoor bemannen, dat gaat wel op een zonnige dag Ik hoef alleen maar mijn neus naar buiten te laten wijzen de schoorstenen te tellen en niet op wolken te letten Er komt toch niemand alleen ik, 's ochtends met een lunchpakket en een leeg hoofd voor nieuwe ideeën over de mensen in de huizen beneden…
Zywa22 oktober 2021Lees meer >

ALIS VOLAT PROPRIIS

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
dat wat rest, ligt in mij opgeslagen geborgen in mijn dunne handen verankerd in mijn hart bij vlagen vloeibaar maar steeds warm het zandkasteel, de parelmoeren schelpen het zachte van je wang zo ver als ik maar kijken kan, wil ik je volgen, tot ik enkel nog een stipje zie samen met het witte van de wolken verdwijn je aan de horizon jouw…

zonnewagen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
onze taal eens ruim en doorzichtig nu kleurloos en kaal sterft aan ondergrondse vertering nu wankelt hij op droge grond in het spel van de vrije wind die gonst van hoon en misverstand vergeefs tastend naar vegetatie verdwijnen onherbergzame passages in wolken van stof klauter in je zonnewagen verlaat dit kale land rijd in…
J.Bakx20 oktober 2022Lees meer >

Meisje

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
ach meisje wees niet zo bedroefd er is nog zoveel om van te houden de bloemen met hun mooie kleuren een vogel die het hoogste lied zingt een vlindertje dat vrolijk dartelt de zonnestralen die verwarmen de wolken die hun verhaal vertellen de sneeuw die op de takken ligt de muziek die blij maakt en ontroert de schilderijen…

dragers van licht

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 582
intens rode donkerblauwe en gouden stralen in de wolken als duisternis en licht elkaar omarmen in haar ogen twinkelen vrolijke leeuweriken passie rebellie gloed hoop en verdriet minnaar en geliefde ontstijgen tijd en ruimte mythische vogels worden van binnenuit verlicht voelen de stralende omarming van de zon het lied van duizend vogels…
J.Bakx8 februari 2024Lees meer >

waar ik vandaan kom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 348
armen langs de rivier mijn lichaam stroomt waar ik vandaan kom zal alles anders wezen de hoofden in wolken verdwaasd vervlogen waar ik vandaan kom is ieder wezen anders op de verkregen benen heel kort als evenbeeld waar ik vandaan kom in wezen anders niets harten achter alle dijken tegen klotsende vloeden waar ik vandaan…
Alghar25 december 2025Lees meer >