5637 resultaten.
Lente blues
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 Het is even zo
Dat ik me laat gaan
Inzien dat het overwicht
Zich met mij heeft verstaan
Dagen met enkel regen
Of bezwaarde wolken
De aanwezigheid ervaren
Van uitzichtloze wegen
Waar ongerijmde gevoelens kolken
Die mijn geest niet verklaren
Het zou moeten zijn
Als dat ik word gedragen
In de door mij gevoelde
Onderscheidende…
Herfst III
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.651 De wind waait langs de heide,
Waar 't korte daglicht vliedt,
En donkre wolken glijden
Langs 't zilvergrauw verschiet.
Op verre molen draaien
De wieken loom ál-door;
Er zwermen bonte kraaien
Om 't kronklend wagenspoor.
Nu zal het najaar rijzen
Met droevig doodsbegin
En spinnen, met zijn grijze
Lijkwade 't landschap in.…
het zoeken van mijn stem
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
598 ergens waait een deur toe, een huis, een stad
ogen die kleuren wegspoelen
het gedruppel van de wind
er is geen zoeken meer
en antwoorden kennen enkel een laatste regel
in een mond zonder belofte
maar hier hoor ik alles gaan
het water dat geen morgen kent
wolken, verzilt met de geur van zomer
hier kan ik dromen, samenwonen
met de golven…
Messcherp
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 bewegingloos
hangen woorden in de lucht
als wolken op een zomerdag
maar messcherp zijn
hun schaduwen getekend
op de nog warme grond
waar het zinderen
plotseling koelt en koude tocht
in ijzige stilte voelbaar wordt
speelt mistig licht
vals in de stroperige tijd
hij is alle houvast kwijt
kijkt haar hulpeloos aan
in de verte echoot…
Snorkelen
gedicht
4.3 met 204 stemmen
13.038 Half in zee, half in de lucht, gedragen
een schoorsteen op en naar beneden kijken
vragende vingers van de waterplanten
Kont in de lucht, rug naar de wolken
voeten met vinnen, hun gelijke lijken
maar hemellichaam blijken in den hoge
voor stille vissen, bezig er een te zijn
glad rond de graten, ogen altijd open
en geen benut van het immense…
avondklok
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
516 ik zag vliegjes dansen, in hun rei
daar -boven aarde, en de ontij van
haar uitgebluste dag
de zon brak traag door ‘n stilgevallen
rietkraag, uitzichtloos verloor ze broos
haar glimlach in het water
later, toen de wereld sliep
staken alle wolken weer de draak
met maanlicht en
de sterrenvloed
van lichtende gedachtes, vaak
verweven met…
IK ZAL ER ZIJN
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.152 Voel je niet
eenzaam of verlaten
weet dat het mij
altijd zal raken
uit zal maken
waar je ook gaat
weet
voel en herinner je
ik zal er zijn
liefste mijn
je laten lachen
om en naar
de wolken
die de hemel bevolken
ik zal er zijn
liefste mijn
wat je ook doet wanhopen
weet dat alles voorbij gaat
en morgen misschien
een nieuwe…
Klaproos.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.151 Wij kijken omhoog,
zien tekeningen in wolken verdwijnen.
Dit is levensecht. We dreigen te geloven
maar er is wat altijd blijft. Onder de grond
kiemt het zaad vol kracht. Wij zijn pioniers
langs spoordijken en over zandvlaktes.…
Levensreizigers
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 Dat we wolken zijn die komen en weer gaan.
Het is nacht en ik staar in mijn vuur.
Ik denk dat we dansende vlammen zijn,
die zonder vuur niet bestaan.…
ik haal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 ik haal
de kasten leeg
en schouw naar binnen
ik wieg
met het ritme van zachte woorden
en zing me terug in de tijd
ik schakel
tussen slapend verlangen
en verbeeldende dwaalsporen
ik breng
mijn lofzang op het leven
en de licht aangeslagen toets
ik pluk
blauw-warme watten
en schuif de wolken weg
ik loop
hand in hand met onwetendheid…
Waar ben je?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.047 Toch voel ik jouw aanwezigheid
Ik zou alles doen, alles
Om jouw stem nog een keer te horen
Ik wil jouw troostende woorden,
Papa
Maar je bent alweer
Verdwenen,
Daar achter de wolken
En ik?
Ik zie geen sterren
Enkel een donkere zomerlucht…
Zomer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
579 Zwoele zomerdagen
zinderende hitte drukt op mij
de mensen klagen
zwetend zij-aan-zij
het felle licht
de lucht van wolken vrij
de zon brandend in het gezicht
van de anderen en van mij
de tuinen met een overvloed aan bloemen
het gras wordt bruin
de droogte doet ontgroenen
de sproeier cirkelt in de tuin
wij zitten in de noen
de warmte…
Klein geluk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 bloemen, bomen,
vogels, wolken, wees mijn getuige – hier loop ik
met mijn kleinkind aan de hand, een suffe
opa, een onnozelaar, een loser, een debiel,
een verlorene, maar zo gelukkig met dit wurmpje,
zo onbeschrijfelijk toch nog
thuis gekomen, zo
gezegend.…
wolkenkrabbers
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Just the sky is the limit
Ze rijken niet tot aan de hemel
maar steken boven de wolken uit.
De statige kantoorgebouwen.
Ze zijn verheven.
Het moet hoog zijn.
De kracht en sterkte van hoogte moet erin schuilen.
Ze staan daar trots van vervoering
In al hun glorie.…
Hemelvaartsdag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 Een vrije dag
een glimlach in de agenda
diepere betekenis verloren
vrije dagen geboren
Als kind wist ik
van varen op de wolken
een geest die brandend
in mensen
hun passie zou vertolken
Zonder passie als drijfveer
Blijft een onvervuld verlangen
Knagend, meer, steeds meer
verstillen onze innerlijke zangen
Het zonlicht zal over de dagen…
De regenboog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
569 Wringend en onheilspellend,
donkere wolken van
een opkomende bui
of pletsende regen.
Daarna een kleurenspel
zovele kleuren door elkaar.
Een wonder om te zien,
een boog van mijmerende pastellen.
Ze smelten samen,
van licht naar donker.
Zij spannen zich uit,
ze rekken zich
van de ene kant
naar de andere.…
In verbinden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
732 mag ik zacht
met jouw hand
langs ons
bestaan gaan
in verbinden
bloemen kleuren
samen de mêlee
van geuren
keuren in hun
heerlijke diversiteit
met onze ogen
wolken schouwen
luchtkastelen bouwen
in het speelse wit
tegen oneindig blauw
daar waar
onze handen raken
stroomt fysieke energie
die onze liefde
eindeloos op zal laden…
Zeeuws koolzaadveld
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
633 De ruimte hier nabij de duinen
grossiert in wolken, in duizenden beloften.
Opnieuw doordringt je
een geelwitte essence:
Anijs, Kamille? Een tikje machtig...
Duidelijk een idylle voor komende zomer
met voldoende valuta op je bankpas.
Verwonderd rijd je nog wat rond
om dit vrolijke reisbureau.…
Loes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 op jouw fiets naar het feest
lange lokken speelden
langs jouw gezicht
vrienden ontmoet
in stilte afscheid genomen
met vastberadenheid onder jouw arm
fietste je door het maanlicht
op weg naar nergens
verdween zij achter de wolken
al tijden opzoek naar de sleutel
bleek je gevangen
in een doolhof zonder uitgang
dit leek dit de enige…
Op mystieke wijze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
397 ik wist
dat je bad
maar de woorden
ben ik vergeten
altijd had
jij dat even
als een heel
natuurlijk contact
jij sprak
de zinnen
op een warme
zangerige toon
volgde met
je ogen
hun wegen
naar boven
lachte als
zij ergens
verwijlden om
wolken te stijlen
een ritueel
zonder herhaling
als minstreel
offer jij wat je bad…
Jad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 In dit absurde tijdperk te mogen
ademen
leven
aan te raken met de ernst van een jad
onder een hemel vol sterren een witte wolk
die ons voorgaat
verdrijft het masker van de dood
ik heb in een tuin vol met papavers gezeten
gekeken naar de gekleurde vogels en de
papegaai horen krijsen en ik was bang, maar
overal breekt…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 De wind heeft de regen
meegenomen naar de stad,
maar uit de immer voortjagende
wolken vallen
de seconden,
rood als herfstbladeren
van een Amerikaanse eik,
dit schiereiland
in de tijd in.
Volgend jaar
zullen ze er weer zijn
als rode russula’s
tussen andere bladeren.…
Hardnekkigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Luisteren naar de wind,
die fluistert in de bomen,
en ook wolken drijven laat.
Zien hoe liefde wegen vindt,
wanneer mensen leren laten,
en toch het liefste blijven doen.
Wij mensen menen hardnekkig,
dat nietsdoen niets doen is.
Het tegendeel is waar.…
De schoonheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 Welvaart in stad en land, zie
het licht onder de wolken in de toonzaal
van het aardse paradijs, zie
een glimp van onszelf
in de blikken van toen
de schoonheid van hun aandacht
hun verlangens
in jongere jaren van de wereld –
dezelfde als de onze
We bewerken en bewaren
we bouwen en verbeteren
we scheppen de schoonheid
waarin wij willen…
De mensen in hun huizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Dagdromen in de toren
van beton, het kantoor
bemannen, dat gaat wel
op een zonnige dag
Ik hoef alleen maar mijn neus
naar buiten te laten wijzen
de schoorstenen te tellen
en niet op wolken te letten
Er komt toch niemand
alleen ik, 's ochtends
met een lunchpakket
en een leeg hoofd
voor nieuwe ideeën
over de mensen in de huizen
beneden…
ALIS VOLAT PROPRIIS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
620 dat wat rest, ligt in mij opgeslagen
geborgen in mijn dunne handen
verankerd in mijn hart
bij vlagen vloeibaar maar steeds warm
het zandkasteel, de parelmoeren schelpen
het zachte van je wang
zo ver als ik maar kijken kan, wil ik
je volgen, tot ik enkel nog een stipje zie
samen met het witte van de wolken
verdwijn je aan de horizon
jouw…
zonnewagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 onze taal eens ruim en
doorzichtig nu kleurloos
en kaal sterft aan
ondergrondse vertering
nu wankelt hij op
droge grond in het spel
van de vrije wind die
gonst van hoon en misverstand
vergeefs tastend naar
vegetatie verdwijnen
onherbergzame passages
in wolken van stof
klauter in je zonnewagen
verlaat dit kale land
rijd in…
Meisje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
423 ach meisje
wees niet zo bedroefd
er is nog zoveel
om van te houden
de bloemen
met hun mooie kleuren
een vogel
die het hoogste lied zingt
een vlindertje
dat vrolijk dartelt
de zonnestralen
die verwarmen
de wolken
die hun verhaal vertellen
de sneeuw
die op de takken ligt
de muziek
die blij maakt en ontroert
de schilderijen…
dragers van licht
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
582 intens rode donkerblauwe en gouden
stralen in de wolken als duisternis en
licht elkaar omarmen
in haar ogen twinkelen vrolijke leeuweriken
passie rebellie gloed hoop en verdriet
minnaar en geliefde ontstijgen tijd en ruimte
mythische vogels worden van binnenuit verlicht
voelen de stralende omarming van de zon
het lied van duizend vogels…
waar ik vandaan kom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
348 armen langs de rivier
mijn lichaam stroomt
waar ik vandaan kom
zal alles anders wezen
de hoofden in wolken
verdwaasd vervlogen
waar ik vandaan kom
is ieder wezen anders
op de verkregen benen
heel kort als evenbeeld
waar ik vandaan kom
in wezen anders niets
harten achter alle dijken
tegen klotsende vloeden
waar ik vandaan…